บทที่ 79 บทนำแห่งการหวนคืนของราชา

เสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นของผู้กำกับทำลายความเงียบในกองถ่าย

เติ้งฮ่าวราวกับเพิ่งตื่นจากฝันร้าย ร่างกายเซเล็กน้อยแทบจะทรงตัวไม่อยู่

เขาหอบหายใจถี่ เหงื่อเย็นเปียกชุ่มแผ่นหลัง แต่ครั้งนี้ แววตาของเขาไร้ซึ่งความหดหู่เหมือนก่อนหน้า แทนที่ด้วยความคึกคักที่ห่างหายไปนานของนักแสดง

เขาทำได้แล้ว

เขามองไปที่หลินเยี่ยนฝั่งตรงข้าม แววตาเปี่ยมด้วยความซาบซึ้ง

หลินเยี่ยนรับน้ำจากผู้ช่วย สีหน้ายังคงราบเรียบ

เติ้งฮ่าวลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปหา

"ขอบใจนะ" เสียงของเขาเบาและดูขัดเขิน

มือที่กำลังหมุนฝาขวดของหลินเยี่ยนชะงักไปนิดหนึ่ง หันมองเขาแล้วตอบเสียงเรียบ "ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก เพื่อละครน่ะ"

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินไปที่โซนพักผ่อน ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังผอมบาง

เติ้งฮ่าวมองแผ่นหลังนั้น ในใจสับสนปนเป

เมื่อก่อนเขาคิดเสมอว่าหลินเยี่ยนอาจจะพอมีฝีมือบ้าง แต่ส่วนใหญ่น่าจะอาศัยดวง อาศัยกระแส หรือแม้แต่เล่นของ

จนกระทั่งวันนี้เขาถึงได้เข้าใจว่า ภายใต้ความดูเหมือนง่ายดายนั้น คือการวิเคราะห์ธรรมชาติของมนุษย์อย่างแม่นยำเพียงใด

ในรถตู้ที่ไม่ไกลนัก หยางชิ่นมองเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกหน้าต่าง

มุมปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจ

ผู้ช่วยสาวข้างกายอดถามไม่ได้ "บอสหยางคะ เรื่องที่ชาวเน็ตถกเถียงกันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคุณกับหลินเยี่ยน กระแสแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว เรา... ไม่ต้องจัดการจริงๆ เหรอคะ?"

"จัดการอะไร?" หยางชิ่นละสายตากลับมา เอนหลังพิงเบาะนุ่ม "เลี้ยงกู่อ (พิษ) มันต้องรอให้มันโตเต็มที่ก่อน ถึงจะสนุก"

"รอให้กระแสนี้บ่มได้ที่อีกหน่อย ค่อยหาอินฟลูฯ สายวิเคราะห์ทุนนิยมสักคน ทำคลิปอธิบายโครงสร้างการระดมทุนภายในของกลุ่มทุนต่างๆ ให้ชัดเจน ถึงตอนนั้นข่าวลือก็แก้ได้ ยอดวิวก็ได้กิน เรามีแต่ได้กับได้"

"ส่วนชาวเน็ตจะเชื่อหรือไม่ ไม่สำคัญ พวกเขาแค่ต้องจำหน้าหลินเยี่ยนให้ได้ ก็พอแล้ว"

ผู้ช่วยสาวฟังแล้วใจสั่นสะท้าน ได้รู้จักความเขี้ยวของเจ้านายตัวเองลึกซึ้งขึ้นอีกขั้น

........

ดึกสงัด หลินเยี่ยนลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับถึงโรงแรม

เพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ หน้าจอมือถือก็สว่างขึ้น แจ้งเตือนอีเมลเข้าใหม่

ผู้ส่งคือทีมงานรายการ The Character

หัวข้ออีเมลเขียนด้วยตัวอักษรสีแดงสะดุดตา

[จดหมายเชิญแขกรับเชิญพิเศษรอบชิงชนะเลิศ]

หลินเยี่ยนกดเปิดอีเมล

เนื้อหาข้างในใช้ถ้อยคำจริงใจ หรือถึงขั้นพินอบพิเทาเอาอกเอาใจด้วยซ้ำ

ผู้กำกับใหญ่จางเขียนในจดหมายว่า เนื่องจากช่วงนี้หลินเยี่ยนแสดงฝีมือการแสดงอันยอดเยี่ยมในผลงานละครและสร้างอิทธิพลทางสังคมอย่างมหาศาล

ทีมงานรายการได้หารือกันอย่างเคร่งเครียด และขอเชิญเขาอย่างจริงใจให้กลับมาสู่เวที The Character

