บทที่ 99 ข้อเรียกร้องที่มีต่อเลขานุการ

แผนกแบรนด์และประชาสัมพันธ์! คำคำนี้ทำให้หลี่ลี่ซิน จูหลิงอวี้ และเหอเวยตี้ ต่างรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที นี่คือสัญญาณบ่งบอกว่า เล่ยเถิงอินดัสเตรียลกำลังเริ่มเปลี่ยนผ่านจากผู้ผลิตสินค้าเพียงอย่างเดียว ไปสู่การเป็นกลุ่มบริษัทสมัยใหม่ที่ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์แบรนด์และความสัมพันธ์สาธารณะ

"สนามรบหลักของพวกเราตอนนี้อยู่ที่ต่างประเทศ ดังนั้น ผู้อำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่เข้าใจกฎกติการะดับสากล มีคอนเนกชันกับสื่อ และพร้อมลุยงานหนัก คือหัวใจสำคัญของแผนกใหม่นี้" หม่าอวี่เถิงมองไปที่หลี่ลี่ซิน แล้วออกคำสั่งแรก "ภารกิจนี้ ผมมอบให้คุณ ระหว่างที่คุณไปบุกเบิกตลาดที่ยุโรปและสหรัฐอเมริกา ก็ให้คอยมองหาคนที่เหมาะสมไปด้วย"

"รับทราบค่ะ!" หลี่ลี่ซินรับคำสั่งโดยไม่ลังเล "ดิฉันจะคัดสรรบุคลากรด้านประชาสัมพันธ์ที่เหมาะสมให้กับบริษัทให้ได้ค่ะ!"

จากนั้น สายตาของหม่าอวี่เถิงก็หันไปทางผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคล เหอเวยตี้ "ผอ.เหอ"

"ครับ"

"ต่างประเทศต้องรุก แต่ในประเทศก็ทิ้งไม่ได้ สภาพแวดล้อมทางกระแสสังคมในประเทศนั้นซับซ้อนกว่า มีเรื่องของคอนเนกชันและเส้นสายมากกว่า"

"คุณใช้ช่องทางบริษัทจัดหางานระดับผู้บริหารหาตัวรองประธานฝ่ายประชาสัมพันธ์ ที่คุ้นเคยกับระบบนิเวศของสื่อในประเทศ และมีประสบการณ์ในการจัดการความสัมพันธ์กับภาครัฐมาดูแลงานสร้างแบรนด์และจัดการกระแสสังคมในประเทศให้ผมหน่อย"

เหอเวยตี้ขยับแว่น สายตาหลังเลนส์ดูเฉียบคมและสุขุม "ได้ครับท่านประธาน ผมจะรีบติดต่อไปยังบริษัทเฮดฮันเตอร์ชั้นนำในประเทศทันทีครับ" การแต่งตั้งตำแหน่งผู้นำสองตำแหน่งในแผนกแบรนด์และประชาสัมพันธ์ ถูกสั่งการลงไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ส่วนพนักงานระดับปฏิบัติการที่เหลือ รอให้ผู้บริหารเข้ามารับตำแหน่งแล้วค่อยรับเพิ่มตามความต้องการ

ความคิดของหม่าอวี่เถิงกระโดดข้ามไปเรื่องใหม่อย่างรวดเร็ว เรื่องแผนกประชาสัมพันธ์เพิ่งจบ เขาก็เปลี่ยนไปหัวข้อถัดไปทันที "ผอ.เหอ การสรรหาบุคลากรตามมหาวิทยาลัยปีนี้ เตรียมการไปถึงไหนแล้ว?" เหอเวยตี้เตรียมตัวมาดี รีบตอบกลับทันที "เรียนท่านประธาน ความต้องการตำแหน่งงานของทุกแผนกรวบรวมเสร็จหมดแล้วครับ รายละเอียดหน้าที่งาน โควตาการรับ และงบประมาณล้วนผ่านการอนุมัติเรียบร้อย กำหนดการเดินสายบรรยายรอบแรกจะเริ่มในสัปดาห์หน้าครับ เริ่มจากเมืองเอ๋อร์ปินทางเหนือสุด ไล่ลงมาทางใต้ ซึ่งครอบคลุมมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศเกือบทั้งหมดครับ"

