บทที่ 99 ถูกตอกตรึงบนเสาแห่งความอัปยศ

ในตอนนั้นเอง ประธานหลัวที่เงียบมาตลอดก็เอ่ยปากขึ้นในที่สุด หลิวหยาง การลดต้นทุนด้วยมาตรฐานและการพัฒนาอย่างรวดเร็วที่คุณเพิ่งอธิบายมา มองในแง่ปฏิบัติแล้วตรรกะมันก็พอฟังขึ้น ผมมีคำถามแค่ข้อเดียว รูปแบบหมุนเวียนเร็วของคุณจะวาดฝันไว้อย่างสวยหรูแค่ไหนก็ช่าง แต่เงื่อนไขพื้นฐานที่สุดที่จะทำให้มันเกิดขึ้นจริงและขับเคลื่อนไปได้อย่างปลอดภัยคืออะไร

ประธานหลัวถามเองตอบเองว่า มันคือการที่ราคาบ้านต้องพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง มีเพียงราคาบ้านที่สูงขึ้นเท่านั้น ความคาดหวังในการขายและดึงเงินทุนกลับมาอย่างรวดเร็วของคุณถึงจะเป็นจริงได้ สายพานเงินทุนที่กู้ใหม่มาจ่ายเก่าของคุณถึงจะหมุนต่อไปได้อย่างราบรื่น และเกมการใช้เงินทุนก้อนเล็กมางัดเลเวอเรจของคุณถึงจะเล่นต่อไปได้

แต่ขนาดที่ใหญ่มหึมาย่อมต้องตามมาด้วยหนี้สินมหาศาล หากวันใดที่ทิศทางตลาดเปลี่ยนไป ราคาบ้านเกิดการปรับตัวลดลงตามแนวโน้ม แม้จะเป็นเพียงการปรับฐานลงค่อนข้างแรงในช่วงสั้นๆ ความเร็วในการดึงเงินทุนกลับจากการขายของคุณก็จะชะลอตัวลงทันที ถึงเวลานั้น ภาระดอกเบี้ยมหาศาลและเงินต้นที่ครบกำหนดชำระจะทำให้สายพานเงินทุนของบริษัทขาดสะบั้นลงในพริบตา ความเสี่ยงนี้คุณเคยคิดบ้างไหม เหิงต้าของเราจะแบกรับความเสี่ยงระดับนี้ไหวหรือ

คำพูดของประธานหลัวแทงทะลุจุดตายของรูปแบบหมุนเวียนเร็วเข้าอย่างจัง บรรยากาศในห้องประชุมที่เพิ่งจะผ่อนคลายลงกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง แม้แต่เถ้าแก่สวี่ที่นั่งจิบชามาตลอดก็ยังหันไปมองหลิวหยาง เพื่อรอฟังคำตอบจากเขา

หลิวหยางฟังคำพูดของประธานหลัวจบก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกเลื่อมใสขึ้นมาในใจ สมแล้วที่ก้าวขึ้นมาเป็นถึงประธานกรรมการบริหารของเครือบริษัทได้ เรื่องนี้ทำให้เขาเข้าใจขึ้นมาทันทีว่า ทำไมในความทรงจำของชาติก่อน ดูเหมือนประธานหลัวจะลาออกจากเหิงต้าไปในอีกไม่กี่ปีให้หลัง

ในยามที่เถ้าแก่สวี่มีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ที่ต้องการจะขยายอาณาเขต สิ่งที่เขาต้องการคือผู้ช่วยนักบินที่พร้อมจะเหยียบคันเร่งไปกับเขา ไม่ใช่ผู้นำทางที่คอยแต่จะเตือนให้เขาลดความเร็ว

หลิวหยางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังส่งเสริมคนพาลให้ทำชั่วขึ้นมาในชั่วขณะ เขาไม่เพียงแต่จะเหยียบคันเร่ง แต่แม่งยังถอดผ้าเบรกออกอีกด้วย

