บทที่ 219 การพบกันกับศาสตราจารย์หนี

แม้ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน จะยังไม่สามารถเปลี่ยนรถยนต์ให้กลายเป็น "สมาร์ตเทอร์มินัล" เคลื่อนที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ค่ายรถยนต์ในต่างประเทศเริ่มมีการทดลองติดตั้งระบบนำทางจีพีเอส และอุปกรณ์ความบันเทิงอย่างเครื่องเล่นซีดีในรถยนต์กันบ้างแล้ว ดังนั้น ความสำคัญของระบบปฏิบัติการในรถยนต์ จึงเพิ่มสูงขึ้นไม่น้อย ปัจจุบัน เขาต้องการระบบปฏิบัติการในรถยนต์ที่เป็นของตัวเอง มีความลื่นไหล เปิดกว้าง และสามารถพัฒนาต่อยอดได้อย่างต่อเนื่อง ในอนาคต ยิ่งจำเป็นต้องมุ่งเน้นไปในทิศทางที่เชื่อมโยงรถยนต์ โทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์อัจฉริยะทั้งหมดเข้าด้วยกัน แพลตฟอร์มแอนดรอยด์ ถือเป็นคำตอบที่ดีสำหรับโลกอนาคตจริงๆ เพราะในความทรงจำของเขา ระบบปฏิบัติการรถยนต์พลังงานใหม่ในอนาคต ล้วนพัฒนาขึ้นบนพื้นฐานของแพลตฟอร์มแอนดรอยด์แทบทั้งสิ้น แต่หม่าอวี่เถิงได้สืบข้อมูลมาแล้ว ปัจจุบันบริษัทแอนดรอยด์ยังไม่ก่อตั้งขึ้นด้วยซ้ำ แอนดี้ รูบิน ยังคงวุ่นวายอยู่กับการทำหุ่นยนต์ของเขา ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน แล้วศาสตราจารย์หนี ไม่ใช่ตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบที่สุดในการดูแลโครงการนี้หรอกหรือ? ภูมิหลังทางเทคนิคของเขา ชื่อเสียงในวงการของเขา และเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่จะสร้างเทคโนโลยีหลักของตงต้าด้วยมือตัวเองที่ลุกโชนอยู่ในใจเขาไม่เคยดับมอด ทั้งหมดนี้ เข้ากันได้ดีกับแผนการของหม่าอวี่เถิงอย่างสมบูรณ์แบบ ส่วนผลลัพธ์ของการวิจัยและพัฒนา หม่าอวี่เถิงก็คิดไว้ชัดเจนแล้ว ต่อให้สุดท้ายจะไม่สามารถสร้างระบบข้ามแพลตฟอร์มที่เขาต้องการออกมาได้สมบูรณ์ แต่ด้วยการสั่งสมเทคโนโลยีจากการวิจัยในระยะแรกนี้ เมื่อระบบแอนดรอยด์ถือกำเนิดขึ้นในอนาคต เหลยถิงอินดัสทรีก็จะไม่ใช่ผู้รับเทคโนโลยีอยู่ฝ่ายเดียวอย่างแน่นอน พวกเขาสามารถถือครองเทคโนโลยีและสิทธิบัตรของตัวเอง เพื่อไปเจรจากับอีกฝ่าย เพื่อร่วมมือในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น หรือแม้กระทั่งควบรวมอีกฝ่ายเข้ามาอยู่ใต้ปีก เหลยถิงอินดัสทรีของเขา จะกุมอำนาจในการตัดสินใจไว้ในมือได้มากขึ้น เมื่อคิดได้ดังนี้ หม่าอวี่เถิงก็ไม่อาจยืนนิ่งอย่างสงบได้อีกต่อไป เขารู้สึกว่าเลือดทั่วร่างกำลังสูบฉีดเร็วขึ้น ความตื่นเต้นอย่างรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมาในใจ

ณ กรุงปักกิ่ง บ่ายฤดูหนาว แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างไม้แกะสลักลวดลายโบราณ ทอดเงากระดำกระด่างลงบนพื้นหินสีเขียวในห้องชา กลิ่นหอมของชาทิกวนอิมชั้นเลิศอบอวลในอากาศ ผสมผสานกับกลิ่นอายอันสงบเงียบที่แผ่ออกมาจากโต๊ะเก้าอี้ไม้จันทร์ม่วง หม่าอวี่เถิงเดินทางมาถึงสถานที่นัดหมายก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง เขาไม่ได้วางมาดมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแต่อย่างใด แต่ลงมือใช้น้ำเดือดลวกอุ่นชุดน้ำชาด้วยตัวเอง จากนั้นจึงเริ่มชงชาอย่างไม่รีบร้อน น้ำเดือดรินลงในปั้นชาดินเผาจื่อซา ใบชาพลิกตัวม้วนตลบ กลิ่นหอมยิ่งทวีความเข้มข้น เขาทำสิ่งนี้เพื่อแสดงความเคารพขั้นพื้นฐานที่สุด ต่อผู้อาวุโสที่กำลังจะเดินทางมาถึง หม่าอวี่เถิงตั้งใจจะใช้โอกาสที่ยังอยู่ปักกิ่ง นัดพบกับศาสตราจารย์หนี กวางหนาน เพื่อลองทาบทามเขามาร่วมงาน อาศัยเครือข่ายความสัมพันธ์ของสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์ เขาจึงติดต่อศาสตราจารย์หนี กวางหนาน ได้อย่างราบรื่น และนัดหมายกันที่ห้องชาอันเงียบสงบ ห่างไกลจากความวุ่นวายแห่งนี้ สองวันนี้ เขายังหาข้อมูลเจาะลึกเกี่ยวกับสถานการณ์ของอีกฝ่ายผ่านช่องทางต่างๆ เป็นพิเศษ หลังจากออกจากเหลียนเสี่ยง นักอุดมคตินิยมด้านเทคโนโลยีผู้นี้ไม่ได้หยุดก้าวเดิน เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมกับ ฟางโจวเทคโนโลยี เพื่อพยายามบุกเบิกพื้นที่ชิปคอมพิวเตอร์สัญชาติจีนอีกครั้ง ภายใต้การวิ่งเต้นและทุ่มเทของศาสตราจารย์หนี โครงการฟางโจวได้รับการสนับสนุนระดับชาติอย่างครบครัน ทั้งโครงการสำคัญ 863 โครงการสำคัญของคณะกรรมการวางแผน และกองทุนสนับสนุนจากกระทรวงอุตสาหกรรมสารสนเทศ เรียกได้ว่าเป็นการเริ่มต้นที่แต้มบุญสูงลิ่ว ศาสตราจารย์หนีได้วางแผนงานที่มองการณ์ไกลอย่างยิ่งสำหรับอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ของตงต้า โดยใช้ชิปฟางโจวที่วิจัยเองบวกกับระบบลินุกซ์แบบโอเพนซอร์ส เพื่อสร้าง "ธินไคลเอนต์" (คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลเฉพาะทางขนาดเล็ก) เพื่อท้าทายการผูกขาดด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ของต่างชาติในตงต้า เมื่อต้นปีนี้ ชิปฝังตัว "ฟางโจว 1" ได้เปิดตัว ตามมาด้วยการรวมตัวกันของชิป ซอฟต์แวร์สำนักงาน ธินไคลเอนต์ และระบบปฏิบัติการ จนกลายเป็นชุดระบบคอมพิวเตอร์สัญชาติจีนแท้ๆ ทว่า อุดมคตินั้นสวยหรู แต่ความจริงกลับโหดร้าย การขาดแคลนระบบนิเวศของซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ บวกกับปัญหาความเข้ากันได้ ทำให้ระบบที่ถูกฝากความหวังไว้นี้ ประสบความยากลำบากในการใช้งานจริง หน่วยงานรัฐที่จัดซื้อไปพบว่า แม้แต่การทำงานพื้นฐานประจำวันก็ยังทำได้ไม่ราบรื่น แน่นอน นี่เป็นเรื่องปกติมากสำหรับชิปและระบบที่เพิ่งเริ่มวิจัยเอง ขอเพียงแค่มีการอัปเดตและพัฒนาอย่างต่อเนื่องในวันข้างหน้า ทุกอย่างก็จะดีขึ้นได้ แต่แล้ว บทละครที่คุ้นเคยก็ฉายซ้ำอีกครั้ง หลี่เต๋อฉือ ผู้ก่อตั้งฟางโจว ภายใต้แรงกดดันของตลาดและผลกำไร เกิดความขัดแย้งขั้นพื้นฐานกับหนี กวางหนาน เขาเลือกเส้นทางที่หลิวซงเลี่ยเคยเดิน เส้นทางที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่า "สำเร็จง่ายกว่า" โดยเลียนแบบเหลียนเสี่ยง หันไปเน้นการสร้างแบรนด์และการตลาดแทน โครงการวิจัยและพัฒนาชิป "ฟางโจว 3" ซึ่งถูกบรรจุใน "โครงการ 863" ของรัฐบาล ถูกสั่งตัดทิ้งอย่างไม่ไยดี ศาสตราจารย์หนี กวางหนาน ต้องเดินออกจากสนามด้วยความเจ็บช้ำอีกครั้ง

