ตอนที่ 58

บทที่ 58

'เมื่อกี้... เขาเพิ่งจะโมโหใส่ฉันงั้นเหรอ'

ผู้อำนวยการชินกะพริบตาด้วยความมึนงงสับสนอย่างหนัก

ในฐานะญาติผู้น้องของซีอีโอ เขาไม่เคยถูกอีกฝ่ายตะคอกใส่มาก่อนเลยสักครั้ง

ถ้าจะว่ากันตามตรง มักจะเป็นซีอีโอเสียมากกว่าที่ต้องคอยสังเกตอารมณ์ของเขา

นั่นเป็นเพราะผู้อำนวยการชินรับผิดชอบงานของบริษัทจำนวนมหาศาล แถมพนักงานใต้บังคับบัญชายังซื่อสัตย์ต่อเขาอย่างสุดซึ้ง

เขาจึงไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมตอนนี้ตัวเองถึงกำลังถูกซีอีโอด่าทออย่างสาดเสียเทเสีย

'เฮอะ'

ต่างจากผู้อำนวยการชินที่ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก ฮยอนจินแกรีบก้มเก็บเอกสารที่ซีอีโอขว้างทิ้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"ผู้อำนวยการครับ นี่ครับ..."

หลังจากรับเอกสารจากฮยอนจินแก ผู้อำนวยการชินก็รีบตรวจสอบเนื้อหาข้างในทันที

เอกสารปึกหนานี้ถูกส่งมาจากทีมกฎหมายของ 'อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์'

เนื้อหาในเอกสารชี้ให้เห็นว่าพบเงื่อนไขที่ไม่เป็นธรรมจำนวนมากในสัญญาผูกขาดของยูซึลโฮกับค่ายสตาร์แอคเตอร์ส และหลายข้อก็ผิดแปลกไปจากแนวทางสัญญาผูกขาดมาตรฐานที่คณะกรรมการยุติธรรมทางการค้าของเกาหลีกำหนดไว้อย่างมาก

ตั้งแต่อัตราส่วนการแบ่งรายได้ที่ยูซึลโฮเสียเปรียบอย่างหนัก ไปจนถึงข้อสัญญาที่เอาเปรียบขั้นรุนแรง

"น...นี่มันอะไรกัน"

แน่นอนว่าทุกคนที่อยู่ในนั้น... รวมถึงผู้อำนวยการชิน... ต่างก็รู้ดีว่าสัญญานี้เอื้อประโยชน์ให้ต้นสังกัดมากกว่าตัวศิลปินอย่างมหาศาล

พวกเขาแค่ไม่เคยคิดจะแก้มัน เพราะที่ผ่านมามันไม่เคยเกิดปัญหาอะไรเลย

นักแสดงส่วนใหญ่ที่เซ็นสัญญากับสตาร์แอคเตอร์สล้วนเป็นคนที่มองว่าสัญญาแบบนี้ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว และต่างพยายามอย่างหนักเพื่อให้มีงานทำต่อไป

ไม่เคยมีใครลุกขึ้นมาต่อต้าน

และเมื่อใดก็ตามที่มีนักแสดงบางคนบ่นว่าบริษัทหักส่วนแบ่งรายได้ไปมากเกินไป ผู้อำนวยการชินก็จะออกโรงจัดการทันที

หลังจากปั่นหัวนิดหน่อยด้วยคำพูดทำนองว่า 'ถ้ามัวแต่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินแค่นี้ แล้วเมื่อไหร่จะประสบความสำเร็จ' สลับกับ 'แต่พวกเราก็ยังคอยหนุนหลังนายอยู่ไม่ใช่เหรอ' ปัญหาเหล่านั้นก็จะเงียบหายไปเสมอ

ดังนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่ข้อสัญญาอันไม่เป็นธรรมเหล่านี้กลายเป็นปัญหาขึ้นมาจริง ๆ

"นี่เป็นความผิดของคุณทั้งหมด!"

ประธานบริษัทที่ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธโยนความผิดทั้งหมดไปให้ผู้อำนวยการชิน

"ปีที่แล้วผมบอกคุณว่ายังไง! ผมบอกแล้วใช่ไหมว่ากรณีของยูซึลโฮ เราควรใช้สัญญามาตรฐานเหมือนค่ายอื่น ๆ! นี่แหละคือสิ่งที่ผมกังวล! แต่คุณก็เป็นคนบอกเองว่าจะรับผิดชอบไม่ใช่หรือไง!"

