ตอนที่ 202
บทที่ 202 ต้องคว้าไว้ทั้งสองทาง
minibunny · 6,570 ตัวอักษร
หม่าอวี่เถิงยกถ้วยชาขึ้น จิบเบาๆ "ท่านประธานเจิ้ง ข่าวเมื่อวานที่ประเทศฮวาฉี ท่านได้ติดตามไหมครับ?" รอยยิ้มบนหน้าของเจิ้งจื้อเจียนจางลงเล็กน้อย เขาพยักหน้า สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม "แน่นอน เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนั้น สั่นสะเทือนไปทั่วโลก" "นี่ไม่ใช่จุดจบครับ แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น"
หม่าอวี่เถิงวางถ้วยชาลง เสียงของเขาไม่ดังนัก แต่แฝงไว้ด้วยความมั่นใจที่ห้ามปฏิเสธ "ในอีกสิบกว่าปีข้างหน้า จุดยุทธศาสตร์ของฮวาฉีจะย้ายโอนไปอย่างสมบูรณ์ การเผชิญหน้ากับประเทศของเราจะเปลี่ยนเป็นความร่วมมือ สำหรับคนทำอุตสาหกรรมอย่างพวกเรา ยุคทองกำลังจะมาถึงแล้วครับ" เขามองเจิ้งจื้อเจียน แล้วเอ่ยช้าๆ "ท่านประธานเจิ้ง อย่าเพิ่งรีบทิ้งธุรกิจเสื้อผ้านะครับ ในทางตรงกันข้าม อีกไม่กี่ปีข้างหน้า ไม่ว่าจะเป็นตลาดเสื้อผ้าสุภาพบุรุษระดับไฮเอนด์ในประเทศ หรือการส่งออกเสื้อผ้า ล้วนจะมีการเติบโตแบบระเบิดเถิดเทิง ท่านเตรียมตัวล่วงหน้าไว้หน่อยก็ดีครับ"
เจิ้งจื้อเจียนอึ้งไป เขามองพาร์ตเนอร์หนุ่มที่อายุน้อยกว่าลูกชายตัวเองตรงหน้า แววตาที่ลึกล้ำของอีกฝ่าย ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่ง แต่ไม่นาน เขาก็ได้สติกลับมา "จริงสิ วันนี้ท่านประธานหม่ามาหา คงไม่ใช่เพื่อจะมาถกเรื่องธุรกิจเสื้อผ้ากับตาแก่อย่างผมหรอกมั้ง?" "เกือบลืมธุระสำคัญไปเลยครับ" "ท่านประธานเจิ้ง ผมหวังว่า หมิงโจวเซินเซินเล่ยเถิง จะเร่งเพิ่มกำลังการผลิตวัสดุขั้วลบ (Anode) ให้เร็วที่สุดครับ" หม่าอวี่เถิงเห็นเจิ้งจื้อเจียนมีท่าทีลังเล นึกว่าอีกฝ่ายกังวลเรื่องยอดขายและเงินทุน จึงเสริมต่อว่า "ปัจจุบันในประเทศ มีเพียงเราเจ้าเดียวที่สามารถผลิตวัสดุขั้วลบแบตเตอรี่ลิเธียมในปริมาณมากได้ เจ้าอื่นๆ ต้องรอคอยสีหน้าของซัพพลายเออร์จากเจียวผาน ผมไม่อยากโดนใครบีบคอครับ" "ขอแค่เพิ่มกำลังการผลิตขึ้นมาได้ เล่ยเถิงอินดัสเตรียลของผม จะใช้วัสดุขั้วลบของบริษัทเราเป็นอันดับแรกแน่นอน" "ถ้ามีปัญหาเรื่องเงินทุน เล่ยเถิงอินดัสเตรียลก็พร้อมจะอัดฉีดเงินลงทุนรอบใหม่ได้ทุกเมื่อครับ"
เจิ้งจื้อเจียนเงียบไป เขารู้ดีถึงสถานะเจ้าตลาดของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลในวงการแบตเตอรี่ลิเธียมตอนนี้ การได้เกาะติดเล่ยเถิงอินดัสเตรียล หมายความว่าสินค้าไม่มีทางขายไม่ออก ข้อเสนอของหม่าอวี่เถิง แทบจะไม่มีความเสี่ยงใดๆ เลย ไม่กี่วินาทีต่อมา รอยยิ้มก็กลับมาปรากฏบนใบหน้าของเจิ้งจื้อเจียนอีกครั้ง "ท่านประธานหม่า ผมเข้าใจความหมายของคุณแล้ว" เขาโบกมือ "เรื่องเงินทุน คุณไม่ต้องห่วง ที่นี่คือหมิงโจว บ้านเกิดของผม ขอแค่โครงการดีพอ รัฐบาลกระตือรือร้นกว่าพวกเราเสียอีก สามารถกู้เงินธนาคารเพื่อขยายการผลิตได้เต็มที่"
...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
