บทที่ 56 มาสิ ดวลเดี่ยวกัน

"เอ่อ เสียงอะไรน่ะ?"

"อันนี้ ไม่รู้สิ"

"เหมือนเสียงข้อความมือถือนะ"

"เหรอ?"

"เธอไม่ได้ยินเหรอ?"

"ไม่ได้ยิน"

เฉินอวี่รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

เขาย่อมรู้ว่านี่คือเสียงแจ้งเตือนข้อความมือถือ

แถมยังเป็นมือถือของเฉินอวี่เองอีกด้วย

"ก็ได้"

เห็นเฉินอวี่เหมือนจะไม่มีปฏิกิริยา ลู่เสวี่ยก็คิดว่าตัวเองฟังผิด

แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงตุบ ตุบ ตุบ... ก็ดังขึ้นมาอีก

"เฉินอวี่ เธอมีข้อความเข้ามือถือ"

คราวนี้ลู่เสวี่ยฟังชัดแล้ว

เสียงมาจากทางเฉินอวี่นี่เอง

"ล้อเล่นน่า"

เฉินอวี่ส่ายหน้า "ฉันเป็นคนที่ใช้มือถือไหวเหรอ?"

"เหอ ๆ เธอดูสิ ไฟแจ้งเตือนสว่างขึ้นมาแล้วด้วย"

ชี้ไปที่กระเป๋าตรงต้นขาของเฉินอวี่ ลู่เสวี่ยกะพริบตาปริบ ๆ

"อันนี้ อันนี้..."

เฮ้อ

โดนแฉเร็วขนาดนี้

เฉินอวี่รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง จึงได้แต่ควักมือถือออกมาจากกระเป๋า พอดูข้อความก็เป็นของหวังฉ่าง "เอ๊ะ ๆ คุณเฉิน ในที่สุดเธอก็ยอมซื้อมือถือซะที"

"ว่าแต่ ฉันเพิ่มส่วนข่าวสารให้เว็บไซต์แล้ว เธอออนไลน์เข้าไปดูหน่อย"

ตั้งค่าเป็นระบบสั่น เฉินอวี่ก็เก็บมือถือกลับเข้ากระเป๋าอีกครั้ง

มือถือเครื่องนี้เฉินอวี่เพิ่งซื้อเมื่อไม่กี่วันก่อน

ที่ซื้อแน่นอนว่าไม่ใช่เพื่ออวดเบ่ง แต่เพราะงานจำเป็นจริง ๆ

"เอ๊ะเอ๊ะเอ๊ะ ไม่อธิบายหน่อยเหรอ?"

"อธิบายอะไรล่ะ?"

"อธิบายว่านักเรียนจน ๆ คนหนึ่งซื้อมือถือไหวได้ยังไง อ้อ แถมยังเป็นมือถือรุ่นล่าสุดที่อีริกสันเพิ่งออกมาด้วย"

"นักเรียนกวางกวางกวาง ดูท่าเธอจะรู้เรื่องมือถือดีนะ"

"อย่าเบี่ยงประเด็น เธอยังไม่ได้อธิบายเลย"

"ก็ได้ ไม่แกล้งแล้ว ฉันไม่ใช่นักเรียนจน ฉันเป็นมหาเศรษฐีพันล้าน ฉันแบไต๋แล้ว"

นึกถึงภาพยนตร์เรื่องเศรษฐีเมืองซีหงในชาติก่อนขึ้นมาได้ เฉินอวี่ก็พูดประโยคนี้ออกมา

"มหาเศรษฐีพันล้าน พรืด..."

"เฮ้อ เดิมทีตั้งใจจะคบหากับเธอในฐานะคนธรรมดา แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับมากลับเป็นความห่างเหิน"

"เธอมั่วได้อีกไหมเนี่ย?"

"เธอไม่เชื่อฉันก็ไม่มีทางเลือก"

เฉินอวี่แบมือสองข้างแล้วพูด

"ก็ได้ มหาเศรษฐีพันล้าน ได้ยินว่ามือถือของเธอเข้า QQ ได้ด้วย"

"เธอรู้ได้ยังไง?"

"พ่อฉันเพิ่งซื้อเครื่องเหมือนของเธอเป๊ะมาเครื่องหนึ่ง"

"อ๋อ"

"ขอยืมเล่นหน่อยสิ"

"ได้ แต่ว่าเธอห้ามบอกคนอื่นนะ"

"ได้เลย สหายมหาเศรษฐีพันล้าน" เฉินอวี่ยื่นมือถือให้ลู่เสวี่ย

ลู่เสวี่ยถึงจะบอกว่าจะเล่น แต่ก็แค่ดูไปเรื่อยเปื่อยหน่อยหนึ่ง จากนั้นก็คืนให้เฉินอวี่

"อ้อ ลืมแจ้งพี่เจี้ยนหมิงไปเลย"

