บทที่ 85 การเดินหน้าสู้คดีสิทธิบัตร

ใบหน้าของเดวิสเผยให้เห็นถึงความภาคภูมิใจเล็กน้อย "ในชุดสิทธิบัตรที่ห้องปฏิบัติการเบลล์อนุญาตให้สิทธิ์พวกคุณใช้งาน เราพบเทคโนโลยีสิทธิบัตรสองรายการที่มีคำบรรยายเกือบจะเหมือนกับของโซนี่ทุกประการ และที่สำคัญ วันที่ยื่นจดทะเบียนของมัน เร็วกว่าของโซนี่ถึงครึ่งปีครับ"

หัวใจของหม่าอวี่เถิงกระตุกวูบอย่างแรง "ดังนั้น..."

"ดังนั้น แผนการต่อสู้คดีหลักของเราคือ ยื่นคำร้องต่อศาลโดยตรง เพื่อขอให้สิทธิบัตรหลักทั้งสองรายการของโซนี่เป็นโมฆะครับ!" น้ำเสียงของเดวิสเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ "เพราะเจ้าของสิทธิบัตรพื้นฐานตัวจริงคือห้องปฏิบัติการเบลล์ และพวกคุณก็ได้รับสิทธิ์ใช้งานอย่างถูกต้องตามกฎหมาย การกระทำของโซนี่จึงเข้าข่ายการยื่นจดทะเบียนซ้ำซ้อนและการละเมิดสิทธิบัตร!"

"ทันทีที่ศาลอนุมัติคำร้องขอเพิกถอนสิทธิบัตร รากฐานการฟ้องร้องทั้งหมดของพวกเขาก็จะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง!"

ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบสงัด เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดของหม่าอวี่เถิง ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงได้อย่างแท้จริง สมกับเป็นทีมทนายความระดับท็อปของโลก เงินที่เสียไปไม่สูญเปล่าเลยจริงๆ เขามองเดวิสที่มีความมั่นใจเต็มร้อยผ่านหน้าจอ แล้วพยักหน้าอย่างสงบนิ่ง "ดำเนินการตามแผนของคุณได้เลย"

...

หนึ่งเดือนต่อมา ศาลรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกา คดีเล่ยเถิงอินดัสเตรียลฟ้องร้องโซนี่ข้อหาละเมิดสิทธิบัตร ได้เปิดฉากการไต่สวนอย่างเป็นทางการ

ทว่า ในขณะที่โซนี่แบตเตอรี่กำลังทุ่มสมาธิทั้งหมดไปที่สงครามสิทธิบัตรครั้งนี้ ข่าวหนึ่งจากตลาดยุโรปกลับเปรียบเสมือนระเบิดน้ำลึก ที่ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ถาโถมภายในบริษัท ผลิตภัณฑ์แบตเตอรี่ลิเธียมในเครือของ แอลจี เคมิคอล และ ซัมซุง เอสดีไอ จากเกาหลีใต้ ได้บุกเข้าสู่ตลาดสากลอย่างเป็นทางการ ยิ่งไปกว่านั้น โนเกียและอีริคสัน สองผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือชั้นนำของโลก ได้บรรจุชื่อแอลจีและซัมซุงเข้าเป็นซัพพลายเออร์แบตเตอรี่รายใหม่ และได้เซ็นสัญญาจัดซื้อสำหรับบางรุ่นเรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่ข่าวมาถึง สำนักงานใหญ่โซนี่ก็โกลาหลไปทั้งบาง "บัดซบ! นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?!" วาตานาเบะ ยูอิจิ ผู้รับผิดชอบฝ่ายธุรกิจแบตเตอรี่ของโซนี่ มองดูรายงานที่ลูกน้องเพิ่งส่งมาให้ด้วยความโกรธจัด เขาฟาดเอกสารในมือลงบนโต๊ะอย่างแรง แอลจี เคมิคอล และ ซัมซุง เอสดีไอ สองเจ้านี้ที่เคยวนเวียนอยู่แต่ในตลาดเกาหลีใต้ จู่ๆ ก็บุกเข้ามาในตลาดสากลโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมเปิดฉากมาก็แย่งชิ้นปลามันอย่างโนเกียและอีริคสันไปจากปากพวกเขาได้ทันที

