บทที่ 85 เรียกฉันว่าเสี่ยวอู๋

อู๋อีอีคุยโทรศัพท์อยู่ที่ระเบียงห้องนอน ฟังน้ำเสียงของหลี่ซิวหยวนในโทรศัพท์ที่ออกจะกวนๆ และตื่นเต้นอยู่บ้าง จึงหัวเราะอย่างอ่อนหวานหนึ่งเสียงแล้วพูดว่า "ดูท่าจะจริงแล้วสินะ ฉันไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะเป็นคุณ"

"ฮ่าๆ อันที่จริงผมเองก็ไม่คิดเหมือนกัน ประหลาดใจมากเลยครับ"

"ฮึ่ม โกหก เมื่อเช้าคุณป้าจ้าวยังเรียกฉันไปที่ห้องทำงาน ถามว่าคุณหลี่ซิวหยวนคือคนสายไหน เบื้องหลังมีใครยืนอยู่กันแน่" ในเวลานี้อู๋อีอีถึงเพิ่งเข้าใจขึ้นมาว่า ที่คุณป้าจ้าวฮุ่ยหลานเรียกตัวเองไปเมื่อเช้าแล้วถามเรื่องหลี่ซิวหยวนแบบไร้หัวไร้ท้าย เป็นเพราะอะไรกันแน่

ที่แท้ในตอนนั้นจ้าวฮุ่ยหลานก็รู้แล้วว่ารองหัวหน้าฝ่ายกิจการทั่วไปไม่ใช่หวงเหว่ย แต่เปลี่ยนเป็นหลี่ซิวหยวนแล้ว

อันที่จริงไม่ต้องพูดถึงคุณป้าจ้าว แม้แต่อู๋อีอีเองพอรู้ข่าวนี้ก็ยังตกตะลึงไปครึ่งค่อนวัน เธอยุ่งมาทั้งวันแล้วกลับมาเห็นข้อความของหวังจื้อเทา ก็ยังไม่ค่อยกล้าเชื่อ นึกว่าหวังจื้อเทาล้อเล่นอยู่ จึงโทรศัพท์หาหญิงสาวแซ่หยางที่สำนักงานเพื่อยืนยันดูสักหน่อย ถึงเพิ่งรู้ว่าเป็นเรื่องจริง

"ฮ่าๆ เบื้องหลังผมมีใครน่ะหรือ เบื้องหลังผมยืนอยู่ด้วยมวลชนประชาชนกว่าพันล้านคนที่กว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทร ต่อสู้กับกระแสอันไม่ดีงามโดยเฉพาะ ที่ไหนจะปล่อยให้คนต่ำช้าอย่างหวงเหว่ยขึ้นครองตำแหน่งได้"

"คิกๆ พอได้เป็นผู้บังคับบัญชาแล้วพูดจาต่างไปจริงๆ นะ หัวหน้าฝ่ายหลี่พูดจามีระดับมาก ขอน้อมรับคำสอนค่ะ" อู๋อีอีก็พูดหยอกล้อไปด้วย

"ผมผิดไปแล้วครับพี่อีอี ผมยังมีเรื่องจะขอให้คุณช่วยอยู่เลย" หลี่ซิวหยวนรีบขอยอมแพ้

"ท่านหัวหน้าฝ่ายหลี่อย่าพูดแบบนี้เด็ดขาดค่ะ เรียกฉันว่าเสี่ยวอู๋ก็พอ..."

สองคนคุยกันทางโทรศัพท์อยู่ครึ่งค่อนวัน หลี่ซิวหยวนถึงเพิ่งเอ่ยถึงเรื่องจริงจัง นั่นคือแผนงานที่เขาอยากจัดโฉมหน้าทางจิตวิญญาณของฝ่ายกิจการทั่วไปเสียใหม่ เรื่องอื่นนั้นพูดง่าย แต่เรื่องโต๊ะเก้าอี้อะไรพวกนี้ ต้องให้ฝ่ายสนับสนุนเป็นคนจ่ายให้

ถึงตอนนี้หลี่ซิวหยวนจะได้เลื่อนเป็นรองหัวหน้าฝ่ายแล้ว แต่การจู่ๆ ไปที่ฝ่ายสนับสนุนของเขา เขาจะแยแสว่าเจ้าเป็นใคร หรือกระทั่งขอแค่ถ่วงเจ้าไว้เฉยๆ เจ้าก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว

แต่ถ้าจ้าวฮุ่ยหลานฝากคำไปสักคำก็จะต่างกัน จ้าวฮุ่ยหลานดูแลฝ่ายสนับสนุนมาตลอด ฝ่ายสนับสนุนย่อมไม่กล้าไม่ให้หน้า อีกอย่างหนึ่ง หลี่ซิวหยวนก็อยากถือโอกาสนี้ไปพบจ้าวฮุ่ยหลานสักครั้ง เพื่อทำความรู้จักคุ้นหน้ากับผู้นำหมายเลขสองของสำนักงานรัฐบาลในปัจจุบัน