แต่เมื่อต้องเผชิญกับสายตาของประธานหลัว เถ้าแก่สวี่ และผู้บริหารท่านอื่นๆ หลิวหยางก็รู้ว่าต้องตอบคำถามนี้ตรงๆ และคำตอบนั้นต้องมีวิสัยทัศน์ มีมุมมองที่กว้างไกล ทั้งต้องยอมรับความเสี่ยง และต้องแสดงให้เห็นถึงวิสัยทัศน์และความมั่นใจที่เหนือกว่าความเสี่ยงนั้น

ประธานหลัวครับ ปัญหาที่คุณตั้งข้อสังเกตมาคือความเสี่ยงที่รูปแบบหมุนเวียนเร็วต้องเผชิญจริงๆ ผมเห็นด้วยกับความกังวลของคุณทุกประการ แต่ว่า

เขาเปลี่ยนน้ำเสียง ผมคิดว่า ถ้าเหิงต้าต้องการจะพัฒนาแบบก้าวกระโดด ฝ่าวงล้อมในตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่เต็มไปด้วยยักษ์ใหญ่ การยอมรับความเสี่ยงในระดับหนึ่งถือว่าคุ้มค่าครับ เพราะรูปแบบการพัฒนาแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่มีทางที่จะลดช่องว่างอันมหาศาลระหว่างเรากับผู้บุกเบิกตลาดได้เลย

อีกอย่าง การที่เรามองความเสี่ยงนี้ จะมองแค่ตรงหน้าไม่ได้ แต่ต้องมองภาพรวมและแนวโน้มใหญ่ด้วย อิงตามสถิติล่าสุด อัตราการขยายตัวของเมืองในประเทศของเราตอนนี้ยังไม่ถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ นี่หมายความว่ายังไง หมายความว่าในอีกสิบ ยี่สิบปีข้างหน้า จะมีประชากรเกือบยี่สิบล้านคนย้ายจากชนบทเข้ามาอยู่ในเมืองทุกปี

นี่คือกระบวนการขยายตัวของเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและรวดเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ สิ่งที่มันจะนำมาก็คือความต้องการที่อยู่อาศัยขั้นพื้นฐานและที่อยู่อาศัยเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตอย่างมหาศาลและต่อเนื่อง

หลิวหยางยิ่งพูดก็ยิ่งลื่นไหล การที่ราคาบ้านจะมีความผันผวนในระยะสั้นถือเป็นเรื่องปกติ ทุกตลาดล้วนมีวัฏจักรของมัน แต่ผมเชื่อมั่นว่าภายใต้การสนับสนุนของแนวโน้มการขยายตัวของเมืองในประเทศจีนในระยะยาว แนวโน้มโดยรวมของราคาอสังหาริมทรัพย์ในเมืองที่มีคุณภาพจะยังคงปรับตัวสูงขึ้นอย่างไม่มีวันเปลี่ยนแปลงแน่นอนครับ

พวกเราจะใช้เวลาห้าถึงสิบปีข้างหน้าพุ่งชนไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง เพื่อปั้นขนาดของเหิงต้าให้ใหญ่ขึ้นมาก่อน รอจนส่วนแบ่งการตลาดของเราก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่งแล้ว พวกเราก็สามารถปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ในเชิงรุก ค่อยๆ ลดหนี้และเลเวอเรจลง ปรับโครงสร้างสินทรัพย์ให้เหมาะสม เปลี่ยนจาก สามสูงหนึ่งต่ำ คือหนี้สูง เลเวอเรจสูง หมุนเวียนเร็ว ต้นทุนต่ำ ไปสู่รูปแบบการพัฒนาที่ยั่งยืนและแข็งแรงอย่าง สามต่ำหนึ่งสูง คือหนี้ต่ำ เลเวอเรจต่ำ ต้นทุนต่ำ ประสิทธิภาพสูง ครับ

ถึงเวลานั้น ต่อให้ต้องเจอกับการปรับฐานตามวัฏจักรของอุตสาหกรรม หรือแม้กระทั่งการปรับตัวลดลงตามแนวโน้มตลาดจริงๆ ด้วยกลุ่มสินทรัพย์คุณภาพสูงขนาดมหึมาและโครงสร้างทางการเงินที่มั่นคงซึ่งพวกเราได้สร้างขึ้นมาแล้ว ก็จะมีทั้งความสามารถและความมั่นใจเพียงพอที่จะรับมือกับคลื่นลม และผ่านพ้นฤดูหนาวอันหนาวเหน็บไปได้อย่างราบรื่นแน่นอนครับ

