บทที่ 74

วันที่คาดว่าจะลาออก

"ขอบคุณที่ทำงานหนักครับ!"

"ขอบคุณครับ!"

ทันทีที่ได้ยินเสียงบอก 'คัต' ผมก็โค้งตัวและตะโกนขอบคุณเสียงดัง การอัดรายการเพลงอีกรายการเพิ่งจบลง

นี่เป็นรายการเพลงที่สามเข้าไปแล้ว

ขณะที่ผมกำลังเก็บพร็อปของวันนี้ ซึ่งก็คือปากกาห้อยตุ๊กตาที่เรียกกันว่า 'ของมันต้องมีของอีชองฮยอน' ผมก็คิดกับตัวเองว่า

'นี่ผมต้องมาตามรายการเพลงอีกกี่รายการกันเนี่ย...?'

ตอนที่รายการเพลงแรกจบลง ระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าผมจริงๆ

+

[ระบบ] คำสั่งงานจาก 'ผู้บังคับบัญชา' ส่งมาถึงแล้ว

▶ ผู้ช่วยผู้จัดการคิม ฉันเห็นดราฟต์ที่คุณส่งมาแล้วนะ! แต่วันนี้ฉันมีงานต้องทำเยอะมาก มันไม่ได้ด่วนใช่ไหม? ฉันจะดูให้ภายในอาทิตย์นี้แน่นอน ผู้ช่วยผู้จัดการคิม โปรดเข้าใจด้วยนะ โอเคไหม?

+

มันด่วนสุดๆ ไปเลยต่างหาก

หัวใจผมแทบจะระเบิด เหมือนพนักงานออฟฟิศที่วิ่งหน้าตั้งไปธนาคารตอนพักเที่ยง แล้วพบว่าต้องรอคิวอีก 50 นาที

เพราะแบบนี้ ผมถึงต้องถ่างตาโต้รุ่งทั้งคืน ด้วยกลัวว่าจะเผลอหลับแล้วพลาดเสียงเตือนภารกิจเสร็จสิ้นของระบบไป

ก็นะ การเดบิวต์อันร้อนแรงของ Spark มันผ่านไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วนี่นา

ต่อให้ต้องมีระยะเวลาในการตรวจสอบ มันก็ควรจะเสร็จไปตั้งนานแล้วไหม

'เวรเอ๊ย ที่บอกว่าตรวจดูแล้วนั่นตอแหลชัดๆ!'

ผมประมาทไปเอง ไม่มีทางที่ไอ้คนพูดจาสไตล์เดียวกับผู้จัดการนัมจะยอมตรวจแบบร่างได้ตรงเวลาหรอก

ถึงผมจะเป็นแค่ผู้ใต้บังคับบัญชา แต่นี่มันก็เกินไปหน่อย โลกที่ระบบนั่นจากมาไม่มีกระทรวงแรงงานหรือไง

'...ผมอุตส่าห์กะจะเริ่มทำเอกสารส่งมอบงานตั้งแต่วันนี้แท้ๆ'

ระยะเวลาทำกิจกรรมโปรโมตแรกของวง Spark คือ 4 สัปดาห์

สี่สัปดาห์นี้เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดในการทำให้คนรู้จัก Spark มากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมอุตส่าห์ไปไฟต์กับค่าย UA มา

ตั้งแต่แรก ผมวางแผนไว้ว่าจะอยู่เคลียร์กิจกรรมโปรโมตให้จบอย่างน้อยหนึ่งรอบก่อนออกจากทีม แต่ผมจะรู้สึกโล่งใจก็ต่อเมื่อระบบจัดการเรื่องใบลาออกของผมเรียบร้อยแล้วเท่านั้น

ผมเขย่าปากกาลูกลื่นด้วยความกระวนกระวาย ตุ๊กตาแครอทที่ห้อยอยู่ตรงปลายด้ามแกว่งไปมาอย่างรุนแรง

