บทที่ 86 เงินปันผล

หลิวหยางชูแก้วเหล้าในมือขึ้นอีกครั้ง ถ้าฉันลงไปประจำสาขาภูมิภาคจริงๆ พวกนายสองคนยินดีจะไปกับฉันไหม บนโต๊ะอาหารเงียบไปชั่วอึดใจ มีเพียงเสียงพูดคุยจากโต๊ะข้างๆ และเสียงผัดกับข้าวที่ดังมาจากในครัว

หวังหงจวินยกแก้วเหล้าตรงหน้าตัวเองขึ้นมาเงียบๆ แล้วชนแก้วกับหลิวหยาง พูดขึ้นประโยคหนึ่งว่า เอาไงเอากัน หมดแก้ว จากนั้นก็แหงนหน้ากระดกเหล้าขาวกว่าครึ่งแก้วที่เหลือรวดเดียวจนหมด ท่าทางเด็ดเดี่ยวฉับไว ไม่มีแววลังเลเลยแม้แต่น้อย

หลิวหยางรู้สึกอุ่นวาบในใจ พยักหน้าให้หวังหงจวิน แล้วกระดกรวดเดียวหมดแก้วเช่นกัน ทุกสิ่งล้วนเข้าใจกันได้โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย

แต่หลิวหย่งจั๋วที่อยู่ข้างๆ กลับร้อนรนขึ้นมา เขามองหวังหงจวินแล้วถามว่า เดี๋ยวสิ หงจวิน ที่นายบอกว่าหมดแก้วน่ะหมายความว่ายังไง หมายถึงดื่มเหล้าหมดแก้ว หรือว่า หมายถึงตกลงจะไปทำกับหลิวหยาง

หวังหงจวินหัวเราะ ก็ตามความหมายตรงตัวนั่นแหละ

หลิวหยางก็หัวเราะออกมาเช่นกัน เขาฟังออกว่านี่ไม่ใช่ภาษาถิ่นจินหลิง จึงถามด้วยความสงสัย หงจวิน นายไม่ใช่คนจินหลิงหรอกเหรอ ทำไมถึงพูดภาษาถิ่นไหวซื่อออกมาได้ล่ะ

รุ่นปู่ของฉันเป็นคนไหวซื่อน่ะ ตอนหลังถึงได้ย้ายมาที่จินหลิง ตอนเด็กๆ ฉันเคยไปอยู่กับปู่มาพักหนึ่งน่ะ

หลิวหยางหันไปมองเจ้าอ้วนที่กำลังลังเลอยู่แล้วถาม เจ้าอ้วน แล้วแกล่ะ จะอยู่เป็นฝ่ายบุคคลที่สำนักงานใหญ่ต่อไป หรือว่าจะไปทำงานที่เป็นชิ้นเป็นอันกับพวกเราล่ะ

เจ้าอ้วนมองดูแก้วที่รินเหล้าไว้จนเต็มตรงหน้า สลับกับมองหลิวหยางและหวังหงจวิน ก่อนจะกัดฟันยกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นมาแล้วพูดว่า แม่งเอ๊ย ฉันเอาด้วย กล้าได้กล้าเสียเว้ย ตามผู้จัดการหลิวไปมีเนื้อให้กิน มีเหล้าให้ดื่ม พูดจบก็แหงนหน้ากระดกเหล้าในแก้วลงคอไป ด้วยความที่ดื่มเร็วเกินไปจึงสำลักจนหน้าดำหน้าแดง

ดี หลิวหยางตบโต๊ะฉาดใหญ่ เจ้าอ้วน เห็นแก่ความใจสู้ของแกในคืนนี้ เดี๋ยวครึ่งหลังฉันต้องจัดหมอนวดให้แกสักสองคนแล้ว

ฮ่าๆๆ ทั้งสามคนพากันหัวเราะลั่น หลังจากนั้นก็ดื่มกันอย่างสนุกสนานยิ่งขึ้น หัวข้อสนทนาวนเวียนอยู่กับทิศทางความเป็นไปได้ในอนาคตและวิธีการเริ่มต้น แม้จะเป็นเพียงแค่ความตั้งใจในเบื้องต้น แต่ความเข้าขากันและความคาดหวังที่จะร่วมเป็นร่วมตายก็ได้ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ ระหว่างพวกเขาทั้งสามคนแล้ว

