ตอนที่ 188
บทที่ 188 เยือนตงเหวย
minibunny · 6,035 ตัวอักษร
หม่าอวี่เถิงเอี้ยวตัว แนะนำสมาชิกทีมที่อยู่ด้านหลัง "ท่านนี้คือ จางเคอ รองประธานที่ดูแลฝ่ายการผลิตของเราครับ" "ท่านนี้คือ หยางซาน ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินครับ" "และนี่ เสิ่นฮ่าว เลขาของผมครับ"
เหรินเหล่าจับมือกับพวกเขาทีละคน สายตาหยุดพิจารณาใบหน้าของแต่ละคนครู่หนึ่ง แสดงออกถึงความจริงใจอย่างยิ่ง "มีแต่คนหนุ่มไฟแรงกันทั้งนั้นเลยนะ! เล่ยเถิงอินดัสเตรียลมีคนเก่งๆ เยอะขนาดนี้แล้ว ก็อย่ามาจ้องจะฉกคนของผมไปอีกเลยนะ" คณะของหม่าอวี่เถิงได้ยินดังนั้น ต่างก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ หลังทักทายกันพอเป็นพิธี ทุกคนก็นั่งลง เหรินเหล่าไม่พูดอ้อมค้อม เขาหยิบกล่องสีขาวใบหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก แล้ววางลงตรงหน้าหม่าอวี่เถิง "น้องหม่า คุณมีความรู้เรื่องโทรศัพท์มือถือลึกซึ้งกว่าผม ช่วยดูมือถือที่ตงเหวยเตรียมจะวางตลาดตัวนี้หน่อยสิ"
หม่าอวี่เถิงเปิดกล่อง ภายในมีโทรศัพท์มือถือสีขาวล้วนวางสงบนิ่งอยู่ ดีไซน์แบบฝาพับ ซึ่งถือว่ายังทันสมัยในยุคนี้ เขาลองหยิบขึ้นมาชั่งน้ำหนักในมือ ความรู้สึกถึงพลาสติกค่อนข้างชัดเจน แต่การประกอบถือว่าแน่นหนาใช้ได้ แกะฝาหลังดู พบว่าใช้แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนรุ่น แอล 1 ของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล จากนั้นก็ใส่แบตเตอรี่กลับเข้าไป กดปุ่มเปิดเครื่องที่ด้านข้าง แล้วเปิดฝาพับขึ้น หน้าจอขาวดำขนาดเล็กสว่างขึ้นมา หม่าอวี่เถิงกดปุ่มบนแป้นพิมพ์ พลิกดูเมนูภายใน โทรออก ส่งข้อความ สมุดรายชื่อ แล้วก็... ไม่มีอะไรแล้ว ไม่มีวิทยุเอฟเอ็ม ไม่มีเสียงเรียกเข้าแบบโพลีโฟนิก ไม่ต้องพูดถึงฟังก์ชันถ่ายรูป ฟังก์ชันน้อยจนน่าตกใจ
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของหม่าอวี่เถิงทันที ฟังก์ชันของมือถือเครื่องนี้ ช่างเข้าคู่กับชิปรุ่นล่างที่เด๋อซือเซมิคอนดักเตอร์ออกแบบไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาไม่ได้วิจารณ์ในทันที แต่เงยหน้าขึ้นมองเหรินเหล่า ในแววตาของเหรินเหล่า แฝงไว้ด้วยความคาดหวังและความกังวลที่ยากจะสังเกตเห็น เพราะยังไงเสีย นี่ก็เป็นโทรศัพท์มือถือระบบ จีเอสเอ็ม รุ่นแรกที่พวกเขาออกแบบและขึ้นรูปเอง "ท่านประธานเหริน ผมขอพูดตรงๆ นะครับ" หม่าอวี่เถิงวางโทรศัพท์กลับลงบนโต๊ะ "ว่ามาเลย ผมฟังอยู่" "โทรศัพท์รุ่นนี้ ถ้าอยากจะอยู่รอดในตลาด มีเพียงวิธีเดียวครับ" หม่าอวี่เถิงเว้นจังหวะ ก่อนจะเอ่ยเน้นทีละคำ "ราคา ต้องต่ำมากพอ"
สิ้นเสียงลง บรรยากาศในห้องทำงานเงียบกริบ บนใบหน้าของเหรินเหล่า ปรากฏรอยยิ้มขมขื่นแวบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นการยอมรับความจริง "ปิดคุณไม่มิดจริงๆ" เขาถอนหายใจ แล้วกล่าวว่า "พูดตามตรงนะ เราเพิ่งเข้าตลาดมือถือ ไม่มีอำนาจต่อรองกับซัพพลายเออร์ระดับโลกพวกนั้นเลย" "ไม่ใช่แค่หาชิ้นส่วนและเทคโนโลยีล้ำสมัยมาไม่ได้ แม้แต่ต้นทุนการจัดซื้อ ก็ยังสูงกว่าผู้ผลิตมือถือในประเทศเจ้าอื่นๆ ด้วยซ้ำ" "จะกดราคาให้ต่ำ มันยากเหลือเกิน"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
