บทที่ 108 ลุงหางาน

พอถามราคา ห้องบนชั้นดีสองร้อยยี่สิบเหรียญ ห้องกลางมีหน้าต่าง เตียงใหญ่หนึ่งเตียง ราคาหนึ่งร้อยสี่สิบเหรียญ! แม้แต่ห้องชั้นต่ำที่สุดที่ไม่มีหน้าต่าง เตียงแคบ ก็ต้องสามสิบเหรียญต่อคืน!

ฉินหยวนซานสูดลมหายใจตกใจ ตามสัญชาตญาณก็จับถุงเงิน ที่โรงเตี๊ยมดีที่สุดในอำเภอจิ่งหลิง ห้องบนชั้นดียังไม่เกินร้อยเหรียญ ที่นี่ห้องกลางก็ร้อยสี่สิบเหรียญ! ราคาในเมืองเจ้าเมืองสมเป็นที่น่ากลัวจริง

ฉินเต๋อชางก็ขมวดคิ้วแน่น ในใจคำนวณอย่างรวดเร็ว เหลือเวลาก่อนสอบเมืองอีกเกือบยี่สิบวัน ค่าห้องอย่างเดียว วันละหนึ่งร้อยสี่สิบเหรียญ ยี่สิบวันก็สองพันแปดร้อยเหรียญ! บวกค่ากินอีกสามคน... รู้สึกเสียดายเงินและกดดัน

ฉินห่าวหรานเห็นเช่นนั้น พูดว่า "ท่านปู่ ลุง ค่าห้องแพงไปบ้าง แต่ตอนนี้เหลือเวลาก่อนสอบอีกหลายวัน พวกเราสามคนพักห้องกลางห้องเดียวกัน ก็ดูแลกันได้ ปลอดภัยกว่า"

ฉินหยวนซานขัดขึ้นมา ห่วงใย "พวกข้าสองคนกรนเหมือนฟ้าผ่า จะรบกวนการพักของเจ้าไหม?"