ก่อนหน้านี้ถึงจะรู้ทั้งรู้ว่าอู๋อีอีมีเส้นสายแบบนี้ หลี่ซิวหยวนก็จะไม่เอ่ยปาก เพราะเจ้าไม่มีเหตุผลอันชอบธรรม แต่ตอนนี้ต่างออกไปแล้ว ถึงจะเพิ่งได้เลื่อนเป็นรองหัวหน้าฝ่ายเท่านั้น แต่นี่ก็ทำให้มีสถานะและเหตุผลที่จะไปรายงานงานกับจ้าวฮุ่ยหลานได้แล้ว

"เรื่องนี้น่ะ ไม่มีปัญหา คุณรอฉันนะ พรุ่งนี้ฉันไปทำงาน จะพาคุณไปหาคุณป้าจ้าวสักเที่ยว"

"โอ้โฮ งั้นก็ขอบคุณพี่อีอีมากเลยครับ"

"ท่านหัวหน้าฝ่ายหลี่ต่อไปมีเรื่องอะไรก็สั่งมาได้เลยค่ะ..."

สองคนคุยกันทางโทรศัพท์ต่ออีกพักหนึ่ง จนกระทั่งหลี่ซิวหยวนกลับถึงบ้านถึงเพิ่งวางสาย

เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ซิวหยวนก็ยังคงมาถึงสำนักงานก่อนเวลายี่สิบนาทีเหมือนเช่นเคย ไม่ได้เพราะได้เลื่อนเป็นรองหัวหน้าฝ่ายแล้วก็มาทำงานแบบเฉียดเส้นเวลาหรือมาสาย

คนในฝ่ายกิจการทั่วไปก็ยุ่งกันมาก หลี่ซิวหยวนก็เริ่มยุ่งอยู่กับงานในมือตัวเองในสำนักงานเช่นกัน โทรศัพท์ไปยังหน่วยงานต่างๆ ทีละหน่วยเพื่อตรวจสอบสถานการณ์การแก้ไขปรับปรุงของเหมืองถ่านหิน

กว่าจะถึงสิบโมงกว่า อู๋อีอีถึงเพิ่งเข้ามาในฝ่ายกิจการทั่วไป

"ซิวหยวน ไปกันเถอะ" อู๋อีอีเรียกหลี่ซิวหยวน หลี่ซิวหยวนรีบวางงานในมือลง ถือเอกสารในมือตามอู๋อีอีมาถึงหน้าประตูห้องทำงานของจ้าวฮุ่ยหลาน

อู๋อีอีเคาะประตู แล้วพาหลี่ซิวหยวนเดินเข้าไป

"คุณป้าจ้าว หัวหน้าฝ่ายหลี่ของเรามาแล้วค่ะ" อู๋อีอีแนะนำ อันที่จริงการแนะนำนี้ไม่ค่อยเป็นทางการเลย ถ้าจะว่ากันตามหน้าที่ราชการ ก็ควรเรียกว่าท่านรองผู้อำนวยการจ้าว แต่ถ้าจะบอกว่าไม่เป็นทางการ ก็ยังเรียกหลี่ซิวหยวนว่า "หัวหน้าฝ่ายหลี่" อีก

อันที่จริงหลักๆ คืออู๋อีอีเองก็ไม่รู้ว่าควรเรียกหลี่ซิวหยวนอย่างไร จะเรียกว่า "ซิวหยวน" ก็ดูใกล้ชิดเกินไป หลักๆ คือหลี่ซิวหยวนยังเป็นรองหัวหน้าฝ่าย ถือว่าเป็นผู้บังคับบัญชาของเธอ

จึงแนะนำออกมาอย่างกระอักกระอ่วนเช่นนี้

ทว่าหลี่ซิวหยวนกลับไม่กระอักกระอ่วนเลย เขาหัวเราะหึๆ แล้วพูดว่า "ท่านรองผู้อำนวยการจ้าว ผมชื่อหลี่ซิวหยวน มารายงานงานกับท่านสักหน่อยครับ"

จ้าวฮุ่ยหลานมองหลี่ซิวหยวนแล้วพูดพลางยิ้ม "อีอีเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังก่อนหน้านี้แล้ว รีบนั่งเถอะ เจ้าหนุ่มคนนี้หน้าตาสง่างามดีจริงๆ"

จ้าวฮุ่ยหลานยังคงเป็นเช่นเคย ไม่มีมาดผู้บังคับบัญชา แล้วหันไปพูดกับอู๋อีอีว่า "พอแล้ว เธอไปทำงานของเธอเถอะ พาคนมาถึงแล้วก็ไม่ต้องใช้เธออีก"

"ท่านรองผู้อำนวยการจ้าว อันที่จริงนี่เป็นครั้งแรกที่ผมมารายงานงานกับผู้บังคับบัญชา รู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง เลยขอให้พี่อีอีมาเป็นเพื่อนสักหน่อยครับ" หลี่ซิวหยวนรีบอธิบาย

อู๋อีอียิ้มแล้วโบกมือจากไป จ้าวฮุ่ยหลานจะรินน้ำให้หลี่ซิวหยวน หลี่ซิวหยวนอยากจะทำเอง แต่จ้าวฮุ่ยหลานกลับยืนกรานจะทำเอง

"พอแล้ว ดื่มชาสักหน่อย ซิวหยวน มาหาฉันมีธุระอะไรหรือ" จ้าวฮุ่ยหลานมองหลี่ซิวหยวนพลางถาม

หลี่ซิวหยวนวางถ้วยชาที่ยกขึ้นมาแล้วลง หยิบแผนงานเรื่องโฉมหน้าทางจิตวิญญาณของสำนักงานฝ่ายกิจการทั่วไปที่ตัวเองเขียนไว้ส่งให้จ้าวฮุ่ยหลาน แล้วรายงานสักหน่อย จ้าวฮุ่ยหลานมองแผนงานของหลี่ซิวหยวนแล้วยิ้มพยักหน้าพูดว่า "ไม่เลว ดีมากเลย คิดจะลงมือจากด้านนี้ได้ ถือว่าไม่เลวจริงๆ เป็นจุดตั้งต้นที่ดีมาก ถ้าไม่มีสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดีและเป็นระเบียบ แล้วจะเริ่มงานได้อย่างไร ดีมากทีเดียว

เมื่อวานท่านผู้อำนวยการบอกฉันว่าจะเลื่อนคนหนุ่มที่เพิ่งเริ่มทำงานขึ้นมาคนหนึ่ง ฉันยังรู้สึกว่าคนหนุ่มที่เพิ่งเริ่มทำงานคนนี้ประสบการณ์การทำงานจะไม่พออุดมสมบูรณ์หรือเปล่า ผลปรากฏว่าวันนี้คุณก็มอบความประหลาดใจให้ฉันเสียแล้ว

ท่านผู้อำนวยการก็ไม่ได้พูดให้ชัดเจนกับฉัน กลายเป็นให้ฉันมาเป็นคนใจร้ายโดยไม่มีสาเหตุ ถ้ารู้แบบนี้ ที่ไหนจะต้องรักษาการรองหัวหน้าฝ่าย เป็นรองหัวหน้าฝ่ายไปเลย ยังจะประหยัดความยุ่งยากอีก..."

จ้าวฮุ่ยหลานดูเผินๆ เหมือนพูดขึ้นมาตามปาก แต่ในความเป็นจริงกลับเป็นการปัดความรับผิดชอบของตัวเองออกไปจนสะอาดหมดจด จากรองหัวหน้าฝ่ายกลายเป็นรักษาการรองหัวหน้าฝ่ายนั้น คุณอย่ามาโทษฉัน ไม่ใช่ความหมายของฉัน

"ไหนล่ะครับ ไหนล่ะ พวกเราคนหนุ่มก็ต้องเหยียบพื้นให้มั่นคง ผมรู้สึกว่าสิ่งที่ท่านรองผู้อำนวยการจ้าวกังวลนั้นมีเหตุผล ถ้าเป็นผมก็คงกังวลเช่นกัน ตอนนี้ผม..." หลี่ซิวหยวนถ่อมตัวไปหนึ่งชุด แล้วทักทายกับจ้าวฮุ่ยหลานอยู่พักหนึ่ง จากนั้นจึงแจ้งจุดประสงค์ที่มา จ้าวฮุ่ยหลานก็พาหลี่ซิวหยวนไปที่ฝ่ายสนับสนุนทันที เพื่อเลือกโต๊ะเก้าอี้และตู้เอกสาร

พอจ้าวฮุ่ยหลานออกโรงเอง ฝ่ายสนับสนุนที่ไหนจะมีเหตุผลไม่ยินยอม หลี่ซิวหยวนอยากได้อะไรก็ให้อย่างนั้น โต๊ะเก้าอี้ที่ฝ่ายสนับสนุนดูแลอยู่ก็ไม่ใช่ของบ้านตัวเอง วางทิ้งไว้ในโกดังก็คือทิ้งไว้เปล่าๆ มีลายเซ็นของท่านผู้อำนวยการผัง แถมจ้าวฮุ่ยหลานยังพามาด้วยตัวเอง ต่อให้เป็นของที่ไม่มี พวกเขาก็ยังประสานหามาให้ได้

หลี่ซิวหยวนมีโอกาสเช่นนี้ ย่อมไม่ปล่อยให้หลุดมือแน่นอน ของที่ฝ่ายกิจการทั่วไปจะใช้ได้ ล้วนถูกลงทะเบียนไว้ทีละอย่างจนครบ แล้วรอเพียงวันหยุดสุดสัปดาห์ มาขนย้ายไปเลยก็พอ

ยุ่งอยู่ทั้งเช้า พอถึงตอนกลางวันระหว่างทางไปกินข้าวที่โรงอาหาร หลี่ซิวหยวนก็ได้รับโทรศัพท์จากเมืองหลวงมณฑล หมายเลขที่แสดงบนหน้าจอคือกัวลี่จวิน บรรณาธิการหนังสือพิมพ์รายวันประจำมณฑล