บทที่ 206 รางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ

"ท่านประธานหม่า ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากรับออเดอร์นี้นะครับ" เสิ่นเจี้ยนจวิน ผู้จัดการทั่วไปของตงจิงถอนหายใจออกมา "การผลิตชิปกำลัง จำเป็นต้องผ่านกระบวนการขัดบางด้านหลังเวเฟอร์, การอบอ่อนด้วยเลเซอร์, การทำเมทัลไลเซชัน... ซึ่งกระบวนการเหล่านี้ต้องใช้อุปกรณ์เฉพาะทางทั้งสิ้น"

"สายการผลิตที่เรามีอยู่ตอนนี้ ไม่มีขีดความสามารถด้านนี้เลยครับ ถ้าจะดัดแปลง ก็ต้องทุ่มเงินซื้อเครื่องจักรใหม่"

"แต่ว่า... พวกเราไม่มีเงินจริงๆ ครับ" เขาหัวเราะอย่างขมขื่น ถ้ามีเงิน ตงจิงคงไม่ตกอยู่ในสภาพที่ต้องขายกิจการอย่างทุกวันนี้

ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงัน ทันใดนั้น ซ่งจื้อผิง ที่นั่งเงียบมาตลอดก็เอ่ยปากขึ้น เขามองไปที่เสิ่นเจี้ยนจวินและหวังหงซิน น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ผมอยากให้พวกคุณระดมบุคลากรทางเทคนิค ประเมินความเป็นไปได้ในการปรับปรุงสายการผลิต ว่าต้องใช้เงินลงทุนเท่าไหร่ แล้วทำแผนงานอย่างละเอียดออกมา" เขาหยุดเว้นจังหวะ กวาดสายตามองทุกคนในที่ประชุม "ถ้าแผนงานเป็นไปได้จริง เงินค่าเครื่องจักรที่จะลงทุน ตงรุ่นกรุ๊ปจะเป็นคนจ่ายเอง!"

ในความเป็นจริง ก่อนจะมาที่นี่เขาได้หารือเรื่องนี้กับผู้บริหารระดับสูงคนอื่นๆ ในการประชุมของกลุ่มบริษัทเรียบร้อยแล้ว และผ่านมติเห็นชอบจากที่ประชุมมาแล้ว ดังนั้นเวลานี้เขาจึงพูดออกมาได้อย่างเต็มปากเต็มคำ สิ้นคำพูดนี้ ทั้งห้องประชุมก็ตกตะลึง! บรรดาผู้บริหารของตงจิง ใบหน้าเปื้อนไปด้วยความปิติยินดีอย่างไม่อยากจะเชื่อ หม่าอวี่เถิงเองก็หันไปมองซ่งจื้อผิง ในใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา เขารู้ว่า หมากกระดานนี้ สำเร็จแล้ว ซ่งจื้อผิงลุกขึ้น ยื่นมือไปทางหม่าอวี่เถิง "ท่านประธานหม่า หวังว่าเราจะร่วมมือกันได้อย่างราบรื่น เพื่อบุกเบิกเส้นทางใหม่ให้กับอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ของตงต้าเรานะครับ!"