บทที่ 126 สิ่งที่คุณกำลังเผชิญคือสิ่งที่ฉันอยากจะเปลี่ยนแปลง

จากนั้นเขาก็ตบบ่าหลี่เซียง ซึ่งหลี่เซียงกำลังจะโต้แย้ง แต่เมื่อเห็นความหมายจากหลิงโหยว เขาก็ไม่พูดอะไรแล้วเดินเข้าไปในร้านขายของชำเพื่อซื้อน้ำแร่สองขวด

จากนั้นเขาก็พูดกับผู้สูงอายุหลายคนว่า “คุณปู่คุณย่าครับ ทุกคนมีความคิดเห็นอะไรสามารถไปหาเจ้าหน้าที่ในคณะกรรมการหมู่บ้านได้เลยนะครับ อย่ามาคุยกันเองแบบนี้เลย”

พูดจบเขาก็พาหลิงโหยวจากไป

เมื่อเดินออกมาไกลพอสมควร หลิงโหยวก็จิบน้ำแล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอ”

หลี่เซียงพูดด้วยน้ำเสียงที่สิ้นหวังเล็กน้อยว่า “เมื่อกี้ผมบอกท่านแล้วไม่ใช่เหรอครับว่าชาวบ้านส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่ในหมู่บ้านก็มีแต่คนแก่กับเด็กๆ ไม่มีทางที่จะทำงานในไร่นาได้ ดังนั้นหนึ่งเดือนที่แล้วจึงมีการประชุมในตำบล และท่านเลขาฯ เจียก็เสนอให้เจ้าหน้าที่ในหมู่บ้านต่างๆ ช่วยชาวบ้านเก็บเกี่ยวพืชผลในฤดูใบไม้ร่วง และเมื่อคนแก่ในหมู่บ้านได้ยินว่ามีนโยบายนี้ หลายคนก็ถึงกับโทรไปบอกลูกหลานที่ไปทำงานข้างนอกว่าไม่ต้องกลับมาแล้ว เพราะรัฐบาลจะส่งคนมาช่วยเก็บเกี่ยว ทำให้ลูกหลานพวกเขาสามารถทำงานได้อย่างสบายใจ แต่เจ้าหน้าที่ในหมู่บ้านของเรามีไม่กี่คนเท่านั้น การจะเก็บเกี่ยวให้แต่ละบ้านก็ใช้เวลาหลายวัน ทำให้เก็บเกี่ยวไม่ทันเลยครับ แถมพวกเขายังไม่ยอมรับการจับฉลากที่พวกเราจัดขึ้นด้วย บอกว่าไม่ยุติธรรมอย่างที่ท่านเห็นเมื่อกี้เลยครับ”