ตอนที่ 60

บทที่ 60

➝ เชี่ยเอ๊ย มีใครจำคดีนี้ได้บ้าง? จับคนร้ายชนแล้วหนีได้แล้วนะ

↳ โห ฉันเคยดูเรื่องนี้ในรายการ 'Unanswered Questions' จับได้จริงดิ?

↳ คดีนี้เกือบสิบปีแล้วไม่ใช่เหรอ? จับได้ไงเนี่ย โคตรบ้าเลย

↳ เห็นว่าจับได้เพราะมีคนแจ้งเบาะแสนะ 5555

↳ ค่อยยังชั่วหน่อยㅠㅠ บางทีความยุติธรรมอาจจะมีอยู่จริงก็ได้นะ

↳ เฮ้ย แต่เห็นบอกว่าคนแจ้งเบาะแสคือยูซึลโฮ?

↳ ?

ข่าวตลอดทั้งวันต่างนำเสนอเรื่องราวของคดีค้างเก่าที่ในที่สุดก็คลี่คลายลงได้หลังจากผ่านไปสิบปี

และหลังจากมีการเอ่ยชื่อคนที่ไม่คาดคิดขึ้นมา ความสนใจของสาธารณชนที่มากอยู่แล้วก็ยิ่งปะทุขึ้นไปอีก

➝ สรุปว่าคนแจ้งเบาะแสคือยูซึลโฮ แล้วคนร้ายก็คือผู้อำนวยการค่ายของยูซึลโฮงั้นเหรอ? โคตรบ้าเลย

➝ แล้วยูซึลโฮไปรู้เรื่องนี้ได้ไงวะ? พวกเขารู้จักกันมานานแล้วเหรอ??

↳ ไม่อะ ยูซึลโฮเพิ่งเข้าค่ายนั้นมาได้แค่ปีเดียวเอง

↳ ไม่ว่าจะยังไงก็เถอะ ยูซึลโฮทำเรื่องสุดยอดมาก เขาเป็นฮีโร่จริง ๆ

➝ แต่ตัวตนของยูซึลโฮในฐานะคนแจ้งเบาะแสควรจะถูกปิดเป็นความลับไม่ใช่เหรอ? ㅠㅠ พวกเขาควรปกป้องคนแจ้งเบาะแสสิ...

↳ เหมือนว่าข้อมูลจะหลุดไปถึงนักข่าวระหว่างการสืบสวนนะ

➝ เชี่ย พนักงานค่ายนั้นคงหลอนตายชัก เจ้านายตัวเองเป็นอาชญากรตัวเป็น ๆ เลยนะเว้ย

↳ ค่ายนั้นฉาวเรื่องข่าวลือสารพัดในวงการอยู่แล้ว มีคนบอกว่าผู้อำนวยการเคยเป็นนักเลงมาก่อนด้วย

↳ เรื่องจริงเลยแหละ

↳ เอาจริงดิ?

↳ เออ ได้ยินจากคนวงในมาตั้งนานแล้ว พนักงานที่นั่นก็พวกนักเลงหัวไม้ทั้งนั้น

➝ เดี๋ยวนะ ผู้อำนวยการกับคนร้ายเป็นญาติกันเหรอ? ค่ายนั้นโสมมกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย

➝ ยูซึลโฮต้องต่อสู้กับอะไรตามลำพังมาบ้างเนี่ย...

↳ นับถือใจเลยจริง ๆ

↳ ในเมื่อรู้กันทั่วแล้วว่าเขาเป็นคนแจ้งเบาะแส เขาก็ควรรีบออกจากค่ายนั้นให้เร็วที่สุดเลยนะ;;

↳ แหงล่ะ ป่านนี้ผู้อำนวยการคงเกลียดขี้หน้าเขาไปแล้วแหละ...

↳ ฉันก็เป็นห่วงเหมือนกัน ใครจะรู้ว่าเขาจะโดนแก้แค้นแบบไหนถ้ายังขืนอยู่ที่นั่นต่อ

หลังจากที่ตัวตนของยูซึลโฮในฐานะคนแจ้งเบาะแสถูกเปิดเผย ผู้คนก็ได้รับรู้ถึงความเกี่ยวโยงระหว่างเขากับคนร้าย ทำให้โลกอินเทอร์เน็ตวุ่นวายขั้นสุด

ยิ่งเมื่อรู้ว่าคนร้ายเป็นญาติผู้น้องของผู้อำนวยการค่าย ผู้คนนับไม่ถ้วนก็เริ่มส่งเสียงเรียกร้องว่า 'ต้องมีคนออกโรงปกป้องยูซึลโฮจากค่ายของเขา'