"ท่านผอ.ครับ จากข้อมูลสายในที่เราได้มาจากโนเกีย..." ลูกน้องคนหนึ่งรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "ราคาเสนอขายของแอลจีและซัมซุง... ถูกกว่าแบตเตอรี่รุ่น แอล 1 ของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลถึง 10% ครับ"

"อะไรนะ?!" ในห้องประชุม ผู้บริหารโซนี่ทุกคนต่างแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ถูกกว่า แอล 1 ของเล่ยเถิงอีก 10%? นั่นมันหมายความว่ายังไง? แบตเตอรี่ แอล 1 ของเล่ยเถิง ราคาขายก็ต่ำกว่าสินค้าประเภทเดียวกันของโซนี่อยู่มากโข เรียกว่าขายแบบแนบเส้นต้นทุนของโซนี่เลยทีเดียว แต่ตอนนี้ ราคาของแอลจีและซัมซุง กลับเจาะทะลุเส้นต้นทุนของพวกเขาลงไปอีก!

"พวกมันบ้าไปแล้วเหรอ? ต่อให้ต้นทุนการผลิตที่เกาหลีใต้จะต่ำกว่าเรานิดหน่อย แต่ราคานี้ พวกมันไม่มีทางมีกำไรได้เลย เผลอๆ จะขาดทุนด้วยซ้ำ!" ผู้บริหารฝ่ายคำนวณต้นทุนอุทานด้วยความตกใจ

"พวกมันไม่ได้บ้าหรอก" วาตานาเบะหน้าเขียวคล้ำ เค้นเสียงลอดไรฟันออกมา "เบื้องหลังพวกมันคือสองกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่แห่งเกาหลีใต้ พวกมันยอมขาดทุนได้! นี่คือกยุทธ์ใช้เงินฟาดหัวเพื่อแลกกับส่วนแบ่งการตลาด!"

ทุกคนเงียบกริบ จริงด้วย เบื้องหลังแอลจี เคมิคอล และซัมซุง เอสดีไอ คือกลุ่มทุนแชโบลที่รวยล้นฟ้าของเกาหลีใต้ แม้จะบาดเจ็บสาหัสจากวิกฤตการเงินปี 97 แต่ด้วยเม็ดเงินอัดฉีดจากสหรัฐฯ แม้จะเสียหุ้นไปจำนวนมาก แต่ความแข็งแกร่งขององค์กรก็ฟื้นตัวกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

"พวกเรา... พวกเราโดนลอบตีท้ายครัวซะแล้ว..." ผู้บริหารคนหนึ่งพึมพำอย่างคนเสียขวัญ พวกเขาทุ่มเทสมาธิและทรัพยากรทั้งหมดไปกับการจัดการเล่ยเถิงอินดัสเตรียล โดยคิดว่าแค่ใช้โซ่ตรวนแห่งสิทธิบัตรล่ามบริษัทจีนเจ้านี้ไว้ ก็จะนอนหลับสบายไร้กังวล ใครจะไปคิดว่า ในขณะที่พวกเขากำลังฟาดฟันกับเล่ยเถิงในสนามรบด้านหน้า และคิดว่ากดอีกฝ่ายไว้ได้อยู่หมัดแล้ว กลับมีหมาป่าเกาหลีสองตัว ย่องเงียบๆ มาโอบล้อมจากปีกข้าง แล้วฝังเขี้ยวลงบนหน้าท้องส่วนที่นุ่มนิ่มที่สุดของพวกเขาอย่างจัง

"พวกคุณลองเสนอมาซิ ว่าจะรับมือสถานการณ์ตอนนี้ยังไง?" วาตานาเบะเริ่มควบคุมอารมณ์ได้แล้ว "เราต้องหันกระบอกปืนกลับทันที! ทุ่มทุกอย่างที่มี จัดการแอลจีกับซัมซุงให้ตายไปข้าง!" ผู้บริหารสายเหยี่ยวคนหนึ่งตบโต๊ะดังปัง "เล่ยเถิงอินดัสเตรียลเป็นแค่โรคผิวหนัง แต่แอลจีกับซัมซุงคือโรคร้ายที่กัดกินอวัยวะภายใน! เบื้องหลังพวกมันมีกลุ่มทุนใหญ่ ภัยคุกคามของพวกมันน่ากลัวกว่าเล่ยเถิงเป็นร้อยเท่า!"

