บทที่ 71 สนิทง่าย

ซูจี้สิงหันไปมองหลุยส์อีกครั้ง แม้หลุยส์จะพูดภาษาจีนไม่ได้ แต่พอได้ยินลู่ชิงอวี่เอ่ยชื่อตนเอง ก็ยังพยักหน้ารับอย่างให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

ซูจี้สิงสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

"นายบอกว่าพวกเราติดเครื่องบินส่วนตัวของคุณหลุยส์ไปได้งั้นเหรอ"

ลู่ชิงอวี่ "ใช่ครับ คุณหลุยส์ใจดีมาก ผมบอกเขาว่าพวกเรามีสี่คนและติดอยู่ที่นี่เพราะสภาพอากาศ พอดีเขากำลังจะกลับฝรั่งเศส ก็เลยชวนพวกเรานั่งเครื่องบินไปด้วยกัน"

ซูจี้สิงสูดหายใจเข้าลึก ความคิดแรกคือลู่ชิงอวี่โดนพวกต้มตุ๋นหลอกหรือเปล่า แต่แล้วก็ปัดความคิดนั้นทิ้งไปทันที จะมีพวกต้มตุ๋นที่ไหนมีเครื่องบินส่วนตัวกัน

ลู่ชิงอวี่คุยภาษาฝรั่งเศสกับหลุยส์ตลอดเวลา ทั้งสองคนคุยอะไรกันซูจี้สิงฟังไม่ออกสักคำ ทว่าดูออกว่าหลุยส์คนนี้ดูจะถูกชะตากับลู่ชิงอวี่มากทีเดียว

ลู่ชิงอวี่เดาไม่ผิด เครื่องบินส่วนตัวด้านนอกนั้นเป็นของหลุยส์จริง ๆ

หลุยส์มาติดต่อธุรกิจที่นี่และกำหนดเวลาบินกลับฝรั่งเศสไว้แล้ว เดิมทีตอนนั่งรอในห้องวีไอพีก็น่าเบื่ออยู่พอดี แล้วลู่ชิงอวี่ก็เข้ามา

ในตอนแรกสิ่งที่ทำให้หลุยส์ประหลาดใจคือลู่ชิงอวี่พูดภาษาฝรั่งเศสได้ ไหน ๆ ก็นั่งเบื่ออยู่แล้ว หลุยส์จึงชวนลู่ชิงอวี่คุยไปสองสามประโยค พอลองคุยดูถึงได้พบว่าเด็กหนุ่มคนนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

ไม่ว่าเขาจะยกหัวข้อไหนขึ้นมาคุย อีกฝ่ายก็เข้าใจและแสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมาได้ แถมทัศนคตินั้นเขายังเห็นพ้องด้วยเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งคุยจึงยิ่งถูกคอ

ในที่สุดเขาก็รู้ว่าลู่ชิงอวี่เป็นศิลปินที่กำลังจะเดินทางไปร่วมงานแฟชั่นวีค ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ ในเมื่อเขาก็ต้องกลับพอดี จึงเอ่ยปากชวนลู่ชิงอวี่ไปด้วยกัน

ซูจี้สิง "แต่ข้างนอกฝนตกหนักขนาดนี้ บินได้เหรอ"

ลู่ชิงอวี่ "นักบินของเขาเป็นคนรัสเซีย ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ"

ซูจี้สิง : !!! กัปตันรัสเซียที่ดุดันยิ่งกว่าสายการบินซานตง ปีกเครื่องบินไฟลุกก็ยังบินกลับมาได้ ช่างสูสีคู่คี่กินกันไม่ลงจริง ๆ

สุดท้ายกระทั่งก้าวขึ้นมาบนเครื่องบิน ซูจี้สิงก็ยังตั้งสติไม่ทัน พวกเขาได้ออกเดินทางแล้วจริง ๆ หรือนี่

แถมยังได้นั่งเครื่องบินส่วนตัวอีกต่างหาก!

ช่างภาพกับช่างแต่งหน้าอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป นี่เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งเครื่องบินส่วนตัว ข้างในถึงกับมีเคาน์เตอร์บาร์ พนักงานตรงเคาน์เตอร์ยังถามอีกว่าพวกเขาจะดื่มอะไร ทั้งสองคนจึงสั่งไวน์แดงคนละแก้วแล้วนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยม

ลู่ชิงอวี่กับหลุยส์พูดคุยกันตลอดทาง ซูจี้สิงฟังไม่ออกเลยว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน

ด้านนอกฝนยังคงตกหนัก เครื่องบินมีอาการสั่นไหวอยู่เป็นระยะ ทุกครั้งที่เกิดอาการ ซูจี้สิงจะตึงเครียดมาก ช่างภาพและช่างแต่งหน้าเองก็เช่นกัน แต่เมื่อมองไปที่พนักงานบนเครื่องกับลู่ชิงอวี่ พวกเขากลับไม่มีทีท่าสะทกสะท้านแม้แต่น้อย ซูจี้สิงจึงไม่กล้าแสดงอาการตื่นตระหนกจนเกินงาม เดี๋ยวจะดูเหมือนตัวเองเป็นคนขี้ขลาด

ตอนตีสามกว่าทุกคนเริ่มเหนื่อยล้า หลุยส์มีห้องพักส่วนตัวที่มีเตียงนอนสุดหรู หลังจากทักทายทุกคนแล้วเขาก็แยกตัวไปพักผ่อน

พวกของลู่ชิงอวี่ก็ปรับเอนเก้าอี้นวดนอนพักผ่อนเช่นกัน

สิบเอ็ดชั่วโมงต่อมา เครื่องบินก็เดินทางถึงฝรั่งเศส

ฝรั่งเศสกับหลงกั๋วมีเวลาต่างกันหกชั่วโมง ตอนนี้เป็นเวลาตีห้า ทุกคนทยอยลงจากเครื่องบิน หลุยส์ยังมีธุระต่อและมีรถมารอรับ ส่วนรถของพวกซูจี้สิงก็กำลังจะมารับเช่นกัน

หลังจากลู่ชิงอวี่กล่าวลาหลุยส์แล้ว ก็ขึ้นรถของพวกเขาไป

บนรถ ซูจี้สิงรู้สึกว่าค่ำคืนนี้เหมือนความฝัน เดิมทีคิดว่าคงมาไม่ทันตามกำหนดแน่แล้ว นึกไม่ถึงว่าจะได้นั่งเครื่องบินส่วนตัวข้ามฟ้ามาแบบนี้

คนขับรถพาพวกเขาไปโรงแรมก่อน คนฝรั่งเศสไม่เริ่มทำงานก่อนสิบโมงเช้า เวลานี้บนท้องถนนจึงแทบไม่มีผู้คน

พอถึงโรงแรมและพักฟื้นเอาแรงไปสามชั่วโมง ทุกคนก็เริ่มทำภารกิจถ่ายงานตามแผนเดิมที่วางไว้

งานแฟชั่นวีคจะเริ่มขึ้นในช่วงค่ำ โดยเริ่มจากการเดินพรมแดงของเหล่าคนดังก่อน จากนั้นจึงเข้าไปชมแฟชั่นโชว์ด้านใน

งานแฟชั่นวีคครั้งนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ มีดาราดังมารวมตัวกันมากมาย ดาราระดับแถวหน้าที่ปกติหาดูตัวจริงได้ยาก เวลานี้กลับทยอยปรากฏตัวกันมาเป็นระลอก

ในคืนนั้น ลู่ชิงอวี่สวมชุดสูทโอตกูตูร์สีขาวนวลเดินเฉิดฉายบนพรมแดง

หลังเซ็นชื่อบนพรมแดงเสร็จก็เดินเข้าสู่ด้านใน ธีมการออกแบบของฮอลล์ด้านในครั้งนี้เป็นสไตล์อินดัสเทรียล ที่นั่งแขกรับเชิญทั้งสองฝั่งของรันเวย์ดูเหมือนที่นั่งเตี้ยหล่อด้วยปูนซีเมนต์เรียงเป็นแถวๆ

ที่นั่งแถวแรกส่วนใหญ่จะเว้นไว้ให้ดาราระดับแถวหน้า มหาเศรษฐี และแขกรับเชิญที่ดีไซเนอร์เชิญมาโดยเฉพาะ

คนที่ไม่มีสถานะอย่าได้คิดเดินไปนั่งด้านหน้า มิเช่นนั้นคงถูกเชิญให้ออกมา

ที่นั่งมีทั้งหมดหกโซน โซนละห้าแถว จุคนได้ราวสามถึงสี่ร้อยคน โดยเฉินถิงนั่งอยู่ที่แถวสาม

ตามหลักแล้ว ลู่ชิงอวี่จะไม่มีที่นั่ง ทว่าเฉินถิงไหว้วานคนให้ช่วยกันที่ไว้ให้เขาเป็นพิเศษ พอหลังจากลู่ชิงอวี่เดินเข้ามา ทีมงานก็พาเขาเดินไปที่นั่น ซึ่งตำแหน่งที่นั่งอยู่แถวหลังสุด

