บทที่ 144 หยุดกึกลง

อีกด้านหนึ่งที่บ้านของอู๋อีอี อู๋อีอีก็นอนอยู่บนเตียงเช่นกัน มองข้อความในมือที่มีคำว่า "อือ" คำเดียวซึ่งหลี่ซิวหยวนส่งมาอย่างเหม่อลอย

อู๋อีอีเกิดในครอบครัวที่อยู่ในระบบราชการ จึงมีความไวต่อเรื่องหลายอย่างโดยธรรมชาติ ตัวเองเป็นเลขานุการของรองนายอำเภอ หลี่ซิวหยวนเป็นเลขานุการของนายอำเภอ สองคนนี้จะยังมีความเป็นไปได้ที่จะอยู่ด้วยกันหรือ