พูดประโยคนี้จบ หัวใจของหลิวหยางก็เต้นระรัว เขาจงใจใช้หางตาเหลือบมองเถ้าแก่สวี่ที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานอย่างรวดเร็ว

เห็นเพียงเถ้าแก่สวี่ยังคงนั่งจิบชาอยู่ที่เดิมอย่างนิ่งสงบ หลิวหยางถอนหายใจในใจ คำพูดของผมเมื่อกี้นี้ โดยเฉพาะการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์จาก สามสูงหนึ่งต่ำ ไปสู่ สามต่ำหนึ่งสูง ในตอนท้ายน่ะ ตั้งใจพูดให้คุณฟังโดยเฉพาะเลยนะ ช่างเถอะ จะฟังเข้าหูหรือเปล่าก็เป็นเรื่องของคุณแล้ว

คำเตือนดีๆ ไม่อาจฉุดรั้งคนที่ถึงฆาต หวังเพียงแค่ว่าในอนาคตถ้าเกิดคุณต้องร่วงลงมา ก็อย่ามาจดจำแค้นเคืองผมอยู่ในใจก็พอ

ประธานหลัวฟังคำอธิบายของหลิวหยางเกี่ยวกับแนวโน้มใหญ่ของการขยายตัวของเมืองแล้ว ก็ไม่ได้คลายความกังวลลง เขามองไปที่เถ้าแก่สวี่และผู้บริหารที่นั่งอยู่รอบๆ ก็รู้ว่าต้านกระแสใหญ่ไม่ได้ จึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา ท้ายที่สุดเขาก็เป็นเพียงผู้บริหารมืออาชีพ ไม่ใช่เถ้าแก่

สำหรับการผลักดันรูปแบบหมุนเวียนเร็วและกลยุทธ์การขยายเขตพื้นที่ที่สอดคล้องกัน ผมส่วนตัวไม่คัดค้าน แต่ขอสงวนท่าทีและเก็บความเห็นส่วนตัวไว้ก่อนครับ

ประธานหลัวเพิ่งพูดจบ หลิวหยางก็จับสายตาที่เถ้าแก่สวี่มองประธานหลัวได้ ราวกับจะบอกว่า คุณคิดว่านี่คือการเลือกตั้งในรัฐวิสาหกิจหรือไง ยังจะมาสงวนท่าทีอะไรอีก จะมีคุณไว้ทำไมเนี่ย

ถึงเวลาสำคัญก็ยังต้องพึ่งประธานหยางของเรา เขาหัวเราะและเปลี่ยนเรื่องคุย ในเมื่อประธานหลัวก็ไม่ได้คัดค้าน งั้นก็แสดงว่าปัญหาไม่ใหญ่โตอะไรนี่นา

จากนั้นก็หันไปมองหลิวหยางแล้วยิ้ม หลิวหยางเอ๊ย ถ้ารูปแบบหมุนเวียนเร็วนี้มันทำได้จริง และสามารถสร้างต้นแบบในเมืองอู่ซื่อได้สำเร็จล่ะก็ ถึงตอนนั้นคุณก็คือขุนพลอันดับหนึ่งของเหิงต้าเราเลยนะ ประธานสวี่จะต้องจดจำความดีความชอบครั้งใหญ่ให้คุณแน่นอน

หลิวหยางได้ยินแล้วแทบจะหน้าทิ่มลงพื้น ประธานหยางกำลังจะตอกตรึงเขาไว้บนเสาแห่งความอัปยศชัดๆ ต่อไปไอ้ ขุนพลอันดับหนึ่ง นี้ก็คงจะกลายเป็น คนบาปอันดับหนึ่ง ในพริบตา