พอลู่ชิงอวี่เข้าไปข้างในก็เดินตรงไปยังที่นั่งทันที ทว่าตอนที่เหลือระยะห่างเพียงแค่สองก้าว กลับมีคนชิงตัดหน้าไปก่อนหนึ่งก้าว

คนผู้นี้นั่งลงบนเก้าอี้อย่างหน้าตาเฉย ทำเอาทีมงานของแฟชั่นโชว์ที่พาลู่ชิงอวี่มาถึงกับชะงักไปเช่นกัน

"คุณผู้ชายครับ ที่นั่งตรงนี้มีคนจองแล้วครับ"

ที่นั่งในงานแฟชั่นโชว์ไม่ได้ระบุชื่อไว้ ทว่าคนที่ไม่ได้บัตรเชิญเข้าชมโชว์อย่างเป็นทางการมาถึงก็จะไม่มีที่นั่ง พวกเขาสามารถยืนอยู่แถวด้านหลังได้ เว้นเสียแต่ว่าคนผู้นั้นจะหน้าหนาพอที่จะเนียนแย่งที่นั่งคนอื่น

ซึ่งชุยอวี่เจ๋อก็คิดเช่นนี้จริงๆ เขาพาช่างภาพเข้ามาในงาน โดยมีเป้าหมายเพื่อถ่ายรูปตอนที่ตัวเองนั่งชมโชว์อยู่ด้านใน ถึงเวลาส่งรูปกลับไปในประเทศ ทุกคนจะได้คิดว่าเขาได้รับเชิญมา เพื่อเป็นการอัปค่าตัวและภาพลักษณ์ของตัวเองให้สูงขึ้น

ทว่าเนื่องจากตนเองเข้ามาสาย ที่นั่งด้านหน้าจึงเต็มไปหมดแล้ว เหลือเพียงที่นั่งแถวด้านหลัง พอเขาเห็นทีมงานพาลู่ชิงอวี่เดินมา ก็รู้ได้ทันทีว่าลู่ชิงอวี่น่าจะมีที่นั่ง

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ชุยอวี่เจ๋อก็ไม่คิดอะไรทั้งนั้น รีบชิงนั่งตัดหน้าลู่ชิงอวี่ทันที

สิ่งที่ชุยอวี่เจ๋อคิดในใจก็คือ ตนเองดังกว่าลู่ชิงอวี่แท้ๆ แต่พอมาถึงกลับไม่มีที่นั่ง แล้วลู่ชิงอวี่มีสิทธิ์อะไรถึงได้มี

ความจริงแถวหลังยังมีที่นั่งอื่นอยู่อีก แต่ทำไมเขาถึงไม่ไปนั่งตรงนั้นแล้วกลับมานั่งตรงนี้ สาเหตุอีกอย่างก็คือลู่ชิงอวี่เป็นคนหลงกั๋ว การแย่งที่ของอีกฝ่ายย่อมปลอดภัยที่สุด หากเป็นที่นั่งอื่นแล้วไปเจอชาวต่างชาติเข้า ถ้าตนเองถูกไล่ตะเพิดขึ้นมาคงจะเสียหน้าไม่น้อย

เขามีประสบการณ์ในการแย่งของของลู่ชิงอวี่มาแล้ว อย่างเช่นชุดที่สวมอยู่บนตัวนี้ เขารู้อยู่แต่แรกแล้วว่าเป็นของลู่ชิงอวี่ แต่เขาก็ดันถูกใจชุดนี้เข้า และทางแบรนด์ก็ยกให้เขาจริงๆ

ลู่ชิงอวี่ไม่รู้จักชุยอวี่เจ๋อ แต่เขาจำชุดที่อยู่บนตัวของอีกฝ่ายได้ ตอนฟิตติ้งแต่งหน้า ช่างแต่งหน้าได้เอารูปถ่ายของชุดนี้มาแปะไว้หน้ากระจกเพื่อความสะดวกในการออกแบบลุค

ลู่ชิงอวี่กวาดสายตามองชุยอวี่เจ๋ออย่างนิ่งเงียบ ทีมงานกำลังพยายามเจรจา แต่ชุยอวี่เจ๋อกลับเอาแต่ยิ้มไม่พูดไม่จา ทั้งยังไม่ยอมขยับตัวออกจากที่นั่งแม้แต่น้อย ทีมงานเองก็ไม่คาดคิดว่าจะมีวันที่ตัวเองต้องมาโดนคนอื่นสร้างความลำบากใจให้เช่นนี้

นี่คือตั้งใจจะเอาเปรียบลู่ชิงอวี่อย่างแน่วแน่ และลู่ชิงอวี่เองก็ตระหนักถึงเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว