บทที่ 85 ที่แท้ตอนนั้นนายเอาจริงเหรอเนี่ย

โจทย์ที่เขาให้ก็ไม่ง่ายเลย มันทดสอบไหวพริบการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของนักแสดงเป็นอย่างมาก แต่โจวฟ่างนอกจากจะไม่พลาดแล้ว ในแง่การเก็บรายละเอียดบางจุดยังถ่ายทอดออกมาได้อย่างแยบยลอีกด้วย

แววตาที่ผู้กำกับมองเขาก็เปลี่ยนไป ความสนใจที่มีต่อโจวฟ่างเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โจทย์ที่หวังหนิงให้เขาเล่นคือฉากหนึ่งของตัวเอก ก่อนหน้านี้คนที่มาแคสต์บทพระเอกก็เคยเล่นฉากนี้เหมือนกัน ทว่ากลับไม่มีใครทำให้เขาพอใจเป็นพิเศษได้เลย แต่พอดูตอนนี้แล้ว เจ้าหนุ่มโจวฟ่างคนนี้ใช้ได้จริง ๆ

สามนาทีต่อมา โจวฟ่างก็แสดงเสร็จ คราวนี้หวังหนิงกับผู้กำกับพยักหน้าให้ "กลับไปรอฟังข่าวเถอะครับ"

ตอนที่โจวฟ่างเดินออกมา อารมณ์ของเขาดีมาก เขารู้สึกว่าบทพระสามน่าจะมีลุ้น และมีโอกาสเกินครึ่งที่จะได้บทนี้

หลังจากซูจี้สิงพาลู่ชิงอวี่ไปออกงานช่วงบ่ายเสร็จ พอตกดึกก็ขับรถพาลู่ชิงอวี่ไปส่งที่บ้าน

ซูจี้สิงเป็นคนดูแลบ้านแฟนคลับของลู่ชิงอวี่ ทุกคืนเขาจะเข้าไปไถฟีดดูความเคลื่อนไหวในบ้านแฟนคลับ เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองพลาดข่าวสารเกี่ยวกับลู่ชิงอวี่จากช่องทางต่าง ๆ

ลู่ชิงอวี่เองก็กำลังเล่นมือถืออยู่ จู่ ๆ ก็ได้ยินซูจี้สิงที่อยู่ข้างหน้าหัวเราะออกมา จึงถามด้วยความสงสัย

"พี่ซู มีเรื่องอะไรเหรอครับถึงหัวเราะชอบใจขนาดนั้น"

ซูจี้สิงแชร์สิ่งที่คนโพสต์ในบ้านแฟนคลับให้ลู่ชิงอวี่ฟัง

"ชาวเน็ตสมัยนี้ไม่รู้คิดอะไรกันอยู่ ช่วงบ่ายฉันแค่พานายไปแคสติ้งที่ชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาก็ดันลือกันว่านายเป็นเจ้าของชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ซะงั้น"

ซูจี้สิงส่ายหัวพลางหัวเราะไปด้วย "ถ้าพูดตามตรรกะนั้น หากฉันพานายไปพักโรงแรม พวกเขาคงบอกว่าโรงแรมนั่นเป็นของนายด้วยมั้ง"

"คิดอะไรกันอยู่นะ เดี๋ยวนี้แต่งเรื่องกันไม่สนหลักเหตุผลกันแล้วหรือไง"

"เฮ้ย มีตัดต่อรูปด้วย อันนี้ชักจะเกินไปแล้ว ตัดต่อนายให้กลายเป็นตัวแทนทางกฎหมายของชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์เฉยเลย แบบนี้ไม่ได้นะ พูดล้อเล่นสองสามคำยังพอว่า แต่นี่ทำเกินไปแล้วไหม ฉันต้องติดต่อฝ่ายกฎหมายของบริษัท ให้พวกเขาหาต้นตอแล้วร่อนจดหมายเตือนทางกฎหมายซะหน่อยแล้ว"

ซูจี้สิงเตรียมจะกดโทรหาฝ่ายกฎหมายของบริษัททันที ลู่ชิงอวี่จึงเม้มปากแล้วเอื้อมมือไปตบบ่าซูจี้สิงเบา ๆ

"พี่ซูครับ"

ซูจี้สิง "นายรอก่อน คุยโทรศัพท์เสร็จค่อยว่ากัน"

ลู่ชิงอวี่ : ......คงไม่ได้หรอกมั้งครับ

ลู่ชิงอวี่ปลดสายเข็มขัดนิรภัยให้หลวมขึ้นแล้วชะโงกหน้าไปข้างหน้า "เป็นไปได้ไหมครับว่า... บริษัทนั้นเป็นของผมจริง ๆ"

