บทที่ 83

เอนเตอร์เทนเนอร์สารพัดประโยชน์ประจำบริษัทเรา (2)

เรื่องที่ผมได้ยินจากผู้จัดการผ่านการคุยโทรศัพท์สั้น ๆ มีอยู่ว่า

วง Hellas ที่ดีเจโปโลจากรายการ Midnight Talk เมื่อคราวก่อนสังกัดอยู่ กำลังจะออกทัวร์ต่างประเทศ

ทางสถานีจึงต้องโทรศัพท์ติดต่อหาคนมาจัดรายการแทนโปโลระหว่างที่เขาไม่อยู่ ดูเหมือนว่าโปโลจะเป็นคนคัดเลือกแคนดิเดตทั้งหมดด้วยตัวเอง เพราะเขาผูกพันกับรายการวิทยุของเขามาก

แต่ก็มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง

วง Hellas ดันดังระดับโลกเสียจนทัวร์ต่างประเทศถูกยืดเวลาออกไปนานเกิน ทำให้มีคิวจัดรายการว่างเยอะเกินไป

ด้วยเหตุนี้ ต่อให้ระดมคนรู้จักของโปโลมาช่วยกันจนหมด ก็ยังเหลือคิวว่างอยู่อีกหนึ่งที่...

"คุณโปโลเขาแนะนำคุณมาน่ะ"

ดูเหมือนว่าโปโลจะยัดผมลงไปในที่ว่างนั้น ผมไม่คิดเลยว่าโปโลจะเป็นคนแบบนี้ แต่ดูเหมือนเขาจะตาไม่ถึงเอาซะเลยจริง ๆ

ผมไม่มีเวลามาจัดรายการวิทยุหรอกนะ ผมยุ่งจะตายชัก

ตอนเช้าผมต้องปิ้งขนมปัง ช่วงสายต้องร้องเพลงจนเสียงแทบหาย ตอนเที่ยงต้องคอยรับส่งสลัด พอตกบ่ายก็ต้องเต้นจนร่างแทบพัง ตอนเย็นต้องเตรียมอาหารโซเดียมต่ำ ส่วนตอนกลางคืนก็ต้องมานั่งปล้ำกับระบบ คิดหาวิธีคว้าอันดับหนึ่งในรายการเพลงแบบเนียน ๆ อีก...

ต่อให้ผมมีหกหัวก็คงรับมือกับเรื่องพวกนี้ไม่ไหว ช่างแต่งหน้าถึงกับขอร้องให้ผมพักผ่อนให้เยอะ ๆ ในช่วงว่างนี้ ขืนเป็นแบบนี้ ตอนกลับไปทำงานช่วงคัมแบ็กผมคงโดนบ่นอีกแหง ๆ

"แถมวงที่จะมาเป็นแขกรับเชิญในวันนั้นยังเป็นวง Parte ด้วย เรตติ้งไม่ต่ำแน่นอนครับ!"

ผู้จัดการพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น นี่คงเป็นโอกาสทองสำหรับไอดอลที่ไม่มีงานเป็นชิ้นเป็นอันแน่ ๆ

แต่ตรงข้ามกับเขา อารมณ์ของผมกลับดิ่งลงเหว

ให้ผมไปรับหน้าที่แทนโปโล ทั้งที่มีไอดอลจากค่าย MYTH อีกตั้งเยอะตั้งแยะเนี่ยนะ

แถมวงน้องเล็กที่ค่าย MYTH น่าจะกำลังดันแบบสุดตัวก็ดันมาเป็นแขกรับเชิญในตอนนั้นด้วยงั้นเหรอ

ถ้าคุณเป็นแฟนคลับของ Parte คุณคงรู้สึกว่าสถานการณ์นี้มันแปลกประหลาดมาก ผมแทบไม่ต้องเดาเลยว่าคนอื่นจะพูดถึงเรื่องนี้กันยังไง

แค่เหลือบมองรายชื่อแขกรับเชิญของรายการวิทยุกับตารางงานของวง Parte ก็พอจะเดาได้แล้วว่าคอมมูนิตี้ออนไลน์จะต้องเดือดพล่าน...

