ตอนที่ 52

บทที่ 52

การโน้มน้าวอดีตผู้จัดการไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับอูจุนซอ

เขามักจะพูดเสมอว่า "ถ้ามีเงิน ทุกอย่างก็แก้ปัญหาได้" แต่สถานการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการได้ง่าย ๆ แบบนั้น

การให้สัมภาษณ์นั้นทำไปโดยเตรียมใจไว้แล้วว่าจะไม่สามารถทำงานในวงการนี้ได้อีกต่อไป

ความตั้งใจของอดีตผู้จัดการเด็ดเดี่ยวถึงเพียงนั้น

ที่สำคัญกว่านั้น เขายังมีเหตุผลด้านศีลธรรมด้วย

'คนเลวทรามอย่างอูจุนซอไม่สมควรได้ใช้ชีวิตลอยหน้าลอยตาในสังคม'

บางทีอาจเป็นเพราะเขาได้เห็นเรื่องโสมมมามากมายตลอดเวลาสามปีที่ทำงานเป็นผู้จัดการของอูจุนซอ เขาจึงรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าต้องหยุดยั้งความผิดเหล่านี้ให้ได้

ด้วยความมุ่งมั่นว่าจะไม่ยอมถอย เขาจึงสำรองไฟล์วิดีโอเอาไว้จำนวนนับไม่ถ้วน

ไม่ว่าอูจุนซอจะเสนอเงินให้มากแค่ไหน เขาก็สาบานว่าจะไม่มีวันยอมจำนน

และก็เป็นไปตามคาด อูจุนซอเสนอเงินให้จำนวนมหาศาล

แต่แค่จำนวนเงินนั้นไม่เพียงพอที่จะสั่นคลอนความมุ่งมั่นของอดีตผู้จัดการได้

ทว่าเงินที่มากยิ่งกว่านั้นกลับทำได้

"คุณบอกว่า... เท่าไหร่นะครับ"

จำนวนเงินที่สามารถพลิกชีวิตของคนคนหนึ่งไปได้อย่างสิ้นเชิง...

ไม่สิ ทั้งครอบครัวต่างหาก

เมื่อได้ยินตัวเลขที่เขาไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการถึง ดวงตาของอดีตผู้จัดการก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

แม้แต่ต้นสังกัดของอูจุนซอยังถึงกับร้องว่า "โห นั่นออกจะมากไปหน่อยมั้ง"

ในที่สุด หลังจากได้รับข้อเสนอเป็นเงินจำนวนมหาศาล อดีตผู้จัดการก็พ่ายแพ้ต่อการล่อลวงของปีศาจร้าย

"แต่ผมมีเงื่อนไข"

"อะไรล่ะครับ"

บางทีศักดิ์ศรีของเขาอาจรับไม่ได้กับการยอมขายตัวแลกกับแค่เศษกระดาษ อดีตผู้จัดการจึงบอกว่าเขาต้องการคำขอโทษอย่างจริงใจจากอูจุนซอ

"ถ้าคุณไม่ขอโทษอย่างจริงใจ ผมก็ลบคลิปให้ไม่ได้หรอกนะ ต่อให้คุณจะให้เงินจำนวนนั้นมาก็ตาม"

อา ช่างเป็นการดิ้นรนเพื่อถือไพ่เหนือกว่าที่ไร้ความหมายเสียจริง

อูจุนซอซึ่งเป็นคนคุมเกมเจรจาต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้

ให้ตายเถอะ หมอนี่มันงี่เง่าจนถึงวินาทีสุดท้ายจริง ๆ

"ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณนะครับ ผมขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างจริง ๆ"

เขาเอ่ยคำขอโทษที่ฟังดูเหมือนออกมาจากใจจริงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

สำหรับคนเป็นนักแสดง การแสดงระดับนี้ต่อให้หลับตาเล่นเขาก็ยังทำได้

"เฮ้อ... ถ้าอย่างนั้นผมควรไปให้สัมภาษณ์ว่ายอมรับคำขอโทษจากคุณดีไหม"

เมื่ออดีตผู้จัดการพูดราวกับว่าใจอ่อนลงบ้างแล้ว อูจุนซอก็ยิ้มอย่างเป็นมิตร

"แน่นอนว่าไม่ครับ"

