บทที่ 73

ลงทะเบียนแจ้งเตือนความสนใจ

เสียงเปิดประตูเหล็กขึ้นสนิมดังก้องไปทั่วเวทีอันมืดมิด

ตามด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ชายคนหนึ่งเดินมาที่กลางเวที นั่งชันเข่าข้างหนึ่ง เอามือเท้าคาง แล้วจ้องมองกล้อง

ชายคนนั้นยิ้มบางๆ แล้วกระซิบ

[ชองฮยอน]

ไปกันเถอะ

ขณะเดียวกัน เวทีก็สว่างไสวขึ้น

ชายผมดำสวมแว่นตากรอบกลมและชายผมสีเทาสุดแฟชั่นที่มีพลาสเตอร์ลายการ์ตูนแปะบนใบหน้าปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างกัน

เมมเบอร์ที่สวมแว่นตา 'อีวอล' แต่งกายในชุดนักเรียนอย่างเรียบร้อย ขณะที่เมมเบอร์ 'เจโฮ' ไม่ได้ผูกเนกไท

[อีวอล]

มีบางเวลาที่ความฝันเพียงหนึ่งเดียว

ช่างรู้สึกแจ่มชัด

[เจโฮ]

พลังที่ทำให้ฉัน

ไม่อาจข่มตาหลับ

ในค่ำคืนอันมืดมิดยาวนาน

เมมเบอร์คนต่อไปที่ปรากฏตัวก็โดดเด่นไม่แพ้เจโฮ

[กียอน]

พลุสัญญาณที่ส่ง

ขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน

ด้วยการจุดประกาย

ด้วยเชื้อเพลิงที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนา

กียอนซึ่งแต่งกายเรียบร้อยกว่าเจโฮมาก ทำท่าทางเหมือนกำลังยิงบางอย่างขึ้นไปในอากาศ และใครบางคนจากอีกฝั่งก็วิ่งมาที่กลางเวทีเพื่อร้องเพลงต่อ

[ซองบิน]

ให้เสียงเตือนดังกังวาน

ให้เสียงเชียร์ระเบิดออกมา

และเมื่อทั้งหกคนมารวมตัวกันเป็นแถว ท่วงทำนองก็มาถึงจุดไคลแมกซ์

[จูอู+ทุกคน]

จนกว่าโลกใบนี้จะร้อนระอุ

จนกว่ามันจะมอดไหม้

เมื่อดนตรีบรรเลงมาถึงจังหวะที่ลงตัว ชองฮยอนก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

เมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟที่สาดส่องลงมาจนเห็นได้ชัด เสื้อผ้าและเส้นผมของเขาก็เปรอะเปื้อนไปด้วยสี

[ชองฮยอน]

เป้าหมายที่ชัดเจนกลายเป็นแรงขับเคลื่อน

ให้ถีบตัวทะยานขึ้นจากพื้น

เพื่อแหวกผ่านช่วงเวลากลางวัน

ที่แสงตะวันสาดส่องลงมา

รอยยิ้มสดใสมาพร้อมกับเนื้อเพลงที่ร้อนแรง

และเพื่อให้เข้ากัน ท่าเต้นจึงถูกร้อยเรียงมาเป็นอย่างดีราวกับโชว์เพอร์ฟอร์แมนซ์

เวทีเต็มไปด้วยแสงไฟสีฟ้าที่ดูสดชื่น และรอยยิ้มอันสดใสของสมาชิกทั้งหกคนก็ผสมผสานกันอย่างลงตัว

[จูอู]

ให้เสียงเตือนดังกังวาน

ให้เสียงเชียร์ระเบิดออกมา

[ซองบิน+ทุกคน]

จนกว่าหัวใจจะเดือดพล่าน

และทะลักล้นออกมา

ขณะที่การแสดงบนเวทีทะยานเข้าสู่จุดไคลแมกซ์ โชว์ก็จบลงด้วยภาพสมาชิกทั้งหกคนถือริบบิ้นกระดาษปลายสีแดงพร้อมกับมองหน้ากันและกัน

มันเป็นเวทีที่เหมือนกับดอกไม้ไฟในตอนกลางวันแสก ๆ จริง ๆ

* * *

'เชี่ยเอ๊ย'

มีเพียงคำสบถเท่านั้นที่ผุดขึ้นมาในหัวของแพ็กแฮวอน จริงไหมที่ว่าคนส่วนใหญ่รวมถึงแพ็กแฮวอนมักจะอดสบถออกมาไม่ได้เวลาที่มีความสุขมาก ๆ