ไม่ใช่ในฐานะผู้เข้าแข่งขันรอบคืนชีพ

แต่ในฐานะ "จอมมารคนสุดท้าย" ผู้มาเยือนเพื่อท้าชิง (Kick Challenger) ในคืนถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศที่ทุกคนจับตามอง เพื่อประชันฝีมือกับ 4 คนสุดท้าย

มาในฐานะผู้ท้าชิงอีกแล้ว เพียงแต่ครั้งนี้มาท้าชิงในรอบชิงชนะเลิศ

ในคืนถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศที่ทุกคนจับตามอง ด้วยสถานะแขกรับเชิญผู้ท้าชิง ประชันบทบาทกับ 4 คนสุดท้าย

ฟังดูน่าดึงดูดใจจริงๆ

หลินเยี่ยนไม่ได้ตอบกลับทันที

เพราะในวินาทีเดียวกับที่เขาเห็นหัวข้ออีเมล เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในสมองอีกครั้ง

[เปิดใช้งานภารกิจจำกัดเวลา: การหวนคืนของราชา]

[เป้าหมายภารกิจ: ตอบรับคำเชิญรอบชิงชนะเลิศรายการ "The Character" และได้รับคะแนนโหวตสูงสุดในรอบการแสดงบนเวที (รวมคะแนนจากผู้ชมและเมนเทอร์)]

[รางวัลภารกิจ: พลังชีวิต +10 วัน, ชิ้นส่วนแท็กพิเศษ: จักรพรรดิพันหน้า (ชิ้นส่วนแกนกลาง)]

[เปิดภารกิจใหม่: ……]

จักรพรรดิพันหน้า

ชิ้นส่วนแกนกลาง

สายตาของหลินเยี่ยนหยุดนิ่ง

นี่ไม่ใช่รางวัลธรรมดา ชิ้นส่วนแกนกลางหมายถึงรากฐานของแท็กฉบับสมบูรณ์ที่ทรงพลังและใหม่เอี่ยม

นี่คือสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้

เขาต้องไป

เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเคาะหน้าจอ ตอบกลับไปสั้นๆ สองคำ

[ได้ครับ]

ส่งอีเมลสำเร็จ

แทบจะในเวลาเดียวกัน สายเรียกเข้าจากเหอเจียนก็ดังขึ้น เสียงพื้นหลังจอแจ แต่เสียงของอีกฝ่ายดังกลบทุกสิ่ง

"ได้รับแล้วใช่ไหม? จดหมายเชิญจากรายการ! ได้รับแล้วสินะ!"

"ได้รับแล้วครับ"

"เยี่ยมมากไอ้หนู! มันต้องอย่างนี้สิ!" เหอเจียนหัวเราะร่าอย่างสะใจผ่านโทรศัพท์

"ไป! ต้องไป! ตอนนั้นพวกมันไล่เราออกมายังไง คราวนี้ก็บุกกลับไปแบบนั้น! ให้พวกมันเห็นว่า ตอนนั้นพวกมันเมินเฉย แต่ตอนนี้เราทำให้พวกมันเอื้อมไม่ถึง! ไปถล่มเวทีให้ราบ!"

เห็นได้ชัดว่า การเชิญกลับไปท้าชิงรอบนี้ เหอเจียนน่าจะมีส่วนผลักดันอยู่ไม่น้อย

หลินเยี่ยนวางสาย วินาทีต่อมา ผู้ช่วยของผู้กำกับจางฉวนอันก็มาเคาะประตูห้อง

"อาจารย์หลินครับ ผู้กำกับจางเชิญไปพบหน่อยครับ"

ในห้องพักของจางฉวนอัน ผู้กำกับฉายา "เสือหน้ายิ้ม" แห่งกองถ่าย กำลังจ้องหน้าจอมือถืออย่างตั้งใจ

พอเห็นหลินเยี่ยนเดินเข้ามา เขาก็กวักมือเรียกอย่างกระตือรือร้นทันที

"เสี่ยวเยี่ยนมาแล้ว นั่งสิๆ เมื่อกี้ผู้กำกับจางจาก The Character โทรหาฉันแล้ว เรื่องนี้ฉันรู้แล้วนะ"

เขาวางมือถือลง มองหลินเยี่ยนด้วยสายตาชื่นชม

"ไปเถอะ นี่เป็นเรื่องดี! ละคร ดุจเกล็ดน้ำค้าง ของเรายังไม่ฉาย เธอไปสร้างกระแสอุ่นเครื่องก่อน นี่เป็นโอกาสทองที่จะโฆษณากองถ่ายเราชัดๆ!"

