บทที่ 205 การพบปะกับตงจิง

คนอยู่ใกล้ศาลาท่าน้ำย่อมได้เห็นพระจันทร์ก่อนใคร (คนใกล้ชิดย่อมได้โอกาสก่อน) เมื่อคิดได้ดังนี้ หม่าอวี่เถิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป หยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา แล้วกดหมายเลขหนึ่งทันที ปลายสาย มีเสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมพลังรับสายอย่างรวดเร็ว "ท่านประธานหม่า ไม่ได้ติดต่อเพื่อนเก่าอย่างผมมานานเลยนะ การพัฒนาธุรกิจเจอปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?" เจ้าของเสียงคือ จางจวินซั่ว ผู้นำเบอร์หนึ่งของรัฐบาลเมืองเผิงเฉิงนั่นเอง "ท่านผู้นำจาง ขอประทานโทษที่รบกวนครับ" หม่าอวี่เถิงเข้าประเด็นทันที "พอดีมีเรื่องอยากจะรบกวนให้ท่านช่วยเป็นสะพานเชื่อมให้หน่อยครับ" "โอ้? ว่ามาสิ" "ผมอยากจะขอเข้าพบผู้บริหารที่ดูแลธุรกิจเซมิคอนดักเตอร์ของ ตงรุ่นกรุ๊ปครับ"

...

ภายใต้การประสานงานด้วยตัวเองของจางจวินซั่ว การนัดหมายเป็นไปอย่างราบรื่นผิดปกติ สองวันต่อมา ณ สำนักงานใหญ่ตงรุ่นกรุ๊ปในเขตฟูเถียน หม่าอวี่เถิงก็ได้พบกับรองประธานของอีกฝ่าย ชายวัยกลางคนที่ดูอายุราวห้าสิบปี ชื่อว่า ซ่งจื้อผิง "ท่านประธานหม่า ได้ยินชื่อเสียงมานานครับ" ซ่งจื้อผิงยื่นมือออกมาทักทายก่อน ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น "ท่านรองซ่ง เกรงใจเกินไปแล้วครับ"

หลังทักทายกันพอเป็นพิธี หม่าอวี่เถิงก็แจ้งจุดประสงค์ของการมาเยือนทันที เขาเปิดเผยเรื่องที่เล่ยเถิงเซมิคอนดักเตอร์ออกแบบชิป ไอจีบีที (IGBT) ตัวแรกสำเร็จ และความต้องการที่จะหาโรงงานรับจ้างผลิตในประเทศเพื่อทำการ เทปเอาต์ (Tape-out) และผลิตจำนวนมากออกมาทั้งหมด ซ่งจื้อผิงนั่งฟังเงียบๆ สีหน้าจากที่ยิ้มแย้มตามมารยาทในตอนแรก ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม และกลายเป็นหนักใจในที่สุด เขาไม่ได้ตอบรับทันที แต่กลับถามย้อนว่า "ท่านประธานหม่า คุณรู้จัก 'โครงการ 908' ไหมครับ?" ใจของหม่าอวี่เถิงกระตุกวูบ เขาพยักหน้า ซ่งจื้อผิงถอนหายใจ แววตาเผยความรู้สึกซับซ้อนออกมา "หลังจากตงรุ่นได้รับมอบหมายจากเบื้องบนให้เข้ามาอุ้ม ตงจิงอิเล็กทรอนิกส์กรุ๊ป พวกเราเองก็กลัดกลุ้มเรื่องทิศทางการพัฒนาในอนาคตของบริษัทนี้มาตลอดครับ"

สิ่งที่หม่าอวี่เถิงไม่รู้คือ การมาเยือนของเขาในครั้งนี้ บังเอิญไปสะกิดโดนจุดที่เป็นประเด็นถกเถียงภายในของตงรุ่นกรุ๊ปเข้าพอดี ในช่วงต้นยุค 90 เพื่อผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมวงจรรวม รัฐบาลได้เสนอ "โครงการ 908" ที่เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยาน โครงการนี้ สุดท้ายได้ไปลงหลักปักฐานที่ตงจิงอิเล็กทรอนิกส์กรุ๊ป ในเมืองซีเฉิง (อู๋ซี) แต่ในตอนนั้น ก็เกิดความขัดแย้งภายในอย่างรุนแรงเกี่ยวกับเส้นทางเทคโนโลยีของโครงการ จะนำเข้าเทคโนโลยีชิปทั่วไปที่เป็นกระแสหลักในขณะนั้น หรือจะฉีกแนวไปลองเล่นในตลาดเฉพาะทางอย่างพวกหน่วยความจำ? จะเกาะติดเทคโนโลยีล้ำสมัยระดับสากล หรือจะยึดตามความต้องการของตลาดภายในประเทศ? เนื่องจากในเวลานั้น ความเข้าใจและการสั่งสมประสบการณ์ต่ออุตสาหกรรมนี้ในประเทศยังมีจำกัด บวกกับความเฉื่อยของระบบเศรษฐกิจแบบวางแผน ทำให้ปัญหาเหล่านี้ซับซ้อนอย่างยิ่ง