ในขณะที่การถกเถียงทวีความรุนแรงและโลกอินเทอร์เน็ตเดือดระอุขึ้นเรื่อย ๆ ยูซึลโฮก็ได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการผ่านบัญชีโซเชียลมีเดียที่เพิ่งสร้างใหม่

➝ แถลงการณ์อย่างเป็นทางการของยูซึลโฮออกมาแล้ว!!!!!1

↳ ใครก็ได้ช่วยสรุปมาให้สามบรรทัดที

↳ เขาบอกว่าสงสัยคนร้ายมาหลายเดือนแล้ว แต่แจ้งความทันทีไม่ได้เพราะขาดหลักฐาน เขาขอโทษครอบครัวของเหยื่อก่อนเป็นอันดับแรก พร้อมบอกว่าเขาหวังว่าจะสามารถแจ้งเรื่องได้เร็วกว่านี้

↳ เขาบอกด้วยว่าไม่ได้รับการคุ้มครองใด ๆ จากค่ายเลยระหว่างขั้นตอนการแจ้งความ ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างที่คนวงในพูดกันเมื่อวานเป๊ะ คนร้ายขึ้นชื่อเรื่องความโรคจิต มันเอาแต่ด่ายูซึลโฮลับหลังตอนประชุมแถมยังแต่งเรื่องโกหกใส่ร้ายเขาด้วย

↳ คนร้ายมีสายเลือดเดียวกันกับผู้อำนวยการจริง ๆ นั่นเลยทำให้เรื่องมันยากขึ้นไปอีก เพราะเหตุการณ์นี้ เขาเลยรู้สึกว่าความเชื่อใจระหว่างตัวเขากับค่ายไม่สามารถรักษาไว้ได้อีกต่อไป จึงขอยกเลิกสัญญา ดูเหมือนว่าอย่างน้อยค่ายจะยังมีจิตสำนึกมากพอที่จะยอมตกลงทันที

↳ ขอสรุปสามบรรทัดไง นั่นมันยาวเกินไปแล้ว

↳ ไปฝึกทักษะการอ่านจับใจความมาใหม่ไป ไอ้บ้าเอ๊ย

➝ ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะได้เห็นยูซึลโฮเปิดแอคเคานต์โซเชียล

↳ จนถึงตอนนี้คงจัดการทุกอย่างผ่านแอคเคานต์ออฟฟิเชียลของค่ายมั้ง ตามแถลงการณ์บอกว่าตอนนี้เขาไม่มีค่ายแล้ว เลยคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเปิดเองแหละ...

↳ การที่ก่อนหน้านี้เขาไม่มีโซเชียลนั่นแหละแปลกยิ่งกว่า

➝ เดี๋ยวนะ ตำรวจเพิ่งแถลงข่าวเมื่อกี้ บ้าไปแล้ว;; ทำไมยูซึลโฮถึงไม่ยอมบอกว่าตัวเองเป็นคนไปล้วงคำสารภาพมาเองวะ??

↳ พูดเรื่องอะไรเนี่ย?

↳ หมอนี่ใจเด็ดโคตร ๆ พกเครื่องอัดเสียงไป ล่อให้อีกฝ่ายสารภาพออกมาเอง แล้วเอาไปมอบให้ตำรวจ

↳ เดี๋ยวนะ ที่จับคนร้ายได้เพราะแบบนี้เหรอ? โคตรพีค ทำไมเขาไม่อวดเรื่องนี้เลยวะ? ถ้าเป็นฉันคงเขียนแปะหน้าผากตัวเองไปแล้ว

↳ เป็นฉันคงขึ้นป้ายไวนิลอันเบ้อเริ่มไปแล้วเหมือนกัน

↳ 55555

➝ สรุปก็คือนักแสดงคนหนึ่งถ่ายทำหนังสายลับด้วยตัวเองคนเดียวเลยสิเนี่ย โคตรเอา

↳ ความยุติธรรมบังเกิด

➝ ถ้างั้นเขาก็คงแค่กลับไปอยู่ค่ายเดียวกับพ่อแม่แหละมั้ง

↳ น่าจะมั้ง?

↳ มันแปลกตั้งแต่ตอนที่เขาออกจากค่ายทีแรกแล้ว 55555 จำได้ว่ายังคิดอยู่เลย "ทำไมถึงไปเซ็นกับแทรชแอคเตอร์สวะ?" ที่แท้ก็ปูทางสร้างสตอรี่ฮีโร่มาตั้งแต่ต้นนี่เอง 55555

➝ เชี่ย ข่าวด่วนเพิ่งออก อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์เซ็นสัญญากับยูซึลโฮว่ะ

↳ ????????????