≫ ดูเหมือนที่นั่งแขกรับเชิญกับดีเจน่าจะต้องสลับกันนะคะ^^; 555;;

└ จริงด้วย... เมนแดนเซอร์ของเราทำงานอย่างกับสิบคนทุกครั้งที่ไปออกรายการวิทยุ... 555ㅠㅠㅠ

≫ ค่าย MYTH นี่ก็เกินไปจริง ๆ

รู้อยู่แก่ใจบ้างไหมเนี่ยว่าตอนนี้ควรจะโปรโมตใคร? ^^^^^^^^

...มันคงจะออกมาเป็นอะไรทำนองนั้นแหละ แค่คิดผมก็ปวดหัวตึ้บแล้ว

การที่วง Parte ซึ่งสิ้นสุดการโปรโมตไปก่อนพวกเราได้มาออกรายการกันแบบครบวง มันก็ถือเป็นการเอื้อประโยชน์ให้เพื่อนร่วมค่ายอย่างเห็นได้ชัดอยู่แล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น การยกตำแหน่งดีเจเดี่ยวให้คนนอกอย่างผมมันก็ยังดูไม่ค่อยเข้าท่าอยู่ดี ถ้าผมเป็น Parte ก็คงรู้สึกนอยด์เหมือนกัน

ทว่าในฐานะที่เป็นจุดอ่อนของวงไอดอลรุกกี้ที่เพิ่งเดบิวต์มาได้แค่ห้าสัปดาห์ ผมไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธโอกาสเช่นนี้หรอก

เผลอ ๆ ผมควรจะคุกเข่ากราบขอบคุณพวกเขาด้วยซ้ำที่มอบโอกาสในการโปรโมตวงให้ผม

ดังนั้นผมจึงตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างกระตือรือร้น หวังว่าพลังงานของผมจะส่งไปถึงผู้จัดการที่อยู่ปลายสาย

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ! ผมจะตั้งใจทำอย่างเต็มที่ครับ!"

ทนไว้คิมอีวอล คิดซะว่านี่คือบันไดอีกขั้นที่จะให้เหยียบก้าวไปสู่อันดับหนึ่งก็แล้วกัน

บอกตามตรง ผมเริ่มคิดถึงห้องเช่าสตูดิโอเล็ก ๆ อันแสนล้ำค่าที่ผมจะได้อยู่คนเดียวในอีกเก้าปีข้างหน้าขึ้นมาแล้วสิ

* * *

วันชี้ชะตามาถึงเร็วกว่าที่คิด

คงเป็นเพราะผมยุ่งจนหัวปั่นสุด ๆ

ขนาดได้รับความช่วยเหลือด้านแรงงานเพิ่มเติมมาแล้ว ผมยังแทบอยากจะถามพวกเขาว่าขอกู้เงินด้วยได้ไหม นี่มันช่วงพักโปรโมตจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย

"อีวอล ชุดนั้นจะโอเคแน่เหรอ"

ผู้จัดการเหลือบมองผมตอนติดไฟแดง ฉวยโอกาสนั้นถามขึ้นมา

'ชุด' ที่ว่าคือเสื้อตัวบนของผม ซึ่งมีพื้นสีดำและมีลวดลายเรขาคณิตสีแดงเข้มอยู่เต็มไปหมด

"แน่นอนสิครับ"

ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงเดินควานหาทั่วห้างใต้ดินเพื่อเจ้านี่เลยนะ

พื้นสีดำกับลวดลายสีแดงเข้มคือสีประจำวงอย่างเป็นทางการของ Parte

ถึงลายจะไม่เหมือนกันเป๊ะ แต่หลังจากวิ่งวุ่นอยู่หลายวัน ผมก็อุตส่าห์หาชุดที่ดูคล้ายกันมากเวลาออกกล้องมาจนได้

"นายจะใส่สร้อยข้อมือเส้นนั้นด้วยเหรอ..."