กว่าทั้งสามคนจะออกมาจากตงฟางเวยหนีซือก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว ถนนหนทางในเมืองเย่ว์ก็เงียบสงบลงมาก เหลือเพียงแสงไฟริมทางและรถยนต์ที่ขับผ่านไปมาเป็นครั้งคราว

ทั้งสามคนยืนรอแท็กซี่อยู่ที่หัวมุมถนนเพื่อส่งหวังหงจวินกลับโครงการ คืนนี้หลิวหยางดื่มเหล้ามา เพื่อความปลอดภัยจึงตัดสินใจไม่ขับรถกลับไปที่โครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน แต่กลับไปนอนที่หอพักของเครือบริษัทกับเจ้าอ้วนสักคืน ยังไงซะห้องของเขาก็ยังเก็บไว้อยู่แล้ว

ระหว่างที่รอแท็กซี่ หลิวหยางก็กำชับเจ้าอ้วนกับหวังหงจวินว่า เรื่องนี้ยังไม่ต้องรีบร้อน ทางฉันต้องจัดการส่งมอบโครงการให้เรียบร้อยเสียก่อน ก่อนหน้านั้น พวกนายสองคนก็อย่าเพิ่งแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป เดี๋ยวจะมีปัญหาแทรกซ้อนขึ้นมา รอฟังข่าวจากฉันก็พอ

หวังหงจวินและเจ้าอ้วนพยักหน้ารับคำว่าเข้าใจ แท็กซี่มาถึงแล้ว หลิวหยางกับเจ้าอ้วนยืนมองหวังหงจวินขึ้นรถจากไป ก่อนจะเดินกอดคอโซซัดโซเซกลับหอพักไปด้วยกัน

วันรุ่งขึ้น หลิวหยางรีบกลับมาที่แผนกโครงการตั้งแต่เช้าตรู่ ตอนนี้โครงการอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายก่อนการส่งมอบ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา แล้วเขาที่เป็นผู้รับผิดชอบโครงการไม่อยู่หน้างาน ผลที่ตามมาคงยากจะคาดเดา

พอกลับมาถึงห้องทำงาน ฤทธิ์เหล้าจากเมื่อคืนบวกกับต้องฝืนตื่นมาทำงาน หลิวหยางรู้สึกปวดหนึบที่ขมับ เขาเรียกหวังเฟยมาสอบถามสถานการณ์ที่ไซต์งานเมื่อคืนและเมื่อเช้า พอรู้ว่าไม่มีเหตุฉุกเฉินอะไรก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย หลังจากสั่งการให้หวังเฟยนำทีมไปเดินตรวจงานเสร็จ หลิวหยางก็เอนหลังพิงเก้าอี้ตั้งใจจะงีบหลับเอาแรงสักหน่อย

ทว่าเพิ่งจะหลับสะลึมสะลือไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น หลิวหยางสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที

ฮัลโหล ผู้จัดการหลิว ผมเดวิดหวังนะครับ

สวัสดีครับเดวิด

ผู้จัดการหลิว สัญญาว่าจ้าง แล้วก็รายการเอกสารและแบบฟอร์มตัวอย่างทั้งหมดที่ต้องใช้ในการขอเข้าร่วมโครงการดึงดูดผู้มีพรสวรรค์ ผมบีบอัดไฟล์ส่งไปที่อีเมลบริษัทของคุณแล้วนะครับ รบกวนช่วยเช็กดูด้วย เงื่อนไขในสัญญาเป็นแบบมาตรฐานครับ หลักๆ ก็คือตำแหน่ง เงินเดือน และระยะเวลาจ้างงาน คุณลองดูว่ามีปัญหาอะไรไหม

