บทที่ 651 บ่มเพาะอย่างเงียบงัน

ฉินห่าวหรานมองชายหนุ่มตรงหน้า ผู้มีทั้งความรู้และความรับผิดชอบ ไม่ไหลตามกระแส และไม่หลับหูหลับตาคล้อยตามความเห็นของคนหมู่มาก

คนเช่นนี้พบเห็นได้ไม่มากในหมู่บัณฑิต

"สือเหลียง หากเจ้าเตรียมสอบอยู่ในเมืองหลวง ยามว่างก็แวะมานั่งเล่นที่จวนข้าบ่อย ๆ ได้ เรื่องวิชาความรู้ เราสามารถแลกเปลี่ยนศึกษากัน เรื่องราชกิจร่วมสมัย เราก็สามารถสนทนาหารือกันได้"

พานสือเหลียงยินดีเหนือความคาดหมาย รีบลุกขึ้นประสานมือคำนับ "ผู้น้อยปรารถนาเช่นนั้นยิ่งนัก! เพียงเกรงว่าจะรบกวนความสงบของท่านอาจารย์"

ฉินห่าวหรานโบกมือ ก่อนหยิบบันทึกสำรวจแก่งสองแห่งแห่งเมืองสวีโจวจากบนโต๊ะยื่นให้เขา "บันทึกเล่มนี้ เจ้าจงนำกลับไปศึกษาให้ละเอียด ไม่จำเป็นต้องรีบนำมาคืน อ่านจนเข้าใจถ่องแท้แล้วค่อยว่ากัน"