บทที่ 156 ทอเครือข่าย

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังหิมะฟ้าใส หิมะที่กองในลานของสำนักถูกกวาดเปิดทางเล็กที่สะอาด อากาศใสและหนาวเย็น ฉินห่าวหรานเพิ่งฝึกเช้าเสร็จ ก็ถูกผู้บันทึกการศึกษาที่ท่านอาจารย์หลิวส่งมาเรียก นำเขาผ่านลานหลายชั้น มาถึงห้องสงบที่บัณฑิตแทบไม่มาถึงในวันปกติ

ผลักประตูไม้หนาเข้า ภายในห้องอบอุ่นกลมเกลียว เตาถ่านลุกแรง เห็นท่านขุนนางอาจารย์หวังนั่งสง่าตรงกลาง สองข้างตามอาวุโส มีท่านอาจารย์หลิวและอาจารย์อื่นที่รับผิดชอบสอนคัมภีร์ต่างๆ อีกสี่ห้าท่าน

ฉากเช่นนี้ เหมือนการประชุมระดับสูงของสำนักเล็กๆ

ฉินห่าวหรานบนใบหน้าไม่เผยคลื่นแม้แต่นิด รีบก้าวมาหลายก้าว โน้มคำนับ เสียงใส "นักเรียนฉินห่าวหราน คารวะท่านขุนนางอาจารย์หวัง คารวะอาจารย์ทุกท่าน"

ท่านขุนนางอาจารย์หวังพยักหน้าเล็กน้อย สายตาตกบนฉินห่าวหราน ตรงไปตรงมา