บทที่ 112 คำร้ายมาเยือนทันใด

ฉินห่าวหรานสีหน้าไม่เปลี่ยน ราวกับคาดไว้นานแล้วว่าจะมีคำถามนี้ ตอบสุขุมไม่รีบ

"พี่หลินถามได้ดี อย่างไรก็ตาม พี่ท่านไม่เคยได้ยินคำว่า 'ใจของทารก' หรือ? เด็กที่ยังไม่อ่านคัมภีร์บทกวี เห็นดอกไม้บานก็ดีใจ ได้ยินนกร้องก็เพลิดเพลิน ความดีใจและเพลิดเพลินนี้ เกิดจากธรรมชาติ บริสุทธิ์ไม่มีปลอม ไม่ใช่ 'ความรู้สึก' ที่บริสุทธิ์ที่สุดหรือ?

การอ่านหนังสือเข้าใจเหตุผล สังเกตและสะสม เป็นการชำระล้าง ยกระดับ และจัด 'ใจของทารก' นี้ ให้สัมผัสและแสดงออกได้ลึกซึ้งและแม่นยำขึ้น ไม่ใช่สร้างความสามารถในการสัมผัสจากความว่างเปล่า

ดั่งลายเส้นบนหยกดิบ ฝีมือช่าง อยู่ที่การเจียระไนตามลายเส้นให้สวยขึ้น ไม่ใช่การวาดลายเส้นบนหยกจากความว่าง ฝ่ายเราไม่เคยปฏิเสธประโยชน์ของ 'ความพากเพียร' แต่ฝ่ายเรายืนยันว่า ความสามารถในการสัมผัสและสร้างสรรค์ที่ดั้งเดิมที่สุด ที่กังวานกับฟ้าดิน คือวิญญาณของ 'บทความ' เป็นของขวัญจาก 'ธรรมชาติ'!"

แก้การโจมตีของอีกฝ่ายอย่างชาญฉลาดอีกครั้ง และย้ำจุดยืนหลักของฝ่ายตน ตรรกะสมบูรณ์ ไร้ช่องโหว่