ผู้จัดการนัม... ไม่สิ เจ้าระบบต่างหาก ผมดักทางไว้หมดแล้วเพื่อไม่ให้พวกมันมีโอกาสโพล่งขึ้นมาว่า 'ผู้ช่วยผู้จัดการคิม ผลงานของคุณแย่เกินไป คุณต้องทนทำงานต่อไปอีกสักพักนะ'

ลำพังแค่ยอดวิวมิวสิกวิดีโอของ Spark อย่างเดียวก็เพิ่มขึ้นกว่าสองเท่าเมื่อเทียบกับช่วงเดบิวต์แล้ว

ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะผลงานก่อนหน้านี้ของ Spark นั้นออกมาแย่มาก แต่จากการมอนิเตอร์คอมมูนิตี้ที่ผมทำอยู่ทุกวัน ชื่อของ Spark ก็กำลังค่อยๆ เป็นที่รู้จักในทางที่ดีขึ้นทีละก้าวอย่างเห็นได้ชัด

≫ แบ่งงานกันได้เพอร์เฟกต์มาก

เด็กเกเรที่มาถึงโรงเรียนปุ๊บก็หลับปั๊บ → นักเรียนดีเด่นที่อดหลับอดนอนปั่นการบ้านทั้งคืน

เด็กเกเรที่พกเครื่องมือมาโรงเรียน → นักเรียนดีเด่นที่เตรียมอุปกรณ์มาพร้อม

เด็กเกเรที่หน้าตาเหมือนตัวร้ายของแท้ → หัวหน้ากลุ่ม

คนนอกผู้ลึกลับ → เวรดูแลความปลอดภัย

ไอ้คนที่เอาแต่เล่นในห้องเรียน → นักเรียนที่ทั้งขยันและเก่งกาจ

เด็กเกเรที่แต่งตัวผิดระเบียบ → นักเรียนดีเด่นที่รับเหมางานยากๆ ไปทำหมด

└ ดรีมทีมชัดๆ

≫ หัวตุ๊กตาอันนั้นซื้อที่ไหนอะ?

ตอนเอนดิ้งรายการเพลงที่ทุกคนแกล้งทำเป็นขีดเขียนด้วยปากกา แต่มีเด็กคนนึงรีบซ่อนปากกาอย่างลุกลี้ลุกลน.gif

└ เด็กคนที่ซ่อนปากกาลูกลื่นชื่ออะไรอะ??

└ เจโฮ วง Spark ไง~

≫ ใครจะไปรู้ว่าการดูเด็กม.ปลายหกคนทำรายงานกลุ่มมันจะทำให้ติดหนึบได้ขนาดนี้?

หยุดดูไม่ได้เลย

└ การบ้านดูน่าสนุกมาก โดยเฉพาะพอมีเบ้าหน้าของเด็กพวกนั้น

≫ วิวัฒนาการพร็อปตอนเอนดิ้งสเตจ.zip

จับฉลากงานกลุ่ม > ไม้บรรทัด > ปากกา 555 อยากรู้เลยว่ารอบหน้าจะเอาอะไรออกมาอีก 555 ตั้งตารอเลยว่าจะงัดอะไรมาเล่นต่อ

└ แอบกังวลจริงจังเลยว่าสเตจสุดท้ายจะหอบน้ำเต้ามาฟาดหัวใครสักคนหรือเปล่า...

└ 555555555555555

แหงล่ะว่าพวกเราไม่มีทางเอาของแบบนั้นมาเล่นหรอก อะไรก็ตามที่อาจเป็นอันตรายต่อใบหน้าของพวกเขาถือเป็นข้อห้ามเด็ดขาด

นี่คือโพสต์ที่ผมถูกใจที่สุดจากบรรดาโพสต์ทั้งหมดที่อ่านมาจนถึงตอนนี้

≫ ตอนแรกนึกว่าจะมีแพะรับบาปโผล่มาจากความวุ่นวายนี้ซะอีก แต่ว่า...

