บทที่ 82 สองบิตคอยน์

ฉีอวินมองข้อความบนโทรศัพท์ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก รีบวางตะเกียบที่ถืออยู่ลง ลุกขึ้นเดินไปบ้านจ้าวชิง

เมื่อประตูเปิดออก จ้าวชิงผมเปียกโชกห้อยลงมาที่บ่า ร่างกายยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเจลอาบน้ำ

"พี่ฉี ขอโทษนะคะ ดึกแล้วยังต้องมารบกวน หนูอาบน้ำอยู่ดีๆ เครื่องทำน้ำอุ่นมันดับไปเฉยเลย..." จ้าวชิงมือหนึ่งจับผ้าเช็ดตัว สีหน้าอึดอัด เอียงตัวเชิญฉีอวินเข้ามาในบ้าน

สายตาของฉีอวินเผลอสบตากับผิวเนียนขาวนวลที่โผล่ออกมานอกผ้าเช็ดตัว ใจสั่นไหวเล็กน้อย รีบหันสายตาหนีไป พูดเบาๆ ว่า "ไม่เป็นไร ผมดูให้"

เขาเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ตรวจสอบสายไฟของเครื่องทำน้ำอุ่น เห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ จึงลองถอดปลั๊กเสียบใหม่

ตอนนี้บนหน้าจอเครื่องทำน้ำอุ่นขึ้นรหัสข้อผิดพลาด

ฉีอวินหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋า ค้นหาข้อมูลบนเน็ตอย่างรวดเร็ว แล้วหันหลังกลับมาพูดว่า "น่าจะเป็นขดลวดข้างในไหม้ ในกรณีแบบนี้ต้องหาช่างซ่อมมืออาชีพมาซ่อมถึงจะได้"

"อ๋อ...เข้าใจแล้ว..." จ้าวชิงถือผ้าเช็ดตัว ดวงตาดูหมดหนทางเล็กน้อย

ฉีอวินมองท่าทางของเธอแบบนี้ คิดไปคิดมาแล้วแนะนำว่า "ไม่อย่างนี้ไปอาบที่บ้านผมก็แล้วกัน?"

จ้าวชิงสีหน้าลังเล แววตาวูบวาบด้วยความกังวลใจ ถามเบาๆ ว่า "สะ...สะดวกไหมคะ?"

ฉีอวินยิ้ม น้ำเสียงอ่อนโยน "มีอะไรไม่สะดวก คุณไปเถอะ นวนหนวนนอนหลับไปแล้ว ผมจะอยู่ที่นี่ก่อน พอคุณอาบเสร็จผมค่อยกลับไป"

จ้าวชิงกัดริมฝีปากล่าง ท้ายที่สุดก็พยักหน้าเบาๆ "งั้น...งั้นก็ขอรบกวนพี่ฉีนะคะ" เสียงของเธอแฝงไปด้วยความเขินอายเล็กน้อย

"ไม่เป็นไร ไปเร็วเข้า อย่าให้เป็นหวัดล่ะ"

"ค่ะ" จ้าวชิงตอบรับเสียงหนึ่ง ก้าวเดินไปยังบ้านฝั่งตรงข้ามอย่างระมัดระวัง

หลังจากที่เธอไปแล้ว ฉีอวินก็นั่งลงบนโซฟา เลื่อนดูโทรศัพท์อย่างเบื่อหน่าย เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัวจนถึงเที่ยงคืน

【ข่าวสารประจำวันที่ 1 (สีน้ำเงิน): ร้านซ่อมคอมพิวเตอร์ซิงหลงย่านซา เมื่อวานรับซื้อโน้ตบุ๊กมือสองมาหนึ่งเครื่อง ฮาร์ดดิสก์ของคอมพิวเตอร์เครื่องนี้เก็บไว้ซึ่งรหัสส่วนตัวของบิตคอยน์สองเหรียญ

เจ้าของเดิมของคอมพิวเตอร์ติดคุกเพราะคดีฉ้อโกงไปเหยียบจักรเย็บผ้าแล้ว คอมพิวเตอร์ถูกแฟนสาวของเขาขายไปในราคาสองพันหยวน】

【ข่าวสารประจำวันที่ 2 (สีแดง): พ่อของหวังเฟยกับคุณปู่หลี่เป็นสหายร่วมรบ คุณปู่หลี่ไม่มีทายาท หวังเฟยจึงถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมให้กับคุณปู่หลี่】

ข่าวสารสีน้ำเงิน!

บิตคอยน์!