"ผมค้าน!" ผู้บริหารอีกคนลุกขึ้นแย้งทันควัน "คุณฟูจิตะ คุณกำลังถูกผลประโยชน์ตรงหน้าบังตา! แอลจีกับซัมซุงตอนนี้ใช้อะไรสู้? ใช้การทุ่มตลาดตัดราคา!"

"วิธีการแบบนี้อยู่ได้ไม่นานหรอก! แต่เล่ยเถิงอินดัสเตรียลล่ะ? แบตเตอรี่ แอล 2 ของพวกเขา เทคโนโลยีแซงหน้าเราไปแล้ว! ความสามารถในการวิจัยของพวกเขาบวกกับความได้เปรียบด้านต้นทุนการผลิตในจีน นี่ต่างหากคือภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา!"

"บ้าเอ๊ย! ถ้าโดนพวกเกาหลีแย่งตลาดไปหมด จะเอาอนาคตที่ไหนมาคุย? ถึงตอนนั้นคงต้องปิดสายการผลิตกันหมด!"

"วิสัยทัศน์สั้น! คุณมันวิสัยทัศน์สั้น! ปล่อยให้เล่ยเถิงโตขึ้นมา ไม่เกินสามปี พวกมันจะพลิกโฉมทั้งวงการแน่!"

ห้องประชุมโกลาหลวุ่นวายราวกับตลาดสด ฝ่ายที่สนับสนุนให้จัดการผู้ผลิตเกาหลีก่อน กับฝ่ายที่ยืนกรานให้บี้เล่ยเถิงต่อไป เถียงกันหน้าดำหน้าแดง น้ำลายแตกฟอง การประชุมดำเนินไปถึงสามชั่วโมง แต่สุดท้ายกลับหาข้อสรุปไม่ได้ โซนี่เปรียบเสมือนเรือยักษ์ที่สูญเสียทิศทางท่ามกลางพายุ ลูกเรือนอกจากจะไม่ร่วมแรงร่วมใจกัน ยังมาทะเลาะกันเองว่าจะอุดรูรั่วตรงไหนก่อน จนพลาดโอกาสทองในการตอบโต้ไปต่อหน้าต่อตา

...

"น่าสนใจ น่าสนใจมากๆ" เดวิสที่อยู่อีกฟากโลกในสหรัฐฯ มองดูข้อมูลข่าวกรองที่ผู้ช่วยส่งมาให้ มุมปากยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "คุณหม่าครับ ดูเหมือนคู่แข่งของเราจะเจอปัญหาภายในเข้าให้แล้วล่ะครับ"

ในหน้าจอวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ หม่าอวี่เถิงยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่ง ขยับแว่นสายตาเล็กน้อย "รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นภายในองค์กรพวกเขา?" เนื่องจากความสามารถในการรวบรวมข้อมูลยังมีจำกัด เขาจึงยังไม่ทราบเรื่องการเข้าสู่ตลาดของผู้ผลิตจากเกาหลีใต้ "ตอนนี้พวกเขาก็เหมือนแมลงวันหัวขาดครับ" เดวิสวิจารณ์อย่างไม่เกรงใจ "สำหรับการฟ้องร้องกับเรา คำสั่งรับมือของพวกเขากลับไปกลับมา ขัดแย้งกันเอง แถมปฏิกิริยายังช้ามาก"

"คุณหม่าครับ นี่เป็นโอกาสพันปีมีหนเลยนะครับ"

"แผนของคุณคือ?" หม่าอวี่เถิงถาม "ผมได้ยื่น คำร้องญัตติ ต่อศาลรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ในนามของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลเรียบร้อยแล้วครับ" น้ำเสียงของเดวิสเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและความเด็ดขาด