ทำสเตจออกมาได้โคตรสุด... สงสัยยีนความปังจะถ่ายทอดกันมาทางสายเลือด

แน่นอนว่าฟีดแบ็กก็ไม่ได้มีแต่แง่ดีไปซะทั้งหมด

ตั้งแต่คำด่าทอที่แฝงมาในคราบคำวิจารณ์ ไปจนถึงคอมเมนต์ด้านลบแบบขวานผ่าซาก กระแสตอบรับนั้นมีหลากหลายรูปแบบมาก

แต่ผมก็ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจหรอก

ประมาณครึ่งหนึ่งเป็นคอมเมนต์เกี่ยวกับแฟนแคมของผมซึ่งเห็นได้ชัดเลยว่าทักษะอ่อนด้อยกว่าเมมเบอร์คนอื่น ๆ ส่วนอีกครึ่งก็เป็นคอมเมนต์ป่วนประสาททั่วไปที่คนดังคนไหนก็ต้องเจอ

อดทนกันอีกนิดนะทุกคน อีกไม่นาน คิมอีวอล ไอ้คนงุ่มง่ามที่เป็นตัวถ่วงของวงก็จะหายไปแล้ว...

เกรดของผมพัฒนาขึ้นกว่าเมื่อก่อนแล้ว และผมก็วางแผนสิ่งที่ต้องทำในช่วงปีหน้าไว้เรียบร้อยแล้วเช่นกัน

ผมตั้งใจว่าจะเริ่มเขียนเอกสารส่งมอบงานให้เร็วที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้ระบบแอบเปลี่ยนใจทีหลัง

"ฮยอง ผมจะโพสต์ประกาศเรื่องไลฟ์ของเราแล้วนะครับ!"

เอาเถอะ

ขอแค่ทำไลฟ์พรุ่งนี้ให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีก็พอแล้ว

* * *

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา แบ็กแฮวอนหมกมุ่นอยู่กับ MiTube อย่างหนัก

ทั้งหมดเป็นเพราะวงไอดอลที่เพิ่งเดบิวต์ไปหมาด ๆ

ทำไมเพอร์ฟอร์แมนซ์ของพวกเขาถึงดีขนาดนี้ แล้วทำไมถึงมีคอนเทนต์ให้ตามเก็บเยอะแยะขนาดนี้เนี่ย

แบ็กแฮวอนที่แหวกว่ายอยู่ในทะเลคอนเทนต์มาสี่ชั่วโมงรวดโดยไม่ได้หยุดพัก ต้องยอมจำนนต่อความจริงที่ว่า... เธอโดน Spark ตกเข้าให้แล้ว

'ฉันน่าจะรอให้พวกเขาดังกว่านี้อีกหน่อยค่อยติ่ง... อย่างน้อยก็จะได้มีเพื่อนหวีดด้วย ไม่สิ ๆ เขาว่ากันว่ายิ่งติ่งเร็วก็ยิ่งกำไรไม่ใช่หรือไง...'

ในหัวของแบ็กแฮวอนเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม

ถึงแม้จะเหนื่อยล้า แต่เหตุผลที่แบ็กแฮวอนยังคงกำโทรศัพท์ไว้แน่น แน่นอนว่าเป็นเพราะไอดอลวงนั้น

หลังจากจบรายการเพลงเมื่อวาน ก็มีประกาศเรื่องไลฟ์โพสต์ลงบน SNS ทางการของวงน้องใหม่ 'Spark'

≫ ★ ประกาศ ★

ทุกคนครับ งานพรีเซนต์ของเราใกล้เข้ามาแล้ว...

พรุ่งนี้เย็นทุกคนว่างกันไหมครับ?

มาเตรียมตัวด้วยกันที่บ้านผมนะครับ!

อย่าลืมเอาโทรศัพท์มาด้วยนะครับ!

มันเป็นประกาศที่เรียบง่ายแต่สะท้อนภาพลักษณ์ของวงออกมาได้อย่างน่าตกใจ จะมีวงไหนอีกไหมที่โพสต์อะไรธรรมดาแต่ไม่เหมือนใครได้ขนาดนี้

และแล้วช่วงเวลาไลฟ์ที่ทุกคนรอคอยก็ใกล้เข้ามา ขณะที่แบ็กแฮวอนไถ SNS และแชตคุยกับเพื่อนไปด้วย

[Spark] (2X02XX) พรีเซนต์งานกลุ่มเริ่มแล้วครับ!

