ตอนที่ 201
บทที่ 201 ออกเดินทางตรวจงาน
minibunny · 6,396 ตัวอักษร
เช้าวันรุ่งขึ้น หม่าอวี่เถิงก้าวเข้าสู่ตึกสำนักงานใหญ่เล่ยเถิงอินดัสเตรียล ทั่วทั้งบริษัทปกคลุมไปด้วยบรรยากาศที่แปลกประหลาด ในอากาศไม่ได้เต็มไปด้วยจังหวะการทำงานที่ตึงเครียดและมีประสิทธิภาพเหมือนวันวาน แต่ถูกแทนที่ด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่พยายามกดให้เบาลงและเสียงอุทานด้วยความตกใจที่ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า "ดูหรือยัง? น่ากลัวมาก ตึกถล่มลงมาทั้งตึกเลย!" "ยังกะหนังหายนะฮอลลีวูด ไม่สิ หนังยังไม่กล้าถ่ายแบบนี้เลย" "คราวนี้ฮวาฉี (สหรัฐฯ) โดนอัดจนมึนแน่ ฉันว่าตลาดหุ้นบ้านเขาคงร่วงระนาว" "สมน้ำหน้า! ใครใช้ให้ไปวางก้ามอวดเบ่งข้างนอกทุกวี่ทุกวัน ทีนี้เป็นไง โดนล้วงคองูเห่าถึงในบ้าน" "พูดแบบนั้นก็ไม่ถูก คนที่ตายก็คนธรรมดาทั้งนั้น..."
มีทั้งสมน้ำหน้า ทั้งทอดถอนใจในความเปราะบางของชีวิต ทั้งก่นด่าการก่อการร้าย เสียงหลากหลายอารมณ์ผสมปนเปกันไปหมด หน้าจอคอมพิวเตอร์ของแทบทุกคน เปิดหน้าเว็บพอร์ทัลข่าวค้างไว้ คอยรีเฟรชรับข่าวสารล่าสุดจากอีกฝั่งมหาสมุทรอย่างต่อเนื่อง ความตกตะลึง ความโศกเศร้า ความหวาดกลัว และความตื่นเต้นที่ยากจะสังเกตเห็น อารมณ์อันซับซ้อนลอยฟุ้งอยู่ในพื้นที่สำนักงาน
หม่าอวี่เถิงเดินหน้านิ่งผ่านฝูงชน เขาไม่ได้เข้าร่วมวงสนทนา และไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ ภาพเหล่านั้น อารมณ์เหล่านั้น เขาเคยผ่านมันมาแล้วรอบหนึ่งในชาติก่อน ตอนนี้ เขาไม่มีเวลามานั่งทอดถอนใจ เงาทะมึนของสงครามปกคลุมประเทศฮวาฉี แต่แสงรุ่งอรุณแห่งโอกาส กลับสาดส่องลงมาที่ตงต้า เขาต้องคว้าช่วงเวลาแห่งโอกาสนี้ไว้ให้ได้ ขณะเดินผ่านโซนสำนักงานประธานกรรมการ เขาพูดกับเลขาของเขาประโยคหนึ่ง "เสิ่นฮ่าว เข้ามาหน่อย"
เสิ่นฮ่าวถือสมุดบันทึกเดินตามหม่าอวี่เถิงเข้าไปในห้องทำงาน "บอสครับ" "เตรียมตัวด้วย เราจะไปดูงานต่างพื้นที่" หม่าอวี่เถิงสั่งการสั้นกระชับ "ได้ครับ" เสิ่นฮ่าวไม่ถามว่าจะไปไหน ไปนานเท่าไหร่ เพียงแค่จดบันทึกลงสมุดอย่างรวดเร็ว "ต้องการให้ผมจองตั๋วเครื่องบินและโรงแรมช่วงไหนครับ? ปลายทางคือที่ไหนครับ?" "ออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า" สายตาของหม่าอวี่เถิงกวาดผ่านเสิ่นฮ่าว "สถานีแรก ซินอวี๋ หลังจากนั้นไป หมิงโจว แล้วก็ เมืองหลวง (ปักกิ่ง)" "รับทราบครับ ท่านประธาน" เสิ่นฮ่าวตอบรับอย่างสงบนิ่ง
หม่าอวี่เถิงเตรียมจะตระเวนตรวจกลุ่มธุรกิจต่างพื้นที่ที่สำคัญที่สุดของเครือบริษัทสักรอบ นิคมอุตสาหกรรมที่สำนักงานใหญ่อยู่ใต้จมูก ทุกอย่างอยู่ในกำมือ แต่บริษัทลูกที่อยู่ข้างนอก ปกติเห็นแต่ในรายงาน จำเป็นต้องไปดูให้เห็นกับตาตัวเองบ้าง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
