บทที่ 54 ปัญหาเรื่องแบรนด์

"เอาละ ว่ากันเรื่องจริงจัง ยูซีเธอเคยใช้ไหม?"

"เพิ่งดาวน์โหลดมาลองใช้ครับ"

"เป็นยังไง?"

"อันนี้ไม่ใช่โปรแกรมแชตที่เพื่อนพี่พัฒนาขึ้นมาใช่ไหมครับ"

"อือ"

"อ๋อ"

เฉินอวี่พยักหน้า

ไม่นึกเลยว่ายูซีของซินล่างจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นของหวังฉ่างที่เป็นคนดูแลการพัฒนา

ดูแบบนี้แล้ว มหาวิทยาลัยมณฑลอู่ก็นับว่าเก่งอยู่

ไม่เพียงผลิตเจ้าพ่ออย่างเหลยปู้ซือออกมา คนอื่น ๆ บางคนก็เก่งมากเหมือนกัน

"อ๋ออะไร ไม่แสดงความเห็นหน่อยเหรอ"

"แสดงความเห็นทำไมครับ ก็ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ที่แข่งกับเรา ไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อย อ้อ ดูท่าเพื่อนพี่จะไปได้สวยนะ หรือว่าไปหาเพื่อนพี่ช่วยหน่อย ขอโฆษณาฟรีจากซินล่างมาให้เราสักหน่อย"

"เธอนี่..."

หวังฉ่างแทบเลือดพุ่ง

"เหอ ๆ ล้อเล่นครับ"

เฉินอวี่ยิ้ม

คิดด้วยนิ้วเท้าก็เดาออกว่าหวังฉ่างกับเพื่อนคนนั้นน่าจะไม่ถูกกัน

"ก็ได้ ประเมินให้หน่อยแล้วกัน ยูซีนี้จริง ๆ ก็ไม่เลวนะครับ ฟังก์ชันด้านต่าง ๆ มีครบหมด หรือกระทั่งมีบางฟังก์ชันที่ QQ ยังไม่มี โดยเฉพาะยูซีโชว์ของเขา น่าตื่นตามาก พูดกันตรง ๆ โดยพื้นฐานแล้วมันมีโอกาสสำเร็จอยู่"

"โดยพื้นฐานแล้ว หมายความว่ายังไง?"

"ผมหมายความว่า ถ้าไม่มี QQ ยูซีนี้ก็สำเร็จได้จริง ๆ"

เพียงแต่เฉินอวี่ที่รู้เรื่องของยุคหลังกลับเข้าใจดี

ถึงจะบอกว่ายูซีนี้ก็นับว่ามีชื่อเสียง แต่ในยุคหลังกลับแพ้ราบคาบในการแข่งขันกับ QQ

จนถึงสุดท้าย ก็จนใจต้องหันไปทำซอฟต์แวร์เสียงประเภทห้องแชตกลุ่มแทน

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ยูซีในภายหลังก็ยังแข่งกับวายวายไม่ได้อยู่ดี

"เธอมองว่า QQ ดีขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ก็ไม่เชิงครับ ผมมองทีมงานของ QQ ในแง่ดีมากกว่า"

"เธอหมายถึงหม่าฮว่าเถิงกับพวกเหรอ?"

"ครับ"

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินอวี่ก็พูดต่อว่า "ผมคาดว่าอีกครึ่งเดือน QQ โชว์จะออกสู่ตลาด"

"QQ โชว์ ลอกเหรอ?"

หวังฉ่างพูดว่า "เป็นไปไม่ได้มั้ง ยูซีโชว์เพิ่งเปิดตัวไปเอง ครึ่งเดือนพวกเขาจะลอกได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง"

"QQ มีศักยภาพนั้นครับ"

"ต่อให้เป็นอย่างที่เธอว่า QQ อาจจะลอก แต่การลอกของเขาจะเหนือกว่าต้นฉบับได้ยังไง?"

"ไม่ต้องห่วงครับ อีกครึ่งเดือนพี่จะรู้เองว่าความสามารถในการลอกของ QQ น่าสยองแค่ไหน"

ว่ากันจริง ๆ QQ โชว์ในชาติก่อนก็ไม่ใช่ของที่ QQ คิดขึ้นเองเหมือนกัน ในเวลานั้น QQ มีผู้จัดการผลิตภัณฑ์คนหนึ่งชื่อสวี่เหลียง เขาพบว่าที่เกาหลีมีซอฟต์แวร์ตัวหนึ่งที่ใช้การตั้งค่าแบบโชว์ชุดเสื้อผ้า ดังนั้นเขาจึงทำรายงานขึ้นมาฉบับหนึ่ง โดยเห็นว่าการโชว์ชุดเสื้อผ้าเข้ากับบุคลิกของ QQ อย่างยิ่ง จากนั้นผู้บริหารระดับสูงของ QQ ก็เห็นชอบ สุดท้าย QQ โชว์ก็กลายเป็นวิธีทำเงินทางธุรกิจที่ทำเงินมากที่สุดของ QQ ในยุคแรก

แต่เฉินอวี่ก็ไม่ได้สปอยล์มากนัก

พวกเขาสู้กันไปก็เรื่องของพวกเขา เกี่ยวอะไรกับเขา

ตอนนี้เขาก็ยังต้องตีมอนตัวเล็ก ๆ ปั๊มเลเวลไปก่อน ค่อยไปวัดฝีมือกับบอสทีหลัง

......