ถ้าไม่มีปัญหา ก็รบกวนปรินต์ออกมาเซ็นชื่อให้เร็วที่สุด แล้วส่งไปรษณีย์มาให้ผมพร้อมกับเอกสารรับรองที่ระบุไว้ในรายการเลยนะครับ ทางผมได้รับแล้วจะรีบยื่นเรื่องให้กองตรวจคนเข้าเมืองทันที ถ้าราบรื่น วีซ่าทำงานระยะเวลาหนึ่งเดือนก็น่าจะออกได้ แล้วหลังจากนั้นก็สามารถไปทำบัตรประชาชนฮ่องกงแบบไม่ถาวรได้แล้วล่ะครับ

เดิมทีเขาคิดว่ายังไงก็ต้องยืดเยื้อไปสักสองสามเดือน จึงกล่าวขอบคุณจากใจจริง ขอบคุณเดวิดมากๆ เลยนะครับ ทำงานมีประสิทธิภาพสุดๆ ไปเลย วันนี้ผมจะรีบจัดการให้เรียบร้อย จะพยายามส่งเอกสารทั้งหมดไปให้ภายในช่วงบ่ายนี้เลยครับ

ไม่ต้องเกรงใจครับผู้จัดการหลิว เรื่องที่ประธานสวี่สั่งมาพวกเราก็ต้องรีบจัดการให้อยู่แล้ว งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ไว้ติดต่อกันใหม่ สวัสดีครับ

ได้เลยครับเดวิด สวัสดีครับ

หลังจากวางสาย หลิวหยางก็ล็อกอินเข้าอีเมล และก็พบอีเมลฉบับใหม่จากเดวิดหวังจริงๆ ไฟล์แนบเป็นไฟล์บีบอัดขนาดไม่เล็กเลย

พอดาวน์โหลดและแตกไฟล์ออกมา ข้างในก็มีเอกสารไม่น้อยเลย มีสัญญาว่าจ้างฉบับสองภาษา และยังมีรายการเอกสารที่แจกแจงไว้อย่างละเอียด ทั้งบัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน พาสปอร์ต ใบปริญญาและใบรับรองวุฒิการศึกษา ใบรับรองคุณวุฒิวิชาชีพ หนังสือรับรองการทำงานที่ผ่านมา หนังสือรับรองความประพฤติ รวมไปถึงแบบฟอร์มตัวอย่างการกรอกข้อมูลต่างๆ

โชคดีที่พาสปอร์ตของเขา เขาเพิ่งจะทำติดไว้ตอนที่เซ็นสัญญาการจ้างงานแบบสามฝ่ายหลังเรียนจบเมื่อปีที่แล้ว และย้ายทะเบียนบ้านจากมหาวิทยาลัยมาเข้าทะเบียนบ้านกลางของบริษัท ถึงแม้จะไม่ค่อยได้ใช้ แต่ตอนนี้กลับมีประโยชน์อย่างมาก ส่วนเรื่องหนังสือรับรองความประพฤติ เขาก็ขับรถไปทำที่สถานีตำรวจในท้องที่ที่ทะเบียนบ้านกลางของบริษัทตั้งอยู่ได้เลย

ตลอดทั้งช่วงเช้า เขาวุ่นวายอยู่กับการถ่ายเอกสาร สแกน จัดระเบียบ และกรอกแบบฟอร์ม พอถึงช่วงบ่ายเข้างาน เขาก็รีบเอาเอกสารปึกหนาที่เตรียมไว้ส่งไปรษณีย์ด่วนพิเศษไปยังฮ่องกงทันที

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิวหยางถึงได้รู้สึกว่าตัวเองทำเรื่องสำคัญสำเร็จไปอีกหนึ่งอย่าง ขั้นตอนต่อไปก็แค่รอฟังผลเท่านั้น

หลังจากนั้น หลิวหยางก็เริ่มเตรียมเอกสารสำหรับการประเมินคุณสมบัติเป็นผู้ช่วยวิศวกรต่อ เขาเร่งทำจนในที่สุดก็สามารถส่งมอบเอกสารทั้งแบบไฟล์อิเล็กทรอนิกส์และเอกสารกระดาษที่ต้องเซ็นชื่อทั้งหมดให้กับผู้ประสานงานของเครือบริษัทได้ทันก่อนเลิกงานวันจันทร์ เรื่องการประเมินตำแหน่งทางวิชาชีพก็ถือว่าเสร็จสิ้นไปได้เปลาะหนึ่ง ครั้งต่อไปก็คงจะเป็นการประเมินวิศวกรระดับกลางในอีกสี่ปีข้างหน้าแล้ว