คราวนี้ผู้จัดการเปลี่ยนมามองที่ข้อมือของผม

มันคือสร้อยข้อมือเถาวัลย์หนามปลอมที่ผมเพิ่งพันรอบข้อมือเมื่อเช้านี้ โดยมีชองซองบินช่วยนิดหน่อย ผมซื้อกุหลาบปลอมมาจากร้านขายของราคาถูก เด็ดดอกมันทิ้ง แล้วเอาส่วนที่เหลือมาประดิษฐ์เป็นสร้อยเส้นนี้

"แน่นอนสิครับ!"

ผมบอกพร้อมกับยิ้มกว้าง ถ้าอยากจะจำลองความหม่นหมองแบบในมิวสิกวิดีโอของวง Parte ผมก็ต้องทุ่มทุนทำถึงขนาดนี้แหละ

ในเมื่อผมได้เข้ามาจัดรายการวิทยุข้ามหน้ารุ่นพี่ที่เดบิวต์ก่อนผมตั้งหลายเดือน การไปทำให้พวกเขาหมั่นไส้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่

ดังนั้น เป้าหมายของผมในวันนี้คือการโปรโมต Parte ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และแอบยัดเพลงของ Spark เข้าไปในช่วงพักโฆษณา

พวกเมมเบอร์ทั้งหลาย รอผมก่อนเถอะ

ผมจะเปิดเพลง "Flowering" ออกอากาศทางวิทยุให้ได้เลย

* * *

แฟชั่นของผมที่ละทิ้งความดูดีมีระดับไปแบบไม่เหลือซาก ทำให้พวกนักเขียนบทรายการวิทยุหัวเราะกันลั่น

'คุณอีวอล นั่นชุดส่วนตัวของคุณจริง ๆ เหรอคะ'

'มันเป็นชุดสั่งทำพิเศษที่ออกแบบมาเพื่อแสดงความเคารพต่อแขกรับเชิญเลยนะครับ!'

พอพวกเขาถามว่าผมไปเอาชุดแบบนี้มาจากไหน ผมก็บอกไปว่าซื้อมาจากห้างใต้ดินในราคา 12,000 วอน ซึ่งนั่นยิ่งทำให้พวกเขาหัวเราะหนักกว่าเดิม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมได้กลายเป็นแฮปปี้ไวรัสประจำที่นี่อย่างเป็นทางการแล้วล่ะ

ท่ามกลางบรรยากาศอันเป็นกันเองนี้ ขณะที่หนึ่งในนักเขียนบทกำลังอธิบายบรีฟสั้น ๆ ให้ผมฟัง ประตูห้องส่งก็เปิดออก

ตอนที่วง Spark เป็นแขกรับเชิญ พวกเรามักจะมาถึงห้องพักรับรองก่อนเวลาเพื่อทักทายทุกคนและรับบรีฟเสมอ

แต่ครั้งนี้ เนื่องจากวง Parte มาถึงเกือบจะตรงเวลาเป๊ะ พวกเราเลยต้องรีบทักทายกันในห้องอัดแทน ซึ่งเอาเข้าจริง สถานที่ทักทายก็ไม่ได้สำคัญอะไรนักหรอก

"สวัสดีครับ! ผมคิมอีวอลจากวง Spark ครับ วันนี้ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!"

"อ่าฮะฮะ ได้เลยครับ"

ลีดเดอร์วง Parte ตบไหล่ผมพร้อมกับยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

ผมคิดไปเองหรือเปล่า หรือว่าเสียงหัวเราะของเขามันให้ความรู้สึกเหมือนพวกมนุษย์ลุงสุด ๆ เลย?

เรดาร์ตรวจจับมนุษย์ลุงบ้าพลังของผมกำลังบอกว่าหมอนี่ก็เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน แต่ผมตัดสินใจที่จะไม่สนใจไปก่อน ตอนนี้ต้องโฟกัสกับการทำงานของตัวเองให้ดีเป็นอันดับแรก

จากนั้น ผมก็ได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเบา ๆ ดังมาจากข้างหลัง ซงมินอิลนั่นเอง

หมอนั่นมองชุดผมแล้วพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

"พยายามจะทำตัวเด่นน่าดูเลยนะ?"