"พ่อ ช่วงนี้ทำไมพ่อไม่ไปที่ร้านเลยครับ"

"ที่ร้านมีแม่แกกับคุณป้าที่มาช่วยอีกหลายคน พ่อจะไปหรือไม่ไปก็ไม่สำคัญ"

"โอ้โฮ พ่อ เป็นท่านประธานเฉินแล้วนะ"

"ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง" การที่ 5173 ร่วมมือกับสตูดิโอปั๊มเลเวลได้วางรากฐานที่ลึกซึ้งให้ 5173 ไม่ว่าจะเป็นสตูดิโอเกมหรือผู้เล่นทั่วไป พวกเขาต่างรู้จักแล้วว่ามีเว็บไซต์ประเภทซื้อขายของเสมือนอยู่เว็บหนึ่ง

ดังนั้นหลายวันมานี้เฉินอวี่จึงค่อนข้างว่าง นาน ๆ ทีเฉินอวี่ก็ได้นอนกลางวันที่บ้าน

เพียงแต่พอตื่นขึ้นมาหนึ่งตื่น กลับเห็นพ่อถือหนังสือด้านกฎหมายอยู่เล่มหนึ่ง แล้วขมวดคิ้วไม่หยุด

"พ่อ เล่ามาสิครับ เผื่อผมจะออกความเห็นให้ได้"

"ใช่ ๆ ๆ"

เกือบลืมไป เฉินอวี่เป็นอัจฉริยะน้อยของตระกูลเฉินไม่ใช่เหรอ

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินซื่อเหมียนก็พูดว่า "ทางหลงหนานเปิดร้านหอยขมสาวสวยขึ้นมาร้านหนึ่ง"

"หอยขมสาวสวย เหงื่อตก ชื่อนี้ตั้งได้ต่ำจัง"

"ไม่ว่าจะต่ำหรือไม่ต่ำ พ่อไปดูมาแล้ว กิจการก็ไม่เลว แต่พ่อดูท่าทางพวกเขาแล้ว ชัดเจนว่าลอกซีซือหอยขมของเรา แกว่าพ่อควรไปฟ้องเขาไหม"

"ฟ้องเขาเหรอครับ?"

"ใช่สิ เขาลอกซีซือหอยขมของเรา หรือว่าเราจะฟ้องเขาไม่ได้?"

"เหงื่อตก..."

เฉินอวี่ถึงบางอ้อ

เมื่อกี้เขายังคิดอยู่เลยว่าพ่ออยู่ ๆ อ่านหนังสือกฎหมายทำไม

ที่แท้อยากไปฟ้องร้องกับคนอื่นนี่เอง

"พ่อ ช่างเถอะครับ อย่าฟ้องเลย ฟ้องไม่ชนะหรอก"

"ทำไมจะฟ้องไม่ชนะ แกดูป้ายร้านของเขาสิ เราชื่อซีซือหอยขม เขาก็ชื่อหอยขมสาวสวย แล้วหอยขมห้ารสชาติของเรา พวกเขาก็ทำห้ารสเหมือนกัน เราจานละ 3 หยวน พวกเขาก็จานละ 3 หยวน ช่วงนี้เราเพิ่มตีนเป็ดเข้าไป พวกเขาก็เพิ่มเหมือนกัน"

"ฟ้องไม่ได้จริง ๆ ครับ"

เฉินอวี่พูดพร้อมยิ้มขมขื่น "ว่ากันตามเหตุผล พ่อ เราทำหอยขมได้ หรือว่าคนอื่นจะทำหอยขมไม่ได้ล่ะครับ?"

"อันนั้นก็ไม่ใช่"

"งั้นเราทำห้ารสชาติได้ พวกเขาก็ทำห้ารสชาติไม่ได้เหรอครับ อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้ลอกสูตรลับของเราสักหน่อย ต่อให้ลอก พวกเขาก็ทำออกมาด้วยฝีมือตัวเอง เป็นไปไม่ได้ที่ร้านอาหารร้านนี้ผัดเมนูใหม่ออกมา แล้วร้านอาหารอื่นจะผัดเมนูนี้ไม่ได้ ยังมีเรื่องราคาอีก..."