ช่วงหลังมานี้การร่วมมือกับสตูดิโอเกมต่าง ๆ ปั๊มเลเวลไม่เพียงนำคำสั่งซื้อนับไม่ถ้วนมาให้ 5173 แต่ยังทำให้ชื่อเสียงของ 5173 กระจายออกไปด้วย เพื่อให้เนื้อหาของ 5173 สมบูรณ์ขึ้น เฉินอวี่จึงสั่งให้ทางหวังฉ่างเพิ่มส่วนของเว็บไซต์

ที่เรียกว่าเพิ่มส่วนก็คือการเพิ่มส่วนข่าวสาร

นั่นคือการเพิ่มข่าวเกม เพื่อเดินหน้าไปสู่ทิศทางของเว็บท่าเกม

เข้าสู่เครือข่ายในฝัน

โทรศัพท์มือถือในปี 2001 ไม่สะดวกเหมือนสมาร์ตโฟนในยุคหลัง แต่โทรศัพท์ระดับสูงบางรุ่นก็มีฟังก์ชันเล่นเน็ตแล้ว

มือถืออีริกสันของเฉินอวี่ก็เป็นมือถือที่ล้ำสมัยที่สุดในประเทศตอนนี้

นอกจากเล่นเน็ตได้แล้ว ยังมีหน่วยความจำ 256 เมกะไบต์ ซึ่งสะดวกต่อการทำงานของเฉินอวี่ด้วย

แต่ว่าการที่เฉินอวี่เล่นเน็ตล็อกอิน QQ ไม่ใช่การดาวน์โหลดแอปมาล็อกอิน

ตอนนี้ต่อให้เป็นมือถือระดับสูงที่สุด การจะล็อกอิน QQ ด้วยแอปบนมือถือก็ยากมาก

แต่เมื่อปีที่แล้วคือปี 2000 บริษัทไชน่าโมบายได้เปิดให้บริการเครือข่ายในฝัน บริษัทเทนเซ่นต์จึงร่วมมือกับไชน่าโมบาย โดยล็อกอิน QQ ผ่านวิธีเข้าสู่เครือข่ายในฝัน

เหตุที่เฉินอวี่ซื้อมือถืออีริกสันที่แพงขนาดนี้ ก็เพื่อฟังก์ชันนี้เหมือนกัน

"พี่เจี้ยนหมิง อยู่ที่สตูดิโอไหม?"

"อยู่ อ้อ เว็บไซต์ปรับโฉมใหม่หรือเปล่า?"

"ไม่นับว่าปรับโฉม แค่เพิ่มส่วนเท่านั้น กูจะให้บัญชีผู้ดูแลระบบย่อยกับแก แล้วแกให้ทุกคนเพิ่มเนื้อหาข่าวสารลงในเว็บไซต์หน่อย"

"ก็ข่าวเกมใช่ไหม?"

"ใช่"

"ได้ เดี๋ยวกูให้ทุกคนทำความคุ้นเคยก่อน"

"อ้อ นี่เลข QQ กับเบอร์มือถือของหวังฉ่าง มีปัญหาทางเทคนิคอะไรแกคุยกับเธอได้เลย"

"ได้"

......

"ไป เฉินอวี่ เดี๋ยวไปร้านเน็ตกัน"

"ไม่กลัวโดนจับเหรอ ยังจะไปอีก?"

"วันนี้วันศุกร์ พรุ่งนี้ก็หยุดแล้ว จะกลัวอะไร"

"ฉันยังมีธุระนิดหน่อย ไม่ไปดีกว่า"

พอคาบบ่ายจบ หลี่เหวินเจี๋ยก็ตบไหล่เฉินอวี่ทีหนึ่ง แล้วบอกว่าจะไปร้านเน็ต

"เชี่ย เฉินอวี่ ตอนเที่ยงนายรับปากว่าจะไปแล้วนี่"

"รับปากเหรอ ฉันรับปากเมื่อไหร่"

เฉินอวี่ลูบหัวตัวเอง เขาจำไม่ได้ว่ารับปากตอนไหน

"นายไปถามจางเฉียงกับพวกสิ"

จางเฉียงกับพวกก็เดินเข้ามา "ใช่ เมื่อกี้นายไม่ได้บอกเหรอว่านายเลเวล 40 ใน Legend of Mir แล้วยังบอกว่าตอนบ่ายจะมาดวลเดี่ยวกับพวกเรา"

"ช่างเถอะ"

เฉินอวี่ยังคงส่ายหน้า

เขากลัวว่าตัวเองจะเอาไอดีเลเวล 40 ออกมาจริง ๆ แล้วจะทำเอาพวกนี้ร้องไห้

"อย่าช่างเถอะสิ จะช่างเถอะได้ยังไง"

"ก็นั่นน่ะสิ เฉินอวี่ ยังเป็นผู้ชายอยู่ไหม?"