หม่าอวี่เถิงเทน้ำชาแรกทิ้ง แล้วเติมน้ำร้อนใหม่ เขาจินตนาการได้ว่า การล้มเหลวซ้ำสองในจุดเดิม จิตใจของชายชราผู้นี้จะหดหู่และโศกเศร้าเพียงใด เขาอยากสร้างเทคโนโลยีหลักที่เป็นของตงต้าเอง แต่กลับถูก "พ่อค้า" ที่แสวงหาแต่กำไรระยะสั้น ชักฟืนออกจากใต้กระทะ ในช่วงจังหวะสำคัญเสมอ ดังนั้น เมื่อได้รับคำเชิญจากหม่าอวี่เถิง เปลวไฟในใจของหนี กวางหนาน ย่อมต้องจุดประกายความหวังอันริบหรี่ขึ้นมาใหม่อย่างแน่นอน เพราะการลงทุนเม็ดเงินจริงเจ็บจริงในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ของเหลยถิงอินดัสทรีตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เป็นสิ่งที่คนทั้งวงการประจักษ์แก่สายตา

ประตูห้องชาถูกผลักเบาๆ ร่างผอมบาง ผมดอกเลา แต่หลังเหยียดตรงเดินเข้ามา เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเข้มเก่าๆ สวมแว่นตาหนาเตอะ ดวงตาคู่ที่อยู่หลังเลนส์ แม้จะแฝงความเหนื่อยล้า แต่ก็ยังคงความเฉียบคม นั่นคือศาสตราจารย์หนี กวางหนาน "ศาสตราจารย์หนี สวัสดีครับ" หม่าอวี่เถิงลุกขึ้นทันที เดินเร็วๆ เข้าไปต้อนรับ พร้อมยื่นสองมือออกไป "ประธานหม่า สวัสดีครับ สวัสดี" หนี กวางหนานจับมือเขา ฝ่ามือนั้นอบอุ่นและมีพลัง เขากำลังพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้า มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งคนใหม่ผู้สร้างคลื่นลูกใหญ่ในวงการธุรกิจ แต่กลับดูเหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยข้างบ้าน "เชิญนั่งครับ ชากำลังได้ที่พอดี" หม่าอวี่เถิงเชิญหนี กวางหนานนั่งที่ตำแหน่งประธาน แล้วรินชาให้ด้วยตัวเอง หนี กวางหนานยกถ้วยชาขึ้น แต่ยังไม่ดื่มทันที เขาพูดเข้าประเด็นอย่างตรงไปตรงมา "ประธานหม่า ผมขอเสียมารยาทถามตรงๆ ผมได้ยินเพื่อนเก่าที่สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์บอกว่า คุณมาหาผม เพราะอยากคุยเรื่องชิปและระบบปฏิบัติการใช่ไหม?" จังหวะการพูดของเขาค่อนข้างเร็ว แฝงไว้ด้วยความร้อนรนที่ไม่อาจกดข่ม "ใช่ครับ ศาสตราจารย์หนี" หม่าอวี่เถิงพยักหน้า "งั้นผมจะไม่อ้อมค้อมนะ" หนี กวางหนานวางถ้วยชาลง โน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย "ประธานหม่า ผมรู้ว่าเหลยถิงอินดัสทรีของคุณประสบความสำเร็จมากในด้านแบตเตอรี่ลิเธียมและวัสดุใหม่ และได้ยินมาว่าพวกคุณมีการออกแบบและสายการผลิตชิป แต่สิ่งที่ผมอยากจะบอกคือ ซีพียูและระบบปฏิบัติการในคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ต่างหากที่เป็นจุดตายที่แท้จริงของพวกเรา!" เขาชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว เน้นน้ำเสียงหนักแน่น "ตราบใดที่จุดตายนี้ยังไม่อยู่ในมือเรา อุตสาหกรรมสารสนเทศของประเทศเราทั้งประเทศ ก็ไม่มีวันที่ยืนหยัดได้อย่างแท้จริง! การผูกขาดของบริษัทต่างชาติ เหมือนดาบดามอคลาสที่แขวนอยู่เหนือหัวเรา"

"วันนี้เขาขายให้คุณ พรุ่งนี้เขาอาจจะไม่ขายให้คุณก็ได้ เขาจะขึ้นราคาเมื่อไหร่ก็ได้ หรือจะวางยาระบบหลังบ้านไว้ก็ได้ เราจะเอาชีวิตและความมั่งคั่งของตัวเอง ไปฝากไว้กับความเมตตาของคนอื่นไม่ได้!" คำพูดเหล่านี้ ไม่รู้ว่าเขาพูดกับคนมากี่คนแล้ว และทุกครั้ง ล้วนเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความกังวล