บทที่ 212 กลับบ้าน

ในขณะเดียวกันที่สนามบินเมืองอวี๋หยาง หลิงอวิ๋นพาหลิงโหยวเพิ่งลงจากเครื่องบิน ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ที่ช่องทางพิเศษ เมื่อเห็นสองพี่น้องเดินลงมาจากเครื่องบิน พวกเขาก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับทันที

เมื่อหลิงโหยวเดินเข้าไปใกล้และมองเห็นร่างเลือนรางของคนที่ยืนขวางทางอยู่ เขาจึงหันไปถามหลิงอวิ๋น "เสี่ยวอวิ๋น ใครน่ะ"

เวลานั้น เสียงที่กังวานและคุ้นเคยก็ดังขึ้น "น้องหลิง!"

พูดจบ ชายผู้นั้นก็มองไปยังหลิงอวิ๋นด้วยความสงสัย เมื่อหลิงอวิ๋นเข้าใจความหมายของเขา จึงชี้ไปที่หูและดวงตาของตัวเอง

เหล่าคนที่เดิมทีแสดงสีหน้าดีใจเมื่อเห็นหลิงโหยว ตอนนี้กลับดูราวกับถูกฟ้าผ่า ชายผู้นั้นจึงเอ่ยต่อว่า "น้องหลิง พี่เอง ตู้เหิง พี่ตู้ของเธอไง"