บทที่ 94 ความคืบหน้าของแบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์

ฮั่วเจี้ยนจวินอึ้งไปครู่หนึ่ง ผลิตได้วันละ 5,000 ก้อน เดือนหนึ่งก็เกือบ 150,000 ก้อน นี่ถือเป็นตัวเลขที่น่าตกใจมากแล้วนะ ต้องไม่ลืมว่านี่คือแบตเตอรี่ แอล 2 ที่เป็นตัวแทนของเทคโนโลยีระดับท็อปสุดในวงการ ไม่ใช่สินค้าโหลๆ ทั่วไป หม่าอวี่เถิงไม่อธิบายอะไรมาก เพียงแค่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาดจนไม่อาจปฏิเสธ "ออเดอร์เพิ่มจากโมโตโรล่าจะเข้ามาเร็วๆ นี้ ส่วนของโนเกียและอีริคสันก็ต่อคิวรออยู่"

"ศึกครั้งนี้เรามีคู่แข่งแค่โซนี่เจ้าเดียว ผมคาดว่าปีนี้ความต้องการแบตเตอรี่ลิเธียมระดับไฮเอนด์ทั่วโลกจะทะลุสิบล้านก้อน"

"เจี้ยนจวิน ผมต้องการกำลังการผลิต ผมต้องการมากกว่านี้"

เขายื่นมือออกไป วาดวงกลมกว้างๆ กลางอากาศ "คุณเริ่มเตรียมการสร้างสายการผลิตใหม่เดี๋ยวนี้เลย ข้อเรียกร้องของผมมีข้อเดียว ภายในเวลาที่สั้นที่สุด ต้องเพิ่มกำลังการผลิต แอล 2 ให้ได้อีก สองเท่าตัว!"

"ปีนี้ ผมจะให้ส่วนแบ่งตลาดระดับไฮเอนด์ของ แอล 2 แซงหน้าโซนี่ให้ได้!"

หัวใจของฮั่วเจี้ยนจวินเต้นแรง เพิ่มอีกสองเท่า! ช่างเป็นความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่จริงๆ! เขาสัมผัสได้ลางๆ ว่า การปฏิวัติวงการแบตเตอรี่ที่จะสั่นสะเทือนวงการมือถือทั่วโลก ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว และเขาก็กำลังยืนอยู่ใจกลางพายุลูกนั้น "รับทราบครับท่านประธาน! ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้!" เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น

...

หลังจากออกจากโรงงานผลิตที่ร้อนระอุ หม่าอวี่เถิงก็ตรงไปที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาของบริษัท เมื่อเทียบกับความอึกทึกในโรงงาน ที่นี่เงียบสงบกว่ามาก ภายในห้องแล็บที่แยกเป็นสัดส่วน นักวิจัยในชุดกาวน์ขาวกำลังจดจ่ออยู่กับการทดสอบต่างๆ อย่างขะมักเขม้น เกาปินมารออยู่แล้ว "ท่านประธานครับ"

"โครงการแบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์ คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?" หม่าอวี่เถิงเข้าประเด็นทันที

นี่คืออนาคตที่สำคัญที่สุดของเขา รองจากโรงงานผลิตวัสดุต้นน้ำ ถ้าแบตเตอรี่ แอล 2 คือหอกยาวที่เขาใช้บุกโจมตีข้าศึก แบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์ก็คือไม้ตายก้นหีบที่เขาเตรียมไว้ปิดเกมสงครามครั้งนี้ "เราทำลายกำแพงเทคโนโลยีสำคัญได้แล้วครับ" ใบหน้าของเกาปินแฝงความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด เขาพาหม่าอวี่เถิงเดินเข้าไปในห้องแล็บหลัก บนโต๊ะทดลอง มีแบตเตอรี่ก้อนหนึ่งวางอยู่ มันบางกว่าแบตเตอรี่ แอล 2 อย่างเห็นได้ชัด มันไม่มีเปลือกโลหะแบบแบตเตอรี่ดั้งเดิม แต่ถูกห่อหุ้มด้วยฟิล์มอลูมิเนียมพลาสติกบางๆ ทั้งเบาและบาง จนสามารถงอได้เล็กน้อย

