บทที่ 57 ซื้อใจคน

"ราคาแบตเตอรี่ลิเธียมไม่เคยเป็นปัญหาของเรา ปัญหาใหญ่ที่สุดในตอนนี้คือกำลังการผลิตต่างหาก"

"ปีที่แล้ว ยอดขายโทรศัพท์มือถือทั่วโลกทะลุ 100 ล้านเครื่อง โดยมีกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ที่ใช้แบตเตอรี่ลิเธียม"

"และคาดว่าปีนี้ ยอดขายมือถือจะพุ่งเกิน 150 ล้านเครื่อง ลองจินตนาการดูสิว่าโลกต้องการแบตเตอรี่ลิเธียมมากขนาดไหน"

"แต่ปัจจุบัน เล่ยเถิงอินดัสเตรียลของเรา ต่อให้เดินเครื่องเต็มสูบทั้งปี ก็ผลิตได้ไม่ถึง 3 ล้านก้อนด้วยซ้ำ"

"สำหรับผู้ผลิตจากญี่ปุ่นที่ครองส่วนแบ่งตลาดโลกกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ ต่อให้พวกเขาเสียออเดอร์ส่วนนี้ไป ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบถึงตาย"

"สิ่งที่พวกเขากลัวจริงๆ คือการปล่อยให้เราเติบโตจนกลายเป็นภัยคุกคามในอนาคตต่างหาก!"

"ดังนั้น ถ้าอยากโจมตีคู่แข่งให้เจ็บจริง เราต้องทำสองเรื่อง"

หม่าอวี่เถิงลุกขึ้นยืน แผ่รังสีอำนาจออกมาเต็มที่ "ข้อแรก แจ้งโมโตโรล่า โนเกีย และอีริคสันเดี๋ยวนี้ บอกไปว่าเพื่อเป็นการขอบคุณที่สนับสนุนเล่ยเถิงอินดัสเตรียล หลังจากส่งมอบออเดอร์ปัจจุบันครบแล้ว แบตเตอรี่รุ่น แอล 1 ในลอตถัดไป เราจะลดราคาให้อีก 30 เปอร์เซ็นต์ จากราคาเดิม!"

"ข้อสอง ฝ่ายการเงินอนุมัติงบด่วน ฝ่ายจัดซื้อไปหาซื้อเครื่องจักรใหม่ และฝ่ายผลิต... สร้างไลน์ผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมเพิ่มให้ผมเดี๋ยวนี้!"

"เราจะไม่แค่เล่นสงครามราคา แต่เราจะขยายกำลังการผลิตไปพร้อมๆ กับการทุบราคา! โซนี่กลัวว่าเราจะเป็นภัยคุกคามในอนาคตใช่ไหม? งั้นเราก็จะขยายขนาดให้ใหญ่ขึ้น เพื่อแสดงให้เห็นว่าเรานี่แหละคือภัยคุกคามของจริง!"

พูดถึงตรงนี้ หม่าอวี่เถิงหันไปมองจางเคอ "ผอ.จาง เมื่อก่อนเราจน สายการผลิตเลยต้องใช้ระบบกึ่งทำมือเพื่อประหยัดต้นทุน"

"แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว ในบัญชีบริษัทมีเงินเหลือเฟือ" ผู้บริหารในห้องประชุมได้ยินแบบนั้นก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่พวกเขาได้สัมผัสชีวิตเศรษฐี "สายการผลิตใหม่ที่กำลังจะสร้าง พิจารณาเรื่องเพิ่มระบบอัตโนมัติ (Automation) เข้าไปได้เลย เอาให้สมดุลกับต้นทุน แต่ต้องเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตให้สูงขึ้น"

"ซึ่งจะช่วยลดภาระในการบริหารจัดการคนงานลงด้วย"

"ดังนั้น!" หม่าอวี่เถิงกวาดสายตามองทุกคน "คนที่ควรตื่นตระหนกไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นคู่แข่งต่างหาก"

"เพราะความได้เปรียบ... อยู่ที่ฝั่งเรา!"

ลดราคา พร้อมขยายโรงงาน! นี่ไม่ใช่การตั้งรับ แต่เป็นการเปิดฉากบุกเต็มรูปแบบ! ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป วงการอุตสาหกรรมทั่วโลกก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง โดยเฉพาะเมื่อสื่อเริ่มประโคมข่าวสงครามราคาระหว่างผู้ผลิตจากตงต้าที่หาญกล้าท้าชนยักษ์ใหญ่จากญี่ปุ่น ทำให้เล่ยเถิงได้รับความสนใจอย่างมหาศาล คนนอกวงการจำนวนมากที่ไม่เคยรู้จักเล่ยเถิงอินดัสเตรียลมาก่อน ได้รู้จักบริษัทตงต้าแห่งนี้เป็นครั้งแรก บริษัทที่กล้างัดข้อกับสามยักษ์ใหญ่อย่าง โซนี่ ซันโย และพานาโซนิค ในสงครามราคา!

ไกลออกไปที่ญี่ปุ่น วาตานาเบะ ยูอิจิ เมื่อได้รับข่าวนี้ เขาทำเพียงแค่วางหูโทรศัพท์ลงอย่างเงียบงัน เขารู้ดีว่า การจะเอาชนะผู้ผลิตจากตงต้าด้วยการแข่งเรื่องต้นทุนเพียวๆ นั้น โซนี่ไม่มีทางชนะ เหตุผลที่เขาตัดสินใจลดราคา ก็เพื่อลดกำไรของคู่แข่ง หวังจะชะลอความเร็วในการเติบโตของอีกฝ่ายเท่านั้น ความหวังที่จะเอาชนะได้อย่างเด็ดขาด ยังคงต้องฝากไว้ที่ฝ่ายวิจัยและพัฒนา มีเพียงการรีบเข็นผลิตภัณฑ์ใหม่ที่มีเทคโนโลยีเหนือชั้นกว่าแบบทิ้งห่าง เพื่อทวงคืนอำนาจการกำหนดราคาในตลาดระดับไฮเอนด์เท่านั้น ถึงจะใช้กำแพงเทคโนโลยีสร้างกำไรมหาศาล และลากเล่ยเถิงให้จมปลักตายไปในโคลนตมของตลาดล่างได้

ในเวลาเดียวกัน ราวกับใจตรงกัน หม่าอวี่เถิงเดินออกจากห้องทำงาน มุ่งหน้าไปยังศูนย์วิจัยของเครือบริษัทภายในนิคมอุตสาหกรรม แม้เขาจะแสดงความมั่นใจต่อหน้าผู้บริหาร แต่เขารู้ดีว่าบริษัทญี่ปุ่นในยุคนี้กำลังอยู่ในจุดพีคที่สุด ในเชิงกลยุทธ์เขาอาจดูแคลนได้ แต่ในเชิงยุทธวิธีเขาประมาทไม่ได้เด็ดขาด การโต้กลับของโซนี่และพรรคพวก จะไม่หยุดแค่สงครามราคาแน่นอน ด้วยศักยภาพการวิจัยอันแข็งแกร่งของยักษ์ใหญ่เหล่านั้น แบตเตอรี่รุ่นใหม่ที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า คงกำลังเดินทางมาแล้ว เวลาของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล... เหลือไม่มากแล้ว

หม่าอวี่เถิงผลักประตูบานหนักอึ้งของห้องแล็บแบตเตอรี่เข้าไป กลิ่นผสมระหว่างสารเคมีและตะกั่วบัดกรีลอยมาปะทะจมูก ในห้องแล็บ เกาเสียง เจิงเจียหาว และนักวิจัยหนุ่มสาวอีกหลายคน กำลังมุงดูไวท์บอร์ดและถกเถียงกันอย่างดุเดือด บนกระดานเต็มไปด้วยสูตรเคมีและโครงสร้างโมเลกุลยั้วเยี้ย พอเห็นหม่าอวี่เถิงเดินเข้ามา เสียงถกเถียงก็เงียบกริบ "ท่านประธาน!" เกาเสียง เจิงเจียหาว และคนอื่นๆ รีบวางมือจากงาน หันมามองเป็นตาเดียว หม่าอวี่เถิงโบกมือ บอกว่าไม่ต้องเกร็ง เขาเดินตรงไปที่ไวท์บอร์ด กวาดสายตามองแผนภูมิซับซ้อนเหล่านั้น แล้วเอ่ยถาม "แบตเตอรี่ลิเธียมรุ่นต่อไปของเรา พัฒนาไปถึงไหนแล้ว?"

