บทที่ 79 ในโชคร้ายมีโชคดี

ผู้จัดการหลิว โชคดีที่ตกลงไปแค่ในบ่อพักน้ำฝน ลึกแค่ประมาณสองเมตรกว่า ตรวจสอบเบื้องต้นแล้ว น่าจะแค่ขาหัก ไม่มีอันตรายถึงชีวิตครับ

หลิวหยางได้ยินแล้วก็รู้สึกเหมือนรอดตายหวุดหวิด แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบในพริบตา เขาไม่สนจะฟังเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยพูดพล่ามอีก รีบสับเท้าวิ่งไปทางที่เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยชี้ทันที คนอื่นๆ ก็ตั้งสติได้และรีบวิ่งตามไป

จุดเกิดเหตุอยู่ตรงมุมทิศตะวันออกเฉียงใต้ของไซต์งาน ใกล้กับตึกเฟสแรกที่ส่งมอบไปแล้ว ตรงนี้กำลังมีการก่อสร้างระบบท่อภายนอกอาคาร ตอนที่หลิวหยางไปถึงก็มีคนงานมุงดูอยู่บ้างแล้ว คนสองสามคนกำลังช่วยกันประคองคนงานที่มีสีหน้าเจ็บปวดเตรียมจะยกขึ้นท้ายรถกระบะของแผนกโครงการอย่างระมัดระวัง

ผู้จัดการโครงการของบริษัทเยว่ซื่อหยวนจิ่งเดิมทีกำลังสั่งการช่วยเหลือคนอยู่หน้างาน พอหันกลับมาเห็นหลิวหยางหน้าดำคร่ำเครียดวิ่งเข้ามาก็ร้องโอดครวญในใจ รีบวิ่งเหยาะๆ เข้าไปต้อนรับ ผู้จัดการหลิว ทำไมคุณถึงวิ่งมาเองเลยล่ะครับ อุบัติเหตุเล็กน้อยครับ คนไม่เป็นอะไรมาก แค่ขาหัก เดี๋ยวพวกเราจะรีบพาไปเข้าเฝือกที่โรงพยาบาลครับ

ไม่มีใครโทรเรียกสายด่วนเพื่อขอรถพยาบาลใช่ไหม

ผู้จัดการจางเข้าใจความหมายของหลิวหยางทันที ในช่วงเวลาอ่อนไหวแบบนี้ ถ้ามีรถพยาบาลเปิดไซเรนวิ่งเข้ามาในไซต์งาน ย่อมดึงดูดความสนใจและเกิดข่าวลือที่ไม่จำเป็นได้ง่าย เขารีบรับประกันทันที ผู้จัดการหลิววางใจได้ กฎแค่นี้พวกเรายังเข้าใจดีครับ

หลิวหยางพยักหน้าแล้วเปลี่ยนเรื่องถาม สถานการณ์เป็นยังไงกันแน่ บ่อนี้มันยังไงกัน

ผู้จัดการจางทำหน้ามุ่ยอธิบาย ผู้จัดการหลิว บ่อพักน้ำฝนนี้เป็นของหน่วยงานท่อภายนอกขุดไว้ครับ อยู่ในขอบเขตการก่อสร้างของพวกเขา ก็ไม่รู้ว่าทำไม ขุดบ่อเสร็จแล้ว ท่อยังไม่ได้ลง แต่รอบๆ กลับไม่มีการทำที่กั้นป้องกันอันตรายอะไรเลย คนงานของเราเดินผ่านไปไม่ได้ระวัง ก็เลยเหยียบพลาดตกลงไปครับ

หลิวหยางได้ยินดังนั้น ความโกรธที่เพิ่งจะข่มลงไปก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง นี่มันเป็นความหละหลวมในการจัดการที่สามารถหลีกเลี่ยงได้ชัดๆ เขาหันขวับไปจ้องเขม็งที่เสี่ยวเฉิน เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยที่เดินตามมาด้านหลัง

นายลองบอกมาสิ นี่มันเรื่องอะไรกัน ฮึ ประชุมกันทุกวัน ฉันย้ำเรื่องความปลอดภัยไปกี่รอบแล้ว ความปลอดภัย ความปลอดภัยต้องมาก่อน หลุมเบ้อเริ่มเทิ่มตั้งอยู่ตรงนี้ แต่กลับไม่มีแม้แต่แนวกั้นหรือรั้วป้องกัน พวกแผนกความปลอดภัยมัวทำอะไรกินกันอยู่ การเดินตรวจตราประจำวันตรวจกันยังไง ตาบอดกันไปหมดแล้วหรือไง

เขาชี้หน้าไปที่บ่อนั้นแล้วตะคอก ถ้าบ่อนี่ไม่ใช่บ่อพักน้ำฝนลึกแค่สองเมตรกว่า แต่เป็นบ่อน้ำเสียหรือบ่อเกรอะลึกห้าหกเมตรล่ะ ตกลงไปแล้วจะยังมีชีวิตรอดไหม แบบนั้นมันถึงตายเลยนะ คนตายทั้งคนนายเข้าใจไหม นายทำงานไหวหรือเปล่า ถ้าทำไม่ไหวก็รีบเขียนใบลาออกมาเลย ฉันจะเซ็นอนุมัติให้เดี๋ยวนี้

ตั้งแต่หลิวหยางเข้ามารับช่วงโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน ถึงแม้จะเข้มงวด แต่ส่วนใหญ่ก็แค่คุยกันด้วยเหตุผล บางครั้งยังพูดติดตลกด้วยซ้ำ การมาระเบิดอารมณ์ในที่สาธารณะแบบวันนี้เป็นครั้งแรก คนงานและพนักงานจัดการรอบๆ ต่างก็ถูกความโกรธเกรี้ยวที่เกิดขึ้นกะทันหันของเขาทำให้ตกตะลึงไปตามๆ กัน สถานที่เกิดเหตุเงียบกริบ เหลือเพียงเสียงเครื่องจักรทำงานเท่านั้น

เสี่ยวเฉิน เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยเป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปี ถ้าพูดถึงอายุแล้วยังแก่กว่าหลิวหยางสองสามปี แต่ตอนนี้เขากลับถูกตวาดจนหน้าซีดเผือด ก้มหน้างุดไม่กล้าปริปากพูดอะไรสักคำ

จังหวะนั้นเอง ผู้จัดการโครงการของหน่วยงานท่อภายนอกก็ได้ยินข่าวและรีบวิ่งมาถึงพอดี บังเอิญมาเห็นตอนที่หลิวหยางกำลังระเบิดอารมณ์ใส่เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย เขารู้ตัวว่าผิด แต่ก็ทำได้แค่กลั้นใจเดินเข้าไปหา

ผู้จัดการหลิว ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ เป็นความผิดของพวกเราทั้งหมดเลย คุณใจเย็นๆ ก่อนนะครับ อย่าโมโหจนเสียสุขภาพเลย

เขารีบอธิบาย บ่อนี้ ก่อนหน้านี้พวกเราทำที่กั้นป้องกันความปลอดภัยไว้แล้วจริงๆ นะครับ ขึงแถบเตือนแล้วก็วางกรวยเตือนไว้ด้วย คาดว่า คาดว่าเมื่อคืนลมแรงไปหน่อย ก็เลยน่าจะปลิวไปหมดแล้ว ตอนเช้ามาตรวจก็ไม่ได้ทันสังเกตเห็นแล้วเอามาวางใหม่ เรื่องนี้โทษเสี่ยวเฉินไม่ได้หรอกครับ เป็นความรับผิดชอบหลักของพวกเราเอง