แพ็กแฮวอนคิดว่า 'อา... เดี๋ยวก่อนนะ' แล้วนวดหน้าผากตัวเอง

จากนั้นเธอก็กดเล่นวิดีโอที่เพิ่งดูจบไปอีกครั้ง

หลังจากวิดีโอจบลง เธอก็สบถในใจอีกรอบ

'บ้าไปแล้ว'

นั่นคือทั้งหมดที่แพ็กแฮวอนพูดออกมาได้

ไอดอลหน้าตาดีบนโลกนี้มีอยู่มากมาย

ทว่าการที่เมมเบอร์ทุกคนในวงจะหน้าตาดีกันหมดนั้นหาได้ยาก

แล้วยิ่งการที่เมมเบอร์ทุกคนจะ 'ตรงสเปกเธอ' ไปเสียหมดยิ่งยากเข้าไปใหญ่!

แพ็กแฮวอนฟาดมือลงบนเตียงที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ไปสามที ก่อนจะตบหน้าผากตัวเองอีกหลายครั้งด้วยความเคยชิน

'นี่มัน... ฉันต้องไปดูมิวสิกวิดีโอซะแล้ว'

แพ็กแฮวอนไม่มีเวลาแม้แต่จะโพสต์ข้อความสั้น ๆ ลงโซเชียลมีเดีย เธอรีบพิมพ์คำว่า 'Spark Flowering MV' ลงในช่องค้นหาแทน

มิวสิกวิดีโอมีความยาวกว่า 5 นาที

เป็นเอ็มวีแนวเนื้อเรื่องหรือเปล่านะ? แพ็กแฮวอนเดาส่ง ๆ แล้วคลิกเข้าไปดู

วิดีโอเริ่มต้นด้วยภาพหน้าจอแบ่งเป็นหกช่อง เผยให้เห็นมือหกข้างที่กำลังกดปิดนาฬิกาปลุก

มือบนเตียงทั้งหมดหายไป ยกเว้นแค่มือเดียวของคนที่เผลอหลับไปอีกรอบทั้งที่ยังวางมือแหมะไว้บนโทรศัพท์

ชองซองบินที่มาถึงเป็นคนแรกและเก็บหนังสือเรียนใส่ลิ้นชัก

คิมอีวอลที่โยนกระเป๋านักเรียนไว้บนขอบหน้าต่างแล้วฟุบหลับบนโต๊ะทันทีที่มาถึง

พัคจูอูที่เดินเข้ามาเงียบ ๆ แล้วเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และคังกียอนที่กำลังเสียบหูฟังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือ

สมาชิกทยอยมารวมตัวกันในห้องเรียนทีละคน รวมถึงชเวเจโฮที่เดินตามหลังเขาเข้ามา

จากนั้นภาพก็ซูมให้เห็นเครื่องมือบางอย่างในกระเป๋าของชเวเจโฮ

'อะไรเนี่ย? นี่มันเรื่องราวของพวกเด็กเกเรเหรอ?'

ขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับมิวสิกวิดีโอโทนสีอบอุ่น แพ็กแฮวอนก็ขมวดคิ้ว พลางสงสัยว่านี่จะเป็นการเชิดชูพฤติกรรมอันธพาลหรือเปล่า

แวบหนึ่งเธอคิดจะกดปิดมิวสิกวิดีโอ แต่แพ็กแฮวอนก็กดปุ่มเล่นต่อ โดยตัดสินใจว่าจะดูต่อไปก่อน

หลังจากฉากสั้น ๆ ของใครบางคนที่สับสวิตช์ปริศนา มุมกล้องก็ตัดกลับมาที่โรงเรียน

เมื่อนักเรียนทุกคนมาถึงและครูเดินเข้ามาเช็กชื่อ อีชองฮยอนก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง จากนั้นบทเพลงก็เริ่มบรรเลงขึ้นพร้อมกับชื่อเพลง

สมาชิกทั้งหกคนมีท่าทีต่อคาบเรียนแตกต่างกันไป

ขณะที่สมาชิกบางคนนั่งหลังตรง และกระตือรือร้นที่จะมีส่วนร่วมในบทเรียน

แต่หน้าผากของคิมอีวอลยังคงฟุบแนบอยู่กับโต๊ะ ส่วนอีชองฮยอนก็เอาแต่วาดรูปเล่นลงในสมุดอีกเล่มที่กางซ้อนไว้ใต้หนังสือเรียน