"ท่านประธาน ลองดูสิครับ" เกาปินหยิบแผ่นบางๆ นั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วต่อเข้ากับเครื่องทดสอบ ตัวเลขบนหน้าจอเครื่องมือเริ่มวิ่ง และในที่สุดก็หยุดนิ่งที่ค่าอันน่าทึ่งค่าหนึ่ง "นี่คือตัวอย่างรุ่นล่าสุดที่เราทำออกมาครับ" เกาปินเริ่มอธิบาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "โดยเนื้อแท้แล้ว มันก็ยังเป็นแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนชนิดหนึ่ง แต่เราใช้อิเล็กโทรไลต์โพลิเมอร์แบบเจลแทนที่อิเล็กโทรไลต์เหลวแบบเดิมครับ"

"ข้อดีของมันชัดเจนมากครับ อย่างแรกคือแก้ปัญหาการรั่วซึมของสารละลายได้อย่างสมบูรณ์ ความปลอดภัยสูงขึ้นมาก ดังนั้นเราจึงสามารถใช้ฟิล์มอลูมิเนียมพลาสติกที่เบาและบางกว่ามาทำเป็นเปลือกนอกได้ แทนที่จะเป็นเปลือกเหล็กหรืออลูมิเนียมที่เทอะทะ"

เขาส่งแบตเตอรี่ตัวอย่างให้หม่าอวี่เถิง หม่าอวี่เถิงประคองมันไว้ในมือ มันเหมือนกับแบตเตอรี่มือถือในความทรงจำจากอนาคตของเขาเปี๊ยบ ทั้งเบา ทั้งบาง! "อย่างที่สอง" เสียงของเกาปินดังต่อ "อิเล็กโทรไลต์โพลิเมอร์มีการนำไอออนที่ดีกว่า และประสิทธิภาพเสถียรกว่า ในทางทฤษฎี ความหนาแน่นพลังงานของมัน สูงกว่าแบตเตอรี่ แอล 1 ที่น้ำหนักเท่ากันถึง 80 เปอร์เซ็นต์ และสูงกว่า แอล 2 เกือบ 50 เปอร์เซ็นต์ ครับ"

หัวใจของหม่าอวี่เถิงกระตุกวูบ เพิ่มขึ้น 50 เปอร์เซ็นต์! หมายความว่ายังไง? หมายความว่ามือถือในอนาคต สามารถบางลงกว่าตอนนี้ครึ่งหนึ่งโดยที่แบตเตอรี่อยู่ได้นานเท่าเดิม! หรือถ้าจะทำความหนาเท่าเดิม แบตเตอรี่ก็จะอยู่ได้นานขึ้นเป็นสองเท่า! สำหรับสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ที่เน้นความบางเบาและแบตอึด นี่คือความได้เปรียบระดับพลิกโลก!

"แล้วตอนนี้ยังมีปัญหาอะไรอยู่ไหม?" น้ำเสียงของหม่าอวี่เถิงแห้งผาก สีหน้าของเกาปินกลับมาเคร่งเครียดอีกครั้ง "ปัญหา... มีครับ" เขาสูดหายใจเข้าลึก น้ำเสียงจริงจังขึ้น "และเป็นปัญหาที่แก้ยากมากด้วย"

"นี่คือโจทย์หินที่ทั้งวงการกำลังเผชิญอยู่ครับ"

เกาปินหันหลังเดินไปที่ตู้ควบคุมอุณหภูมิอีกตู้ หยิบตัวอย่างอีกชิ้นออกมา ตัวอย่างชิ้นนี้เป็นแผ่นบางๆ เหมือนกัน แต่รูปร่างดูแปลกไป มันไม่เรียบแบนอีกต่อไป แต่ตรงกลางป่องนูนขึ้นมาเหมือนซาลาเปา ดันฟิล์มอลูมิเนียมพลาสติกจนตึงเปรี๊ยะ ราวกับจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ "ท่านประธาน ดูนี่ครับ" เกาปินวางแบตเตอรี่บวมเป่งก้อนนั้นลงบนโต๊ะทดลอง "นี่คือตัวอย่างที่ผ่านการทดสอบชาร์จและคายประจุครบวงจร 500 ครั้งครับ"

"มันบวมครับ"

