บทที่303 ทดลองครั้งแรกที่เนินจู้หม่า

ฮั่นเถี่ยมองห่อผ้าครามนั้น ไม่ได้รีบรับทันที

ท่านย่อมเข้าใจเจตนาของฉินห่าวหราน

ฉินเหอวั่งแม้ไม่ใช่นักเรียนทางการของสำนัก แต่เป็นคนขยันขันแข็งซื่อสัตย์ พรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์ก็ไม่เลว ท่านตั้งใจอยากสอนวิชาให้มากขึ้นจริง เพียงแต่ติดที่กฎของสำนัก ท่านก็ไม่สะดวกจะทำอย่างเปิดเผยเกินไป การกระทำนี้ของฉินห่าวหราน นับว่าคิดรอบคอบ ให้ทั้งหน้าตาทั้งเนื้อในอย่างครบถ้วน

"เจ้ามีน้ำใจดี" ฮั่นเถี่ยในที่สุดก็รับห่อผ้ามา น้ำหนักหนักมือ ประมาณสิบกว่าตำลึง

"ในเมื่อเช่นนี้ ข้าก็รับปาก ทุกเดือน วันที่ลงท้ายด้วยเลขสองและเลขแปด ยามบ่าย หากอากาศพอไหว มาหาข้าที่เนินจู้หม่าทางตะวันตกของเมืองได้ ที่นั่นภูมิประเทศราบเรียบ มีที่รกร้างผืนหนึ่ง ใช้ฝึกได้ ส่วนม้า... ข้าจะหาตัวที่เชื่องมาให้เจ้าใช้ก่อน ส่วนวิชาขี่ม้ายิงธนูของเหอวั่ง ข้าจะสอนไปด้วยกันเอง"