'ถึงกับใส่วันที่ไว้ในชื่อไลฟ์ด้วย... แบบนี้แฟนคลับก็เก็บเข้าคลังง่ายเลยสิ'

แบ็กแฮวอนซึ่งยังไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นหนึ่งในแฟนคลับพวกนั้นกดปุ่มเข้าดูไลฟ์

จากนั้นบนหน้าจอก็ปรากฏภาพคนหกคนใส่ชุดวอร์มสีดำเหมือนกันเป๊ะนั่งรวมตัวกันอยู่

"ผู้จัดการครับ ไลฟ์ติดหรือยังครับ"

คิมอีวอลซึ่งกำลังจ้องแท็บเล็ตอยู่เอ่ยถามใครบางคนที่อยู่นอกกล้องเบาๆ แน่นอนว่าแบ็กแฮวอนผู้มีหูทิพย์ย่อมจับใจความได้ทุกคำ

'อย่างแรกเลย มารยาทผ่าน'

นิสัยใจคอคือเรื่องสำคัญมากเวลาจะตัดสินใจติ่งใครสักคน

พอเริ่มชอบใครเข้าแล้ว คนเรามักจะมองข้ามอะไรไปตั้งหลายอย่าง ดังนั้นการคัดกรองให้ดีตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่ดีที่สุด นั่นคือปรัชญาที่แบ็กแฮวอนสั่งสมมาหลังจากคลุกคลีในวงการแฟนด้อมมานานหลายปี

ไอดอลที่นิสัยเสียตั้งแต่ตอนอยู่หน้ากล้องน่ะเหรอ

มีอยู่จริงนะ ไม่ใช่ว่าวงเมนเก่าของแบ็กแฮวอนเป็นแบบนั้นหรืออะไรหรอกนะ...

เอาจริงๆ นะ เออ พวกมันก็เป็นแบบนั้นแหละ แม่งเอ๊ย

'โอ๊ะ ไม่สิ โฟกัส โฟกัสหน่อย!'

หันมาโฟกัสกับวง Spark ที่อยู่ตรงหน้ายังดีกว่าเอาเวลาไปคิดถึงไอ้พวกเวรตะไลที่โดนฝังกลบไปแล้วในวงการเป็นร้อยเท่า

หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจว่าสัญญาณเสถียรดีแล้ว เหล่าเมมเบอร์ก็เริ่มการออกอากาศด้วยการกล่าวทักทายพร้อมกัน

"ในที่สุดพวกเราก็มีไลฟ์สดครั้งแรกตั้งแต่เดบิวต์แล้วครับ ขอเสียงปรบมือหน่อย!"

เมื่อลีดเดอร์ชองซองบินพูดขึ้น ทุกคนก็ปรบมือตามเขา

ความคิดเดียวที่แวบเข้ามาในหัวของแบ็กแฮวอนเมื่อเห็นภาพนี้ก็คือ

'ซองบินของเรา... หน้าตาดูละมุนขนาดนั้นแล้วจะเอาตัวรอดในวงที่ดูเย็นชาแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย?'

ทางซ้ายและขวาของซองบินมีคังกียอนกับอีชองฮยอนนั่งอยู่ ทั้งคู่แผ่ออร่าความดุดันออกมาอย่างรุนแรง ในขณะที่ด้านหลังมีพวกเมมเบอร์พี่ใหญ่นั่งหน้าตาเหมือนเพิ่งกลับจากการไปทวงหนี้มาไม่มีผิด

โชคดีที่คำพูดคำจาของพวกพี่ๆ นั้นอ่อนโยนมาก

"ชเวเจโฮ นายอยากอ่านคอมเมนต์ไหม?"

"โอเค ฉันอ่านเอง"

ถึงคนหนึ่งจะดูเหมือนไซบอร์กไปสักหน่อย แต่ก็นะ เขาอาจจะแค่ประหม่าเพราะเป็นไลฟ์ครั้งแรกก็ได้

"เพราะนี่เป็นไลฟ์ครั้งแรกของพวกเรา พวกเราก็เลยอยากจะคุยหลายๆ เรื่องเลยครับ... อีวอลฮยอง ช่วยหยิบไอ้นั่นให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?"