เฉินอวี่พูดไปยาวเหยียด สุดท้ายเฉินซื่อเหมียนก็โยนหนังสือทิ้ง "ช่างเถอะ เสี่ยวอวี่ เรื่องพวกนี้พ่อเข้าใจหมด พ่อก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าฟ้องไม่ได้ แค่ในใจไม่สบายใจเท่านั้นเอง"

"เอาละ ๆ ไม่ไปสนใจพวกเขาแล้ว พวกเขาทำของพวกเขา เราทำของเรา พ่อไปที่ร้านล่ะ"

"เฮ้ย พ่อ อย่าเพิ่งไปสิครับ ผมยังพูดไม่จบเลย"

เฉินอวี่เรียกเฉินซื่อเหมียนที่จะไปที่ร้านไว้

"เสี่ยวอวี่ แกยังจะพูดอะไรอีก?"

"ผมหมายความว่า พ่อ ถ้าเราไม่สนใจไม่ถามอะไรเลย วันนี้ที่หลงหนานจะมีร้านหอยขมสาวสวยโผล่มาร้านหนึ่ง พรุ่งนี้ที่ติ้งหนานก็จะมีร้านหอยขมหนุ่มหล่อโผล่มาร้านหนึ่ง มะรืนนี้ที่เฉวียนหนานก็จะมีร้านหอยขมคุณลุงโผล่มาอีกร้าน หรือกระทั่งที่ซิ่นเฟิงของเราเอง ก็อาจจะมีร้านหอยขมคุณพ่อโผล่มาก็ได้ครับ..."

"อ้าว..."

พอพูดแบบนี้ เฉินซื่อเหมียนก็ร้อนใจอยู่บ้าง

"งั้นจะทำยังไง ถ้าพวกเขาทำแบบนี้กันจริง ๆ เราจะทำมาค้าขายได้ยังไง?"

ช่วงเวลาที่ผ่านมาเฉินซื่อเหมียนก็ฝึกจนค่อนข้างเชี่ยวชาญแล้ว เรื่องด้านต่าง ๆ คิดถึงได้หมด จริง ๆ แล้วร้านของกินเล่นอย่างซีซือหอยขมมีเนื้อหาทางเทคนิคไม่สูงนัก ที่ชนะก็ชนะเพราะความเป็นมืออาชีพและความแปลกใหม่ ถ้าคนอื่นจะลอก ก็ลอกออกมาให้เหมือนกันทุกประการได้เลย

หรือกระทั่งเซียนบางคนอาจผัดหอยขมได้อร่อยกว่าหอยขมของซีซือหอยขมด้วยซ้ำ "พ่อ ใจเย็นครับ"

เฉินอวี่ปลอบพ่อ

"จะไม่ร้อนใจได้ยังไง ถ้าพวกเขาลอกกันหมดจริง ๆ ผู้ซื้อแฟรนไชส์ของเราก็หนีหมดพอดี"

ตั้งแต่สาขาคังหนานซื้อแฟรนไชส์ไป ซีซือหอยขมก็ถือว่าได้หน้าไปเล็ก ๆ

หลังจากนั้นก็มีสาขาที่ฉงอี้และอันหย่วนซื้อแฟรนไชส์อีกสองร้าน

เดิมทีเฉินซื่อเหมียนยังคำนวณไว้ว่าอนาคตจะเปิดซีซือหอยขมให้ครบทั้งสิบแปดอำเภอของเมืองก้าน ตอนนี้พอมาดูแล้วก็หมดหวัง

คนอื่นลอกได้กันหมด แล้วคุณจะจ่ายค่าแฟรนไชส์นี้ไปทำไม

"พ่อ หนีไม่ได้หรอกครับ"

"ทำไมจะหนีไม่ได้"

เฉินซื่อเหมียนยิ่งร้อนใจ "ถ้าพวกเขาพบว่าซื้อแฟรนไชส์กับไม่ซื้อผลไม่ต่างกัน พวกเขาก็เป็นไปไม่ได้ที่จะคิดซื้อแฟรนไชส์ซีซือหอยขมของเรา ยังไงก็ไม่ใช่ทุกคนที่ยินดีจ่าย 3 หมื่นหยวน"

"พ่อ จริง ๆ แล้วที่พวกเขาไม่อยากซื้อแฟรนไชส์ไม่ใช่ปัญหาว่าไม่อยากจ่าย 3 หมื่นหยวนนะครับ"

"งั้นเป็นเพราะอะไรล่ะ?"

"เป็นเพราะแบรนด์ซีซือหอยขมของเรายังไม่ดังพอต่างหากครับ"

"ยังไม่ดังพอเหรอ?"

"ครับ"

เฉินอวี่เสริมว่า "ถ้าแบรนด์ซีซือหอยขมของเราเป็นเหมือนเคเอฟซี พ่อว่าพวกเขาจะชอบเปิดร้านลอกเลียนแบบเอง หรือจะยินดีซื้อแฟรนไชส์เคเอฟซีครับ?"