บทที่ 195 มาถึงสถานที่จัดงาน

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ พริบตาเดียวก็ถึงวันที่จงหงต้องไปเริ่มงานใหม่แล้ว ณ สนามบิน "ถึงเมืองเผิงเฉิงแล้วโทรหาผมนะ" หม่าอวี่เถิงเอื้อมมือไปช่วยจัดปกเสื้อของเธอที่ถูกลมพัดจนยุ่งเหยิงให้เข้าที่ "เรื่องงานไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆ ทำ อย่าหักโหมจนเหนื่อยล่ะ" จงหงส่งเสียง "อืม" รับคำ ดวงตาที่ปกติจะดูเย็นชาคู่นั้น ในเวลานี้กลับฉ่ำวาว เต็มไปด้วยความรักความผูกพันอันอ่อนโยน เสียงประกาศเรียกขึ้นเครื่องดังขึ้น ทั้งสองจึงจำต้องแยกจากกันอย่างอาลัยอาวรณ์ จงหงเดินไปสามก้าวหันกลับมามองหนึ่งครั้ง โบกมือลา จนสุดท้ายก็ลับหายเข้าไปในช่องทางเดินขึ้นเครื่อง

หม่าอวี่เถิงยืนอยู่ที่เดิม จนกระทั่งเงาร่างอันงดงามนั้นหายไปจากสายตาโดยสมบูรณ์ ความอ่อนโยนบนใบหน้าของเขาจึงค่อยๆ จางหายไปอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่ความสงบนิ่งตามปกติ แล้วหันหลังเดินจากไป ออกจากสนามบิน เขาเรียกรถตรงดิ่งไปยังโรงน้ำชาที่นัดหมายไว้ หม่าหมิงนั่งรออยู่ในห้องส่วนตัวจนเริ่มกระสับกระส่ายแล้ว "อวี่เถิง ทางนี้!" พอเห็นหม่าอวี่เถิงผลักประตูเข้ามา หม่าหมิงก็ลุกพรวดขึ้นทันที ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มขยิบตาหลิ่วตา "เป็นไงบ้าง? สองต่อสองตลอดหลายวันที่ผ่านมา ชุ่มฉ่ำดีไหม?" หม่าอวี่เถิงปรายตามองเขา ไม่คิดจะใส่ใจคำถามนี้ เดินตรงไปนั่งที่โต๊ะทันที "ไปกันเถอะ พวกหม่าอวิ๋นรออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?" "รับทราบครับผม!" หม่าหมิงโดนเมินใส่ก็ไม่ถือสา คว้าเสื้อคลุมเดินตามออกไป

...

งาน "ชุมนุมจอมยุทธ์แห่งทะเลสาบซีหู" ปีนี้จัดเป็นครั้งที่สอง จะเรียกว่าเป็นการประชุมสุดยอดของอุตสาหกรรมก็คงไม่ถูกนัก น่าจะเรียกว่าวงน้ำชาสังสรรค์ภายในของคนวงการอินเทอร์เน็ตมากกว่า สถานที่จัดงานคือโรงแรมรีสอร์ตแห่งหนึ่งริมทะเลสาบซีหู ภายในห้องประชุมกว้างขวางที่สามารถมองเห็นวิวทะเลสาบได้ทั้งผืน อบอวลไปด้วยควันบุหรี่ บรรยากาศดูอึมครึม เมื่อหม่าอวี่เถิงและหม่าหมิงผลักประตูเข้าไป ข้างในก็นั่งกันเต็มห้องแล้ว คนเหล่านี้ แทบจะรวบรวมเอายุทธภพแห่งวงการอินเทอร์เน็ตของตงต้าในขณะนี้ไว้ทั้งหมด ชายร่างเล็ก หน้าตาแปลกประหลาดคนหนึ่ง กำลังยืนอยู่กลางห้อง ทำไม้ทำมือ ประกอบการพูดอย่างออกรสออกชาติและเต็มไปด้วยพลัง โหนกแก้มสูง ปลายคางเชิดขึ้น ดวงตาคู่เล็กฉายแววคลั่งไคล้เกือบจะถึงขีดสุด หม่าอวิ๋นผู้ก่อตั้งอาลี

"...ดังนั้น! ผมถึงบอกว่า! ฤดูหนาวมาเยือนแล้ว ฤดูใบไม้ผลิจะยังอยู่อีกไกลไหม? ความยากลำบากในตอนนี้ คือโอกาสที่ดีที่สุดต่างหาก! คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการคัดกรองพวกนักเก็งกำไร พวกที่ไม่มีความเชื่อมั่นอย่างแท้จริง ออกไปจากกระดานให้หมด!" น้ำเสียงของหม่าอวิ๋นเปี่ยมไปด้วยพลังโน้มน้าวใจ ราวกับกองไฟที่ลุกโชน แต่คนที่นั่งฟังอยู่ด้านล่าง แต่ละคนหน้าตาอมทุกข์ เห็นได้ชัดว่าซุปไก่ถ้วยร้อนฉ่านี้ ย่อยยากไปหน่อยสำหรับพวกเขา