หม่าอวี่เถิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เล่ยเถิงอินดัสเตรียลในวันนี้ไม่เหมือนวันวานอีกแล้ว ถือเป็นบริษัทเทคโนโลยีที่มีชื่อเสียงในระดับประเทศ แม้ว่านักศึกษาทั่วไปอาจจะยังไม่ค่อยรู้ข้อมูลเกี่ยวกับเล่ยเถิงอินดัสเตรียลมากนักเพราะบริษัทไม่มีสินค้าขายผู้บริโภคโดยตรง แต่ทางฝั่งมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะคณะที่เกี่ยวข้องกับสายงานนี้ ต่างรู้จักชื่อเสียงของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลเป็นอย่างดี ดังนั้นปีนี้ การเดินสายบรรยายตามมหาวิทยาลัยของเครือบริษัท จึงได้รับการต้อนรับจากมหาวิทยาลัยชั้นนำทั่วประเทศ แม้แต่มหาวิทยาลัยระดับท็อปอย่าง สุ่ยตามู่ (ชิงหวา) และ เยี่ยนต้า (ปักกิ่ง) ที่เคยปฏิเสธเล่ยเถิงอินดัสเตรียลเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้ก็ตอบรับตารางการไปเยือนของบริษัทแต่โดยดี

"ดีมาก" เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ น้ำเสียงผ่อนคลายลงเล็กน้อย "ปีนี้ขนาดของบริษัทเทียบกับปีก่อนไม่ได้เลย ผมคงไม่ได้ตามพวกคุณไปเดินสายบรรยายแล้ว งานสรรหาตามมหาวิทยาลัยทั้งหมด ตั้งแต่การประชาสัมพันธ์ไปจนถึงการคัดเลือกขั้นสุดท้าย ผมมอบอำนาจให้คุณรับผิดชอบเต็มที่"

"ผมเชื่อในความเป็นมืออาชีพของคุณ"

คำว่า "มอบอำนาจให้คุณรับผิดชอบเต็มที่" ทำให้หัวใจของเหอเวยตี้ร้อนผ่าว "ขอบคุณที่ไว้วางใจครับท่านประธาน! ผมจะจัดงานสรรหาปีนี้ให้ออกมาสวยงามที่สุดครับ!" เหอเวยตี้ชะงักไปครู่หนึ่ง เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงถามด้วยน้ำเสียงเชิงขอคำแนะนำ "ท่านประธานครับ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง... ผมอยากจะเสนอแนะหน่อยครับ"

"ว่ามา"

"ตอนนี้งานที่คุณต้องดูแลมีมากขึ้นเรื่อยๆ ตารางงานก็แน่นขึ้นทุกวัน แต่ข้างกายคุณกลับยังไม่มีเลขานุการส่วนตัวมาช่วยจัดการงานเอกสาร จัดตารางงาน หรือคัดกรองข้อมูลให้เลย"

"ในแง่ของประสิทธิภาพการทำงาน นี่ถือเป็นความสูญเสียไม่น้อยนะครับ"

เหอเวยตี้สังเกตสีหน้าของหม่าอวี่เถิง แล้วพูดต่อ "ข้อเสนอของผมคือ เราจะถือโอกาสในการสรรหาตามมหาวิทยาลัยรอบนี้ มองหา 'ต้นกล้าชั้นดี' ที่มีแววและไว้ใจได้ มาให้คุณปั้นด้วยตัวเองสักคนดีไหมครับ?"

หม่าอวี่เถิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนจริงๆ ที่ผ่านมาเขาจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง เคยชินกับการลงมือทำเองทุกขั้นตอน แต่เหอเวยตี้พูดถูก ด้วยขนาดบริษัทที่ขยายตัวแบบระเบิดเถิดเทิง บวกกับสาขาที่จะตั้งขึ้นทั้งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา และการวางหมากเชิงยุทธศาสตร์อีกมากมายในอนาคต... เวลาและพลังงานของเขา ต้องถูกปลดปล่อยออกจากงานจุกจิกประจำวัน เพื่อไปโฟกัสที่การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ที่เป็นหัวใจสำคัญ และอีกอย่าง... การหาคนรุ่นใหม่ที่มีแววมาทำงานข้างกาย คอยสอนงานและถ่ายทอดแนวคิด ไม่เพียงช่วยแบ่งเบาภาระงาน แต่ยังเป็นการสร้างผู้บริหารระดับแกนนำที่เข้าใจเจตนารมณ์ทางยุทธศาสตร์ของเขาอย่างแท้จริง เพื่อเป็นกำลังสำคัญให้บริษัทในอนาคตอีกด้วย การลงทุนนี้ คุ้มค่า!

