บทที่ 217 บรรยากาศงานบุคคลเศรษฐกิจแห่งปี

หลังจากหม่าอวี่เถิงทักทายกับเจ๊ตงไปไม่กี่คำ ก็มีคนกลุ่มใหม่กรูเข้ามาล้อมรอบ ไม่ว่าจะจริงใจหรือเสแสร้ง แต่เหล่านักธุรกิจจากทั่วสารทิศต่างแสดงความกระตือรือร้นอย่างยิ่งต่อหม่าอวี่เถิง มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งคนใหม่ของประเทศ พวกเขาล้อมหน้าล้อมหลัง แลกนามบัตร พูดคุยถึงความเป็นไปได้ในการร่วมมือ ราวกับว่าเขาเป็นแม่เหล็กขนาดยักษ์ ทว่าห่างออกไปทางด้านหลังไม่ไกลนัก หม่าหมิงกลับดูอ้างว้างชอบกล เขาถือแก้วน้ำผลไม้ ยืนทำตัวไม่ถูกอยู่วงนอกของฝูงชน นานๆ ทีจะมีคนปรายตามองมา แต่ก็เพียงแค่กวาดสายตาผ่านๆ แล้วหันกลับไปสนใจหม่าอวี่เถิงเหมือนเดิม

หม่าอวี่เถิงเสร็จสิ้นการเข้าสังคมรอบหนึ่ง หันกลับมาเห็นภาพนี้พอดี เขาแค่นหัวเราะในใจ นี่แหละคือความจริง ในสายตาของนักธุรกิจยุคนี้ อินเทอร์เน็ตยังเป็นของเล่นเสมือนจริงที่จับต้องไม่ได้ โปรแกรมแชตหนึ่งตัว โค้ดคอมพิวเตอร์กองหนึ่ง จะไปเทียบอะไรกับเหล็กเส้น ปูนซีเมนต์ หรือเครื่องจักรบนสายพานการผลิตได้? ในมุมมองของพวกเขา มูลค่าประเมินของหมิงซวิ่นเน็ตเวิร์กเต็มไปด้วยฟองสบู่ เทียบความน่าเชื่อถือกับฐานการผลิตขนาดใหญ่และสินค้าที่จับต้องได้ของเหลยถิงอินดัสทรีไม่ได้เลย แน่นอนว่าหม่าอวี่เถิงยอมให้พี่น้องของเขาโดนเมินแบบนี้ไม่ได้ เขาหันหลังเดินกลับไปหาหม่าหมิง ตบไหล่เขาเบาๆ แล้วดึงเขากลับเข้ามากลางวงล้อมฝูงชนอีกครั้ง

"ทุกท่านครับ ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยและพี่น้องที่ดีของผม หม่าหมิง" สายตาของทุกคนจึงหันมาจับจ้องที่หม่าหมิงอย่างเป็นทางการ แต่ส่วนใหญ่ก็ยังเป็นเพียงการพยักหน้าตามมารยาท หม่าอวี่เถิงเก็บปฏิกิริยาของพวกเขาไว้ในใจ แล้วพูดต่อ "บริษัทหมิงซวิ่นเน็ตเวิร์กที่เขาก่อตั้ง ทุกท่านอาจจะไม่คุ้นหู แต่ผลิตภัณฑ์ของบริษัทพวกเขาที่ชื่อ พีพี ทุกท่านน่าจะเคยได้ยินมาบ้าง"

"อ๋อ? โปรแกรมแชตตัวนั้นน่ะเหรอ?" มีคนพูดแทรกขึ้นมา "ถูกต้องครับ" หม่าอวี่เถิงพยักหน้า ก่อนจะเปลี่ยนประเด็น "แต่ที่ผมจะพูดวันนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ว่ามันทำผลงานในประเทศได้ดีแค่ไหน แต่เป็นผลงานในต่างประเทศต่างหาก"

เขาเพิ่มระดับเสียงขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้คนรอบข้างได้ยินชัดเจน "เมื่อเดือนที่แล้ว ยอดผู้ใช้รวมของ พีพี ในตลาดเอเชีย ทะลุห้าสิบล้านบัญชีอย่างเป็นทางการ ส่วนแบ่งการตลาดไล่กวด ICQ ของฝั่งอเมริกามาติดๆ"