บทที่ 112 ผู้บริหารคณะกรรมการเขตมาเยือน

40 เปอร์เซ็นต์! สมองของเสิ่นฮ่าวขาวโพลนไปหมด ในที่สุดเขาก็เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของหม่าอวี่เถิง ที่ยืนกรานคัดค้านเสียงทักท้วง และไม่เสียดายเงินลงทุนมหาศาล เพื่อมาสร้างฐานการผลิตวัสดุต้นน้ำในเมืองที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลอย่างซินอวี๋แห่งนี้ ต้นทุนรายจ่ายที่ใหญ่ที่สุดของแบตเตอรี่เล่ยเถิงในปัจจุบัน คือวัสดุขั้วบวก ทันทีที่ต้นทุนส่วนนี้ลดฮวบลงสี่ส่วน นั่นหมายความว่าอะไร? หมายความว่าแบตเตอรี่เล่ยเถิงสามารถลดราคาหน้าโรงงานลงได้อย่างน่ากลัวโดยที่อัตรากำไรยังเท่าเดิม หรือถ้าขายราคาเดิม อัตรากำไรก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

ไม่ว่าจะเลือกทางไหน สำหรับคู่แข่งอย่างเอ็นทีแอล ซัมซุง หรือแอลจี นี่คือหายนะที่จะบดขยี้พวกเขาให้แหลกลาญ พวกเขาจะถูกบีบให้เข้าสู่ "สงครามราคา" ที่ไม่มีวันชนะ การทำสงครามราคากับยักษ์ใหญ่ที่กุมวัสดุหลักต้นน้ำเอาไว้ แถมต้นทุนยังต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าขนลุก? นั่นไม่ใช่สงคราม แต่เป็นการ ฆ่าตัวตาย

"ดีมาก" หม่าอวี่เถิงเอ่ยปากทำลายความเงียบในที่สุด "ดีเยี่ยมจริงๆ" เขาตบไหล่จางเคอ ครั้งนี้แรงกว่าตอนอยู่หน้าโรงงานเสียอีก "เหล่าจาง คุณและทีมของคุณ สร้างผลงานใหญ่หลวงแล้ว" บนใบหน้าคล้ำแดดของจางเคอ ปรากฏความตื่นเต้นและรอยแดงระเรื่อที่หาได้ยาก ความเหนื่อยยากตลอดครึ่งปีมานี้ ถือว่าคุ้มค่าแล้ว การได้สร้างซูเปอร์โรงงานที่เพียงพอจะเปลี่ยนโครงสร้างของทั้งอุตสาหกรรมขึ้นมากับมือ คือเกียรติยศสูงสุดที่วิศวกรคนหนึ่งจะจินตนาการได้

หม่าอวี่เถิงหันหลังกลับ มองดูโรงงานที่ทอดตัวยาวเหยียดนอกหน้าต่าง "มีฐานที่มั่นแห่งนี้ ไพ่ตายของเราก็แข็งโป๊กแล้ว"

"รอโรงงานเดินเครื่องผลิตอย่างเป็นทางการ ผลิตวัสดุที่ได้มาตรฐานล็อตแรกออกมาเมื่อไหร่ เราจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปกำนัลคู่แข่งกัน" น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย ราวกับกำลังพูดเรื่องเล็กน้อยขี้ปะติ๋ว แต่เสิ่นฮ่าวกลับฟังแล้วรู้สึกหนาวเหน็บเข้าไปในขั้วหัวใจ เขจินตนาการได้เลยว่า เมื่อผลิตภัณฑ์แบตเตอรี่ลิเธียมของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลเปิดฉากสงครามราคาเต็มรูปแบบ มันจะก่อให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิที่รุนแรงเพียงใด