ปลายสายส่งเสียงสัญญาณตื๊ด ๆ ระหว่างรอรับ ซูจี้สิงไม่ได้คิดเป็นจริงเป็นจังเลยแม้แต่น้อย แต่จังหวะที่ลู่ชิงอวี่ชะโงกหน้าเข้ามา เขาก็หันไปสบตากับอีกฝ่ายพอดี

แววตาของลู่ชิงอวี่ไม่ได้ดูหยอกล้อเหมือนคนล้อเล่น หากแต่จริงใจ จริงใจสุด ๆ ไปเลย

ให้ความรู้สึกเหมือนว่าถ้าไม่เชื่อคำพูดของเขาขึ้นมา จะต้องถูกฟ้าผ่าตายยังไงยังงั้น

โทรศัพท์ข้างหูของซูจี้สิงต่อติดแล้ว แต่กลับถูกเขากดวางสายดังเผียะ

หัวใจของเขากระตุกวูบ รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"นะ... นายพูดจริงเหรอ"

ลู่ชิงอวี่ "คนหลงกั๋วไม่หลอกคนหลงกั๋วครับ"

เงียบกริบ เงียบสนิทอย่างถึงที่สุด สองวินาทีต่อมา ซูจี้สิงก็เอี้ยวตัวกลับไปมองข้างหลังอย่างแรง เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริง ๆ

"นาย... นายเป็นเจ้าของชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์งั้นเหรอ"

ลู่ชิงอวี่ตอบกลับอย่างหนักแน่น "ใช่ครับ"

ซูจี้สิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เชี่ย เป็นไปได้ยังไง นั่นมันบริษัททั้งบริษัทเลยนะ แถมยังเป็นบริษัทที่มีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันแล้วด้วย

นึกย้อนกลับไปตอนนั้น... แค่ก! สามเดือนก่อนที่เขาเจอลู่ชิงอวี่ครั้งแรก เด็กคนนี้แต่งตัวมอมแมม สภาพน่าเวทนาสุด ๆ ถ้าเขามีบริษัทเป็นของตัวเอง จะมาตกอับจนมีสภาพแบบนั้นได้ยังไงกัน

"นะ... นายหลอกฉันตั้งแต่แรกเหรอ"

ซูจี้สิงคิดว่าภาพลักษณ์ของลู่ชิงอวี่ในตอนนั้นคือเรื่องหลอกลวง

ลู่ชิงอวี่ "เรื่องนั้นผมไม่ได้หลอกนะครับ"

ในหัวของซูจี้สิงสับสนวุ่นวายไปหมด ไม่ได้หลอก แล้วทำไมถึงทำตัวเองให้อยู่ในสภาพแบบนั้นล่ะ ในเมื่อลู่ชิงอวี่เป็นเจ้าของบริษัทอยู่แล้ว ทำไมถึงยังมาเซ็นสัญญากับเฮยเจินจูเอนเตอร์เทนเมนต์อีกล่ะ เขาต้องการอะไรกันแน่

ซูจี้สิง "นายมีบริษัทบันเทิงเป็นของตัวเองอยู่แล้ว ทำไมยังต้องมาเซ็นสัญญากับบริษัทพวกเราอีก"

ลู่ชิงอวี่ "ตอนที่ผมเซ็นสัญญากับพี่ ผมไม่มีเงินจริง ๆ นี่ครับ"

"ตอนนั้นเนื้อตัวผมมีเงินแค่ไม่กี่ร้อยที่หามาได้จากการเปิดหมวกแสดงที่จัตุรัส พี่ลืมไปแล้วเหรอครับว่าหลังจากเซ็นสัญญากับผม ทั้งที่พักทั้งเสื้อผ้าพี่ก็เป็นคนซื้อให้ผมเดี๋ยวนั้นเลยนะ"

ซูจี้สิงจะลืมได้ยังไง เด็กคนนี้แต่งตัวเหมือนขอทานน้อย แต่ความต้องการกลับสูงลิ่ว จะอยู่คอนโดห้องใหญ่ เสื้อผ้าก็ต้องมีแบรนด์

ซูจี้สิงหลุดปากพูดไปตามสัญชาตญาณ "งั้นนายก็มาหลอกตบทรัพย์ฉันน่ะสิ?"

ลู่ชิงอวี่ "..."