ไม่นานหลังจากนั้น อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ประกาศอย่างเป็นทางการผ่านบัญชีโซเชียลมีเดียของค่าย ว่าพวกเขาได้เซ็นสัญญากับยูซึลโฮแล้ว

สาธารณชนต่างพากันตกตะลึงกับการจับคู่ที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

➝ เดี๋ยวนะ อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์จะรับ 'ยูตัวถ่วง' เข้าสังกัดเนี่ยนะ?

↳ โห ไม่ได้ยินฉายานี้มาชาติเศษแล้ว เพิ่งจะผ่านมาแค่ไม่กี่เดือนเองก็เถอะ

↳ โธ่ ㅠㅠ เขาไขคดีที่ปิดไม่ลงได้เลยนะ แล้วยังจะเรียกเขาว่ายูตัวถ่วงอีกเหรอ ใจร้ายไปไหม

➝ เอาจริงนะ ช็อกเลย ยูซึลโฮอยู่ระดับนั้นเลยเหรอ

↳ เขาก็อยู่ในวงการมาตั้งนาน แถมช่วงนี้กระแสเขาก็แรงมากด้วย

↳ เปล่า ฉันรู้เรื่องนั้น แต่อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ขึ้นชื่อเรื่องให้ความสำคัญกับฝีมือการแสดงไม่ใช่เหรอ

↳ แต่ครั้งนี้ยูซึลโฮก็แสดงดีออก

↳ โดนด่ามาเป็นสิบ ๆ ปี ในที่สุดก็แสดงดีสักที แล้วอูยอนก็ยอมเดิมพันกับเรื่องนี้เนี่ยนะ??

↳ เขาอาจจะผ่านการออดิชันอะไรสักอย่างมาก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะ มาถามฉันทำไมเนี่ย

* * *

หลังจากนั่งอ่านกระแสตอบรับในอินเทอร์เน็ตอยู่พักใหญ่ ผมก็เจอคอมเมนต์หนึ่งที่เห็นด้วย

'นั่นน่ะสิ'

ทำไมอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ถึงยอมลงทุนกับผมกันล่ะ

'คิดยังไงก็ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย'

ผมละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วมองไปรอบ ๆ

หัวหน้าทีมอันกำลังยุ่งอยู่กับการคุยงานกับพนักงานไม่หยุดหย่อน

"ดูดีแล้วล่ะ แต่เพื่อความชัวร์ เช็กกับทีมพีอาร์อีกรอบก่อนปล่อยข่าวนะครับ"

"รับทราบครับ"

พนักงานโค้งคำนับแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป

มองดูหัวหน้าทีมอันที่ยังคงก้มหน้าก้มตาตรวจเอกสารต่อราวกับมีงานให้ทำไม่มีวันหมด ผมก็นึกย้อนไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน

'ขอโทษที่ติดต่อกลับมาช้านะครับ ผมได้รับการอนุมัติจากท่านประธานแล้ว ทางเราอยากเซ็นสัญญากับคุณซึลโฮครับ'

วันที่หัวหน้าทีมอันโทรหา ผมก็เดินออกจากห้องทำงานของผู้อำนวยการชินแล้วมุ่งหน้าตรงไปที่อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ทันที

จากนั้นผมก็แจกแจงแผนการทั้งหมดของตัวเองให้เขาฟัง

แถมยังเอาข้อมูลที่ได้จากสำนักงานนักสืบให้เขาดูด้วย

สีหน้าของเขาตอนนั้นโคตรได้ใจเลยล่ะ

"นี่มัน... คุณไปเอาของพวกนี้มาจากไหนครับเนี่ย"

"ความลับครับ ไว้สนิทกันกว่านี้แล้วผมจะบอกนะ"

หัวหน้าทีมอันถึงกับหลุดหัวเราะออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

โชคดีที่เขาไม่ได้เซ้าซี้ถามถึงที่มาของข้อมูลต่อ

และเพราะเตรียมการทุกอย่างไว้อย่างเป็นระบบ ผู้อำนวยการชินก็เลยโดนจัดการซะอยู่หมัดเช่นกัน

'ดีนะที่ผมเอาขยะไปทิ้งได้ถูกเวลาพอดี'

โชคดีที่คดีเก่าค้างปีถูกคลี่คลายก่อนจะหมดอายุความ

ผมไม่ใช่พวกฮีโร่ผดุงความยุติธรรมอะไรเทือกนั้นหรอกนะ

แต่ในประเทศที่กฎหมายยังใช้การได้แบบนี้ มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่แจ้งความคดีอาชญากรรมแบบนั้นนี่นา

