บทที่ 98 แนวคิดจัดตั้งแผนกแบรนด์และประชาสัมพันธ์

หม่าอวี่เถิงพยักหน้าอย่างชื่นชม "ถูกต้อง ลี่ซินพูดได้ครอบคลุมมาก การวางหมากที่อัมสเตอร์ดัม ทำให้เรารุกก็ได้ ถอยก็ดี มีอิสระทางยุทธศาสตร์สูงมาก"

"ส่วนสหรัฐอเมริกา..." นิ้วของหม่าอวี่เถิงลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ไปหยุดที่ฝั่งตะวันตก "จุดประสงค์ของสาขา นอกจากเปิดตลาดแล้ว ที่สำคัญกว่านั้นคือการสร้างป้อมปราการวิจัยส่วนหน้าของเรา"

"ดังนั้น ข้อเสนอของผมคือ... ซิลิคอนวัลเลย์!"

"ผมต้องการดึงตัวคนเก่งระดับหัวกะทิ และสัมผัสกับเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดที่นั่น เพื่อส่งกระสุนดินดำมาเติมให้คูเมืองทางเทคโนโลยีของเราอย่างต่อเนื่อง!"

ยุโรปเปรียบเสมือนโล่เพื่อรักษาฐานลูกค้าหลัก สหรัฐฯ เปรียบเสมือนหอกเพื่อสอดแนมเทคโนโลยีล้ำสมัย แผนยุทธศาสตร์ระดับโลกที่ยิ่งใหญ่และชัดเจนยิ่งขึ้น ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน "ยุทธศาสตร์กำหนดแล้ว ต่อไปคือคนที่จะมาทำหน้าที่นี้" สายตาของหม่าอวี่เถิงกวาดมองทุกคนในที่ประชุมช้าๆ

เกาปิน ต้องนั่งบัญชาการศูนย์วิจัยที่สำนักงานใหญ่ ปลีกตัวไม่ได้ จางเคอ โรงงานผลิตวัสดุและสายการผลิตใหม่กำลังก่อสร้างอย่างดุเดือด เขาคือเสาหลักของระบบการผลิต ไปไหนไม่ได้เช่นกัน ฮั่วเจี้ยนจวินและจูหลิงอวี้ แม้จะซื่อสัตย์ไว้ใจได้ แต่ขาดประสบการณ์ในตลาดสากลและทักษะภาษา ยังไม่พร้อมรับหน้าที่หนักขนาดนี้ คิดไปคิดมา คนที่เหมาะสมที่สุด และเป็นคนเดียวที่เหมาะสม มีอยู่คนเดียว สายตาของหม่าอวี่เถิง มาหยุดอยู่ที่หลี่ลี่ซินในที่สุด

"ผอ.หลี่"

"คะ!"

"ภารกิจสำคัญในการก่อตั้งสาขาต่างประเทศทั้งสองแห่งที่ยุโรปและสหรัฐอเมริกา ผมตั้งใจจะมอบหมายให้คุณเป็นผู้รับผิดชอบหลัก" หม่าอวี่เถิงกล่าวเสียงขรึม "คุณมีความมั่นใจไหม?"

ร่างกายของหลี่ลี่ซินสั่นสะท้าน เธอไม่คาดคิดว่าหม่าอวี่เถิงจะมอบหมายงานสำคัญขนาดนี้ ให้กับน้องใหม่ที่เพิ่งเข้าบริษัทมาได้ไม่ถึงครึ่งปีอย่างเธอ นี่ไม่ใช่แค่งาน แต่คือความไว้วางใจอันหนักอึ้ง! หน้าอกของเธอกระเพื่อมแรง เลือดในกายสูบฉีดราวกับกำลังลุกไหม้ "รับประกันว่าจะทำให้สำเร็จค่ะ!"