แค่นั้นมันยังไม่พอหรอก

ถ้าคิดว่าสาธารณชนโง่เขลาขนาดนั้น ก็ถือว่าประเมินพวกเขาต่ำเกินไปแล้ว

อืม แต่ความจริงพวกเขาก็แอบโง่อยู่บ้างนั่นแหละ

แต่พอเป็นเรื่องวิจารณ์คนดัง พวกเขากลับเฉียบแหลมจนน่ากลัว

'มันต้องดูเหมือนเป็นการจ่ายเงินปิดปากให้น้อยที่สุด'

ไม่ว่ายังไงก็คงหลงเหลือความน่าสงสัยอยู่บ้าง แต่พวกเขาต้องการคำอธิบายที่ทำให้อูจุนซอดูบริสุทธิ์ผุดผ่องที่สุด

ยกตัวอย่างเช่น...

"คุณป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามานาน ปัญหาส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับงานทำให้ชีวิตคุณย่ำแย่จนทนไม่ไหว แล้วด้วยอารมณ์ชั่ววูบ คุณก็เลยกุเรื่องโกหกขึ้นมา คุณเกลียดที่เห็นผมทำงานหนักและประสบความสำเร็จ คุณอยากเห็นผมพังพินาศ"

"อะไรนะ ไม่สิ นี่คุณกำลัง..."

"ผมขอมากไปเหรอครับเมื่อเทียบกับจำนวนเงินที่ผมจะให้คุณ"

อดีตผู้จัดการซึ่งมีสีหน้าตกตะลึงอยู่ถึงกับสะดุ้ง

มันเป็นข้อเสนอที่ไร้สาระสิ้นดี

แต่ก็นะ จำนวนเงินที่เขากำลังจะได้รับมันก็บ้าบอไม่ต่างกัน

'ถ้าได้เงินมากขนาดนี้ บางทีฉันก็คงต้องยอมแลกกับอะไรบ้าง...'

อูจุนซอจับความลังเลในแววตาของอีกฝ่ายได้ทันทีจึงคลี่ยิ้มออกมา

"ยังไงคุณก็ไม่ได้คิดจะอยู่ในวงการนี้ต่ออยู่แล้ว ไม่ว่าเรื่องของเราจะจบลงแบบไหน คุณก็ไม่มีวันได้กลับมาเป็นผู้จัดการอีกหรอกครับ เพราะงั้นแบบนี้แหละดีกว่า ต่อให้เราจะให้เหตุผลไปแบบนั้น ก็ไม่มีใครที่คุณพบเจอในอนาคตมาคิดไม่ดีกับคุณหรอก"

"แต่พ่อแม่ผม..."

"เอาเงินที่ผมให้ไปส่งพ่อแม่เที่ยว... แบบนั้นสิครับถึงจะเรียกว่ากตัญญูของจริง มันไม่ดีกว่าการต้องมาฟ้องร้องกันยืดเยื้อเป็นปี ๆ หางานทำก็ไม่ได้ แล้วก็เอาแต่คร่ำครวญว่าชีวิตตัวเองพังพินาศหรือไงครับ"

"......"

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่น้ำเสียงอ่อนโยนของเขาแปรเปลี่ยนเป็นคำขู่

ทว่าอดีตผู้จัดการกลับไม่รู้สึกโกรธเคืองเลยสักนิด

หลังจากทำงานให้เขามาสามปี เขาก็ชินชากับเรื่องพรรค์นี้ไปเสียแล้ว

และด้วยเหตุนี้ เพื่อแลกกับเงินที่มากพอให้ใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายโดยไม่ต้องทำงานอีก เขาจึงยอมขายตัวเอง

<[เอกซ์คลูซีฟ] เผยอดีตผู้จัดการที่ออกมาแฉอูจุนซอ มีประวัติรักษาโรคซึมเศร้ามานานหลายปี... "ความผิดพลาดที่เกิดจากการขาดวิจารณญาณ">