ทว่าสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของแพ็กแฮวอนมากที่สุดก็คือ การที่วิดีโอคอยฉายให้เห็นสร้อยข้อมือของคังกียอน พวงกุญแจตรงหูเข็มขัดของอีชองฮยอน และกระเป๋าที่ดูหนักอย่างน่าสงสัยของชเวเจโฮอยู่เรื่อย ๆ

แน่นอนว่ามิวสิกวิดีโอไม่ได้ฉายแค่ฉากเนื้อเรื่องเหมือนในซีรีส์เท่านั้น

ทุกครั้งที่สลับไปเป็นฉากเต้นฉากใหม่ แพ็กแฮวอนก็ต้องชั่งใจว่าจะแคปหน้าจอตอนนี้เลย หรือรอให้วิดีโอจบก่อนดี สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจดูรวดเดียวให้จบแล้วค่อยกลับมาแคปทีหลัง

หลังจากฉากเต้นกลุ่ม ฉากหลังก็เปลี่ยนเป็นตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่

ทั้งหกคนสุมหัวปรึกษากันเรื่องแผนผังโรงเรียนบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยข้าวของรกเกะกะ

ขณะที่กล้องแพนตามนิ้วของชองซองบิน ภาพก็ซูมเข้าไปที่ขอบกระดาษซึ่งมีคำว่า 'Boom!' เขียนเอาไว้

'นี่พวกเขาจะระเบิดโรงเรียนทิ้งจริง ๆ งั้นเหรอ'

ไม่รู้ทำไม นอกจากหนึ่งหรือสองคนแล้ว สีหน้าของทุกคนล้วนดูไม่ปกติเอาเสียเลย

ไม่ผิดจากที่เธอคาด เหล่าเมมเบอร์เริ่มเตรียมการบางอย่างกันอย่างขะมักเขม้น

ชองซองบินหยิบปึกกระดาษออกมาจากกระเป๋าของคิมอีวอล แล้วแปะพวกลงบนกำแพงตามคำสั่งของคิมอีวอล

พัคจูอูเองก็เอาสติกเกอร์ 'ระวังอัคคีภัย' ไปแปะไว้ด้านนอกประตูตู้คอนเทนเนอร์เช่นกัน

คังกียอนเดินออกมาในสภาพถอดแจ็กเกตทิ้งและพับแขนเสื้อขึ้นเพราะต้องยกของหนัก ส่วนชเวเจโฮก็โดนอีชองฮยอนที่กำลังรื้อหาอะไรบางอย่างกระชากเนกไทไป

'นี่พวกเขาจะระเบิดโรงเรียนจริง ๆ ไม่ใช่ระเบิดเสียงเชียร์ใช่ไหมเนี่ย'

พวกเขาเปลี่ยนเนื้อเพลงบนเวทีเดบิวต์เพื่อให้ผ่านการเซ็นเซอร์หรือเปล่านะ แพ็กแฮวอนอดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้

นอกจากนี้ในวิดีโอยังมีบางฉากที่เธอไม่เข้าใจด้วย

ส่วนใหญ่เป็นภาพของลูกบอลสีทองที่พุ่งลอดใต้สิ่งของต่าง ๆ ด้วยความเร็วสูง หรือไม่ก็ตกลงมาจากที่สูง

เธอไม่รู้หรอกว่ามันหมายถึงอะไร แต่ถ้าแค่รออยู่เงียบ ๆ เดี๋ยวก็ต้องมีคนมาโพสต์บทวิเคราะห์แบบฟันธงให้อ่านแน่ ๆ

ดังนั้นแทนที่จะกดหยุดวิดีโอแล้วมานั่งวิเคราะห์ การดูช่วงแดนซ์เบรกที่กำลังฉายอยู่ตรงหน้าจึงสำคัญกว่า

ด้วยความที่เป็นแฟนคลับไอดอลมาหลายปี แพ็กแฮวอนไม่ต้องแคปหน้าจอก็รู้ได้เลย ว่าท่าเต้นของพวกเขานั้นพร้อมเพรียงกันแบบเป๊ะสุด ๆ

