บทที่ 71 งานประมูล

สองคนอยู่จิบชาในร้านต่ออีกพักหนึ่ง จนกระทั่งชื่อเพิ่งรับสายโทรศัพท์เข้ามาหนึ่งสาย จึงพาฉีหยุนออกจากร้านไป

"เรานี่จะไปไหนกันเนี่ย ไม่ไปงานประมูลแล้วเหรอ"

ฉีหยุนนั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารของรถบีเอ็มดับเบิลยูซีรีส์ 5 เห็นรถพุ่งตรงไปทางชานเมือง จึงถามด้วยความสงสัย

ชื่อเพิ่งยิ้มเบาๆ "ผู้เฒ่าเฉินก็จะไปร่วมงานประมูลวันนี้เหมือนกัน เราไปรับท่านก่อน"

"งานประมูลวันนี้ต้องวางเงินประกันล่วงหน้า รับบัตรหมายเลขประมูลเสียก่อนถึงจะเข้าไปข้างในได้"

"เหตุผลที่ผมชวนคุณไปด้วยกันแบบกะทันหัน ก็เพราะผู้เฒ่าเฉินจะไปร่วมงานด้วย คุณติดท่านเข้าไปก็ไม่มีปัญหา"

"ผู้เฒ่าเฉินมีอิทธิพลไม่น้อยในแวดวงโบราณคดีทางภาคเหนือ คุณไปสร้างความคุ้นเคยกับท่านให้มากๆ ไว้ ไม่เสียหาย"

ฉีหยุนฟังคำอธิบายของชื่อเพิ่งจบ ก็รู้สึกโชคดีในใจ ยังดีที่คิดจะไปกับเขาด้วย ไม่งั้นตัวเองคงเข้าสนามประมูลไม่ได้ จะพูดถึงการไปซื้อชามเครื่องปั้นสมัยหมิงนั้นได้อย่างไร

และตั้งแต่ครั้งที่ทำธุรกิจกับหวังเฟยครั้งก่อน ชื่อเพิ่งดูจะตั้งใจสานสัมพันธ์กับเขามากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ฉีหยุนก็ไม่ได้รู้สึกขัดใจอะไร โลกของผู้ใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ มีแต่ความสัมพันธ์ที่เกิดจากผลประโยชน์ร่วมกันเท่านั้นที่มั่นคงและเชื่อถือได้ที่สุด

รถพุ่งไปบนทางยกระดับอย่างรวดเร็ว เสียงลมหวีดหวิวผ่านไป สิบกว่านาทีต่อมา รถเลี้ยวเข้าไปในตรอกเก่าแก่สายหนึ่ง

ตรอกนี้แคบมาก สองข้างทางปลูกต้นหม่อนเต็มไปหมด กิ่งก้านเกี่ยวพันกัน เผยให้เห็นบรรยากาศที่เงียบสงบ

รถจอดหยุดที่หน้าประตูบ้านอิฐสีน้ำเงินผนังสีขาวหลังหนึ่งในที่สุด ฉีหยุนหันหัวไปถามว่า "ผู้เฒ่าเฉินอาศัยอยู่ที่นี่เหรอ"

ตามความรู้สึกของเขา คนที่มีสถานะอย่างท่านน่าจะอาศัยอยู่ในบ้านหรู วิลล่า อะไรทำนองนั้นต่างหาก

ชื่อเพิ่งตอบว่า "ถูกต้อง ผู้เฒ่าเฉินอยู่ที่นี่แหละ อย่าดูแค่รูปลักษณ์ภายนอกของบ้านหลังนี้ ข้างในนะมีเรื่องราวมากกว่าที่เห็น"

"ผู้เฒ่าเฉินเป็นคนถ่อมตัว ไม่ชอบของหรูหราฟุ่มเฟือย ชอบบ้านเก่าแบบโบราณสไตล์จีนพวกนี้ แถมในบ้านยังเก็บของมีค่าไม่น้อยเลยด้วย"

ฉีหยุนพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้ถามต่อ

ในใจก็รู้สึกซาบซึ้ง คนในแวดวงโบราณคดีพวกนี้แหละ แตกต่างจากพวกเจ้าพ่อทางธุรกิจที่เขาเคยติดต่อด้วยมาก่อนอย่างสิ้นเชิง

ชื่อเพิ่งเดินไปเคาะประตูบ้านเบาๆ ไม่นานนัก บานไม้สองบานก็เปิดออกอย่างช้าๆ ชายชราคนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมยาวสีเทาปรากฏตัวที่หน้าประตู

ผมของเขาหงอกขาว แต่ใบหน้ากลับแสดงถึงพลังชีวิตที่เปี่ยมล้น ดวงตาคู่หนึ่งแวววาวสดใส

"ผู้เฒ่าเฉิน เราไปกันเถอะ" ชื่อเพิ่งรอให้ผู้เฒ่าเฉินออกมาแล้วก็ปิดประตูให้เรียบร้อย ยิ้มพลางพูดต่อว่า "พี่ชายฉีหยุนวันนี้มาที่ร้านผมพอดี ผมก็เลยชวนเขาไปด้วยกัน ท่านไม่ว่าอะไรใช่ไหม"