เขาหันไปหาผู้จัดการจางของเยว่ซื่อหยวนจิ่งแล้วให้คำมั่น ประธานจาง คุณวางใจได้เลย พี่น้องคนงานที่บาดเจ็บ ค่ารักษาพยาบาล ค่าบำรุง ค่าชดเชยการหยุดงานทั้งหมด บริษัทเราจะเป็นคนรับผิดชอบออกให้เต็มจำนวน จะรับผิดชอบให้ถึงที่สุดแน่นอนครับ

สาเหตุที่หลิวหยางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ สามส่วนคือโกรธจริงๆ ที่ไม่ได้เรื่อง แต่อีกเจ็ดส่วนคือการฉวยโอกาสตีไข่ใส่สี เพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู คนงานและพนักงานจัดการในไซต์งาน หลายๆ ครั้งก็ต้องอาศัยการตักเตือนอยู่บ่อยๆ ถึงจะปลูกฝังจิตสำนึกด้านความปลอดภัยได้ เรื่องในวันนี้ถือว่าโชคดีมากแล้ว แต่ถ้าไม่สามารถทำให้ทุกคนตระหนักถึงความสำคัญอย่างสูงสุดได้ ครั้งหน้าก็อาจจะไม่โชคดีแบบนี้อีก

เมื่อเห็นว่าบรรลุผลตามที่ต้องการแล้ว ผู้จัดการโครงการของหน่วยงานท่อภายนอกก็ยอมรับผิดด้วยความจริงใจและให้คำมั่นว่าจะรับผิดชอบ หลิวหยางก็รู้ว่าควรจะหยุดแค่นี้

ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไป แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป การอบรมเรื่องความปลอดภัยก่อนเริ่มงานทุกวันต้องเลื่อนให้เร็วขึ้นห้านาที นายต้องเป็นคนพูดเอง อธิบายให้ละเอียดและชัดเจนที่สุด พูดจบแล้วให้ไปตรวจสอบพื้นที่ทั้งหมด ทั้งหลุมฐานราก บ่อท่อ ช่องเปิดริมขอบ อุปกรณ์ดับเพลิงและความปลอดภัยในการใช้ไฟฟ้าทั้งหมด ให้ปูพรมตรวจให้ละเอียด ฉันต้องการเห็นบันทึกการตรวจสอบและรูปถ่ายการแก้ไขปัญหา

เสี่ยวเฉิน เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยเหมือนได้รับการอภัยโทษ รีบเงยหน้าขึ้นให้คำมั่น เข้าใจแล้วครับ ผู้จัดการหลิว ผมจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด รับรองว่าจะไม่มีข้อผิดพลาดอีกแน่นอนครับ

พายุอารมณ์สงบลงชั่วคราว หลิวหยางยืนจ้องมองพวกเขาส่งตัวคนงานที่บาดเจ็บไปอย่างเรียบร้อย และมองดูการติดตั้งรั้วป้องกันและแถบเตือนที่ได้มาตรฐานรอบบ่อพักน้ำฝนนั้นกับตาตัวเอง ถึงได้เดินกลับไปที่สำนักงานแผนกโครงการด้วยใบหน้าที่ยังคงบึ้งตึง

หลังจากวุ่นวายกันไปพักใหญ่ เวลาก็ปาเข้าไปสิบเอ็ดโมงแล้ว แผนเดิมของหลิวหยางคือจะรีบกลับมาที่ห้องทำงานรอตลาดหุ้นเปิด เพื่อเอาเงินรางวัลหกหมื่นหยวนที่เพิ่งได้มาไปซื้อหุ้น ไม่คิดว่าจะถูกอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดนี้ทำให้เสียแผนไปหมด

เขาเปิดโน้ตบุ๊ก เสียบสายแลน แล้วล็อกอินเข้าโปรแกรมซื้อขายหุ้น พอเห็นว่าราคาเปิดตลาดของหุ้นเหมาไถในวันนี้อยู่ที่สามสิบเจ็ดจุดสามเก้าหยวนต่อหุ้น แล้วก็ร่วงลงมาเรื่อยๆ จนถึงสามสิบหกจุดสามหยวนต่อหุ้นในตอนนี้ หลิวหยางก็รู้สึกเหมือนกับว่าในโชคร้ายมีโชคดี

วันจันทร์ที่สิบสองสัปดาห์ที่แล้วเป็นวันเงินเดือนออก เพราะได้เลื่อนขั้นติดกันสามระดับ แต่ละระดับได้เพิ่มหนึ่งพันห้าร้อยหยวน เงินเดือนพื้นฐานจึงปรับจากแปดพันหยวนต่อเดือนขึ้นเป็นหนึ่งหมื่นสองพันห้าร้อยหยวนต่อเดือน รวมกับเบี้ยเลี้ยงและเงินโบนัสต่างๆ หักภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาแล้ว จำนวนเงินที่ได้รับจริงคือหนึ่งหมื่นสี่พันแปดร้อยหยวน

พอเงินเดือนเข้าบัญชี เขาก็เอาไปซื้อหุ้นจำนวนสามร้อยหุ้นในราคาหุ้นละสามสิบแปดจุดห้าหยวน รวมค่าธรรมเนียมแล้วเป็นเงินหนึ่งหมื่นหนึ่งพันห้าร้อยแปดสิบห้าหยวน ตอนนั้นในบัญชีธนาคารยังเหลือเงินอยู่สามพันสามร้อยห้าหยวนแปดสิบเฟิน ตอนนี้บวกกับเงินรางวัลพลเมืองดีอีกหกหมื่นหยวน ในบัญชีของเขามีเงินทั้งหมดหกหมื่นสามพันสามร้อยห้าหยวนแปดสิบเฟิน

เมื่อมองดูราคาหุ้นที่สามสิบหกจุดสามหยวนต่อหุ้นบนหน้าจอ หลิวหยางก็กดซื้อเพิ่มอีกหนึ่งพันเจ็ดร้อยหุ้นทันที การซื้อขายเสร็จสิ้นในพริบตา หลังจากหักค่าธรรมเนียม ยอดเงินคงเหลือในบัญชีก็กลายเป็นหนึ่งพันสี่ร้อยสิบหยวนหกสิบเจ็ดเฟิน นอกเหนือจากนี้ก็มีเพียงเงินสดอีกสองร้อยกว่าหยวนที่ติดตัวอยู่

หลังจากทำรายการเสร็จ หลิวหยางก็ตรวจสอบสถานะพอร์ตการลงทุนของตัวเอง

ถือครองหุ้นเหมาไถ สองหมื่นสามพันเจ็ดร้อยสามสิบหุ้น

ต้นทุนเฉลี่ย ยี่สิบแปดจุดห้าเก้าหยวนต่อหุ้น

ราคาตลาดปัจจุบัน สามสิบหกจุดสามหยวนต่อหุ้น

กำไรทางบัญชีต่อหุ้น เจ็ดจุดเจ็ดหนึ่งหยวน

กำไรทางบัญชีโดยรวม หนึ่งแสนแปดหมื่นสองพันแปดร้อยยี่สิบเอ็ดหยวนสามสิบห้าเฟิน

สัดส่วนกำไร ยี่สิบหกจุดเก้าสี่เปอร์เซ็นต์

มูลค่ารวมของพอร์ต แปดแสนหกหมื่นหนึ่งพันสามร้อยเก้าสิบเก้าหยวน

เมื่อเห็นมูลค่ารวมในพอร์ตหุ้นแปดแสนหกหมื่นกว่าหยวน หลิวหยางถึงได้รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย ขอเพียงแค่กำหุ้นเหล่านี้ไว้ในมือให้แน่น เขาก็มีไพตายที่จะลุกขึ้นยืนใหม่ได้เสมอ ท้ายที่สุดแล้ว การทำงานที่เหิงต้า การสะสมเครือข่ายและเส้นสายก็สำคัญ แต่เป้าหมายหลักที่สุดก็ยังคงเป็นการหาเงินเพื่อสะสมเป็นทุนตั้งต้นอยู่ดี