"ฮยองก็เห็นด้วยเหมือนกันนี่! ผมบอกแล้วว่าหมอนั่นมันพวกขยะจิตใจอ่อนแอ เราแค่ค่อย ๆ จัดการมันก็ได้ แล้วฮยองก็ชอบใจแถมยังบอกให้ผมเพิ่มอัตราส่วนแบ่งเองไม่ใช่หรือไง!"

"ตอนนี้มึงเรียกใครว่า 'ฮยอง' วะ?! กูเป็นประธานบริษัทนะโว้ย ไอ้เวรนี่! ตั้งสติหน่อย!!"

"ฮยองนั่นแหละตั้งสติก่อน!!"

สองพี่น้องสลัดคราบความเป็นมืออาชีพทิ้งไปจนหมดสิ้น แล้วหันมาตะโกนด่าทอกันลั่น

ในขณะเดียวกัน มีเพียงฮยอนจินแกที่กำลังนั่งดูเอกสารเงียบ ๆ

นี่คือข้อเสนอไกล่เกลี่ยจากอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งส่งมาอย่างสุภาพนอบน้อมเป็นที่สุด

ทางนั้นเจอช่องโหว่ในสัญญาของสตาร์แอคเตอร์ส และกำลังส่งสัญญาณเตือนให้ทางค่ายยอมปล่อยตัวยูซึลโฮไปเงียบ ๆ ก่อนที่เรื่องนี้จะบานปลายกลายเป็นคดีความ

'พูดตามตรง นั่นมันไม่ใช่สัญญาด้วยซ้ำ มันคือการขูดรีดกันชัด ๆ'

ฮยอนจินแกเองก็รู้อยู่แก่ใจดี

ถึงอย่างนั้น เรื่องนี้ก็เกิดขึ้นกะทันหันเสียจนเขาอดรู้สึกผิดหวังไม่ได้

'อย่างน้อยก็น่าจะบอกกันสักคำ'

เขารู้สึกเหมือนโดนยูซึลโฮหักหลัง

ก่อนจะตระหนักได้ว่าความรู้สึกนี้มันช่างคุ้นเคยอย่างประหลาด

มันคือสิ่งที่ยูซึลโฮพูดกับเขาเมื่อไม่กี่วันก่อนเป๊ะเลย

'ฉันนี่มันหน้าด้านจริง ๆ...'

ความหน้าไม่อายของตัวเองช่างไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ

"แล้วเราจะเอายังไงกันดี จะปล่อยให้อูยอนฉกตัวเขาไปเฉย ๆ เหรอ"

"แกพูดเรื่องอะไรน่ะ ต่อให้เป็นสัญญาที่ไม่เป็นธรรม แต่มันก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นเสียหน่อย ชิ"

ประธานค่ายเดาะลิ้น

"สมมติว่าเรื่องถึงศาลจริง กว่าจะได้ข้อสรุปก็ต้องกินเวลาเป็นปี ๆ แกคิดว่าอูยอนจะยอมเสียเวลาอยู่ข้างยูซึลโฮนานขนาดนั้นเลยหรือไง พวกนั้นก็แค่ดูถูกพวกเรา คิดว่ามาขู่แบบนี้แล้วเราจะยอมถอยล่ะสิ"

ผู้อำนวยการชินพยักหน้าเห็นด้วย

"ก็จริง การที่พวกเขาคิดว่าจะมาแย่งดาวเด่นเพียงคนเดียวของเราไปได้ง่าย ๆ แบบนี้ แสดงว่าพวกเขาไม่ได้เห็นหัวเราเลย อยากลองดีก็เอาสิ"

"ดี! เอาตามนั้นแหละ!"

สองพี่น้องกลับมาเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันอีกครั้งในทันที

ฮยอนจินแกที่ยืนมองอย่างร้อนใจอยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง

"แต่เราจะสู้ค่าทนายไหวเหรอครับ ในเมื่อคู่กรณีคืออูยอน..."