เขาเอามือปิดปากเอาไว้ แต่ผมก็ดูออก—ไอ้เด็กเวรนี่กำลังเยาะเย้ยผมอยู่ชัด ๆ

แต่ลองคิดดูให้ดีนะ มินอิล

ถ้าผมอยากจะทำตัวเด่นจริง ๆ ละก็ ผมคงโผล่มาพร้อมกับมงกุฎทองคำไปแล้ว คิดว่าผมจะยอมลงทุนสวมพุ่มหนามที่อยู่ในมิวสิกวิดีโอของพวกนายตั้งสองนาทีเต็ม ๆ หรือไง?

แทนที่จะมาหาเรื่องผม หันไปดูหน้าเมมเบอร์ข้างหลังนายบ้างเถอะ พวกเขาดูช็อกจนวิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่างอยู่แล้ว

ผมอยากจะสวนไปว่า 'อุตส่าห์มาเพราะนึกถึงวงพวกนายแท้ ๆ แล้วจะมาหาเรื่องกันทำไม' แต่พอเห็นเมมเบอร์คนอื่น ๆ ข้างหลังเขาหดตัวลีบเหมือนผักต้ม ผมก็เลยยอมยั้งปากไว้ด้วยความเวทนา

ระหว่างที่ผมกำลังสงสัยว่ามินอิลจะปากดีไปได้อีกนานแค่ไหน ลีดเดอร์วงก็ก้าวเข้ามาแทรก

"มินอิล อย่าพูดแบบนั้นสิ เดี๋ยวฮูแบของพวกเราก็เสียกำลังใจกันพอดี"

คิมอีวอลผู้เดบิวต์ทีหลังวง Parte ประมาณครึ่งปี ถึงกับซาบซึ้งน้ำตาแทบไหลในความเอาใจใส่ของซอนแบ แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าแบบนั้นเรียกห้ามแล้วเหรอ

"เวลาตื่นเต้น นายอาจจะเผลอทำพลาดในสิ่งที่ปกติตัวเองทำได้ดีก็ได้ เพราะงั้นทำใจให้สบายแล้วทำให้เต็มที่นะ"

ลีดเดอร์ของวง Parte พูดขึ้น

เขาเหมือนกำลังพยายามซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้แล้วทำตัวแสนดี แต่ผมมองออกทะลุปรุโปร่ง สิ่งที่เขาหมายถึงจริง ๆ ก็คือ 'ตั้งสติให้ดีแล้วอย่าทำพลาดล่ะ'

'ฉันไม่ถือหรอกถ้านายจะทำพลาด แต่ทางที่ดีอย่าให้พลาดเลยจะดีกว่า'

สมัยเรียนเอกบริหารธุรกิจในมหาวิทยาลัย ผมออกไปพรีเซนต์งานหน้าห้องนับครั้งไม่ถ้วน ตอนอยู่ฮันพยองอินดัสทรี ผมก็ทำพรีเซนเทชันพาวเวอร์พอยต์ (ที่โคตรจะไร้ประโยชน์) นับครั้งไม่ถ้วนเหมือนกัน

แล้วผมก็ยังฟังรายการวิทยุของวง Spark มานับครั้งไม่ถ้วนเพื่อจดบันทึก

นี่ยังไม่รวมที่ผมไปตามดูรายการของโปโลเพื่อเตรียมตัวสำหรับหน้าที่ดีเจรับเชิญในวันนี้อีกนะ

ขอโทษทีนะ แต่พวกนายอย่าประเมินฉันต่ำไปหน่อยเลย

ผมเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว

* * *

หลังจากจบการแสดงรอบสุดท้ายที่ฮ่องกง

ในรถตู้ที่เหล่าเมมเบอร์ซึ่งเพิ่งกลับจากงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้กำลังนั่งหมดสภาพกันอยู่ โปโล เมนแร็ปเปอร์ของวง Hellas ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เมื่อสังเกตเห็นโปโลหยิบหูฟังบลูทูธออกมา ยูร์ ลีดเดอร์ของวง Hellas ที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับก็หันมามองเขา

ยูร์เหลือบมองโทรศัพท์ในมือของโปโลสลับกับหน้าของเจ้าตัว แล้วเอ่ยถาม

"มอนิเตอร์รายการวิทยุอยู่เหรอ"

"อื้อ ป่านนี้น่าจะอัปโหลดตอนล่าสุดแล้วล่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น เมมเบอร์คนอื่น ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง ถามว่าเขาไม่เหนื่อยเหรอ หรือบอกให้เขาพักผ่อนบ้างเถอะเพราะเพิ่งเล่นคอนเสิร์ตเสร็จ คำพูดพวกนี้เป็นสิ่งที่ออกมาจากคนที่เพิ่งผ่านตารางงานอันแสนเหน็ดเหนื่อยมาด้วยกันเท่านั้น

โปโลตอบรับความเป็นห่วงของพวกเขาอย่างร่าเริง

"พวกนายยังไม่รู้ซึ้งถึงความอึดของฉันอีกเหรอ ฉันยังไหวสบายมาก!"

"เออ นายมันสุดยอดจริง ๆ..."

เมื่อได้ยินคำพูดอย่างปลงตกของเมมเบอร์คนหนึ่ง ทุกคนก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"แชจุนผูกพันกับ Midnight Talk มากจริง ๆ นะ แถมการหยุดพักครั้งนี้ก็นานผิดปกติด้วย เป็นธรรมดาแหละที่เขาจะกังวล"

คนที่คอยพูดแทนความรู้สึกของโปโลในเวลาแบบนี้ก็คือยูร์เสมอ โปโลซาบซึ้งในความใจดีของลีดเดอร์วง

"จุน นายฟังวิทยุไปเถอะ ส่วนคนอื่น ๆ นอนพักกันไปจนกว่าจะถึงหอพักดีกว่านะ"

"คร้าบ"

ทันทีที่ลีดเดอร์พูดจบ ภายในรถตู้ก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว

ก็เป็นเรื่องธรรมดา หลังจากจบทัวร์ต่างประเทศไปรอบหนึ่ง น้ำหนักลดฮวบไปหลายกิโลกรัมก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

แต่ความรักที่โปโลมีต่อรายการวิทยุของเขานั้นมีมากกว่าความเหนื่อยล้า ก็เขาเป็นดีเจมาตั้งหลายปีนี่นา

ตอนที่ขนาดทางต้นสังกัดยังบอกว่า 'คงมีแต่แฟนคลับไอดอลเท่านั้นแหละที่ฟังรายการที่ไอดอลเป็นคนจัด' โปโลก็คิดในใจว่า

'แฟนคลับไอดอลไม่ใช่คนฟังหรือไง'

ในวันนั้นเอง โปโลได้ตั้งเป้าหมายเอาไว้

เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะทำรายการที่ใครก็ตามซึ่งสนใจเรื่องไอดอลหรือคนดังต้องเปิดฟัง ไม่ว่าแขกรับเชิญจะเป็นใครก็ตาม!

ในวงการที่เรตติ้งคนฟังผันผวนตามตัวแขกรับเชิญ ความมุ่งมั่นของโปโลดูแทบจะไร้ความหมาย ใคร ๆ ก็รู้ดีว่าความสำเร็จของรายการขึ้นอยู่กับว่าสามารถเชิญแขกรับเชิญชื่อดังมาได้หรือไม่

แต่ถึงอย่างนั้น โปโลก็ยังคงทุ่มเททำงานอย่างหนัก

ความพยายามของเขาประสบผลสำเร็จ รายการของเขากลายเป็นรายการที่ออกอากาศมาอย่างยาวนานและหลุดพ้นจากข้อครหาที่ว่าต้องพึ่งพาแต่ 'แขกรับเชิญเบอร์ใหญ่' เพียงอย่างเดียว

หลังจากผ่านเรื่องราวพลิกผันมามากมาย โปโลก็อดไม่ได้ที่จะผูกพันกับรายการวิทยุนี้

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมทุกครั้งที่มีเหตุสุดวิสัยให้ต้องลางาน โปโลมักจะคัดเลือกคนมาจัดรายการแทนอย่างพิถีพิถัน และถึงขั้นออกปากเชิญด้วยตัวเองก่อนจะไปเสมอ

ในแง่นั้น ดีเจคนใหม่ที่มารับหน้าที่แทนในเทปนี้ซึ่งเป็นสมาชิกวงรุกกี้ จึงถือเป็นไลน์อัปที่ไม่เคยมีมาก่อน

ตอนที่ลีดเดอร์วงของเขาเห็นรายชื่อแคนดิเดตดีเจเป็นครั้งแรก...

'นายติดต่อไปหาคนที่เพิ่งเดบิวต์เนี่ยนะ'

'ใช่ หวังว่าพวกเขาจะตกลงนะ!'

'พวกเขาคงตกลงแหละ แต่นี่มันผิดคาดจริง ๆ'

...เขาถึงกับพูดออกมาแบบนั้นเลย

โปโลรู้ดีว่าคำพูดของลีดเดอร์กำลังจะจบลงด้วยประโยคที่ว่า 'ฉันนึกว่านายจะไม่แนะนำใครถ้าคนคนนั้นยังไม่มีประสบการณ์มากพอเสียอีก'

อย่างที่ยูร์บอก ตัวเลือกของโปโลถือเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เหล่านักเขียนบทวิทยุที่ทำงานร่วมกับเขาก็ประหลาดใจกันทุกคน

แต่ต่างจากยูร์ที่ไม่เคยฟังรายการวิทยุของ Spark เหล่านักเขียนบทที่อยู่ด้วยในตอนนั้นกลับรู้สึกสนใจตัวเลือกของโปโลขึ้นมาทันที

'โปโล นายก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม ภาพลักษณ์ของพวกเขามีความเฉียบคมอยู่ใช่ไหมล่ะ แถมยังพูดกันเก่งมากด้วย'

'พวกเขาขอบทสัมภาษณ์ไปดูตั้งแต่เนิ่น ๆ เลย ไม่มีตรงไหนผิดพลาดสักนิด ดูเหมือนเด็กพวกนั้นจะเตรียมตัวมาเยอะมาก'

'สำหรับรุกกี้แล้ว จังหวะพูดก็ไม่แย่งกันจนเสียงตีกันเลยด้วย'

การทิ้งความประทับใจแบบนี้ไว้ให้กับเหล่านักเขียนบทที่ต้องทำงานกับไอดอลไม่ซ้ำหน้าในทุกสัปดาห์ ไม่ใช่เรื่องของความบังเอิญ แต่มันคือพรสวรรค์ นั่นคือสิ่งที่โปโลคิด

ดังนั้นเขาจึงขอลองดู

ในบรรดาสมาชิกทั้งหกคน เมมเบอร์คนนี้โดดเด่นที่สุดด้วยทักษะการพูดอันยอดเยี่ยม

รุกกี้ผู้ใจกล้า ไม่เกรงกลัวแม้จะเป็นการมาออกรายการวิทยุครั้งแรก พี่ใหญ่ของวง Spark คิมอีวอล

โปโลกดเล่นวิดีโอย้อนหลังของรายการ ภาพห้องส่งที่ว่างเปล่าในช่วงพักโฆษณาปรากฏขึ้นสู่สายตา เขาใส่หูฟังพร้อมกับเร่งเสียงให้ดังขึ้น

'วันนี้หมอนั่นจะใส่ที่คาดผมตลก ๆ นั่นมาอีกหรือเปล่านะ'

ถ้าจะใส่อะไรแบบนั้น สู้ใส่ของที่มีชื่อวง Parte ติดอยู่ยังจะดีซะกว่า โดยเฉพาะเมื่อครั้งนี้เขามาทำหน้าที่เป็นดีเจด้วย

ระหว่างที่กำลังคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้น โปโลก็อดตกใจไม่ได้เมื่อเห็นคิมอีวอลเดินเข้ามาในสภาพท่อนบนสวมเสื้อยืดพิมพ์ลายฉูดฉาดพร้อมกับถือสคริปต์ไว้ในมือ