บทที่ 75 เรื่องนี้ง่ายมาก

"หลี่ซิวหยวนแห่งฝ่ายกิจการทั่วไปหรือคะ"

จ้าวฮุ่ยหลานได้ยินก็ถึงกับชะงักไปทันที มองผังจื้อเฟิงด้วยความประหลาดใจเต็มที่ เธอรู้จักหลี่ปั๋วหยางแห่งฝ่ายกิจการทั่วไป รู้จักหวงเหว่ยแห่งฝ่ายกิจการทั่วไป รู้จักหญิงสาวแซ่หยางแห่งฝ่ายกิจการทั่วไป หรือกระทั่งรู้จักหวังจื้อเทาแห่งฝ่ายกิจการทั่วไป

แต่หลี่ซิวหยวนแห่งฝ่ายกิจการทั่วไปนี่คือใครกัน

จะโทษว่าจ้าวฮุ่ยหลานไม่เข้าใจสถานการณ์ในฝ่ายกิจการทั่วไปก็ไม่ได้ สำนักงานรัฐบาลมีทั้งหมดเจ็ดฝ่าย คือฝ่ายกิจการทั่วไป ฝ่ายสารสนเทศ ห้องวิจัยนโยบาย ฝ่ายกฎหมาย ห้องจดหมายเหตุ ฝ่ายสนับสนุน และฝ่ายบุคคล

เดิมทีเธอรับผิดชอบห้องจดหมายเหตุ ห้องวิจัยนโยบาย และฝ่ายกฎหมาย ซึ่งเป็นสามฝ่ายที่ไร้คุณค่าเนื้อทองที่สุด ตัวเธอเองก็นอนราบยอมแพ้มาก กับเรื่องของฝ่ายอื่นก็ไม่ใส่ใจ และแทบไม่เคยแย่งชิงอำนาจในหน่วยงานเลย

"ใช่ หลี่ซิวหยวนแห่งฝ่ายกิจการทั่วไป ก็เจ้าหนุ่มที่เพิ่งมาใหม่คนนั้น ปีนี้สำนักงานรัฐบาลของเรารายงานโควตาขึ้นไปแล้วรับคนจากการสอบระดับมณฑลมาหนึ่งคนไม่ใช่หรือ ก็จัดให้อยู่ที่ฝ่ายกิจการทั่วไป" ผังจื้อเฟิงอธิบาย "เจ้าหนุ่มที่มาใหม่มีความสามารถ แถมยังเป็นที่หนึ่งของการสัมภาษณ์อีก กับคนมีฝีมือแบบนี้ สำนักงานรัฐบาลของเรายังใช้ความสามารถเขาไม่คุ้มด้วยซ้ำ ดังนั้นในการใช้คนจึงควรกล้าหาญสักหน่อย..."

จ้าวฮุ่ยหลานถึงเพิ่งเข้าใจขึ้นมา เธอได้ยินมาบ้างว่าฝ่ายกิจการทั่วไปมีคนใหม่มา เพียงแต่คนใหม่คนนี้ชื่ออะไรกันแน่ เธอกลับไม่รู้ ยิ่งไม่เคยคิดไปถึงความเป็นไปได้ที่ผังจื้อเฟิงจะเลื่อนคนที่เพิ่งเริ่มทำงานขึ้นเป็นรองหัวหน้าฝ่ายเลย

ในดวงตาของจ้าวฮุ่ยหลานยิ่งเต็มไปด้วยความสงสัย ผังจื้อเฟิงคนนี้ไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหม คนที่สอบระดับมณฑลเข้ามาทำงาน เริ่มทำงานมานานแค่ไหนกัน นับเต็มที่แล้วครบสองเดือนหรือยัง แล้วจะเลื่อนเป็นรองหัวหน้าฝ่ายเลยหรือ ใช่ รองหัวหน้าฝ่ายคนนี้ถ้าว่ากันตามระดับชั้นแล้วก็เป็นเพียงข้าราชการรองระดับหมวด แต่ไม่มากก็น้อยก็ยังเป็นผู้บังคับบัญชาคนหนึ่งนะ จะให้คนหนุ่มที่เพิ่งเริ่มทำงานได้เดือนกว่ามาทำหรือ