อืม เผยเจตนาชัดเจนเลยแฮะ

เขาไม่เพียงแค่อนุมัติวันลาอย่างใจป้ำ แต่ยังต่อสายตรงหา สวีเฟิง หัวหน้าสไตลิสต์ของกองถ่ายต่อหน้าหลินเยี่ยนด้วย

"เหล่าสวี งานในมือวางไว้ก่อน เตรียม 'ชุดออกศึก' ให้หลินเยี่ยนชุดหนึ่ง เอาแบบท็อปสุด ให้เขาใส่ไปออกรายการ จำไว้ ต้องจัดเต็มให้สมเกียรติ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา!"

การปฏิบัติที่แตกต่างจากหน้ามือเป็นหลังมือนี้ แสดงให้เห็นชัดเจนว่าสถานะของหลินเยี่ยนในวงการตอนนี้ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

ค่ำวันนั้น เวยปั๋วทางการของ The Character ประกาศรายชื่อแขกรับเชิญรอบชิงชนะเลิศอย่างเป็นทางการ

ท่ามกลางโปสเตอร์ดาราดังมากมาย ใบหน้าที่เย็นชาและสงบนิ่งใบหนึ่งดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

[แขกรับเชิญพิเศษผู้ท้าชิง: หลินเยี่ยน]

ในโปสเตอร์ เขาสวมสูทเรียบหรูดูมีภูมิฐาน แตกต่างจากบทบาทตัวละครอย่างสิ้นเชิง

ทันทีที่โพสต์นี้ถูกปล่อยออกไป ช่องคอมเมนต์ก็ระเบิดทันที

[เชี่ย! ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม? หลินเยี่ยน?!]

[รายการนี้รู้เรื่องกระแสจริงๆ! นี่มันบทละครแก้แค้นในชีวิตจริงชัดๆ!]

[กริ๊ดดดดด ฆ่ากลับไปแล้ว! เขาฆ่ากลับไปแล้วจริงๆ! ตอนนั้นโดนคัดออกน่าสมเพชแค่ไหน ตอนนี้กลับไปอย่างยิ่งใหญ่แค่นั้น!]

[ฉันอยากเห็นหน้ากรรมการพวกนั้นที่คัดเขาออกจริงๆ คงมันพิลึก]

[ความคาดหวังเต็มเปี่ยม! นี่ต้องเป็นรอบชิงที่เดือดที่สุดของปีแน่ๆ!]

[ตอนแรกนึกว่าแค่ขายฝัน ไม่นึกว่ารายการจะรักษาสัญญาจริงๆ!]

[รีบอัด รีบฉาย ฉันรอไม่ไหวแล้ว!]

ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องสวีตโรงแรมกองถ่าย ดุจเกล็ดน้ำค้าง

เย่ชิงหย่ามองโปสเตอร์ประกาศรายชื่อบนมือถือ ความรู้สึกหลากหลายปนเป

ในฐานะหนึ่งใน 4 ผู้เข้าแข่งขันที่ฝ่าฟันจนถึงรอบชิงชนะเลิศ เธอก็ได้รับแจ้งเรื่องรอบชิงแล้วเช่นกัน

เมื่อเห็นชื่อหลินเยี่ยนปรากฏหรา ความรู้สึกแรกที่ผุดขึ้นมาในใจกลับเป็นความโล่งอก

โล่งอกที่แขกรับเชิญผู้ท้าชิงจะไม่ถูกนำไปคิดคะแนนรวมจัดอันดับ เธอไม่ต้องไปประชันฝีมือกับหลินเยี่ยนที่มีทักษะระดับ "มวยคนละรุ่น" บนเวทีที่โหดร้ายนั่น

แต่สิ่งที่ตามมาคือความกังวล

แสงสว่างของหลินเยี่ยนเจิดจ้าเกินไป พวกเธอที่เป็นผู้เข้าแข่งขันตัวจริงที่สู้กันมาแทบตายหลายเดือน จะกลายเป็นตัวตลกจืดจางเมื่ออยู่ข้างๆ เขาหรือเปล่า?

"พี่ชิงหย่า พี่..." ผู้ช่วยสาวร่างท้วมลอบสังเกตสีหน้าเธออย่างระมัดระวัง

"ฉันไม่เป็นไร" เย่ชิงหย่าปิดมือถือ ถอนหายใจยาว

เธอลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมือง

หลังจากได้ร่วมงานกันช่วงนี้ โดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์ "แมวทองคำติดสินบน" อันน่าอาย เธอก็เลิกมีความคิดแปลกๆ กับหลินเยี่ยนไปนานแล้ว

เธอถึงขั้นรู้สึกดีใจจากใจจริงที่หลินเยี่ยนได้ไปรอบชิง

โลกนี้ ท้ายที่สุดก็ไม่ฝังกลบคนที่มีพรสวรรค์จริงๆ

เธอคาดหวังกับการแสดงของหลินเยี่ยนในรอบชิงมาก หวังว่าตอนนั้นเขาจะทำให้เธอตกตะลึงได้อีกครั้ง