ฉากของเหล่าเมมเบอร์ในชุดนักเรียนซึ่งมีฉากหลังเป็นโรงเรียนร้าง สลับกับภาพตอนใส่ชุดจั๊มสูทในตู้คอนเทนเนอร์อย่างรวดเร็ว บทเพลงพุ่งทะยานเข้าสู่ช่วงไคลแมกซ์

"ปล่อยให้เสียงเตือนภัยดังกึกก้อง

ปล่อยให้เสียงเชียร์ระเบิดออกมา"

คังกียอนผลักแผ่นไม้ทั้งหมดจนล้มลง และอีชองฮยอนก็ยกหน้ากากเชื่อมขึ้น

พัคจูอูยืนกอดอกพิงกำแพงเฝ้ามองทุกคน ส่วนชเวเจโฮก็เดินผ่านไปโดยมีชะแลงพาดอยู่บนบ่าทั้งสองข้าง

จากนั้น ชองซองบินก็รับไม้ขีดไฟจากคิมอีวอลแล้วจุดชนวนตรงหน้าตัวเอง

แสงจากเปลวไฟสว่างวาบสะท้อนบนใบหน้าของชองซองบิน

"จนกว่าหัวใจฉันจะเดือดพล่าน

จนทะลักล้นออกมา"

กล้องแพนขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วหน้าจอก็มืดสนิท

พร้อมกันนั้น เสียงเพลงก็หยุดลงเหลือเพียงความเงียบงัน

"...นี่มันอะไรกันเนี่ย"

สรุปว่าโรงเรียนระเบิดตูมไปเลยหรือไง?

แพ็กแฮวอนเอียงคอสงสัย

จังหวะนั้นเอง หน้าจอก็สว่างขึ้นมาอีกครั้ง

ภาพห้องเรียนที่เหล่าเมมเบอร์มารวมตัวกันในตอนแรกปรากฏขึ้น

บนกระดานดำมีข้อความ 'งานกลุ่ม (จับฉลาก)' เขียนด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ และเมมเบอร์ทั้งหกคนก็กำลังยืนรวมตัวกันอยู่ตรงนั้น

ในมือของแต่ละคนถือไม้ฉลากที่ปลายด้านหนึ่งแต้มสีแดงเอาไว้

'เอ๊ะ?'

นั่นมันไม้ฉลากที่เหล่าเมมเบอร์ถือกันคนละอันในตอนจบสเตจเดบิวต์ชัด ๆ

ถึงตอนนั้นเอง ภาพของเหล่าเมมเบอร์ที่ตรากตรำทำงานจนหมดสภาพก็แล่นแวบเข้ามาในหัวของแพ็กแฮวอน

'มันคืองานกลุ่มนี่เอง...!'

มิน่าล่ะเด็กพวกนั้นถึงได้มีสภาพสะบักสะบอมกันขนาดนั้น แพ็กแฮวอนที่ตอนนี้เป็นเด็กมัธยมปลายเข้าใจความรู้สึกนั้นได้เป็นอย่างดี

'แล้วตกลงว่าพวกนั้นทำอะไรส่งเป็นงานกลุ่มกันล่ะเนี่ย?'

พอเธอคิดแบบนั้น กล้องก็ซูมเข้าไปที่ข้าวของเบ็ดเตล็ดหน้าผนังตู้คอนเทนเนอร์ ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นแค่ฉากหลัง

ท่อนไม้ที่มัดรวมกันด้วยสร้อยข้อมือของคังกียอนและเนกไทของชเวเจโฮถูกจัดวางอย่างประหลาดอยู่บนกลไกต่าง ๆ

มันคือเครื่องจักร 'โกลด์เบิร์ก' ที่ทุกอย่างเชื่อมต่อเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว

เมื่อความร้อนจากเปลวไฟเผาเส้นด้ายจนขาด ลูกเหล็กสีทองก็กลิ้งลงมาตามท่อพีวีซีผ่าครึ่ง และไหลไปตามตะเกียบไม้ เคลื่อนที่ไปอย่างไม่หยุดหย่อน

ฉากปริศนาก่อนหน้านี้ในมิวสิกวิดีโอถูกตัดต่อแทรกเข้ามาในฉากนี้

ลูกเหล็กกลิ้งไปชนโดมิโนล้ม กระดอนใส่พวงกุญแจของอีชองฮยอน กลิ้งวนรอบตู้คอนเทนเนอร์ และในที่สุดก็ไปกดปุ่มไม้ สายเอ็นตกปลาที่ผูกติดกับปุ่มถูกดึงรั้ง และเสียง 'ปัง' ก็ดังก้องขึ้น