ผังจื้อเฟิงคนนี้คิดอะไรอยู่กัน

หรือว่ามีใครฝากฝังมา

หวงเหว่ยไม่ใช่คนของชวีฮุยหรือ ไม่ใช่ว่าจะเลื่อนหวงเหว่ยหรือ ข่าวลือเรื่องการเลื่อนหวงเหว่ยลอยมาถึงหูเธอแล้วด้วยซ้ำ ใครๆ ก็พูดกันว่าฝ่ายกิจการทั่วไปมีตัวประจบสอพลอเกิดขึ้นมาคนหนึ่ง ยกยอเป็นชุดอย่างมีชั้นเชิง เจอใครก็ยิ้มให้ก่อนสามส่วน หน้าตาแบบปากแหลมหน้าลิง ผู้บังคับบัญชาชอบใบหน้าแบบนี้เป็นพิเศษ

จิตใจของจ้าวฮุ่ยหลานกระเพื่อมไหว ในสมองแวบขึ้นความเป็นไปได้หลายอย่างในชั่วพริบตา เรื่องผิดปกติย่อมมีปีศาจแฝงอยู่ และในระบบราชการนั้นก็คือลมปีศาจพัดกระหน่ำมาเป็นระลอกจริงๆ บางครั้งถ้ายังไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ก็ไม่มีวันมีอะไรตายตัว

ทว่าขอเพียงไม่ใช่การเลื่อนอู๋อีอี จะเลื่อนใครก็ไม่เกี่ยวข้องกับเธอทั้งนั้น

จ้าวฮุ่ยหลานเรียบเรียงถ้อยคำสักหน่อย แล้วพูดพลางยิ้ม "ตัวเลือกที่ท่านผู้อำนวยการเสนอมาย่อมไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ ฉันเชื่อในสายตาของท่านผู้อำนวยการ เพียงแต่หลี่ซิวหยวนคนนี้เวลาทำงานจะสั้นไปหน่อยหรือเปล่า ในแง่อาวุโสก็ค่อนข้างตื้น..."

เธอไม่เข้าใจสถานการณ์ แต่ข้อสงสัยที่สมเหตุสมผลนั้นเธอก็ยังเอ่ยได้อยู่ ยังไงเสียคนที่ยืนกรานจะเลื่อนคือท่านผังจื้อเฟิง ตอนนั้นฉันเสนอความเห็นคัดค้านไปแล้ว จ้าวฮุ่ยหลานเอาตัวรอดอยู่ในระบบราชการมาหลายปี ก็มีปัญญาของตัวเองเช่นกัน นั่นคือการเป็นกระทะไม่ติดก้น

ฉันไม่มีอำนาจในมือ ฉันก็ไม่แย่งชิงอำนาจ แต่เรื่องแบกความผิดแทนก็อย่ามาหาฉันเช่นกัน

ผังจื้อเฟิงมองจ้าวฮุ่ยหลานแล้วยิ้มบางๆ "เรื่องนี้ง่ายมาก ในเมื่อท่านรองผู้อำนวยการจ้าวเห็นว่าเขาอาวุโสตื้น งั้นก็ให้เขารักษาการไปก่อนแล้วกัน รักษาการรองหัวหน้าฝ่ายกิจการทั่วไป คุณเห็นว่ายังมีปัญหาอื่นอีกไหม"

"ฉัน..." จ้าวฮุ่ยหลานถึงกับงงไปในทันที

ผังจื้อเฟิงหัวเราะเย็นอยู่ในใจ ล้อเล่นหรือเปล่า คุณคิดอะไรอยู่ เมื่อก่อนที่ปล่อยให้คุณเป็นกระทะไม่ติดก้นได้ ก็เพราะมีหลัวอี้อยู่ หลัวอี้แบ่งรับความรับผิดชอบได้ ตอนนี้หลัวอี้ไม่อยู่แล้ว คุณจ้าวฮุ่ยหลานยังจะคิดเป็นกระทะไม่ติดก้นอีก คิดจริงๆ หรือว่าผมกินเจ

พอดีเลย คำพูดตั้งข้อสงสัยของคุณประโยคเดียว ทำให้ตำแหน่งรองหัวหน้าฝ่ายของหลี่ซิวหยวนกลายเป็นรักษาการรองหัวหน้าฝ่าย ไว้ทีหลังถ้าหลี่ซิวหยวนจะแค้นเคือง ก็ไปแค้นเคืองคุณก็แล้วกัน คุณจ้าวฮุ่ยหลานเป็นคนคิดว่าเขาอาวุโสตื้น ทำหน้าที่ไม่ไหว ส่วนผมนั้นสนับสนุนอย่างเต็มที่

นี่ก็เป็นการกระทุ้งจ้าวฮุ่ยหลานเช่นกัน คุณอย่าคิดจะหลบเลี่ยง หลัวอี้ไม่อยู่แล้ว คุณขึ้นมารับตำแหน่งนี้แล้ว ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเหมือนเมื่อก่อนอีก เว้นเสียแต่ว่าคุณจะไม่ทำ ไม่อย่างนั้นการอยู่ในตำแหน่งนี้ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่แบกรับความรับผิดชอบ

ในใจของจ้าวฮุ่ยหลานขื่นขม ผังจื้อเฟิงคนนี้ปิดทางเธอจนตายด้วยคำพูดประโยคเดียว ประเด็นสำคัญคือเธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสถานการณ์ของหลี่ซิวหยวน ไม่รู้ว่าคนคนนี้มีภูมิหลังอะไร และก็ไม่รู้ว่าเบื้องหลังหลี่ซิวหยวนมีใครยืนอยู่ ถึงทำให้ผังจื้อเฟิงกดหวงเหว่ยซึ่งเป็นคนของตัวเองลงไป แล้วหันไปเลื่อนหลี่ซิวหยวนแทน

สุดท้ายตัวเองยังล่วงเกินคนคนนั้นไปเสียอย่างดิบดี

"ท่านผู้อำนวยการ อันที่จริง... ฉันก็ไม่ได้หมายความอย่างนั้น..." จ้าวฮุ่ยหลานยังอยากดิ้นรนอีกสักหน่อย

แต่ถัดมาสายตาอันเคร่งขรึมของผังจื้อเฟิงก็มองมา คิ้วขมวดเล็กน้อย "หืม"

"ฉันไม่มีปัญหาอะไรแล้วค่ะท่านผู้อำนวยการ ก็ทำตามที่ท่านว่าเถอะค่ะ" จ้าวฮุ่ยหลานฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาแล้วพูด เธอถือว่าเข้าใจแล้วว่าทำไมผังจื้อเฟิงถึงเป็นผู้อำนวยการ ส่วนตัวเองเป็นได้แค่รองผู้อำนวยการ

กระบวนท่านี้สูงเกินไป เผลอไม่ระวังสักนิดก็ถูกผังจื้อเฟิงวางกับดักจนตาย

"ดี ในเมื่อคุณก็สนับสนุนเช่นกัน งั้นก็เอาแบบนี้ ช่วยแจ้งด้วย บ่ายนี้พอเข้างานแล้ว เราจะประชุมประกาศข่าวนี้กัน" ผังจื้อเฟิงพูดพลางยิ้ม

จ้าวฮุ่ยหลานพยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืน "ค่ะท่านผู้อำนวยการ งั้นถ้าท่านไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ"

"ดี ไปเถอะ" ผังจื้อเฟิงผงกศีรษะเล็กน้อย

พอจ้าวฮุ่ยหลานกลับถึงห้องทำงาน ในใจก็ยังครุ่นคิดอยู่ว่าหลี่ซิวหยวนคนนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่ อยู่ดีๆ ก็ถูกผังจื้อเฟิงวางกับดักจนตัวเองต้องไปล่วงเกินคนอื่นเสียอย่างนั้น

จ้าวฮุ่ยหลานหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งข้อความหาอู๋อีอีหนึ่งฉบับ

"อีอี ตอนที่เธอไม่ยุ่ง มาที่ห้องทำงานของป้าหน่อยนะ"

อู๋อีอีเป็นคนของฝ่ายกิจการทั่วไป เธอจึงอยากสอบถามอู๋อีอีดูว่ารู้จักภูมิหลังของหลี่ซิวหยวนหรือไม่

ทว่าอู๋อีอีรอจนถึงสิบเอ็ดโมงกว่า ถึงเพิ่งมาเคาะประตูห้องทำงานของจ้าวฮุ่ยหลาน

"เชิญ"

"คุณป้าจ้าว ป้าเรียกหนูหรือคะ เช้านี้ยุ่งมากเลยค่ะ" อู๋อีอีผลักประตูเข้ามาพลางหัวเราะหึๆ ไม่ได้เกรงใจจ้าวฮุ่ยหลานเลย คว้ากาน้ำบนโต๊ะขึ้นมารินน้ำให้ตัวเองแก้วหนึ่งก่อน

อันที่จริงในตอนแรกๆ เธอก็ไม่ได้ตามสบายขนาดนี้เมื่ออยู่กับจ้าวฮุ่ยหลาน แต่ตอนนี้ตัวเธอเองก็เป็นเลขานุการของท่านรองนายอำเภอกู่แล้ว สองคนจึงเป็นพันธมิตรกันในสำนักงานรัฐบาลโดยธรรมชาติ การพูดจาและการวางตัวก็ตามสบายขึ้นมากเป็นธรรมดา

"อือ" จ้าวฮุ่ยหลานลุกขึ้นไปปิดประตูก่อน แล้วถึงกลับมานั่งที่ของตัวเอง

"คนใหม่ที่มาฝ่ายกิจการทั่วไปของพวกเธอชื่อหลี่ซิวหยวนใช่ไหม"

อู๋อีอีได้ยินก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย คุณป้าจ้าวอยู่ดีๆ ถามเรื่องหลี่ซิวหยวนทำไม หรือว่าพ่อแม่ของตัวเองฝากคุณป้าจ้าวให้มาสืบ หรือว่าเช้านี้ตอนที่หลี่ซิวหยวนขับรถของตัวเองมาแล้วถูกคุณป้าจ้าวเห็นเข้า

ความคิดของอู๋อีอีหมุนวนอย่างรวดเร็ว สีหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย "คุณป้าจ้าว ป้าถามเรื่องนี้ทำไมคะ"

จ้าวฮุ่ยหลานฟังแล้วก็ชะงักไป หมายความว่าอย่างไร วันนี้ตัวเองเจอเรื่องอะไรกันแน่

"ป้าถามไม่ได้หรือ"

"ไม่ใช่ค่ะคุณป้าจ้าว หนูไม่ได้หมายความอย่างนั้น แค่... เอ่อ ป้าอยู่ดีๆ ถามถึงเขาทำไมคะ ใช่พ่อกับแม่หนูหรือเปล่า" อู๋อีอีถามหยั่งเชิง เธอสงสัยอย่างหนักว่าพ่อแม่ให้มาช่วยสืบ ไม่อย่างนั้นแล้ว จ้าวฮุ่ยหลานก็ไม่มีเหตุผลที่จะมาสืบเรื่องหลี่ซิวหยวนกับตัวเองเลย จ้าวฮุ่ยหลานเป็นรองผู้อำนวยการ จะมาสนใจหลี่ซิวหยวนทำไม

เธอรู้สึกว่านี่ไม่ใช่การบอกเป็นนัยแล้ว แต่เป็นการบอกอย่างเปิดเผยเลยด้วยซ้ำ

จ้าวฮุ่ยหลานยิ่งงงหนักกว่าเดิม "แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับพ่อแม่เธอกัน"