สายตาของผู้เฒ่าเฉินมองไปที่ฉีหยุนที่กำลังรออยู่ข้างรถ ใบหน้าผุดรอยยิ้มอบอุ่นขึ้นมา โบกมือพลางพูดว่า "ก็ไปด้วยกันเถอะ"

"คนหนุ่มๆ เข้าร่วมงานแบบนี้บ่อยๆ เพิ่มพูนความรู้ความเห็น เป็นเรื่องดี"

ฉีหยุนโค้งตัวเล็กน้อย รีบเดินไปเปิดประตูเบาะหลังให้ผู้เฒ่า "ผู้เฒ่าเฉิน ทำให้ท่านลำบากแล้วครับ"

ผู้เฒ่าเฉินพยักหน้า ค่อยๆ นั่งลงบนเบาะหลัง

ฉีหยุนปิดประตูรถเรียบร้อยแล้ว ก็กลับมานั่งที่เบาะผู้โดยสาร ชื่อเพิ่งสตาร์ทรถ มุ่งหน้าไปที่สถานที่จัดงานประมูล

บริษัท ติงเซิง อินเตอร์เนชั่นแนล ออคชั่น จำกัด แม้จะมีคำว่า "อินเตอร์เนชั่นแนล" ติดอยู่ แต่จริงๆ แล้วก็เป็นแค่สำนักประมูลขนาดกลางในท้องถิ่นเท่านั้น

เมื่อเปรียบเทียบกับสำนักประมูลระดับโลกอย่างโซธบีส์หรือคริสตี้ที่มักปรากฏในทีวี ก็ยังห่างกันมาก

สถานที่จัดประมูลอยู่ในอาคารสำนักงานหลังหนึ่ง ทั้งสามคนเพิ่งออกจากลิฟต์ ผู้จัดการที่รับผิดชอบต้อนรับก็เดินเข้ามาหาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทันที

"ผู้เฒ่าเฉิน ท่านมาแล้วครับ เชิญเข้าไปข้างในเลยครับ" พูดพลางโบกมือสั่งคนใต้บังคับบัญชา พร้อมกับนำทางไปข้างหน้าอย่างขะมักเขม้น

ผู้เฒ่าเฉินเอ่ยเสียงฮึมเบาๆ ตามผู้จัดการเข้าไปในห้องประมูล มาหยุดที่บริเวณแถวหน้าแล้วนั่งลง

ฉีหยุนเดินตามท่านไปอย่างใกล้ชิด ก็เข้าไปในห้องประมูลได้อย่างราบรื่นจริงๆ

ทั้งสามคนเพิ่งนั่งลง พนักงานสาวสองคนที่สวมชุดกี่เพ้าก็เดินเข้ามาอย่างสง่างาม มือถือถาดอยู่คนละอัน

ถาดใบหนึ่งวางผลไม้และเครื่องดื่มอย่างประณีต อีกถาดหนึ่งวางบัตรหมายเลขสำหรับประมูลสองใบ

ผู้จัดการยิ้มกว้างพูดว่า "ผู้เฒ่าเฉิน ท่านเหนื่อยจากการเดินทางแล้ว ทานผลไม้คลายกระหายก่อนนะครับ"

ผู้เฒ่าเฉินพยักหน้าเล็กน้อย "ไม่ต้องยุ่งยาก ไปทำธุระของคุณเถอะ"

ผู้จัดการรีบโค้งคำนับ พูดว่า "ได้ครับ ผู้เฒ่าเฉิน ถ้าท่านต้องการอะไร สั่งมาได้เลยครับ" พูดจบก็ถอยไปยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง

ฉีหยุนไม่ได้ตรวจสอบและลงทะเบียนไว้ล่วงหน้า จึงไม่มีบัตรหมายเลขอยู่แน่นอน เขาก็เลยเอนตัวไปกระซิบข้างหูชื่อเพิ่งว่า "พี่ชื่อ ถ้าสักครู่ผมเห็นของที่ถูกใจ ช่วยประมูลให้ผมก่อนนะครับ หันหลังกลับไปผมโอนเงินให้"

ชื่อเพิ่งตอบรับอย่างเต็มใจ "ฮ่าฮ่า เรื่องเล็กน้อย"

คนในห้องประมูลค่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ คนที่มาร่วมงานประมูลแบบนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนในแวดวงโบราณคดีหรือไม่ก็เป็นนักสะสม

ฉีหยุนมองไปรอบๆ ทั้งห้อง กลับพบเจอเงาคุ้นตาอย่างไม่คาดฝัน นั่นคือหวังเฟยที่เพิ่งเจอกันที่ร้านของชื่อเพิ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน

วันนี้หล่อนสวมชุดเดรสสีดำเข้ารูป ชายกระโปรงตกลงมาพอดีที่น่องขา เผยให้เห็นรูปร่างที่ล่ำสันได้อย่างลงตัว ที่เท้าสวมรองเท้าส้นสูงคริสตัลแวววาว ทำให้อารมณ์ดูสง่างามยิ่งขึ้น

การแต่งหน้าของหล่อนก็ยังเรียบร้อยประณีตเหมือนเดิม มุมปากยกเล็กน้อย เผยออกมาซึ่งกลิ่นอายความมั่นใจ

รูปหน้าตาและบุคลิกของผู้หญิงคนนี้ไม่แพ้ดาราดังเลย อยู่ในประเภทที่พระเจ้าให้อาชีพมาเลย

แม้จะอายุเกือบสามสิบแล้ว ก็ยังซ่อนเสน่ห์ไว้ไม่หมด

หวังเฟยดูเหมือนจะสังเกตเห็นสายตาของฉีหยุนเช่นกัน ในขณะนี้พอดีหันมองมาทางนี้ สายตาสี่ดวงสบกัน หล่อนชะงักเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าจะมาเจอฉีหยุนที่นี่

แต่หล่อนก็ฟื้นสีหน้ากลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว ใบหน้าผุดรอยยิ้มบางๆ ขึ้นมา พยักหน้าเบาๆ ถือว่าทักทายกันแล้ว

ฉีหยุนก็ตอบด้วยรอยยิ้มอย่างสุภาพเช่นกัน คิดในใจว่าบังเอิญจริงๆ เลย แต่ด้วยสถานะของหล่อน การมาร่วมงานประมูลแบบนี้ก็อยู่ในเหตุผลดี

"โอ้โฮ บังเอิญจริงๆ เนอะ จะไปทักทายกันไหม" ชื่อเพิ่งไม่รู้หันหัวมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ใบหน้าเผยรอยยิ้มล้อเล่น

ฉีหยุนหัวเราะเบาๆ ไม่ได้สนใจเขา

ในเวลานี้ งานประมูลก็เริ่มขึ้นในที่สุด

ผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมชุดราตรี มีบุคลิกไม่ธรรมดา เดินขึ้นเวทีอย่างสง่างาม บรรยากาศในงานค่อยๆ เงียบลงเรื่อยๆ

ผู้หญิงคนนั้นสวมไมโครโฟนที่หูข้างหนึ่ง เดินมาที่แท่นประมูล มองกวาดไปรอบๆ ผู้คนใต้เวทีหนึ่งรอบ ใบหน้าแสดงรอยยิ้มแบบมืออาชีพ

"ขอขอบคุณทุกท่านที่มาที่ติงเซิง อินเตอร์เนชั่นแนล วันนี้เป็นงานประมูลงานศิลปะที่กรมศุลกากรริบมา มีสมบัติศิลปะทั้งหมด 42 ชิ้นเข้าร่วมประมูล ประกอบด้วยเครื่องปั้น ภาพเขียน หยก หนังสือโบราณและอื่นๆ"

"ก่อนอื่นขอเชิญชิ้นที่หมายเลข 001 เฉียนหลง จงเป่า หลังเป่าฉวน เหรียญมังกรฟีนิกซ์..."

พร้อมกับเสียงของผู้ประมูลจบลง หน้าจอโปรเจคเตอร์ด้านหลังหล่อนก็ปรากฏภาพความละเอียดสูงขึ้นมา นั่นคือเหรียญเฉียนหลง จงเป่า หลังเป่าฉวน เหรียญมังกรฟีนิกซ์ที่หล่อนพูดถึง

งานประมูลประเภทนี้ ก่อนที่จะเริ่มประมูลจริงจะมีช่วงให้ชมของก่อน ระยะเวลาไม่ตายตัว โดยทั่วไปสองสามวัน

ในระหว่างนั้น คนที่อยากร่วมประมูลสามารถไปดูของจริงที่สถานที่ที่กำหนดไว้ได้ เพราะฉะนั้นเมื่อมาถึงช่วงประมูลจริง ก็ไม่มีของจริงให้ดูแล้ว

พร้อมกับเสียงของผู้ประมูลจบลง คนในงานก็เริ่มยกบัตรหมายเลขขึ้นเป็นลำดับ ราคาค่อยๆ ขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ

แต่ฉีหยุนไม่ได้สนใจมากนัก สายตามองไปที่รายการสิ่งของประมูลที่อยู่ในมืออย่างสบายๆ

ผ่านการชิงประมูลกันอย่างดุเดือดไปแล้วพักหนึ่ง เหรียญเฉียนหลง จงเป่า หลังเป่าฉวน เหรียญมังกรฟีนิกซ์นี้ในที่สุดก็ถูกตอกค้อนขายไปที่ราคาหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นหยวน

ผู้ประมูลยิ้มพลางประกาศว่า "ขอแสดงความยินดีกับคุณหมายเลข 321 ที่ได้สมบัติชิ้นนี้ไป ต่อไปขอเชิญชิ้นที่หมายเลข 002..."

ผ่านไปอีกหลายรอบการประมูล ในที่สุดก็ถึงคราของภาพเขียนที่ชื่อเพิ่งจับตาดู