'ถึงจะน่าเสียดายที่ไม่มีหลักฐานแน่นหนากว่านี้ก็เถอะ'

ขนาดพวกนักสืบเอกชนยังสืบรู้แค่ว่าผู้อำนวยการชินดูมีพิรุธเท่านั้น

พวกเขายังหาหลักฐานชี้ชัดมัดตัวไม่ได้ว่าเขาคือคนร้าย

แต่ถึงอย่างนั้น เรื่องที่เหลือเดี๋ยวตำรวจก็คงจัดการต่อเองนั่นแหละ

'ยังไงซะเขาก็สารภาพแล้วนี่นะ'

เอาจริง ๆ ไฟล์เสียงที่ผมส่งให้ตำรวจ หากมองในแง่ของการเป็นหลักฐานในชั้นศาลแล้ว มันก็ถือเป็นคำรับสารภาพที่ค่อนข้างคลุมเครืออยู่บ้าง

แต่โชคดีที่หลังจากโดนจับ ดูเหมือนผู้อำนวยการชินจะยอมรับสารภาพจนหมดเปลือก และยอมรับตรง ๆ ว่าตัวเองเป็นคนร้าย

'ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกันนะ'

บางทีเขาอาจจะสติแตกไปแล้วก็ได้

บางทีความรู้สึกผิดอาจจะเพิ่งมากัดกินจิตใจเขา

หรือไม่ก็อาจจะแค่ถอดใจไปเอง หลังจากรู้ตัวว่าทั้งครอบครัวและบริษัทไม่มีใครยอมอยู่ข้างเขาอีกแล้ว

ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร ผู้อำนวยการชินก็ไม่มีวันลากผมลงเหวได้อีกต่อไป

'และก็ต้องขอบคุณเรื่องนี้แหละ ที่ทำให้ผมหลุดพ้นจากค่ายมาได้แบบสวย ๆ ด้วย'

ค่ายสตาร์แอคเตอร์สพังพินาศย่อยยับจากคดีอาญาที่ไม่คาดคิดของผู้อำนวยการชิน

และถ้าเรื่องที่ยูซึลโฮถูกพนักงานในค่ายทำร้ายร่างกายถูกแฉออกไปซ้ำเติมอีก ชีวิตของซีอีโอก็คงจะตกนรกทั้งเป็นหนักกว่าเดิมหลายเท่า

ดังนั้นตอนที่ผมเสนอให้ยกเลิกสัญญาเงียบ ๆ แล้วจบเรื่องกันไปแค่นั้น ซีอีโอก็แทบจะน้ำตาไหลตอนที่เอ่ยปากขอบคุณผม

'ถึงแฉทุกอย่างออกไป ผมก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรอยู่ดี'

ไม่ว่ายูซึลโฮจะตกเป็นเหยื่อมากแค่ไหน การป่าวประกาศให้สาธารณชนรู้ว่าตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาเขาถูกคนหลายคนรุมทำร้ายและกลั่นแกล้งก็ไม่มีข้อดีอะไรเลย

แถมผมยังไม่อยากยื่นอาวุธชิ้นใหม่ไปให้พวกเกรียนคีย์บอร์ดด้วย

ที่สำคัญที่สุดก็คือ ในฐานะนักแสดงที่ต้องมีผลงานออกมาเรื่อย ๆ ผมไม่คิดว่าการมีภาพลักษณ์เป็น 'เหยื่อผู้น่าสงสาร' จะเป็นผลดีสักเท่าไหร่

และด้วยเหตุนี้ สัญญากับค่ายสตาร์แอคเตอร์สจึงสิ้นสุดลงอย่างง่ายดายจนน่าตกใจ

หลังจากนั้น การเซ็นสัญญากับอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเช่นกัน

'คุ้มค่ากับที่ลงแรงไปจริง ๆ'

ความระมัดระวังตัวแจตอนที่ติดต่อไปหาอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์สัมฤทธิผลแล้ว

แม้แต่นักข่าวก็ยังไม่ระแคะระคายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักนิด

หมายความว่าสาธารณชนไม่ได้มองสถานการณ์นี้ว่า:

'เขาวางแผนทั้งหมดนี้เพื่อจะได้ย้ายค่าย'

แต่กลับมองว่า:

'เขาต้องย้ายค่ายก็เพราะเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น'