"หมายความว่ายังไงที่ว่าเพราะเป็นอูยอน! นี่แกก็ดูถูกพวกฉันด้วยเหมือนกันใช่ไหม"

"ม-ไม่ใช่ครับ! ไม่ใช่อย่างนั้น ผมก็แค่เป็นห่วงเฉย ๆ"

ฮยอนจินแกละล่ำละลักตอบพลางเหงื่อแตกพลั่ก

ประธานค่ายจ้องเขาเขม็งพลางตวาดใส่

"อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ไม่ได้คิดจะฟ้องร้องจริง ๆ หรอก แกคิดว่าถ้าเรื่องบานปลายจนเป็นคดีความขึ้นมาแล้วพวกเราจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวหรือไง ที่สำคัญกว่านั้น ยูซึลโฮเองก็จะต้องมาเสียเวลากับคดีความด้วย หมอนั่นก็แค่กำลังขุดหลุมฝังศพตัวเองนั่นแหละ เหอะ"

ฮยอนจินแกพยักหน้าเงียบ ๆ

ประธานค่ายกับผู้อำนวยการชินอาจจะร้ายกาจราวกับสัตว์ป่า แต่สิ่งที่พวกเขาเพิ่งพูดมาก็ไม่ผิด

ไม่ว่าสัญญาจะเอาเปรียบแค่ไหน สังคมก็ไม่มีทางมองนักแสดงที่พยายามชิ่งหนีไปอยู่ค่ายที่ดีกว่าทันทีที่เริ่มดังแล้วในแง่ดีแน่

'ซึลโฮเองก็น่าจะรู้เรื่องนั้นดี'

ยูซึลโฮที่เขาเฝ้าดูมาตลอดหลายเดือนไม่ได้ดูโง่พอที่จะทำเรื่องแบบนี้

เขายังคงไม่เข้าใจอยู่ดี

แต่ฮยอนจินแกก็ยังคงเป็นแค่สุนัขรับใช้ของบริษัท

เขาเคลื่อนไหวตามคำสั่งของเจ้านาย

"คุณทนายครับ ช่วยดูนี่หน่อยครับ"

สตาร์แอคเตอร์สที่ไม่เคยคิดแม้แต่จะตั้งฝ่ายกฎหมายให้เป็นเรื่องเป็นราวเพราะงกเงิน ต้องรีบจ้างทนายความมาเป็นการด่วน

หลังจากให้ทนายตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ามีข้อสัญญาไหนที่อาจถูกนำมาใช้เล่นงานพวกเขาได้บ้าง พวกเขาก็ส่งหนังสือตอบกลับเพื่อปฏิเสธข้อเสนอของอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์

"ฮยอง เรามาเตรียมปล่อยข่าวกันเลยเถอะ!"

"เพื่ออะไรกัน?"

"เรื่องที่ยูซึลโฮลืมกำพืดตัวเองแล้วพยายามจะหนีไปอยู่ค่ายอื่นไง! เราควรปล่อยข่าวให้นักข่าวรู้เลย!"

เมื่อได้ยินข้อเสนอของผู้อำนวยการชิน ท่านประธานก็มีท่าทีลังเล

สีหน้าของเขาเหมือนจะบอกว่า 'เอ่อ... ไม่ดีมั้ง'

"ฮยอง?"

"เฮ้ย ลองคิดดูสิ ถ้าไม่มียูซึลโฮ ปีนี้เราซวยแน่ เราจะเอาอะไรไปโปะเงินลงทุนที่เพิ่งได้มาล่ะ? ที่บริษัทกำลังรุ่งอยู่ตอนนี้ก็เพราะเขานะ"

"แล้วจะให้เรารับคนที่หักหลังเรากลับมางั้นเหรอ?"

"ใครบอกว่าจะให้เขาอยู่ตลอดไปล่ะ? ทำให้เขาสงบลงแล้วรีดใช้งานเขาให้คุ้มก่อนสิ ถ้าเราตราหน้าว่าเขาเป็นคนทรยศแล้วทำลายภาพลักษณ์เขา เราก็จะใช้งานเขาไม่ได้อีก เราควรสูบเลือดสูบเนื้อเขาให้แห้งก่อนค่อยถีบหัวส่ง"

ถึงแม้จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่เหตุผลของท่านประธานที่ให้ตัดสินใจอย่างรอบคอบก็ไม่ได้ผิดอะไร

ผู้อำนวยการชินรู้ว่าอีกฝ่ายพูดถูก

แม้จะยังฉุนเฉียว แต่เขาก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้นักข่าวระแคะระคายเรื่องนี้

ทว่าอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ไม่ยอมถอย

พวกเขาเสนอให้ตกลงกันเงียบ ๆ อีกครั้ง แถมยังเสนอจะจ่ายค่าฉีกสัญญาทั้งหมดแทนยูซึลโฮอีกด้วย

ท่านประธานและผู้อำนวยการชินถึงกับแค่นหัวเราะออกมาทันที

"ไอ้พวกเวรนี่คิดว่าใช้เงินแก้ปัญหาได้ทุกอย่างหรือไง! ถ้าเสนอจ่ายค่าฉีกสัญญาให้มากกว่าเดิมสักหลายเท่าก็ว่าไปอย่าง! ไม่อย่างนั้นก็ฝันไปเถอะ!"