คิดได้ดังนั้น หม่าอวี่เถิงก็เงยหน้าขึ้น ส่งสายตาชื่นชมให้เหอเวยตี้ "ข้อเสนอของคุณดีมาก และมาได้ถูกจังหวะพอดี"

"ผมต้องการเลขานุการจริงๆ นั่นแหละ" หลี่ลี่ซินและจูหลิงอวี้ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย บอสของพวกเธอยุ่งเกินไปจริงๆ

"สำหรับตัวบุคคล" นิ้วชี้ของหม่าอวี่เถิงเคาะเบาๆ บนโต๊ะ เริ่มบอกความต้องการของตน "ผมมีมาตรฐานที่ชัดเจนอยู่ไม่กี่ข้อ" เหอเวยตี้รีบหยิบสมุดและปากกาออกมาเตรียมจด "ข้อแรก เพศ ขอเป็น ผู้ชาย" ข้อเรียกร้องนี้ทำให้หลี่ลี่ซินและจูหลิงอวี้อึ้งไปนิดหนึ่ง แต่ก็เข้าใจได้ในทันที "วันข้างหน้าต้องติดตามผมไปดูงานต่างถิ่น และร่วมงานเลี้ยงรับรองทางธุรกิจเยอะมาก ผู้ชายจะสะดวกกว่า และช่วยตัดปัญหาจุกจิกกวนใจที่ไม่จำเป็นไปได้เยอะ" หม่าอวี่เถิงอธิบายสั้นๆ เพราะเขาข้ามเวลามาเพื่อสร้างธุรกิจ ไม่ได้เป็นคนประเภทที่มีงานก็ให้เลขาทำ พอไม่มีงานก็...ทำเลขา อะไรแบบนั้น

"ข้อสอง พื้นฐานการศึกษา ต้องจบสาย วิทย์-คณิต หรือ วิศวกรรมศาสตร์ เราเป็นบริษัทเทคโนโลยี เขาต้องฟังคำศัพท์เฉพาะทางและตรรกะทางเทคนิคพื้นฐานรู้เรื่อง ต้องมีกระบวนการคิดแบบวิศวกร"

"ข้อสาม และเป็นข้อที่สำคัญที่สุด นิสัย" น้ำเสียงของหม่าอวี่เถิงหนักแน่นขึ้น "ผมต้องการคนที่ละเอียดรอบคอบ ทำงานจริงจัง และรับแรงกดดันได้สูงมาก จังหวะการทำงานของผมเร็ว บางทีอารมณ์ก็ร้อน เขาต้องตามให้ทัน และทนให้ได้"

"และ ผมต้องการคนที่มีความกระตือรือร้นสูง ตาไว คิดล่วงหน้าแทนผมได้ ไม่ใช่หุ่นไม้ที่รอแต่คำสั่ง"

"ข้อสุดท้าย ความสามารถในการเรียนรู้ ผมต้องการคู่หูที่สามารถเติบโตไปพร้อมกับผมได้อย่างรวดเร็ว ต้องการคนที่จะเป็นขุนพลในอนาคต ไม่ใช่แค่เครื่องตอบรับโทรศัพท์หรือเครื่องจัดการเอกสาร"

สี่ข้อเรียกร้อง ไล่เรียงระดับความสำคัญ วาดภาพของผู้ช่วยระดับท็อปออกมาได้อย่างชัดเจน เหอเวยตี้จดทุกตัวอักษรอย่างรวดเร็ว ในใจเริ่มมีทิศทางในการคัดกรองเบื้องต้นแล้ว "รับทราบครับท่านประธาน ความต้องการของคุณชัดเจนมาก" เหอเวยตี้ปิดสมุดลง แล้วกล่าวอย่างจริงจัง "ผมจะรับผิดชอบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง จะคัดกรองจากบัณฑิตจบใหม่ปีนี้ตามมาตรฐานของคุณครับ"

"หลังจากสัมภาษณ์เบื้องต้นผ่านแล้ว ผมจะพาคนที่โดดเด่นที่สุดมาให้คุณคัดเลือกขั้นตอนสุดท้ายด้วยตัวเองครับ"

หม่าอวี่เถิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ใบหน้าฉายแววพึงพอใจ "ดี ตกลงตามนี้"