แถมยิ่งไปกว่านั้น เขายังไขคดีที่ปิดไม่ลงมานานนับสิบปีได้อีกด้วย

ภาพลักษณ์ต่อสาธารณชนของผมจึงกลายเป็นแง่บวกแทบจะในชั่วข้ามคืน

'ดีล่ะ'

ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ

"คุณซึลโฮครับ เรามาจัดการเรื่องที่พักของคุณกันก่อนดีกว่าครับ"

"จะให้อยู่โรงแรมไปเรื่อย ๆ ก็คงไม่ค่อยสะดวกใช่ไหมครับ"

"ถ้าไม่มีเหตุผลจำเป็นอะไรเป็นพิเศษ ก็ไม่จำเป็นต้องทนอยู่แบบนั้นหรอกครับ"

ผมพยักหน้าให้กับคำพูดอันมีเหตุผลของหัวหน้าทีมอัน

'ย้ายมาอยู่ค่ายใหญ่นี่มันมีข้อดีจริง ๆ ด้วยแฮะ'

โดยเฉพาะการที่อูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นธุระจัดการเรื่องที่พักให้ผมด้วยตัวเอง ถือเป็นเรื่องที่ดีมาก

"ขอบคุณครับ พอดีผมยังไม่มีเงินพอจะซื้อบ้านน่ะครับ"

"สวัสดิการระดับนี้เป็นสิ่งที่เรามอบให้ศิลปินในค่ายเป็นปกติอยู่แล้วครับ"

หัวหน้าทีมอันเปลี่ยนเรื่องสนทนาอย่างแนบเนียน ราวกับจะบอกว่าไม่ต้องไปใส่ใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้

เราคุยเรื่องงานกันต่ออีกพักใหญ่

เมื่อจัดการธุระส่วนใหญ่เสร็จสรรพ ผมก็ถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

"จะว่าไป หัวหน้าทีมครับ"

"ครับ?"

"เมื่อไหร่ผมจะได้เจอกับท่านประธานเหรอครับ"

ผมสงสัยเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

ตลอดการวางแผนและการลงมือทำ 'โปรเจกต์ดึงตัวยูซึลโฮเข้าอูยอน' อันยิ่งใหญ่ระดับนี้ ผมไม่เคยเจอประธานของอูยอนเอนเตอร์เทนเมนต์เลยสักครั้งเดียว

'ก็ใช่อยู่หรอกที่ไม่ใช่ศิลปินทุกคนจะต้องเจอท่านประธานก่อนเซ็นสัญญา'

แต่ก่อนจะทุ่มทั้งเงินทุน กำลังคน และเวลามากมายขนาดนี้ให้กับโปรเจกต์หนึ่ง อย่างน้อยท่านประธานก็ควรจะมาดูให้แน่ใจหน่อยไหมว่าศิลปินคนนี้คุ้มค่ากับการลงทุนระดับนั้นหรือเปล่า

'ใครที่ไหนจะยอมจ่ายเงินซื้อของทั้งที่ยังไม่ได้เห็นของกันล่ะ'

ยิ่งถ้าพูดถึงดาราที่แค่ค่าฉีกสัญญาก็ปาเข้าไปตั้งหลายหมื่นล้านวอนแล้วด้วย

พอเจอคำถามของผม หัวหน้าทีมอันก็ยิ้มเจื่อน ๆ

"ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ท่านประธานไปทริปเที่ยวทะเลทรายอยู่น่ะครับ แต่ละวันเลยมีเวลาให้ติดต่อได้แค่ช่วงสั้น ๆ เท่านั้น"

"รักอิสระจังเลยนะครับ..."

"นี่เป็นการพักร้อนครั้งแรกในรอบหลายปีของท่านเลยล่ะครับ อีกอย่าง เรื่องการดึงตัวศิลปิน ท่านประธานก็มอบอำนาจตัดสินใจเด็ดขาดให้หัวหน้าทีมแต่ละคนดูแลจัดการเองทั้งหมด เพราะงั้นคุณไม่ต้องกังวลอะไรเลยครับ"

และที่สำคัญที่สุดคือ ทุกอย่างก็ลงเอยด้วยดีแล้วไม่ใช่หรือไง

ผมยักไหล่

มันก็จริง

"แล้วขั้นตอนต่อไปคืออะไรครับ เลือกผลงานเรื่องต่อไปงั้นเหรอ"

"มีเรื่องที่เราต้องจัดการก่อนหน้านั้นครับ"

หัวหน้าทีมอันกดโทรศัพท์ภายในเรียกใครบางคนเข้ามา

ก๊อก ๆ

ประตูเปิดออก และใครบางคนก็เดินเข้ามา