ด้วยความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ พวกเขาจึงพยายามค้นหาวิธีสารพัดเพื่อจัดการกับเรื่องนี้

หากยูซึลโฮยังดึงดันไม่ยอมกลับมา พวกเขาก็เตรียมแผนที่จะทำลายเขาให้ย่อยยับ

ทนายความของพวกเขาให้คำแนะนำว่า

"หากการเจรจาล้มเหลวโดยสิ้นเชิง ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่คือการพุ่งชนตรง ๆ ครับ พวกเขาจะยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวเพื่อระงับผลบังคับใช้ของสัญญาผูกขาด"

"หมายถึงการที่ศาลสั่งระงับผลบังคับใช้ของสัญญาชั่วคราวใช่ไหม"

"ใช่ครับ เคยมีคดีตัวอย่างที่คนบันเทิงต่อสู้กับต้นสังกัดด้วยวิธีนี้มาแล้ว กว่าศาลจะตัดสินก็ต้องใช้เวลาหลายเดือน และในช่วงเวลานั้นพวกเขาจะไม่สามารถรับงานได้เลย ถือเป็นความเสียเปรียบของฝั่งศิลปินเต็ม ๆ ครับ"

ท่านประธานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ตอนนี้พวกเขาเตรียมพร้อมรับมือแล้ว ไม่ว่าอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์จะเลือกใช้วิธีไหนก็ตาม

'ก็เข้ามาเลย'

ระหว่างที่รอ ก็มีพัสดุจัดส่งมาถึง

แตกต่างจากเอกสารปึกหนาที่เคยส่งโต้ตอบกันก่อนหน้านี้ ซองพัสดุชิ้นนี้เบาหวิวราวกับจะปลิวลมได้

สิ่งที่อยู่ข้างในคือ...

"ยูเอสบีงั้นเหรอ"

มันคือยูเอสบีแฟลชไดรฟ์ที่ออกแบบมาเป็นรูปตุ๊กตาหมีตัวน้อยน่ารัก

ท่านประธานพยายามข่มความรู้สึกไม่สบายใจที่เริ่มก่อตัวขึ้น แล้วเปิดดูไฟล์ที่เก็บอยู่ข้างใน

เนื้อหาในนั้นน่าตกใจเสียจนทุกคนอ้าปากค้าง

"...เชี่ยเอ๊ย"

ในแฟลชไดรฟ์มีคลิปวิดีโอตอนที่ท่านประธานและพนักงานในค่ายรังแกยูซึลโฮไปจนถึงขั้นทำร้ายร่างกาย

ใบหน้าของทุกคนซีดเผือดลงในทันที

"น-นี่มันอะไรกัน ภาพจากกล้องวงจรปิดใช่ไหม พวกนั้นเอาภาพกล้องวงจรปิดของบริษัทเราไปได้ยังไง"

"มีกระทั่งภาพแคปหน้าจอแชทคาเคาทอล์กของพนักงานเราด้วย นี่มันกรุ๊ปแชทที่เราตั้งมาเพื่อนินทายูซึลโฮโดยเฉพาะเลยนี่... พวกนั้นรู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน"

"แล้วไฟล์เสียงนี่มันอะไร"

หลังจากได้ฟังไฟล์เสียงที่ยูซึลโฮแอบอัดไว้เอง ท่านประธานก็ระเบิดอารมณ์ออกมา

"ไอ้เวรนี่แอบอัดเสียงตอนฉันด่ามัน! ทนาย! มันอัดเสียงฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต! ฉันฟ้องมันเรื่องนี้ได้ไหม!"

