บทที่ 90 สรุปผลงานสิ้นปีของหมิงซวิ่นเน็ตเวิร์ก

"สุดท้ายนี้ สำหรับงานเลี้ยงประจำปีที่เพิ่มเข้ามาในปีนี้" สายตาของหม่าอวี่เถิงหันไปทางจูหลิงอวี้ ผู้อำนวยการฝ่ายธุรการ "ผอ.จู คุณจดไว้นะ เราจะไม่จัดงานแสดงอะไรที่ดูอลังการแต่ไร้สาระ พนักงานเหนื่อยกันมาทั้งปี ไม่จำเป็นต้องให้เขามาเสียเวลาซ้อมการแสดงให้ปวดหัวอีก" สมัยที่เขายังเป็นมนุษย์เงินเดือน เขาเกลียดที่สุดคือตอนสิ้นปีที่โดนเกณฑ์ไปเป็นนักแสดงจำเป็น ต้องอยู่ซ้อมการแสดงหลังเลิกงาน เหนื่อยยิ่งกว่าทำงานปกติเสียอีก "จัดงานเลี้ยงกลางแจ้งที่ลานว่างในนิคมอุตสาหกรรมของเรานี่แหละ หาโต๊ะจีนที่อร่อยที่สุดมา"

"จัดแบบงานเลี้ยงตามต่างจังหวัดเลย ตั้งโต๊ะสักร้อยโต๊ะ ให้พนักงานทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพนักงานออฟฟิศ หรือคนงานในไลน์ผลิต ได้นั่งลงกินข้าวอร่อยๆ ดื่มเหล้าดีๆ ให้เต็มคราบ!"

ข้อสรุปนี้ทำเอาทุกคนในห้องประชุมอ้าปากค้าง ในหัวพวกเขาจินตนาการรูปแบบงานเลี้ยงหรูหราไฮโซไว้สารพัด แต่ไม่นึกเลยว่าจะมาจบที่งานเลี้ยงโต๊ะจีนบ้านๆ แบบนี้ แต่เพียงชั่วพริบตา ทุกคนก็ตั้งสติได้ นี่สิถึงจะเรียกว่า "ถึงใจ" ของจริง! ไม่ต้องทนนั่งฟังเจ้านายขายฝัน ไม่ต้องถูกบังคับให้ขึ้นเวทีแสดง มีแต่อาหารรสเลิศและการผ่อนคลายอย่างเต็มที่ นี่สิถึงจะเป็นงานเลี้ยงประจำปีที่แท้จริง!

"ปีใหม่นี้ หวังว่าทุกคนจะพยายามต่อไป สร้างความสำเร็จใหม่ๆ ให้ได้ เลิกประชุม!" หม่าอวี่เถิงโบกมือ ปิดการประชุมอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

...

หลังการประชุมของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลจบลง หม่าอวี่เถิงก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังบริษัทหมิงซวิ่นเน็ตเวิร์กที่ตั้งอยู่ในเขตอุทยานวิทยาศาสตร์ทันที เมื่อเทียบกับโมเดลธุรกิจที่ลงทุนหนักของเล่ยเถิงแล้ว การพัฒนาของหมิงซวิ่นนั้นรวดเร็วและดูเป็น "อินเทอร์เน็ต" มากกว่า ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในห้องประชุมของหมิงซวิ่น หม่าอวี่เถิงก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง คนที่นี่อายุน้อยกว่า การแต่งกายสบายๆ เสื้อยืด กางเกงยีนส์ เป็นมาตรฐาน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟผสมกับฮอร์โมนวัยรุ่น

"สวัสดีครับคุณหม่า!"

"พี่หม่ามาแล้ว!" พนักงานเก่าแก่หลายคนทักทายเขาอย่างกระตือรือร้น พวกเขาคือผู้ร่วมก่อตั้งที่ลุยงานกับหม่าหมิงมาตั้งแต่ต้น มองหม่าอวี่เถิงด้วยสายตาเทิดทูนราวกับเทพเจ้า ส่วนพนักงานหน้าใหม่ ก็แอบมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาเคยได้ยินแต่ชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่ลึกลับที่ไม่เคยปรากฏตัว ไม่นึกว่าจะหนุ่มขนาดนี้ "รุ่นพี่" ที่อยู่ข้างๆ รีบกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงบูชา "นั่นแหละ เสาหลักของพวกเรา บิ๊กบอสตัวจริง!"

หม่าอวี่เถิงยิ้มและพยักหน้าทักทายตลอดทาง เขาไม่ไปนั่งที่หัวโต๊ะ แต่เลือกนั่งเก้าอี้ข้างๆ แทน พระเอกของงานวันนี้คือ หม่าหมิง วันนี้หม่าหมิงสวมสูทเนี้ยบ หวีผมเรียบแปล้ แม้ใบหน้าจะยังมีความขี้อายแบบหนุ่มไอที แต่แววตาฉายแววสุขุมและมั่นใจแบบนักธุรกิจ "สวัสดีครับทุกคน ยินดีต้อนรับสู่การประชุมสรุปผลงานปี 1999 ของหมิงซวิ่นเน็ตเวิร์กครับ" หม่าหมิงกระแอมไอ แล้วคลิกเปิดสไลด์ "บริษัทก่อตั้งมายังไม่ถึงหนึ่งปี เราเริ่มจากศูนย์ สร้าง พีพี (PP) ขึ้นมา จนเมื่อคืนนี้ ข้อมูลหลังบ้านของเราแสดงให้เห็นว่า ยอดผู้ใช้ที่ลงทะเบียนทั่วประเทศของ พีพี ทะลุ..." เขาสูดหายใจเข้าลึก แล้วตะโกนตัวเลขที่น่าตื่นเต้นนั้นออกมาสุดเสียง "สิบล้านคน!"