ฉีอวินเพิ่งมองเห็นเนื้อหาของข่าวสารข้อแรกชัดเจน สายตาก็ถูกล็อคไว้แน่นหนาแล้ว

แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นคนในวงการคริปโต แต่ก็เคยเห็นข่าวเกี่ยวกับราคาบิตคอยน์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ หลายครั้ง ถ้าจำไม่ผิดตอนนี้น่าจะขึ้นไปหกแสนกว่าหยวนต่อเหรียญแล้ว

บิตคอยน์สองเหรียญก็คือหนึ่งร้อยยี่สิบกว่าหมื่นหยวน!

"เชี๊ยะ~"

ไม่ผิดเป็นข่าวสารสีน้ำเงินหายาก มูลค่านี่สูงเกินไปเลย

ฉีอวินขยับสายตา มองต่อไปยังข่าวสารข้อที่สอง

หวังเฟยไม่ใช่สะใภ้ของคุณปู่หลี่หรอกหรือ? ทำไมกลับกลายเป็นลูกสาวบุญธรรมไปได้?

เขาเกาหัว ดูเหมือนว่าเธอก็ไม่ได้บอกความสัมพันธ์กับคุณปู่หลี่ไว้นี่

วันนั้นแค่ได้ยินเธอเรียกคุณปู่หลี่ว่า "พ่อ" แล้วคนหนึ่งนามสกุลหวัง อีกคนนามสกุลหลี่ ตัวเองก็เลยคิดไปเองว่าเธอเป็นสะใภ้ของคุณปู่หลี่...

นี่มันตลกร้ายไปแล้ว

ฉีอวินกำลังครุ่นคิด ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดออก จ้าวชิงสวมชุดนอนลายการ์ตูนสีชมพูนุ่มนิ่มเดินเข้ามาจากข้างนอก

"พี่ฉี หนูอาบเสร็จแล้วค่ะ" แก้มของเธอแดงระเรื่อ แม้จะไม่ได้แต่งหน้า ความสวยก็ยังคงอยู่

"โอ้ เสร็จแล้วเหรอ งั้นผมกลับก่อนนะ" ฉีอวินพูดแล้วก็จะลุกขึ้นจากไป

"เอ้ย พี่ฉีเดี๋ยวก่อนค่ะ" จ้าวชิงวางผ้าเช็ดตัวที่ถืออยู่ลง รีบวิ่งเข้าไปในครัว

ฉีอวินมองเธอด้วยความสงสัย "ยังมีอะไรอีกหรือ?"

ไม่นานนัก จ้าวชิงก็ถือชามใบใหญ่เดินออกมา ในชามเต็มไปด้วยเนื้อวัวพะโล้หั่นเป็นชิ้นๆ

"หนูเห็นบะหมี่บนโต๊ะของพี่เละไปหมดแล้ว นี่เป็นเนื้อวัวพะโล้ที่หนูพะโล้เมื่อกี้นี้เอง พี่ทานไปสักหน่อยก่อนกลับค่ะ"

ฉีอวินยิ้มเล็กน้อย ท้องส่งเสียงขู่ "กรู กรู" อย่างไม่เหมาะเหม่

จ้าวชิงก็ไม่รอให้เขาปฏิเสธ วางชามลงบนโต๊ะเลย จากนั้นก็หันกลับเข้าไปในครัวเอาตะเกียบกับน้ำจิ้ม

ฉีอวินมองเนื้อวัวพะโล้สีสันน่ากินในชามบนโต๊ะ หัวใจเต็มไปด้วยความอบอุ่น

"พี่ฉี นั่งสิคะ" จ้าวชิงรีบออกมาจากครัว วางตะเกียบและน้ำจิ้มไว้ต่อหน้าเขา ยิ้มแย้มพูดว่า "ลองชิมดูสิคะว่าฝีมือของหนูเป็นยังไง!"

ฉีอวินไม่ได้ผลักดันอีกต่อไป หยิบตะเกียบหนีบเนื้อวัวชิ้นหนึ่ง จิ้มน้ำจิ้มนิดหน่อยใส่ปาก

เคี้ยวสองสามทีแล้วก็พูดชมอย่างอดไม่ได้ว่า "อืม! อร่อยกว่าร้านขายเนื้อพะโล้ด้วยซ้ำ!"

จ้าวชิงยิ้มกว้าง "จริงเหรอคะ?"

ฉีอวินสีหน้าจริงจังพูดว่า "จริงสิ คุณไม่ทานบ้างเหรอ?"