นายคิม (นามสมมติ) อดีตผู้จัดการที่ให้สัมภาษณ์พิเศษกับสำนักข่าว OO เพื่อแฉพฤติกรรมใช้อำนาจบาตรใหญ่ของนักแสดงอูจุนซอ ได้กลับลำเปลี่ยนคำพูดหลังจากผ่านไปเพียงแค่วันเดียว

ในการให้สัมภาษณ์เมื่อเช้านี้ นายคิมระบุว่า:

> "ผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงมาหลายปีจนไม่สามารถตัดสินใจอย่างมีเหตุผลได้ ผมเลยเกิดความรู้สึกเป็นปรปักษ์กับคุณอูจุนซอที่ตั้งใจทำงานมาตลอดอย่างไม่มีเหตุผลครับ"

หลังจากกล่าวขอโทษต่อสาธารณชนว่า

> "ผมขอโทษครับที่กุเรื่องโกหกขึ้นมาเพราะอารมณ์ชั่ววูบ"

เขาก็ได้เน้นย้ำว่า:

> "ตลอดสามปีที่ผ่านมา จุนซอดีกับผมเสมอครับ ไม่เคยมีการใช้อำนาจบาตรใหญ่เลยสักนิด"

นอกจากนี้เขายังระบุด้วยว่าจะยอมรับความผิดทางกฎหมายสำหรับการให้สัมภาษณ์เท็จ

➝ เชี่ย เงินโอนเข้าไวมาก

➝ ถ้ายอมรับผิดทางกฎหมาย งั้นก็ฟ้องเลยสิ อ้าว เดี๋ยวนะ ฟ้องไม่ได้นี่หว่า เพราะเห็นชัด ๆ ว่าโกหก 555

➝ โห แถเนียนจนดูปลอมเลยว่ะ

ตอนที่ข่าวนี้ออกมาแรก ๆ กระแสตอบรับไม่ดีเลย

แทบจะไม่มีใครเชื่อ

ที่จริงแล้ว หลายคนสงสารอดีตผู้จัดการด้วยซ้ำ โดยคิดว่าเขาถูกอูจุนซอและค่ายต้นสังกัดข่มขู่

แต่แล้วอดีตผู้จัดการก็โพสต์แถลงการณ์ขอโทษลงบนโซเชียลมีเดียของตัวเอง และสถานการณ์ก็บานปลายจนคุมไม่อยู่

พร้อมกับเรื่องราวโดยละเอียดที่ไม่ได้เอ่ยถึงในการสัมภาษณ์ เขาเปิดเผยว่าตนเองตั้งใจปลุกกระแสล่าแม่มดใส่อูจุนซออย่างไม่มีมูลความจริง

เมื่อเจอจุดหักมุมที่คาดไม่ถึงนี้ บรรดาคนที่วางตัวเป็นกลางมาตั้งแต่เมื่อวานก็แห่กันเข้ามาตะโกนว่า:

"เห็นไหมล่ะ? ฉันบอกแล้ว!"

➝ โคตรน่ารังเกียจ ลองนึกสภาพว่าโดนคนที่เจอหน้ากันทุกวันมาตลอดสามปีหักหลังดูสิ

↳ ทีนี้ฉันเข้าใจถ่องแท้เลยว่าทำไมพวกคนดังถึงไม่ไว้ใจใคร

➝ เลิกเอาโรคซึมเศร้ามาเป็นข้ออ้างสักทีเถอะ โคตรเบื่อเวลาได้ยินข้ออ้างลดหย่อนความผิดละ

↳ เอาจริงนะ บอกว่าแมวพิมพ์ยังน่าเชื่อกว่าอีก

↳ ฉันเป็นโรคซึมเศร้ามาหลายปี ยังไม่เคยไปใส่ร้ายใครเลย ฟังดูเหมือนเป็นโรคหลอกตัวเอง (Ripley Syndrome) มากกว่าโรคซึมเศร้าอีก

➝ เพราะคนแบบนี้ไงผู้ป่วยซึมเศร้าถึงโดนด่า คนที่ทนทุกข์อยู่จริง ๆ เลยไม่กล้าปริปากพูดก็เพราะคนอย่างหมอนี่แหละ

➝ แต่ถามจริง มันเป็นไปได้เหรอ? ไม่ใช่โรคจิตเภทซะหน่อย แค่โรคซึมเศร้า คนเราจะทำเรื่องแบบนี้ได้เพราะซึมเศร้าจริงดิ?

↳ ซึมเศร้ามันก็แค่ข้ออ้างแหละ ถ้าลองอ่านคำขอโทษดู สรุปใจความได้แค่ว่า "ผมอยากให้คนเกลียดอูจุนซอ"

↳ การที่เขารีบโพสต์ขอโทษทันทีที่เรื่องเริ่มบานปลาย ก็พิสูจน์แล้วว่าสติดีครบถ้วน 555

➝ ถ้าฉันเป็นอูจุนซอ ฉันฟ้องผู้จัดการไปแล้ว ถ้าตัวเองบริสุทธิ์จริง ก็เห็น ๆ อยู่ว่าต้องฟ้องหมิ่นประมาท

↳ ไม่ใช่ทุกคนจะใจร้ายแบบแกหรอกนะ... แฟนคลับเก่าแก่รู้ดีว่าจุนซอรักผู้จัดการตัวเองขนาดไหน ถึงจะตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาก็คงไม่อยากฟ้องคนที่เปรียบเหมือนคนในครอบครัวหรอก

↳ ถ้าเป็นงั้นจริง เขาก็พ่อพระแล้วล่ะ

โลกอินเทอร์เน็ตลุกเป็นไฟ

อดีตผู้จัดการที่ตอนแรกดูเหมือนจะเป็นเหยื่อผู้บริสุทธิ์ จู่ ๆ ก็อ้างว่าตัวเองสติไม่สมประกอบ ซึ่งเป็นข้ออ้างที่ผู้กระทำผิดมักนำมาใช้ กระแสสังคมจึงพลิกกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ

คนที่เคยเยาะเย้ยอูจุนซอหายวับไปแทบจะในทันที

ภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง เขาก็กลายเป็น 'ดาราผู้น่าสงสารที่ถูกคนใกล้ตัวหักหลัง'

แน่นอนว่าประเด็นดราม่าในไลฟ์สดเมื่อไม่กี่วันก่อนยังคงทำให้ผู้คนลังเลที่จะชื่นชมนิสัยของเขาอย่างเต็มปาก

ทว่าภาพลักษณ์คนดีที่เขาสั่งสมมานานหลายปีก็ยังมีน้ำหนักอยู่

และการที่เขาอดทนต่อการใส่ร้ายป้ายสีที่ดูไร้สาระอย่างเงียบ ๆ ก็ทำให้เขาดูเป็นคนเข้มแข็ง

จากนั้นในช่วงเย็น อูจุนซอก็โพสต์ข้อความขนาดยาวลงบนโซเชียลมีเดีย

[อดีตผู้จัดการเปรียบเสมือนคนในครอบครัวของผมครับ ผมเพียงแค่ตัดสินใจว่าในเมื่อเขาจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาอย่างเร่งด่วน เราจึงไม่สามารถทำงานร่วมกันได้อีกต่อไป ถึงอย่างนั้น ผมก็หวังว่าสักวันหนึ่งหลังจากที่เขารักษาตัวจนหายดีแล้ว เราจะได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งครับ]

[ตอนที่ข่าวออกมาครั้งแรก ผมรู้สึกว่าวิธีรับมือของผมอาจทำให้ผู้จัดการต้องถลำลึกจนกู่ไม่กลับ นั่นเป็นเหตุผลที่ผมไม่สามารถพูดอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าได้ ผมต้องขออภัยทีมงานและเพื่อนนักแสดงอย่างจริงใจ ที่ต้องมาเดือดร้อนเพราะข่าวที่ถูกปล่อยออกมาก่อนที่ซีรีส์ของเราจะอวสานครับ]

[ผมต้องขออภัยอย่างสุดซึ้งสำหรับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นตลอดสองวันที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม ผมมีคำขอเพียงข้อเดียวครับ ขอความกรุณาทุกท่านอย่าวิพากษ์วิจารณ์อดีตผู้จัดการของผมอย่างรุนแรงเลย สิ่งที่เขาต้องการคือการรักษา ไม่ใช่การประณาม ผมหวังจากใจจริงว่าเขาจะได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมและหายดีครับ]

