บทที่ 226 โยกย้าย

เมื่อผู้นำระดับมณฑลและเมืองกลับไปหมดแล้ว หลวี่ชางซานก็หันกลับมามองหลิงโหยว ยิ้มแล้วเอ่ยว่า "เสี่ยวหลิง ขอไปดื่มชาที่ห้องทำงานนายสักแก้ว คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม"

หลิงโหยวยิ้มจ้องมองหลวี่ชางซานอยู่สองวินาที จากนั้นก็ผายมือออก "แน่นอนว่าไม่มีปัญหา เชิญท่านนายอำเภอหลวี่"

พูดจบ ทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังอาคารสำนักงาน เดินตรงไปยังห้องทำงานของหลิงโหยว

ทว่าเมื่อหวงกั๋วเทาและคนอื่นๆ มองดูแผ่นหลังของหลวี่ชางซาน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหงื่อตกแทนหลิงโหยว เรื่องราวคราวที่แล้ว ยังคงทิ้งรอยแผลเป็นในใจให้กับผู้คนในตำบลหลิ่วซานมาจนถึงตอนนี้

หลังจากหลิงโหยวพาหลวี่ชางซานขึ้นไปชั้นบน เขาก็ชงชาให้หลวี่ชางซานด้วยตัวเอง ส่วนตัวเองก็เติมน้ำลงในกระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟา