บทที่ 229 จะไม่ลืมกันได้อย่างไร

ใส่ใจผู้บริหาร ใส่ใจผังจื้อเฟิงหรือ ช่วยเหลือผู้บริหารหรือ หากหลี่ปั๋วหยางไม่ได้คุ้นเคยกับหลี่ซิวหย่วน ก็คงคิดจริง ๆ ว่าหลี่ซิวหย่วนเป็นห่วงผังจื้อเฟิง

ถ้าเปลี่ยนเป็นหวังจื้อเทาที่หัวสมองเรียบง่าย ก็คงคิดว่าหลี่ซิวหย่วนเป็นห่วงผู้บริหารจริง ๆ เหมือนกัน

แต่เขาจะไม่คิดแบบนั้น ความบาดหมางระหว่างหลี่ซิวหย่วนกับผังจื้อเฟิงนั้น แม้เขาไม่กล้าบอกว่ารู้แจ้งทุกกระเบียด แต่ก็พอรู้อยู่บ้าง

การที่หลี่ซิวหย่วนสั่งมาแบบนี้ ย่อมมีความหมายลึกซึ้งแน่นอน จะคาดเดามากกว่านี้เขาไม่กล้า แต่พื้นฐานที่สุดหลี่ปั๋วหยางก็เข้าใจอยู่ในใจ

"ท่านเลขาหลี่ งั้นผมจะไปสืบดูสักหน่อย มีสถานการณ์อะไรผมจะรายงานท่านให้ทันเวลา" หลี่ปั๋วหยางเอ่ย แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นหัวหน้าฝ่าย ส่วนหลี่ซิวหย่วนเป็นรองหัวหน้าฝ่าย แต่เขากลับวางท่าทีต่ำมาก