วันแรกของเดือนกรกฎาคม หุ้นเหมาไถได้ออกประกาศสำคัญฉบับหนึ่ง ระบุว่า หุ้นทุกสิบหุ้นจะได้รับเงินปันผลเป็นเงินสดสามหยวนซึ่งรวมภาษีแล้ว ในขณะเดียวกันก็จะใช้ทุนสำรองจ่ายแจกเป็นหุ้นปันผลให้กับผู้ถือหุ้นทั้งหมดในอัตราส่วนสิบหุ้นต่อสามหุ้น

จ่ายเงินปันผลแถมยังแจกหุ้นด้วย แถมยังเป็นการแจกหุ้นจากทุนสำรองจ่าย ซึ่งไม่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดายี่สิบเปอร์เซ็นต์เหมือนกับการแจกหุ้นปันผลทั่วไปอีกด้วย

เงินเดือนเดือนพฤษภาคมของหลิวหยางที่ได้รับจริงคือหนึ่งหมื่นสี่พันแปดร้อยหยวน เขาซื้อหุ้นไปสี่ร้อยหุ้นในราคาหุ้นละสามสิบห้าจุดแปดหยวน ใช้เงินไปหนึ่งหมื่นสี่พันสามร้อยหกสิบสองหยวนเก้าสิบหกเฟิน ยอดเงินคงเหลือในบัญชีเมื่อรวมกับเงินที่เหลือจากเดือนเมษายนอีกหนึ่งพันสี่ร้อยสิบหยวนหกสิบเจ็ดเฟิน ก็จะกลายเป็นหนึ่งพันแปดร้อยสี่สิบเจ็ดหยวนเจ็ดสิบเอ็ดเฟิน

เงินเดือนเดือนมิถุนายนก็ได้รับหนึ่งหมื่นสี่พันแปดร้อยหยวนเท่ากัน เขาซื้อหุ้นไปอีกสี่ร้อยหุ้นในราคาหุ้นละสามสิบสี่จุดหนึ่งหยวน ใช้เงินไปหนึ่งหมื่นสามพันหกร้อยแปดสิบหยวนเก้าสิบสองเฟิน ยอดเงินคงเหลือในบัญชีเมื่อรวมกับเงินที่เหลือจากเดือนพฤษภาคมอีกหนึ่งพันแปดร้อยสี่สิบเจ็ดหยวนเจ็ดสิบเอ็ดเฟิน ก็จะกลายเป็นสองพันเก้าร้อยหกสิบหกหยวนเจ็ดสิบเก้าเฟิน

ดังนั้น ในวันปิดสมุดทะเบียนพักการโอนหุ้นเพื่อรับสิทธิประโยชน์ครั้งนี้ เขามีหุ้นเหมาไถในครอบครองทั้งหมดสองหมื่นสี่พันห้าร้อยสามสิบหุ้น และตอนนี้ตามแผนการคือทุกสิบหุ้นจะได้รับหุ้นปันผลสามหุ้นและเงินสดสามหยวน

หุ้นปันผลที่ได้รับเพิ่ม สองหมื่นสี่พันห้าร้อยสามสิบหุ้น หารด้วยสิบ คูณสาม เท่ากับ เจ็ดพันสามร้อยห้าสิบเก้าหุ้น

เงินปันผลเงินสด สองหมื่นสี่พันห้าร้อยสามสิบหุ้น หารด้วยสิบ คูณสามหยวน เท่ากับ เจ็ดพันสามร้อยห้าสิบเก้าหยวนก่อนหักภาษี หลังจากหักภาษีเงินได้บุคคลธรรมดายี่สิบเปอร์เซ็นต์แล้วจะได้รับจริงคือ เจ็ดพันสามร้อยห้าสิบเก้า คูณด้วย ศูนย์จุดแปด เท่ากับ ห้าพันแปดร้อยแปดสิบเจ็ดหยวนยี่สิบเฟิน