ในเวลาเดียวกัน กลีบดอกไม้ก็เทลงมาราวกับน้ำตกใส่ศีรษะของชเวเจโฮ ชองซองบิน อีชองฮยอน และคังกียอนที่ยืนอยู่ใต้กล่อง

ป้ายผ้าทำมือที่เขียนข้อความว่า 'งานกลุ่มสำเร็จลุล่วงด้วยดี!' คลี่ออกบนกล่องและปลิวสะบัดอย่างซอมซ่อ

ขณะที่ทุกคนกำลังปัดตัวหรือถุยกลีบดอกไม้ออก ชองซองบินก็ชะงักไปแล้วถามขึ้นว่า

"แต่... ใครเป็นคนถ่ายเนี่ย?"

สีหน้าของอีกสามคนแข็งค้างไปทันที

ทั้งสี่คนค่อย ๆ หันไปมองที่กำแพงด้านหนึ่ง

ตรงนั้น พัคจูอูที่สวมชุดป้องกันและถือถังดับเพลิงอยู่ กำลังชี้มือไปยังมุมตู้คอนเทนเนอร์

คิมอีวอลซึ่งตั้งกล้องถ่ายวิดีโอด้วยขาตั้งกล้องอยู่ตรงนั้นก็ยกนิ้วโป้งให้

เมื่อเห็นดังนั้น ทุกคนก็โห่ร้องด้วยความดีใจพร้อมกับกอดกันกลม และในที่สุดวิดีโอก็จบลงของจริงเสียที

มีแม้กระทั่งเครดิตท้ายคลิปด้วย

ผู้กำกับ ชองซองบิน

วางแผน คิมอีวอล

ออกแบบ อีชองฮยอน

ฝ่ายผลิต คังกียอน

สนับสนุน ชเวเจโฮ

ตรวจสอบ พัคจูอู

.

.

.

ถ่ายทำ คิมอีวอล

มีแค่เครดิตตำแหน่งถ่ายทำเท่านั้นที่ใช้ฟอนต์ต่างออกไปและเป็นตัวเอียง เหมือนรีบพิมพ์แทรกเข้ามาทีหลัง

มันช่างเป็น... ตัวแทนของงานกลุ่มสุดป่วงที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ

* * *

วันนั้นแพ็กแฮวอนยุ่งหัวหมุนมาก

ถึงเธอจะงมหาในมหาสมุทรข้อมูล ก็ยังไม่มีใครอัปโหลดบทวิเคราะห์มิวสิกวิดีโอของ Spark เลยสักคน เธอเลยต้องน้ำตาตกมานั่งปะติดปะต่อบทวิเคราะห์ขึ้นมาเอง

แถมยังต้องคอยละเลียดเสพคอนเทนต์ของวงที่เพิ่งเดบิวต์ซึ่งหลั่งไหลเข้ามาแบบเฟรมต่อเฟรมอย่างตั้งอกตั้งใจ

กว่าเธอจะหาเวลามาโพสต์ลงโซเชียลได้ก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่มแล้ว

≫ ทุกคน ไม่อยากลองติ่ง Spark กันหน่อยเหรอ

หน้าตาก็อร่อย แถมยังชอบทำอะไรแปลก ๆ อีกนะ

└ 555 ไม่ดิ ปกติเขาต้องพิมพ์สลับกันไม่ใช่เหรอ

└ ก็พวกเขาหน้าตาดีเกินไปไง

≫ สรุปจะติ่ง SPK แล้วใช่ปะ

└ ยังไม่ได้ติ่งสักหน่อย อืม... แค่ขอลองหยั่งเชิงดูก่อนปะ

└ อย่ามาเนียน คราวก่อนแกก็พูดแบบนี้ แล้วสุดท้ายก็ไปวนดูซีรีส์ Marbling ตั้งห้ารอบ

หลังจากพิมพ์ระบายความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมาจนหมด แพ็กแฮวอนก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง

'ถ้าเวทีนี้งัดของมาปล่อยเยอะขนาดนั้น แล้วเวทีหน้าจะเอาอะไรมาโชว์อีกล่ะเนี่ย...'

ในขณะเดียวกัน ท่อนฮุกของเพลงที่เพิ่งได้ฟังก็เอาแต่ดังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด เป็นสัญญาณว่าเพลงเริ่มติดหูเข้าให้แล้ว