หม่าอวี่เถิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ให้งานแต่ไม่ให้แรงจูงใจ ก็เหมือนใช้งานฟรีๆ เขาเข้าใจหลักการนี้ดี "เพื่อสนับสนุนงานนี้ให้ดียิ่งขึ้น และเพื่อจัดระเบียบโครงสร้างการบริหารของบริษัทในอนาคต ผมตัดสินใจว่าจะปรับโครงสร้างผู้บริหารของเครือบริษัทใหม่" สิ้นคำพูด ทุกคนในห้องประชุมกลั้นหายใจ เสียงของหม่าอวี่เถิงดังก้องกังวานชัดเจน

"ผมขอประกาศ แต่งตั้ง หลี่ลี่ซิน เป็น รองผู้จัดการทั่วไป ของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลกรุ๊ป ระดับรองจากผมเพียงคนเดียว รับผิดชอบงานด้านการตลาด การขาย และแบรนด์ทั่วโลก!"

ตูม! สมองของหลี่ลี่ซินขาวโพลน รองผู้จัดการทั่วไป? เธอเพิ่งมาทำงานได้นานแค่ไหนกันเชียว? ถึงกับได้รับการเลื่อนตำแหน่งข้ามหัวผู้ก่อตั้งคนอื่นๆ เลยเหรอ?

แต่ทว่า ยังไม่จบแค่นั้น สายตาของหม่าอวี่เถิงหันไปหาจางเคอ "แต่งตั้ง จางเคอ เป็น รองผู้จัดการทั่วไป ของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลกรุ๊ป รับผิดชอบฐานการผลิต ห่วงโซ่อุปทาน และงานก่อสร้างวิศวกรรมทั้งหมดของเครือบริษัท!" จางเคอพยักหน้ารับอย่างสงบนิ่ง เพราะตอนที่หม่าอวี่เถิงดึงตัวเขามา ก็เคยขายฝันเรื่องนี้ไว้แล้ว ตอนนี้ก็แค่ทำให้มันเป็นจริงทีละขั้นตอน

จากนั้น หม่าอวี่เถิงก็มองไปที่เกาปิน ผู้ที่สนับสนุนเขามาตั้งแต่เริ่มรับช่วงต่อโรงงาน เขาจะลำเอียงไม่ได้ และต้องรักษาสมดุลความรู้สึกของคนเก่าคนใหม่ให้ดี "แต่งตั้ง เกาปิน เป็น รองผู้จัดการทั่วไป ของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลกรุ๊ป รับผิดชอบยุทธศาสตร์เทคโนโลยี การบริหารการวิจัย และการพัฒนาบุคลากร!" เสียงของหม่าอวี่เถิงหนักแน่นมั่นคง "ปัจจุบันทีมวิจัยของบริษัทขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ผมจึงหวังว่าคุณเกาจะถอนตัวจากโปรเจกต์วิจัยย่อยๆ แล้วหันมาทุ่มเทให้กับการสร้างระบบบริหารจัดการงานวิจัยของบริษัทให้มากขึ้น!"

เกาปินเองก็อึ้งไป เขาคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นแค่คนบ้าเทคโนโลยี ไม่นึกว่าหม่าอวี่เถิงจะดึงเขาขึ้นสู่ตำแหน่งบริหารแกนหลัก จากหัวหน้าฝ่ายเทคนิคธรรมดา สู่ผู้กุมบังเหียนยุทธศาสตร์เทคโนโลยีของเครือบริษัท นี่ไม่ใช่แค่การเลื่อนตำแหน่ง แต่เป็นการยกระดับวิสัยทัศน์และบทบาทครั้งสำคัญ เขาสูดหายใจเข้าลึก พยักหน้าแรงๆ หนึ่งที "ผมเข้าใจแล้วครับท่านประธาน! ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง!"

คนอื่นๆ ในห้องประชุม มองดูรองผู้จัดการทั่วไปป้ายแดงทั้งสามท่าน ในใจนอกจากความอิจฉาแล้ว ส่วนใหญ่คือความรู้สึกฮึกเหิม ที่เล่ยเถิงอินดัสเตรียล ขอแค่มีความสามารถ กล้าลุย เถ้าแก่ก็กล้าให้เวทีที่ใหญ่ที่สุดแก่คุณ!

...