"อืม"

ตามคำขอของชองซองบิน คิมอีวอลก็หยิบแผ่นโฟมบอร์ดขนาดใหญ่ออกมาจากหลังโซฟา

ความรู้สึกตอนเดบิวต์

เบื้องหลังมิวสิกวิดีโอ

TMI ประจำวัน

แผนการในอนาคต

บนนั้นเขียนหัวข้อที่จะคุยกันในวันนี้เรียงตามลำดับเอาไว้

'นั่นมันบอร์ดเดียวกับที่ใช้ตอนแนะนำตัวเมมเบอร์ในคอนเทนต์ทำเองไม่ใช่เหรอ'

สีสันที่คุ้นตาและขนาดอันเป็นเอกลักษณ์ที่เตะตาเธอเพียงแวบเดียว ทำให้แพ็กแฮวอนไม่อาจห้ามความสงสัยอย่างสมเหตุสมผลของตัวเองไว้ได้ นำพรอปกลับมาใช้ซ้ำงั้นเหรอ? พวกเขารักษ์โลกกันน่าดูเลยแฮะ...

แต่ที่สำคัญกว่านั้น TMI นี่มันคืออะไรกัน? มันเป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การเอามานั่งคุยกันอย่างจริงจังขนาดนี้เชียวเหรอ?

แพ็กแฮวอนรู้สึกสับสนนิดหน่อย

ทว่าวง Spark ที่ไม่ได้รู้เรื่องนี้ด้วยเลย กลับหยิบรูปดาวสีแดงที่ดูเหมือนจะทำจากผ้าสักหลาดมาแปะตรงข้อ '1. ความรู้สึกตอนเดบิวต์' และพากันพูดคุยถึงความสุขกับความซาบซึ้งใจที่ได้เดบิวต์

การที่อีชองฮยอนแฉว่าคิมอีวอลนอนไม่หลับไปหลายวันหลังจากเดบิวต์เป็นเรื่องน่าสนใจทีเดียว

เพราะในคอนเทนต์ก่อนหน้านี้ เขาดูเป็นคนเนี้ยบเป๊ะตามตำราไม่มีผิด

หลังจากผลัดกันแชร์ความรู้สึกตอนเดบิวต์ไปทีละคน หัวข้อสนทนาก็เปลี่ยนไปเป็นเรื่องเบื้องหลังมิวสิกวิดีโอ

"ถ้าพูดถึงมิวสิกวิดีโอ เราจะข้ามสิ่งนี้ไปไม่ได้เลยครับ โกลด์เบิร์ก!"

อีชองฮยอนดึงรูปภาพฉากในมิวสิกวิดีโอที่พรินต์ไว้ออกมาจากใต้โต๊ะ พวกเขาซ่อนอุปกรณ์ประกอบการอธิบายไว้ใต้กล้องกี่ชิ้นกันแน่เนี่ย

ตอนนั้นเอง ชองซองบินก็พูดเรื่องน่าประหลาดใจออกมา

"เครื่องจักรโกลด์เบิร์กทั้งหมดนี้ชองฮยอนเป็นคนทำเองเลยครับ"

"แหม อีวอลฮยองเป็นคนวางแผน ผมแค่เป็นคนออกแบบเอง! เมมเบอร์ทุกคนก็ช่วยกันสร้างด้วยนะ!"

สรุปก็คือ อีชองฮยอนเป็นคนสร้างกลไกขนาดใหญ่ยักษ์นั่นขึ้นมาด้วยตัวเอง

"ชองฮยอนเหนื่อยมากเลยล่ะครับ..."

พัคจูอูพูดพร้อมกับรอยยิ้ม ดูเหมือนว่าแพ็กแฮวอนจะเป็นคนเดียวที่ตกใจกับสถานการณ์นี้

การทำให้ทุกอย่างประกอบเข้าด้วยกันได้อย่างสมบูรณ์แบบราวกับสตอปโมชันมันเป็นเรื่องง่ายขนาดนั้นเลยหรือ เธอเองก็ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องนี้นัก แต่การจะทำให้มันทำงานได้ก็ต้องอาศัยการคำนวณที่แม่นยำทีเดียว

จังหวะนั้นเอง คังกียอนก็พูดเสริมเรื่องนี้ขึ้นมา

"ระหว่างทางเราทำพลาดกันไปเยอะมากเลยครับ พวกเราผ่านการลองผิดลองถูกมาไม่น้อยเลย"

"จริงครับ มีอยู่ช่วงหนึ่งพวกเราคิดกันว่าจะถ่ายเจาะทีละคัต แต่ชองฮยอนยืนกรานว่าจะถ่ายแบบเทกเดียวรวด"

"เพราะงั้นมันถึงออกมาดูดีไงล่ะ! รักเมมเบอร์ที่ช่วยกันทุกคนเลยนะ!"

หลังจากคังกียอนและชองซองบินผลัดกันพูดจบ อีชองฮยอนก็ขยิบตาและส่งหัวใจไปรอบทิศทาง

จังหวะนั้นเอง คิมอีวอลก็ช่วยจัดตำแหน่งให้ชองฮยอนอย่างใจดี เพื่อให้เขาหันหน้าเข้าหากล้องตรง ๆ ขอบคุณนะ อีวอลผู้ฉับไว!

"พอได้กลับมาใช้สมองหลังจากไม่ได้ใช้มานานมันก็เหนื่อยเอาเรื่องเลยครับ แต่ก็สนุกดีนะ! ผมว่าผมคงไม่ต้องเรียนคณิตศาสตร์ไปอีกพักใหญ่เลยล่ะ!"

"แต่อีชองฮยอน อีกสองเดือนนายมีสอบไม่ใช่เหรอ"

"โธ่ เจโฮฮยอง...!"

การหยอกล้อกันไปมาของพวกเขาน่ารักน่าเอ็นดูมาก ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่ในห้องเรียนที่เต็มไปด้วยเด็กผู้ชาย

'เหมือนหลุดออกมาจากซีรีส์มัธยมแนวชีวิตประจำวันเลย...'

ระหว่างที่ดูไลฟ์สด เมื่อเธอลองแวบไปเช็กไทม์ไลน์โซเชียลครู่หนึ่ง เธอก็เห็นคนอื่น ๆ แสดงความคิดเห็นคล้ายคลึงกัน

แพ็กแฮวอนกะจะเก็บไว้คุยในแชตกลุ่มแฟนคลับหลังไลฟ์จบ แต่แล้วบทสนทนาก็เปลี่ยนไปสู่หัวข้อที่สามพอดี

ช่วง TMI คงหนีไม่พ้นการคุยกันว่าวันนี้กินอะไรกันมา หรือไปเจอขนมอะไรน่าสนใจในร้านสะดวกซื้อ

แพ็กแฮวอนวางโทรศัพท์ลงครู่หนึ่ง กะจะฉวยโอกาสนี้เดินไปหยิบขนมมากินบ้าง

แต่เธอกลับไม่ได้ลุกไปไหน เพราะมัวแต่ตั้งข้อสงสัยกับหูของตัวเอง

.

บนหน้าจอ คิมอีวอลกำลังพูดถึงเรื่องที่พวกเขากินกันในวันนี้อย่างชัดเจน ซึ่งเป็นหัวข้อที่แสนจะธรรมดา

"ชเวเจโฮกินสลัดสเต๊กกับไข่ครับ น้ำสลัดเป็นมัสตาร์ด แต่วันนี้เขาไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่ ก็เลยเอาน้ำสลัดโอเรียนทัลที่จูอูไม่กินมาใส่แทน เขาเหลือไข่แดงทิ้งไว้ด้วยใช่ไหมนะ ส่วนซองบินกิน..."

ระดับรายละเอียดที่เล่ามานั้นเจาะลึกแทบจะเหมือนกับตอนที่เธอเคยจดโน้ต เพื่อพยายามเลียนแบบพฤติกรรมการกินของไอดอลคนโปรดไม่มีผิด