คำถามนี้ คือหัวใจสำคัญที่เขามาที่นี่ในวันนี้ สงครามราคาเป็นแค่วิธีการ แต่การเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีต่างหากคือวิถีแห่งความยั่งยืน ใบหน้าของเกาเสียงปรากฏแววตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด เขาหยิบปากกาไวท์บอร์ดขึ้นมา ชี้ไปที่จุดหนึ่งบนกระดาน "ท่านประธาน ดูตรงนี้ครับ ตั้งแต่ผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันฟิสิกส์มาให้คำแนะนำ บวกกับบัณฑิตใหม่ชุดนี้ที่มีไอเดียกว้างไกล การปรับปรุงโครงสร้างวัสดุขั้วไฟฟ้าและความเสถียรของน้ำยาอิเล็กโทรไลต์ คืบหน้าไปได้สวยมากครับ!" เขาหยุดนิดหนึ่ง ก่อนสรุปผล "ตามความคืบหน้าตอนนี้ เรามั่นใจเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่า ภายในสิ้นปีนี้ เราจะเปิดตัวแบตเตอรี่ลิเธียมรุ่น เล่ยเถิง แอล 2 ได้อย่างเป็นทางการครับ!"

"คาดว่า แอล 2 จะมีความหนาแน่นพลังงานสูงกว่า แอล 1 มากกว่า 35 เปอร์เซ็นต์!"

ความหนาแน่นพลังงานเพิ่มขึ้น 35 เปอร์เซ็นต์! หินก้อนใหญ่ในใจหม่าอวี่เถิงถูกยกออกไปทันที ทันทีที่ แอล 2 คลอดออกมา ต่อให้โซนี่ออกสินค้าใหม่ เล่ยเถิงอินดัสเตรียลก็ยังมีเขี้ยวเล็บพอที่จะต่อกรได้ สายตาของหม่าอวี่เถิงละจากเกาเสียงและเจิงเจียหาว มองไปรอบๆ ยังใบหน้าอ่อนเยาว์เหล่านั้น ในดวงตาของพวกเขาเป็นประกายด้วยความหลงใหลในเทคโนโลยีอย่างบริสุทธิ์ใจ แม้จะมีอาการเกร็งเมื่อเจอบอสใหญ่ แต่ส่วนใหญ่คือความภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในโปรเจกต์ คนเทคนิคเหล่านี้ คือทรัพย์สินที่ล้ำค่าที่สุดของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล คือความหวังในอนาคตของบริษัท

มุมปากของหม่าอวี่เถิงยกขึ้น เผยรอยยิ้มที่พนักงานมองว่าอบอุ่นอย่างยิ่ง "ทุกคนลำบากกันมากแล้วนะครับ"

"ผมขอสัญญาตรงนี้เลยว่า ถ้าวิจัยแบตเตอรี่ เล่ยเถิง แอล 2 สำเร็จเมื่อไหร่ ทีมงานทุกคนในโปรเจกต์ จะได้รับเงินรางวัลโบนัสอย่างต่ำคนละ หนึ่งหมื่นหยวน!"

ถึงปกติเขาจะขี้งก แต่เรื่องการให้รางวัลพนักงาน เขาไม่เคยตระหนี่ เงิน... ต้องใช้ให้ตรงจุด "โว้ววว!!!"

"ประธานหม่าจงเจริญ!" หลังเงียบไปอึดใจหนึ่ง ทั้งห้องแล็บก็ระเบิดเสียงเชียร์ดังกึกก้องราวกับสึนามิ หนึ่งหมื่นหยวน! ในยุคสมัยนี้ สำหรับคนหนุ่มสาวที่เพิ่งเรียนจบไม่นาน นี่คือเงินก้อนโตที่มากพอจะเปลี่ยนชีวิตครอบครัวได้เลย! นักวิจัยที่เคยดูเหนื่อยล้า กลับฟื้นคืนชีพเต็มร้อยในพริบตา ราวกับพร้อมจะพุ่งกลับไปที่โต๊ะทดลองแล้วลุยงานต่ออีกสามวันสามคืนโดยไม่หลับไม่นอน