"ไม่ทานแล้ว ดึกไปแล้ว ทานเข้าไปแล้วจะอ้วน!" จ้าวชิงส่ายหน้า แต่ดวงตากลับมองไปยังในชามอย่างไม่รู้ตัว

"โอเค งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ"

จ้าวชิงมองท่าทางของฉีอวินที่กินอย่างพึงพอใจ ดวงตาแวววาบด้วยแววตาที่แปลกประหลาด

เธอนั่งตรงข้ามฉีอวิน ค้ำคางไว้ จับจ้องมองเขาอย่างเงียบๆ

แสงไฟในห้องนุ่มนวลส่องลงมายังตัวทั้งสองคน สร้างบรรยากาศที่อบอุ่น

ฉีอวินไม่นานก็กินเนื้อวัวในชามหมด เขาวางตะเกียบลง ตบท้องที่นูนขึ้นเล็กน้อย "อิ่มแล้ว ขอบคุณนะเสี่ยวชิง"

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่ชอบก็ดีแล้ว พรุ่งนี้หนูจะส่งไปให้นวนหนวนอีกหน่อยค่ะ" จ้าวชิงพูดแล้วก็ลุกขึ้น เก็บชามตะเกียบ

ฉีอวินเห็นเวลาไม่เช้าแล้วก็ไม่ได้อยู่ต่อ ลุกขึ้นกล่าวลา

กลับมาถึงบ้าน เขาอาบน้ำล้างหน้าแล้วนอนลงบนโซฟา ในสมองครุ่นคิดถึงข่าวสารสองข้อเมื่อกี้ โดยไม่รู้ตัวก็หลับไป

วันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่ พ่อลูกสองคนก็ออกจากบ้านแล้ว

ลูกสาวที่เพิ่งทานอาหารเช้าเสร็จยกหน้าขึ้นถามอย่างสงสัย "พ่อคะ ทำไมวันนี้ต้องปลุกหนูตื่นแต่เช้าจังเลย"

"เพราะตอนเช้าอากาศดีไง" ฉีอวินยิ้มแล้วหยิกแก้มเล็กๆ ของเธอ

แต่ความจริงแล้วคือร้านซ่อมคอมพิวเตอร์ในข่าวสารอยู่ไกลจากที่พักของเขาเกินไป แค่นั่งแท็กซี่ไปก็ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง

เขาจึงต้องออกเดินทางแต่เช้า ช้าแล้วอาจเกิดความเปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดแล้วนี่เกี่ยวข้องกับหนึ่งร้อยยี่สิบหมื่นหยวน!

"ร้านซ่อมคอมพิวเตอร์ซิงหลง" เปิดอยู่ที่ร้านหน้าบ้านในชุมชนเก่าแก่แห่งหนึ่ง

เมื่อฉีอวินมาถึงที่นี่ก็สิบโมงครึ่งแล้ว ในร้านมีเพียงพนักงานหนุ่มคนหนึ่งกำลังยุ่งอยู่กับคอมพิวเตอร์ ไม่มีคนอื่น

"เพื่อน สวัสดีครับ ที่นี่มีโน้ตบุ๊กมือสองขายไหมครับ?"

พนักงานเงยหน้าขึ้น มองฉีอวิน "มีสิ คุณอยากได้ช่วงราคาไหนครับ?"

"ผมก็ไม่ได้มีข้อกำหนดสูงอะไร ใช้ทำงานได้ก็พอ ดีสุดถ้าคุ้มค่าหน่อย" ฉีอวินพูดไปด้วย ขณะเดียวกันก็ทำเป็นไม่ใส่ใจสำรวจโน้ตบุ๊กต่างๆ ที่วางอยู่ในร้าน

พนักงานลุกขึ้นยืน ชี้ไปยังโต๊ะแถวมุมห้อง "ตรงนั้นมีหลายเครื่องเป็นของมือสอง ราคาไม่แพง สเปกก็ตอบโจทย์การใช้งานทั่วไป คุณดูได้เลยครับ"

"ได้ งั้นผมดูเองนะครับ" ฉีอวินตอบเสียงหนึ่ง เดินดูต่อไปในร้าน

แต่เขาดูโน้ตบุ๊กทุกเครื่องในร้านหมดแล้ว ในสายตากลับไม่มีแสงสว่างแบบที่คุ้นเคยนั้นปรากฏขึ้นเลย

ใจก็เริ่มตึงขึ้นมาทันที

ไม่เห็นจะถูกคนซื้อไปแล้วเนอะ!