ช่างเป็นถ้อยแถลงที่ดูเป็นผู้ใหญ่และถ่อมตนอย่างยิ่ง

ทุกคนต่างชื่นชมในความใจกว้างของอูจุนซอ

ไม่มีใครรู้เลยสักคนว่าทั้งหมดนี้เป็นการแสดงตามบทที่เตี๊ยมกันมา

บรรดาคนที่เคยวิพากษ์วิจารณ์เขาในตอนแรกต่างพากันหน้าแตก และเริ่มมองหาเป้าหมายใหม่

➝ พวกนักข่าวควรเช็กข้อเท็จจริงก่อนลงข่าวนะ คนพวกนี้ยังกล้าเรียกตัวเองว่านักข่าวอยู่อีกเหรอ?

เป้าหมายรายต่อไปจึงตกเป็นของ OO เดลี่ สำนักข่าวที่นำเสนอบทสัมภาษณ์พิเศษนั่นเป็นที่แรก

ที่ตลกร้ายก็คือนักข่าวคนนั้นกลับเป็นคนที่รายงานข้อมูลได้ถูกต้องแม่นยำที่สุดกว่าใครเพื่อน

แต่จู่ ๆ เขากลับถูกตราหน้าว่าเป็นพวกนักข่าวขยะที่เขียนข่าวเรียกยอดคลิกซะงั้น

นักข่าวคนนั้นต้องการจะลงข่าวภาคต่อเพื่อกู้ชื่อเสียงของตัวเอง แต่กลับถูกเบื้องบนสั่งระงับไว้

ทุกคนในวงการต่างก็รู้ดีว่าอูจุนซอใช้เส้นสายอยู่เบื้องหลัง

แต่การดึงดันขุดคุ้ยต่อไปมันมีความเสี่ยงมากเกินไป

'มันจะไม่ใช่แค่การตั้งตนเป็นศัตรูกับอูจุนซอเท่านั้น'

แต่มันยังหมายถึงการเป็นปฏิปักษ์กับทางสถานีโทรทัศน์และเหล่านักลงทุน ที่เพิ่งจะได้ถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะกระแสสังคมพลิกกลับมาดีขึ้นอีกด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว อูจุนซอก็รอดตัวไปได้

เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแห่งชัยชนะอันท่วมท้น

ไม่เพียงแต่เขาจะรอดพ้นวิกฤตที่แม้แต่ค่ายต้นสังกัดอันไร้น้ำยาของตัวเองยังจัดการไม่ได้ แต่สาธารณชนก็กลับมารักเขาอีกครั้งแล้ว

'ฉันคือคนที่ถูกกำหนดมาให้ประสบความสำเร็จจริง ๆ'

เขารู้สึกแบบนี้มาตั้งแต่ตอนเกิดเรื่องไลฟ์สดแล้ว แต่ตอนนี้ความเชื่อมั่นนั้นกลับยิ่งแรงกล้าขึ้นกว่าเดิม

'โลกใบนี้ไม่ต้องการให้ฉันล้มเหลวหรอก'

เป็นความเชื่อมั่นที่ว่า ในท้ายที่สุดแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นไปตามที่เขาต้องการเสมอ

"ฉันนี่แหละเจ๋งที่สุด!!!!"

เมื่อพัฒนาระดับจากความมั่นหน้าอย่างบ้าคลั่งไปสู่ความเชื่อที่ว่าจักรวาลนี้หมุนรอบตัวอูจุนซอ เขาจึงแผดเสียงร้องออกมาด้วยความหลงระเริงในชัยชนะ

ในเวลาเดียวกันนั้น ผมก็นั่งจิบกาแฟพลางอ่านข่าวพวกนั้นไปด้วย

"หืม~"

รอยยิ้มค่อย ๆ เผยขึ้นบนใบหน้าของผมขณะมองดูคอมเมนต์ที่พลิกกลับตาลปัตรแทบจะในชั่วข้ามคืน

ผมได้แต่หวังว่าอูจุนซอจะหลงระเริงไปกับเสียงปรบมือที่ได้รับอยู่ตอนนี้ให้เต็มที่