"ไปเถอะ..." ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลายคนดึงตัวเฉินอวี่ แล้วมุ่งหน้าไปยังร้านเน็ตเหลียนเสี่ยง

"พี่อ้วน เปิดเครื่อง 6 เครื่องครับ"

"อ้าว เฉินอวี่ นายมาได้ยังไง"

ไอ้อ้วนหวังกำลังจะเปิดเครื่อง พอเห็นว่าเป็นเฉินอวี่ก็พูดพร้อมรอยยิ้ม "ช่วงนี้ไอ้หมอนี่ก็ไม่มาเยี่ยมพี่อ้วนเลยนะ"

"พี่อ้วน ก็ยุ่งไงครับ"

"รู้ว่านายยุ่ง นี่เพื่อนร่วมชั้นนายเหรอ?"

"ครับ"

เฉินอวี่พยักหน้า "เพื่อนร่วมชั้นผมหลายคนบอกให้ผมพาพวกเขาปั๊มเลเวล"

"งั้นก็ดี พวกนายเล่นกันไป"

ไอ้อ้วนหวังเปิดเครื่องให้เฉินอวี่หลายเครื่อง แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

"เฉินอวี่ นายรู้จักเจ้าของร้านเหรอ?"

"มาเล่นเน็ตที่นี่บ่อย ๆ ก็รู้จักน่ะสิ"

"อ๋อ ฉันยังนึกว่านายกับเจ้าของร้านที่นี่เป็นเพื่อนกันซะอีก"

หลี่เหวินเจี๋ยถอนหายใจโล่งอก แล้วเรียกทุกคนให้นั่งลง

"ทุกคนรีบเลย"

"ล็อกอิน Legend of Mir"

"ฮ่า ๆ ดูไอดีนักรบเลเวล 26 ของฉันสิ"

หลี่เหวินเจี๋ยตื่นเต้นมาก

ไอดีนักรบเลเวล 26 ของเขานี้ต้องสู้อยู่ที่บ้านตั้งนานกว่าจะปั๊มขึ้นมาได้

ไม่ต้องพูดเลย เลเวลสูงขนาดนี้ ในโรงเรียนมัธยมที่ 1 ก็มีแต่เขาที่โคตรเทพที่สุด

"เชี่ย เหวินเจี๋ย นายเลเวล 26 แล้วเหรอ"

"ก็งั้น ๆ"

"พวกเราเพิ่ง 20 เอง เดี๋ยวพาพวกเราปั๊มเลเวลด้วยนะ"

"ก็ยังมีเจ้าพ่อเลเวล 40 อยู่นี่ไง"

หลี่เหวินเจี๋ยยิ้ม

เขาย่อมไม่เชื่อว่าเฉินอวี่เลเวล 40

วันนี้ที่ลากเฉินอวี่มาก็เพราะอยากแฉไอ้หมอนี่ต่อหน้า

เดี๋ยวจะใช้ไอดีนักรบเลเวล 26 ของตัวเองอัดให้ตาย

"เฉินอวี่ ล็อกอินได้หรือยัง"

"ได้แล้ว"

"เร็วเข้า ไปที่แคว้นปี่ฉี อยู่ไหม?"

"อ๋อ ได้ รอแป๊บ ฉันอยู่ถู่เฉิง อยู่ห่างพอสมควร"

"ถู่เฉิง เชี่ย นายไปตายที่นั่นเหรอ ที่นั่นมีแต่ผู้เล่นเลเวลสูงอยู่กันทั้งนั้น"

เครื่องของเฉินอวี่อยู่ห่างจากหลี่เหวินเจี๋ยพอสมควร หลี่เหวินเจี๋ยจึงยังไม่รู้สถานการณ์และถามขึ้น

"มาหรือยัง"

"มาแล้ว มาแล้ว"

"อ๋อ มาที่ประตูเมืองปี่ฉี"

"ไปที่ประตูเมืองปี่ฉีทำไม"

"ถามได้ ก็ดวลเดี่ยวไง"

"อันนี้ ก็ได้"

ส่ายหน้าทีหนึ่ง เฉินอวี่ก็บังคับไอดีจอมเวทมาที่ประตูเมืองปี่ฉี

"มาหรือยัง?"

"มาแล้วสิ" "อยู่ไหนล่ะ"

"พี่ชาย ก็อยู่ตรงหน้านายไง"

"ตรงหน้ากะผีสิ ไม่เห็นมีนายตรงไหน"

"ข้างหน้านายมีไอดีจอมเวทอยู่ไม่ใช่เหรอ?"

"เชี่ย อย่ามาอวดเบ่ง ไอดีจอมเวทข้างหน้าฉันนี่อย่างต่ำก็เลเวล 35"

"ไม่ใช่ เลเวล 40"

"อือ ดูของสวมใส่ของเขาแล้ว น่าจะเลเวล 40 เหมือนกัน"

"หรือฉันจะช็อตนายสักทีดี"

"ช็อตฉันเหรอ?"

หลี่เหวินเจี๋ยงงอยู่บ้าง กำลังจะพูดขึ้น สายฟ้าสายหนึ่งกลับฟาดลงมาจากฟากฟ้า