ขณะที่ท่านประธานกำลังเดือดดาล ทนายความก็ถอนหายใจ

ทันทีที่ตรวจสอบภาพเหล่านั้น เขาก็ถอดแว่นออกและแทบจะถอดใจไปแล้ว

"การอัดเสียงบทสนทนาที่ตัวเองร่วมวงอยู่ด้วยไม่ถือว่าผิดกฎหมายครับ ผู้เสียหายรวบรวมไฟล์เสียงพวกนี้ไว้เป็นหลักฐาน เราทำอะไรกับเรื่องนี้ไม่ได้เลย..."

"ผู้เสียหายบ้าอะไรกัน! พวกเราลงไม้ลงมือกับมันไปสักกี่ทีเชียว!"

ผู้อำนวยการชินตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด

แต่มีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาที่แสดงให้เห็นว่ายูซึลโฮถูกพนักงานในบริษัทกลั่นแกล้ง... ทั้งโดนตบหัว โดนตั้งใจขัดขาให้ล้ม และการก่อกวนสารพัดรูปแบบ

ดูเหมือนว่าเขาจะแอบรวบรวมหลักฐานอย่างละเอียดมาตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เพราะแค่ไฟล์พวกนี้ก็กินพื้นที่จัดเก็บไปไม่น้อยเลย

ทนายความอธิบายว่านี่ถือเป็นการละเมิดกฎหมายแรงงาน และเป็นเหตุผลเพียงพอที่จะบอกเลิกสัญญาได้

"คุณอาจถูกดำเนินคดีอาญาตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำครับ ตอนนี้อีกฝ่ายมีหลักฐานทั้งหมดอยู่ในมือ พวกคุณไม่ได้ถือไพ่เหนือกว่าอีกต่อไปแล้ว"

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน

พวกเขาถูกโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวจนทำอะไรไม่ถูก

"มันไปเตรียมของพวกนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ"

ผู้อำนวยการชินหัวเราะแห้งๆ ไม่อยากจะเชื่อความจริงที่อยู่ตรงหน้า

ไม่ว่าอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์จะเข้ามายื่นมือสอดมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่พวกนั้นจะรวบรวมหลักฐานทั้งหมดนี้ให้เขาได้

เวลามันมีไม่พอหรอก

ซึ่งนั่นหมายความว่า...

ยูซึลโฮเป็นคนวางแผนเรื่องทั้งหมดนี้เอง

'คนคนเดียวจะเตรียมการได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ'

เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด

ก็แหงล่ะ

เพราะยูซึลโฮไม่ได้เตรียมการเรื่องนี้อยู่คนเดียวไงล่ะ

วันที่รู้ว่าผู้อำนวยการชินคือผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ปาไข่ ยูซึลโฮก็ติดต่อสำนักงานนักสืบไปทันที

เขาขอให้พวกนั้นรวบรวมหลักฐานการกลั่นแกล้งที่เขาได้รับจากพนักงานในค่าย

ไม่ว่าจะต้องแฮ็กระบบกล้องวงจรปิดของบริษัทหรือแฮ็กมือถือพนักงาน เขาก็บอกให้พวกนั้นไม่ต้องสนใจวิธีการ

และพวกเขาก็ทำตามนั้นเป๊ะๆ

'สัญญาต้องเป็นสัญญา'

พวกนักสืบยังไม่เคยตกลงอย่างเป็นทางการว่าจะมาเป็นพวกเดียวกับยูซึลโฮ

แต่พวกเขาก็สัญญาว่าจะช่วยให้เขาสามารถยืนหยัดด้วยตัวเองได้

และเพื่อจะยืนหยัดด้วยตัวเองให้ได้ ยูซึลโฮจำเป็นต้องเป็นอิสระจากทั้งพ่อแม่และค่ายต้นสังกัด

"...พวกเราจบเห่แน่"

กลุ่มคนที่ไม่อยากจะเชื่อว่ามีใครคอยหนุนหลังยูซึลโฮอยู่ได้แต่พึมพำอย่างเหม่อลอย

มาถึงจุดนี้ สตาร์แอคเตอร์สก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว

"ยอมความกันเถอะ"

น้ำเสียงเหนื่อยล้าของประธานบริษัทดังก้องไปทั่วห้อง

ผู้อำนวยการชินตัวสั่นด้วยความโกรธแค้น

"ไม่มีทางเด็ดขาด"

คนเพียงคนเดียวที่ไม่ได้อยู่ในหลักฐานวิดีโอเอ่ยเสียงแข็ง

"ฉันจะสู้เรื่องนี้ให้ถึงที่สุด!"