บทที่ 155 ลงชื่อในหนังสือ

ท่านอาจารย์หลิวฟัง ในแววตาประหลาดใจก่อน ตามด้วยความปลื้ม ลูบหนวดพยักหน้า "ได้มาตามทาง ใช้พอดี เจ้าทำได้เช่นนี้ ครูก็วางใจแล้ว"

จากนั้น ฉินห่าวหรานทำการกระทำที่ท่านอาจารย์หลิวประหลาดใจอย่างยิ่ง หยิบเงินทั้งหมดออก ยื่นสองมือต่อหน้าท่านอาจารย์หลิว พูดจริงใจ

"ท่านอาจารย์ หนังสือนี้ทำสำเร็จ คุณงามอันดับหนึ่งอยู่ที่ท่านที่ตรวจแก้อย่างทะนุถนอมในตอนแรก ชี้ทิศทาง ถ้าไม่ใช่ท่านอาจารย์ชี้แนะ งานแก้ไขของนักเรียนยากหลีกความผิดพลาด ไม่มีฉากในวันนี้แน่นอน นี่คือน้ำใจของนักเรียน ขอท่านอาจารย์รับด้วยรอยยิ้ม ถือเป็นการตอบแทนพระคุณอาจารย์ของนักเรียนเล็กน้อย"

สีหน้าท่านอาจารย์หลิวจริงจังทันใด โบกมือเด็ดขาด "ห่าวหราน! คำนี้ผิด! ครูตรวจแก้ต้นฉบับให้เจ้า เป็นหน้าที่ จะรับเงินทองของเจ้าได้อย่างไร? รีบเก็บกลับ!" น้ำเสียงเด็ดเดี่ยว เจือความใสและสูงค่าของขุนนางผู้รู้และความรักคุ้มครองต่อศิษย์

ฉินห่าวหรานคาดไว้แล้ว แต่ยังรักษาท่าทียื่นให้ น้ำเสียงจริงใจขึ้น ถึงกับเจือความดื้อของวัยรุ่น