การประชุมจบลง เหล่าผู้บริหารทยอยเดินออกจากห้องด้วยความตื่นเต้นและครุ่นคิด หม่าอวี่เถิงเรียกคนไว้กลุ่มหนึ่ง "ลี่ซิน หลิงอวี้ แล้วก็ เวยตี้ พวกคุณสามคนมาห้องผมหน่อย"

ทั้งสามเดินตามหม่าอวี่เถิงเข้าไปในห้องทำงาน พอประตูปิดลง บรรยากาศที่เป็นทางการเมื่อครู่ก็หายไป แทนที่ด้วยบรรยากาศการทำงานที่ตรงไปตรงมาและเป็นกันเองมากขึ้น หลี่ลี่ซินเก็บความตื่นเต้นไม่อยู่ เธอก้าวออกมาข้างหน้า แล้วโค้งคำนับหม่าอวี่เถิงอย่างสุดซึ้ง "ท่านประธาน ขอบคุณค่ะ!" เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย "ดิฉัน... ดิฉันนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าท่านจะมอบตำแหน่งสำคัญและความไว้วางใจให้ขนาดนี้ ดิฉัน..."

"นี่เป็นสิ่งที่คุณสมควรได้รับ" หม่าอวี่เถิงโบกมือ บอกว่าไม่ต้องมากพิธี "ความสามารถของคุณ ผมเห็นกับตา เล่ยเถิงอินดัสเตรียลไม่สนเรื่องอาวุโส ดูแค่ความสามารถและผลงาน"

"ตำแหน่งรองผู้จัดการทั่วไปให้คุณแล้ว ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วว่าจะไปตีตลาดลูกค้าที่ยังเข้าไม่ถึงมาให้ผมได้ยังไง" หลี่ลี่ซินพยักหน้าอย่างแรง ขอบตาเริ่มแดงระเรื่อ "วางใจได้เลยค่ะ! ดิฉันจะทำให้สาขาต่างประเทศและการขยายตลาดของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลสำเร็จให้ได้!"

หม่าอวี่เถิงยิ้ม หันไปมองจูหลิงอวี้ ผู้อำนวยการฝ่ายธุรการ "หลิงอวี้"

"ค่ะ ท่านประธาน"

"หลังจากนี้ งานหลักของลี่ซินจะเน้นไปที่ต่างประเทศ งานธุรการและสนับสนุนสาขา ทั้งเรื่องเช่าออฟฟิศ ตกแต่ง จัดซื้ออุปกรณ์ คุณต้องซัพพอร์ตเธอเต็มที่"

"เงินไม่ใช่ปัญหา คนไม่พอให้รับเพิ่ม สรุปคือ ห้ามให้งานสนับสนุนหลังบ้านมาถ่วงแข้งถ่วงขางานหน้าบ้าน เข้าใจไหม?" จูหลิงอวี้ตอบรับทันที "รับทราบค่ะ! รับประกันว่าจะเป็นกองหนุนที่แข็งแกร่งให้คุณลี่ซินเองค่ะ!"

เมื่อสั่งงานธุรการเสร็จ สายตาของหม่าอวี่เถิงก็กลับมาที่หลี่ลี่ซิน สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง "ลี่ซิน ในคำสั่งแต่งตั้งของคุณ นอกจากตลาดและการขาย ยังมีอีกเรื่องคือ 'แบรนด์'" หลี่ลี่ซินสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น "เรื่องที่โซนี่ใช้สื่อโจมตีเราก่อนหน้านี้ คุณยังจำได้ไหม?"

"จำได้แม่นเลยค่ะ!" น้ำเสียงของหลี่ลี่ซินเจือความคับแค้นใจ ครั้งนั้น เล่ยเถิงอินดัสเตรียลชนะทั้งด้านเทคโนโลยีและสิทธิบัตร แต่ในสมรภูมิข่าวสารกลับแพ้ยับเยิน ไม่มีทางสู้ได้เลย!

หม่าอวี่เถิงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ "เรื่องนั้นเตือนสติผม ในการแข่งขันธุรกิจยุคใหม่ พื้นที่สื่อคือสนามรบที่สอง เราจะเป็นใบ้ก้มหน้าทำแต่เทคโนโลยีและสินค้าอย่างเดียวเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว"

"ดังนั้น ผมตั้งใจว่าจะตั้ง 'แผนกแบรนด์และประชาสัมพันธ์' ขึ้นมาในระดับเครือบริษัท!"