บทที่ 204 ข้อพิจารณาเกี่ยวกับการเทปเอาต์

ล้าหลังก็ต้องยอมรับว่าล้าหลัง ในจุดนี้ เฉินฉี่หมิงไม่ได้ปิดบัง "แต่ว่า ท่านประธานหม่าวางใจได้ครับ!" เขารีบเสริมทันที "พวกเราได้รับประสบการณ์ล้ำค่าจากโครงการนี้ และงานวิจัยล่วงหน้าสำหรับชิปแบบนอนพันช์ทรู (NPT) รุ่นที่สอง ก็ได้เริ่มขึ้นแล้วครับ!" "ไม่เลว" หม่าอวี่เถิงให้คำวิจารณ์สั้นๆ เขาไม่เคยหวังว่าจะก้าวขึ้นสวรรค์ในก้าวเดียวอยู่แล้ว สำหรับอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ที่ต้องอาศัยการสั่งสมในระยะยาว การเริ่มจาก "แก้ปัญหาจากทำไม่ได้ให้ทำได้" ถือเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่แล้ว ข้าวต้องกินทีละคำ ทางต้องเดินทีละก้าว

"ในเมื่อออกแบบเสร็จแล้ว ขั้นต่อไปก็คือ เทปเอาต์ ใช่ไหม?" หม่าอวี่เถิงถาม "พวกคุณวางแผนกันไว้อย่างไร?" การเทปเอาต์ คือการนำแบบแปลนวงจรที่ออกแบบเสร็จแล้ว ส่งให้โรงงานผลิตแผ่นเวเฟอร์ทำการผลิตทดลองในล็อตเล็กๆ เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของการออกแบบ นี่คือก้าวสำคัญที่ชิปจะเปลี่ยนจากกระดาษมาเป็นผลิตภัณฑ์ และเป็นขั้นตอนที่เผาเงินมากที่สุดด้วย พอพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเฉินฉี่หมิงก็ฉายแววลำบากใจ "ท่านประธานหม่า นี่คือเรื่องที่ผมกำลังจะรายงานครับ" "ชิปตัวนี้ของเรา ใช้กระบวนการผลิตขนาด 1 ไมครอน กระบวนการนี้โรงงานชิปในประเทศอย่าง ตงจิง หรือ จิงเคอ ก็ทำได้ ทางเทคนิคนั้นรองรับได้ครับ" "แต่ว่า..."

เขาหยุดเว้นจังหวะ แล้วพูดต่อ "กระบวนการผลิตชิปเซมิคอนดักเตอร์กำลัง จะต่างจากชิปตรรกะหรือชิปหน่วยความจำทั่วไปครับ" "มันจำเป็นต้องผ่านกระบวนการพิเศษหลายขั้นตอนที่ด้านหลังของแผ่นเวเฟอร์ เช่น การขัดบางด้านหลังเวเฟอร์, การอบอ่อนด้วยเลเซอร์ และการทำเมทัลไลเซชัน เป็นต้น" "แต่สายการผลิตในประเทศเหล่านี้ ส่วนใหญ่ผลิตชิปสำหรับสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ทั่วไป ไม่ได้ติดตั้งอุปกรณ์เฉพาะทางสำหรับผลิตอุปกรณ์กำลังพวกนี้เลยครับ" "ดังนั้น... ถ้าอยากจะเทปเอาต์ให้เร็วที่สุดเพื่อตรวจสอบการออกแบบของเรา วิธีที่ปลอดภัยที่สุด คือไปจ้างโรงงานที่เจียวผาน (ญี่ปุ่น) ครับ"

เฉินฉี่หมิงเสนอแนะความคิดเห็นของตัวเอง "ทางด้านโตชิบา เซมิคอนดักเตอร์ มีความร่วมมือทางเทคนิคเชิงลึกกับเราอยู่แล้ว และสายการผลิตของพวกเขาก็ค่อนข้างสมบูรณ์พร้อม ผมคิดว่าเป็นทางเลือกที่ดีครับ" ข้อเสนอนี้ สมเหตุสมผล สำหรับผู้รับผิดชอบโครงการ การทำให้ผลิตภัณฑ์ออกมาเป็นรูปเป็นร่างเร็วที่สุด คือหน้าที่หลัก แต่สิ่งที่หม่าอวี่เถิงคิด กลับลึกซึ้งกว่านั้นอีกขั้น เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่ได้แสดงท่าทีตอบรับในทันที

ไปเทปเอาต์กับโตชิบา เซมิคอนดักเตอร์เหรอ? แน่นอนว่าเร็ว และสบายใจหายห่วง ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเล่ยเถิงอินดัสเตรียลกับโตชิบาในตอนนี้ ต่อให้เห็นแก่หน้ากลุ่มพันธมิตรยูดิสก์ อีกฝ่ายก็น่าจะเสนอราคาเทปเอาต์ที่ยุติธรรมให้ แต่ทว่า หลังเทปเอาต์ล่ะ? ก็คือการผลิตจำนวนมาก เจ้า "เล่ยชิน จี 1" ตัวนี้ ในทางเทคนิคมันล้าหลังไปหนึ่งเจเนอเรชันเต็มๆ อยู่แล้ว ถ้ายังส่งไปจ้างโรงงานในเจียวผานที่มีต้นทุนการผลิตสูงลิ่วผลิตให้อีก ผลิตภัณฑ์สุดท้ายที่ออกมา จะไม่มีความได้เปรียบด้านราคาในตลาดเลยแม้แต่น้อย เทคโนโลยีก็สู้เขาไม่ได้ ราคาก็สู้เขาไม่ได้ ผลิตภัณฑ์แบบนี้ สร้างออกมาแล้วจะมีประโยชน์อะไร? จะขายให้ใคร? หรือจะทำเพื่อแค่เอาชื่อว่า "แก้ปัญหาจากทำไม่ได้ให้ทำได้" แค่นั้นจริงๆ เหรอ?