"ผมเปล่านะครับ"

ซูจี้สิง "แล้วนายเปิดบริษัทขึ้นมาได้ยังไง"

ลู่ชิงอวี่ "ก็เงินค่าตัวที่ได้หลังจากไปออกรายการ 'เส้นทางรัก' ไงครับ"

ซูจี้สิงยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่ นั่นมันเมื่อสองเดือนครึ่งก่อนไม่ใช่เหรอ เชี่ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

ซูจี้สิงพยายามเร่งซีพียูในสมองให้ทำงานอย่างหนัก ชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ผงาดขึ้นมาได้เพราะมินิซีรีส์ และช่วงเวลาที่ผงาดขึ้นมาก็เหมือนจะเป็นเมื่อสองเดือนก่อนจริง ๆ

ซูจี้สิงรู้ว่าตอนนี้ลู่ชิงอวี่มีเงิน ค่าเลี้ยงดูที่เขาเรียกเอาจากพ่อก็ร้อยกว่าล้านแล้ว แต่นั่นมันเรื่องเมื่อครึ่งเดือนก่อน

นั่นหมายความว่า ลู่ชิงอวี่ใช้เงินค่าตัวก้อนแรกที่ได้มาเปิดบริษัทนี้จริง ๆ

จากนั้นเขาก็ใช้เวลาไม่ถึงสามเดือน พัฒนาบริษัทนี้มาจนถึงระดับนี้เนี่ยนะ!!!

เชี่ย เขาเป็นอัจฉริยะทางธุรกิจหรือไงวะ

พลันนึกถึงประโยคที่ลู่ชิงอวี่เขียนไว้บนกำแพงความฝันตอนเข้าบริษัทขึ้นมาได้ 'จะเทกโอเวอร์เฮยเจินจูภายในสองปี' ไอ้เชี่ย มึงเอาจริงเหรอเนี่ย!

ซูจี้สิงตกตะลึงจนถามย้ำกับลู่ชิงอวี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลู่ชิงอวี่ก็ตอบอย่างใจเย็นโดยไม่รำคาญ

ซูจี้สิงต้องใช้เวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ ถึงจะยอมรับและทำความเข้าใจเรื่องนี้ได้

หลังจากนั้นตลอดทางก็เงียบกริบ จนกระทั่งใกล้ถึงคอนโดของลู่ชิงอวี่ ซูจี้สิงก็อดถามไม่ได้ "ตอนนั้นทำไมนายถึงไม่บอกฉัน"

ลู่ชิงอวี่ "พี่ก็ไม่ได้ถามผมนี่ครับ"

ซูจี้สิง "..." ไอ้หนู นายเพิ่งจะอายุสิบแปดเองนะ อวดหน่อยไม่ได้หรือไงวะ

ลู่ชิงอวี่ : ต้องทำตัวไม่สะดุดตาถึงจะรวยอู้ฟู่ได้

ยังมีอีกหนึ่งคำถามที่ซูจี้สิงคิดมาตั้งนาน ถ้าไม่ได้ถามออกไปคงอึดอัดแย่

"แล้วนายจะยกเลิกสัญญาไหม"

ตอนนี้ลู่ชิงอวี่มีทั้งเงิน มีทั้งบริษัท แถมยังมีกระแสความนิยม ถ้าเขาอยากจะไปจากเฮยเจินจูเอนเตอร์เทนเมนต์ ก็ไม่มีใครห้ามได้เลยสักคน

ลู่ชิงอวี่ "จะยกเลิกสัญญาทำไมล่ะครับ งานของผมก็ราบรื่นดี ผมชอบเฮยเจินจูจะตาย"

เฉินถิงดีกับเขามาก เขาก็ชอบเจ้านายคนนี้อยู่แล้วด้วย สามารถอัดฉีดเงินลงทุนร่วมมือกับเฮยเจินจูเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ แบบนี้เขาก็ถือเป็นหนึ่งในเจ้านายของเฮยเจินจูเอนเตอร์เทนเมนต์เช่นกัน ได้ทั้งส่วนแบ่ง แถมยังประหยัดค่าฉีกสัญญาของตัวเองได้อีก

ก้าวแรกของการบริหารการเงินก็คือต้องรู้จักใช้เงิน

พอซูจี้สิงได้ยินลู่ชิงอวี่พูดแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ไม่ยกเลิกสัญญาก็พอแล้ว ถ้าหากยกเลิกสัญญาขึ้นมา ซูจี้สิงคงเป็นคนแรกที่กระอักเลือดแน่

ลู่ชิงอวี่เป็นดาวรุ่งที่เขาอุตส่าห์คว้าตัวมาได้อย่างยากลำบาก อายุน้อย กระแสสูง แถมภาพลักษณ์กับคนทั่วไปก็ดี เขายังวางแผนจะผลักดันลู่ชิงอวี่ขึ้นสู่ระดับท็อปของวงการบันเทิงภายในสิบปีอยู่เลย ถ้าลู่ชิงอวี่จากไปจริง ๆ ตัวเขาคงขาดทุนย่อยยับ

ที่สำคัญคือยากมากที่จะหาคนมาแทนที่ลู่ชิงอวี่ได้

วันรุ่งขึ้น โจวฟ่างกระวนกระวายใจไปทั้งวัน เขากำลังรอข่าวคราวจากทางกองถ่าย