บทที่ 273 มื้อค่ำของคนทั้งสาม

มองดูหลิงโหยวที่กำลังเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ฉินเจียวก็มองตามสายตาของเขาออกไปเช่นกัน ทว่าสิ่งที่เห็นมีเพียงตึกสูงระฟ้าเรียงรายอยู่เบื้องนอก ส่วนบนกระจกบานใหญ่ที่ใสสะอาดไร้ฝุ่นละอองนั้นกลับสะท้อนเงาของคนทั้งสอง สะท้อนรับกับดวงดาวบนท้องฟ้าและแสงไฟนีออนที่กะพริบวิบวับอยู่ลิบๆ

หลิงโหยวปรายตามองเห็นสายตาของฉินเจียวที่สะท้อนอยู่บนกระจก ถึงได้สติกลับมา เขาหันไปมองฉินเจียวแล้วยิ้มถาม "มองอะไรอยู่หรือ"

ฉินเจียวก็หันหน้ามาเช่นกัน "ก็มองสิ่งที่คุณกำลังมองอยู่นั่นแหละ"

หลิงโหยวหัวเราะพลางโบกมือปฏิเสธ จากนั้นก็หยิบแก้วน้ำมะนาวบนโต๊ะขึ้นมาจิบ "สิ่งที่ผมมองอยู่ คุณมองไม่เห็นหรอก"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินเจียวก็หันขวับกลับไปอีกครั้ง หวังจะดูให้แน่ชัดว่าสิ่งที่หลิงโหยวบอกว่าหล่อนมองไม่เห็นนั้นคืออะไรกันแน่ ทว่าภาพสะท้อนบนกระจกกลับปรากฏร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง กำลังเดินนวยนาดตรงมาทางพวกเขาทั้งสอง