วูบ! ห้องประชุมเงียบไปหนึ่งวินาที ก่อนจะระเบิดเสียงเชียร์ที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าฝั่งเล่ยเถิงอินดัสเตรียลถึงสิบเท่า! บางคนถึงกับกระโดดตัวลอยจากเก้าอี้ ชูกำปั้นขึ้นฟ้า! สิบล้านคน! ในยุคที่อินเทอร์เน็ตยังเป็นของใหม่ ตัวเลขนี้คือหลักไมล์ที่คนในวงการทุกคนต้องแหงนหน้ามอง! ต้องรู้ก่อนว่าสถิติผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วประเทศอย่างเป็นทางการ ยังไม่ถึงยี่สิบล้านคนด้วยซ้ำ! นั่นหมายความว่า คนที่เคยเล่นเน็ตเกือบครึ่งประเทศ ใช้ พีพี! หม่าอวี่เถิงรู้สึกร้อนวูบไปทั้งตัว เขารู้ว่า พีพี จะประสบความสำเร็จ แต่การลงมือทำของทีมหม่าหมิง เหนือกว่าที่เขาคาดไว้มาก

"ที่สำคัญกว่านั้น!" หม่าหมิงยกมือขึ้นกดลงเบาๆ เป็นสัญญาณให้เงียบ "บริการเสริม 'พีพีโชว์' ที่เราเพิ่งเปิดตัวเมื่อเดือนที่แล้ว โดยที่ยังไม่ได้โปรโมตใหญ่โตอะไร รายได้เดือนเดียวแตะ สามแสนหยวน แล้วครับ!"

"นี่พิสูจน์ให้เห็นว่า ผู้ใช้งานฟรีบน พีพี ของเรา ก็มีศักยภาพในการจับจ่ายใช้สอยมหาศาล! เส้นทางนี้... เราไปได้!"

ถ้าสิบล้านคนคือชัยชนะด้านขนาด รายได้จากพีพีโชว์ ก็คือความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของโมเดลธุรกิจ! มันพิสูจน์ให้ตลาดเห็นว่า ซอฟต์แวร์แชตไม่ใช่แค่หลุมไร้ก้นที่เอาแต่เผาเงิน แต่มันคือเหมืองทองคำในตัวของมันเอง!

จากนั้น หม่าหมิงก็ปล่อยข่าวใหญ่อีกข่าว "เกี่ยวกับเกมออนไลน์ 'ตำนาน' ที่เรานำเข้าจากเกาหลีใต้ ตอนนี้การทดสอบแบบเปิด (Open Beta) ราบรื่นมาก ยอดผู้ลงทะเบียนทดสอบทะลุหนึ่งแสนคน ผลตอบรับจากผู้เล่นดีเยี่ยม!"

"ฝ่ายเทคนิคคาดว่า หลังตรุษจีนเราจะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการได้ และเมื่อถึงตอนนั้น มันจะกลายเป็นแหล่งรายได้เงินสดที่แข็งแกร่งและสดใหม่ของบริษัทเราครับ!"

ข่าวดีระลอกแล้วระลอกเล่า ทำให้บรรยากาศในห้องประชุมแทบจะระเบิดหลังคาเปิด ทว่า สิ่งที่หม่าหมิงพูดต่อมา กลับทำให้แม้แต่หม่าอวี่เถิงยังต้องตกตะลึงอย่างแท้จริง "...นอกจากความสำเร็จทางออนไลน์แล้ว หลายเดือนที่ผ่านมา ผมยังทำอีกเรื่องหนึ่งครับ" หม่าหมิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "เราได้สร้างทีมลงพื้นที่กระจายไปตามเมืองใหญ่ทั่วประเทศครับ"

"ภารกิจของพวกเขามีอย่างเดียว คือบุกเข้าไปในร้านอินเทอร์เน็ตทุกแห่ง เราผลิตบัตรเติมเงิน 'พีคอยน์' (P-Coin) แบบจับต้องได้ และผ่านทีมงานเหล่านี้ เราได้ปูพรมสร้างเครือข่ายการขายออฟไลน์ในร้านอินเทอร์เน็ตกว่าพันแห่งทั่วประเทศแล้วครับ!"

หม่าอวี่เถิงโน้มตัวไปข้างหน้าทันที สองมือวางบนโต๊ะโดยไม่รู้ตัว ทีมลงพื้นที่! บัตรเติมเงิน! ให้ตายสิ... ไอ้หนูนี่... คิดเองได้งั้นเหรอ? เขาไม่เคยเอ่ยถึงโมเดลนี้กับหม่าหมิงเลยสักคำ!

เสียงของหม่าหมิงที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจดังสะท้อนก้องห้องประชุม "ปัจจุบัน ช่องทางการเติมเงินผ่านโทรศัพท์ ผู้ให้บริการเครือข่ายจะหักส่วนแบ่งไปอย่างน้อย 30%! แต่ถ้าผ่านช่องทางร้านเน็ตที่เราสร้างเอง เราสามารถกดต้นทุนช่องทางลงมาเหลือ ต่ำกว่า 10% ได้ครับ!"

"เครือข่ายการขายนี้ ไม่เพียงใช้เติมเงิน พีพีโชว์ ได้ แต่ยังเป็นการเปิดช่องทางการชำระเงินที่สำคัญที่สุดให้กับเกม 'ตำนาน' ที่กำลังจะเปิดตัวด้วยครับ!"