ม่านตาของหม่าอวี่เถิงหดลงเล็กน้อย ปัญหานี้จริงๆ ด้วย นี่แทบจะเป็นคำสาปที่แบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์ในยุคเริ่มต้นพาณิชย์หลีกเลี่ยงไม่ได้ โซนี่ ในฐานะหนึ่งในผู้บุกเบิกเทคโนโลยีนี้ ได้ค้นพบหลักการและสร้างตัวอย่างได้ตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว แต่ทำไมถึงยังไม่วางขายในวงกว้างสักที? ก็เพราะปัญหา "แบตบวม"ที่ร้ายแรงถึงตายนี่แหละ ในระหว่างการใช้งาน อิเล็กโทรไลต์โพลิเมอร์ภายในแบตเตอรี่จะเกิดปฏิกิริยาเคมีที่ย้อนกลับไม่ได้ จนเกิดก๊าซขึ้น เมื่อภายในเกิดก๊าซ บวกกับเปลือกนอกที่หุ้มด้วยฟิล์มอลูมิเนียมพลาสติกบางๆ แบตเตอรี่ทั้งก้อนก็จะพองตัวขึ้นเหมือนลูกโป่ง เบาสุดก็ดันกรอบอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จนแตกเสียหาย แต่ถ้าหนักหน่อย... อาจเสี่ยงต่อการลัดวงจร ไฟไหม้ หรือถึงขั้นระเบิดได้! นี่คือระเบิดเวลาลูกใหญ่ที่เพียงพอจะทำให้บริษัทไหนๆ ก็ต้องถอยหนี

"ไม่ใช่แค่เราครับ" เกาปินเสริม "จากข้อมูลที่เราหามาได้ ในห้องแล็บของโซนี่ก็เต็มไปด้วยขยะแบตบวมพวกนี้เหมือนกัน พวกเขาลองมาสารพัดวิธีแล้ว แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่น่าพอใจ"

"ทั้งวงการกำลังรอคอยโซลูชันที่จะแก้ปัญหาแบตบวมนี้ได้อย่างถาวรอยู่ครับ"

หม่าอวี่เถิงไม่ได้พูดอะไรทันที เขายื่นนิ้วไปกดเบาๆ ที่แบตเตอรี่บวมเป่งก้อนนั้น "พวกคุณมีแนวทางแก้ปัญหาบ้างไหม?" เขาเงยหน้าถามเกาปิน เกาปินสบตากับนักวิจัยหลักที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะหันไปมองเจิงเจียหาว "เราประชุมระดมสมองกันหลายรอบแล้วครับ คิดไม่ออกสักที จนกระทั่งเสี่ยวเจิงเสนอไอเดียหนึ่งขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้ แต่เรายังไม่ได้ลองทดสอบจริงครับ"

"ว่ามาซิ"

"เสี่ยวเจิงเสนอว่า ต้นตอของปัญหาแบตบวม อยู่ที่ตัวอิเล็กโทรไลต์โพลิเมอร์แบบเจลนั่นแหละครับ" เกาปินชี้ไปที่ตัวอย่างก้อนดี "เมื่อผ่านการชาร์จและคายประจุหลายครั้ง โครงสร้างระดับจุลภาคของมันจะไม่เสถียร ทำให้เกิดปฏิกิริยาข้างเคียงรุนแรงขึ้น จนเกิดก๊าซ"

"เขาเสนอสมมติฐานที่กล้าหาญมากว่า..." เขาหยุดนิดหนึ่งเพื่อเรียบเรียงคำพูด "ถ้าเราไม่ยึดติดกับความเป็น 'สถานะเจล'เพียงอย่างเดียว แต่ลองเติมสารเชื่อมขวางชนิดพิเศษลงไปในสูตรอิเล็กโทรไลต์ เพื่อให้สายโซ่โพลิเมอร์ก่อตัวเป็นโครงสร้างตาข่ายสามมิติที่มั่นคงในระหว่างกระบวนการโพลิเมอร์ไรเซชัน"

"โครงสร้างตาข่ายนี้ ในด้านหนึ่งจะช่วยยึดเกาะอิเล็กโทรไลต์ได้ดีขึ้น ทำให้ไม่เกิดการรั่วซึมเหมือนสถานะเจลปกติ"

"อีกด้านหนึ่ง โครงสร้างของมันจะมีความเหนียวแน่นทนทานกว่า ซึ่งสามารถยับยั้งการเติบโตของผลึกเดนไดรต์ในระดับกายภาพ และเพิ่มความเสถียรของโครงสร้างอิเล็กโทรไลต์ได้อย่างมหาศาล ช่วยลดการเกิดปฏิกิริยาข้างเคียงตั้งแต่ต้นตอครับ"