แต่พอลองคิดดูอีกที หลิวหยางก็ไม่สนใจแล้ว ขอเพียงแค่ตัวเองทำตามแผน อาศัยการรู้ล่วงหน้ารีบกอบโกยสะสมเงินทอง ในอนาคตสามารถกระโดดหนีออกจากหลุมพรางใหญ่ของวงการอสังหาริมทรัพย์ได้อย่างเด็ดขาด และไปประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในวงการอื่น เรื่องพวกนี้มันก็เป็นแค่เมฆหมอกที่พัดผ่านไป เหมือนกับคำคมในอินเทอร์เน็ตในยุคหลังที่ว่า พอทะลวงด่านมาได้ ก็ย่อมมีบัณฑิตผู้ยิ่งใหญ่มาอธิบายแก้ต่างให้ฉันเอง ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็แค่ซื้อสื่อให้ช่วยเขียนข่าวฟอกขาวให้ตัวเองเยอะหน่อยก็พอ

ดังนั้นหลิวหยางจึงแกล้งทำสีหน้าตกใจแกมดีใจ รีบโบกมือปฏิเสธ ประธานหยาง คุณอย่าพูดแบบนั้นเลยครับ ผมก็แค่เอาอิฐไปล่อหยก เสนอความคิดเห็นงูๆ ปลาๆ ต่อหน้าผู้บริหารทุกท่านเท่านั้น ถ้าจะลงมือทำจริงๆ ก็ต้องพึ่งพาการสนับสนุนและคำชี้แนะจากผู้บริหารเครือบริษัททุกท่าน ถ้าขืนชมผมไปมากกว่านี้ ผมคงจะเหลิงจนหาทางกลับไม่เจอแน่ๆ ครับ ฮ่าๆ

ประธานหยางถูกทำให้หัวเราะร่วน ชี้หน้าเขาแล้วด่ากลั้วรอยยิ้ม ชมว่าอ้วนหน่อยก็ทำเป็นหอบเลยนะ พอส่งไม้ให้ก็ปีนขึ้นไปเลยเชียว

บรรยากาศผ่อนคลายลงได้บ้างในที่สุด

ในตอนนั้นเองเถ้าแก่สวี่ก็เอ่ยปากขึ้น เอาล่ะ ไม่ล้อเล่นแล้ว ในเมื่อทุกคนไม่ได้มีข้อคัดค้านเชิงหลักการอะไร ถ้างั้นเรื่องที่หลิวหยางเสนอให้ใช้รูปแบบหมุนเวียนเร็วไปจัดตั้งบริษัทสาขาภูมิภาคที่เมืองอู่ซื่อ ก็ตกลงตามนี้ก็แล้วกัน คนอื่นๆ มีอะไรจะเพิ่มเติมอีกไหม

เขาหยุดไปสองวินาที ภายในห้องประชุมเงียบกริบไร้สรรพเสียง

งั้นตกลงตามนี้ หลิวหยาง คุณรีบไปจัดทำแผนการเตรียมการเบื้องต้นมาส่งให้ฉันโดยตรง แผนกที่เกี่ยวข้องต่างๆ ของเครือบริษัทจะต้องให้ความร่วมมือกับงานเตรียมการขั้นต้นของหลิวหยางอย่างเต็มที่ หากเจอสถานการณ์ที่ต้องประสานงานข้ามแผนกแล้วติดขัด หลิวหยางสามารถรายงานให้ฉันทราบได้โดยตรง

คำพูดของเถ้าแก่สวี่เท่ากับเป็นการมอบ อาญาสิทธิ์ ให้เขา การจัดตั้งบริษัทสาขาภูมิภาคจำเป็นต้องระดมทรัพยากรมหาศาลจากเครือบริษัท รองผู้จัดการทั่วไปหนุ่มๆ อย่างเขา ลำพังแค่หน้าตัวเองคงไม่พอแน่ การมีคำการันตีของเถ้าแก่สวี่ประโยคนี้ ก็เท่ากับได้รับใบเบิกทางระดับสูงสุด ซึ่งจะช่วยลดความขัดแย้งและการสูญเสียพลังงานภายในไปได้อย่างมหาศาล

ได้ครับประธานสวี่ ผมจะรีบจัดทำแผนรายละเอียดออกมาให้เร็วที่สุดครับ

เถ้าแก่สวี่โบกมือ เอาล่ะ วันนี้เอาไว้แค่นี้ ไปทำงานกันต่อเถอะ