เงินปันผลและหุ้นที่แจกเพิ่มถูกโอนเข้าบัญชีอย่างรวดเร็ว หลิวหยางมองดูเงินที่สามารถใช้ได้ในบัญชีซึ่งเปลี่ยนเป็น ยอดคงเหลือเดิมสองพันเก้าร้อยหกสิบหกหยวนเจ็ดสิบเก้าเฟิน บวกกับเงินปันผลเงินสดห้าพันแปดร้อยแปดสิบเจ็ดหยวนยี่สิบเฟิน เท่ากับ แปดพันแปดร้อยห้าสิบสามหยวนเก้าสิบเก้าเฟิน

และหลังจากหุ้นเหมาไถขึ้นเครื่องหมายรับสิทธิแล้ว ราคาหุ้นก็ปรับตัวลดลงตามธรรมชาติ หลิวหยางอาศัยจังหวะที่ราคาหุ้นดูเหมือนจะถูกลงจากการปรับฐานนี้ กดซื้อหุ้นเพิ่มอีกสามร้อยหุ้นในราคาหุ้นละยี่สิบห้าจุดห้าหยวน รวมค่าธรรมเนียมแล้วเป็นเงินทั้งหมดเจ็ดพันหกร้อยเจ็ดสิบสองหยวนเก้าสิบห้าเฟิน

หลังจากทำรายการเสร็จสิ้น สถานะพอร์ตการลงทุนของเขาก็เปลี่ยนไป

ถือครองหุ้นเหมาไถ หุ้นเดิมสองหมื่นสี่พันห้าร้อยสามสิบหุ้น บวกหุ้นปันผลเจ็ดพันสามร้อยห้าสิบเก้าหุ้น บวกหุ้นที่ซื้อใหม่สามร้อยหุ้น เท่ากับ สามหมื่นสองพันหนึ่งร้อยแปดสิบเก้าหุ้น

ยอดเงินสดคงเหลือในบัญชี แปดพันแปดร้อยห้าสิบสามหยวนเก้าสิบเก้าเฟิน ลบด้วยเจ็ดพันหกร้อยเจ็ดสิบสองหยวนเก้าสิบห้าเฟิน เท่ากับ หนึ่งพันหนึ่งร้อยแปดสิบเอ็ดหยวนสี่เฟิน

เขาเหลือบมองราคาหุ้นและมูลค่าตลาดรวมในตอนนั้น หลังการปรับฐานราคาหุ้นอยู่ที่ประมาณยี่สิบห้าจุดห้าหยวน มูลค่าตลาดรวมอยู่ที่ประมาณแปดแสนสองหมื่นหยวน เมื่อเทียบกับมูลค่าตลาดรวมในเดือนเมษายน ถือว่าลดลงไปสี่หมื่นกว่าหยวน

แต่เขาไม่รู้สึกขาดทุนเลยแม้แต่น้อย เพราะจำนวนหุ้นเหมาไถที่เขาถือครองนั้นเพิ่มขึ้นมาตั้งเจ็ดพันหกร้อยกว่าหุ้นเชียวนะ

เมื่อเทียบกับบริษัทเพนกวินที่ไม่มีแผนการแจกหุ้นฟรี ลักษณะเด่นแบบวัวนมของเหมาไถที่มีการแจกหุ้นและจ่ายเงินปันผลในอัตราส่วนสูงทุกปีเช่นนี้ จะนำมาซึ่งความได้เปรียบในการเติบโตแบบทบต้นในระยะยาวที่เพนกวินเทียบไม่ติดเลยทีเดียว

และก็เป็นไปตามคาด พอถึงช่วงบ่ายตอนปิดตลาด ราคาหุ้นของเหมาไถก็ดีดตัวกลับขึ้นมาอยู่ที่ยี่สิบหกจุดเจ็ดสามหยวนต่อหุ้นแล้ว มูลค่าตลาดรวมในพอร์ตของเขาก็ทะลุแปดแสนหกหมื่นหยวนไปแล้วเช่นกัน ไม่เพียงแต่จะทวงคืนส่วนที่หายไปกลับมาได้ แต่ยังเป็นเพราะจำนวนหุ้นที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้ฐานมูลค่าตลาดแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก