บทที่ 89 จิตสำนึกสูง

ภายใต้แรงบีบจากสายตาของหลี่ซิวหยวน หวงเหว่ยถูกบีบจนต้องฝืนเค้นคำสี่คำออกมาจากปาก

"รองหัวหน้าฝ่ายหลี่"

หลี่ซิวหยวนหลีกทางให้ ปล่อยหวงเหว่ยเดินจากไป จุดประสงค์ของเขาบรรลุแล้ว

การเป็นผู้บังคับบัญชาในระบบราชการ โดยเฉพาะผู้บังคับบัญชาที่ยังหนุ่ม อันที่จริงยากมาก เพราะปัญหาเรื่องอาวุโส สำหรับคนที่ทำงานอยู่ในระบบราชการ ตอนเพิ่งเข้าทำงานใหม่ๆ อาจจะยังระมัดระวังตัวอยู่บ้าง แต่พอเวลาผ่านไปนาน ผ่านอะไรมามาก อีกทั้งยังไล่ออกไม่ได้ ทีละคนทีละคนก็กลายเป็นปาท่องโก๋เก่ากันไปหมด

พอเจอคนใหม่ที่เป็นผู้บังคับบัญชาหนุ่มๆ นั่นก็ไม่ยอมรับเจ็ดอย่าง ไม่พอใจแปดอย่าง

ยกตัวอย่างเหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางสองคนนี้ อายุของหลี่ซิวหยวนพอๆ กับลูกของพวกเขา ประสบการณ์ทำงานแทบเป็นศูนย์ จะให้พวกเขาไปฟังการนำของคนหนุ่มแบบนี้ พวกเขาจะยอมหรือ

ดังนั้นจังหวะนี้จึงต้องเชือดไก่ให้ลิงดู และหวงเหว่ยก็คือไก่ตัวนั้น จัดการเขาเสร็จก็สถาปนาบารมีของตัวเองขึ้นมาได้แล้ว

การวางตัวต้องถ่อมตน แต่การทำงานต้องเปิดเผยองอาจ มีจิตใจดั่งพระโพธิสัตว์ แต่ก็จำเป็นต้องมีวิธีการเด็ดขาดดุจสายฟ้าแบบวัชระด้วย ถ้าลงมือไม่เด็ดขาด ก็ไม่มีใครยอมสยบให้หรอก

สายตาของหลี่ซิวหยวนกวาดไปยังคนอื่นๆ ในฝ่ายกิจการทั่วไป สุดท้ายหยุดอยู่ที่หวังจื้อเทา

"พี่หวัง พี่มีความเห็นคัดค้านไหมครับ" หลี่ซิวหยวนเอ่ยถาม สีหน้ายังคงเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ราวกับว่าวินาทีถัดไปจะระเบิดออกมา

"ผมไม่มีความเห็นคัดค้าน ผมสนับสนุน" หวังจื้อเทาเอ่ยแสดงท่าที เรื่องนี้ตกลงกันไว้ตั้งนานแล้ว เขาจะมีความเห็นคัดค้านได้อย่างไร อีกอย่าง แค่ดูสภาพที่หวงเหว่ยโดนหลี่ซิวหยวนจัดการไป เขาก็เข้าใจแล้วว่าต่อให้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับหลี่ซิวหยวนจะธรรมดา เขาก็ไม่กล้าคัดค้านอยู่ดี เพราะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่ซิวหยวนเอาเสียเลย

หลี่ซิวหยวนสวนชวีฮุย ยังสวนได้จนชวีฮุยลงจากเวทีไม่ได้ สุดท้ายต้องไปฟ้อง

แต่หวงเหว่ยสวนหลี่ซิวหยวน กลับถูกหลี่ซิวหยวนจัดการเสียแทบตาย การปะทะรอบเมื่อครู่นั้น หลี่ซิวหยวนพูดจามีเหตุมีผลมีหลักฐาน คมกริบเผยออกมาหมด สั่นสะเทือนใจคน

ประโยคสุดท้ายที่ว่า "เวลาทำงานให้เรียกตามตำแหน่ง" ยิ่งเป็นกระแสอันเกรียงไกรที่กดหวงเหว่ยให้ก้มหัวลง

"พี่หลี่" หลี่ซิวหยวนหันไปมองหลี่ปั๋วหยาง

หลี่ปั๋วหยางส่ายหน้า "ผมไม่มีความเห็นคัดค้าน สนับสนุนแน่นอน การจัดวางข้าวของในฝ่ายกิจการทั่วไปของเราก็รกระเกะระกะอยู่จริง โต๊ะเก้าอี้ก็ไม่เป็นมาตรฐานเดียวกัน จัดระเบียบวางผังสำนักงานเสียใหม่ให้เป็นแบบเดียวกัน นี่ก็คือการเปลี่ยนโฉมหน้าทางจิตวิญญาณของฝ่ายกิจการทั่วไปของเราด้วย เป็นเรื่องดีทั้งนั้น"

มุมปากของหลี่ซิวหยวนมีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน หลี่ปั๋วหยางคนนี้ให้ความร่วมมือดีจริงๆ ที่ไหนจะเหมือนไอ้หวังจื้อเทาหมอนี่ แห้งแล้งรู้จักแค่ "ผมไม่มีความเห็นคัดค้าน ผมสนับสนุน" พูดเพิ่มอีกสองประโยคต้องเสียเงินหรืออย่างไร หรือว่าเหล้าเมื่อวานยังดื่มไม่สะใจ

หลี่ซิวหยวนหันไปมองหญิงสาวแซ่หยาง ยังไม่ทันเอ่ยปาก หญิงสาวแซ่หยางก็ชิงพูดขึ้นก่อน

"ฉันไม่มีความเห็นคัดค้าน สนับสนุนการตัดสินใจของผู้บังคับบัญชา มีอะไรที่ต้องให้ฉันทำ ผู้บังคับบัญชาสั่งมาได้เลย"

ตอนที่หวังจื้อเทากับหลี่ปั๋วหยางแสดงการสนับสนุน สีหน้าของเหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางยังคงนิ่งเฉยอยู่ แต่พอหญิงสาวแซ่หยางแสดงท่าทีสนับสนุนด้วย สีหน้าของเหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางก็เปลี่ยนไปทันที

นี่โดยไม่ทันรู้ตัว หลี่ซิวหยวนดึงคนมาเข้าพวกได้มากขนาดนี้แล้วหรือ

เดิมทีคิดจะหวังพึ่งให้คนอื่นออกหน้า แต่ตอนนี้ดูแล้วเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว มีแต่ต้องลงมือเอง เหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางสบตากันแวบหนึ่ง ต่างก็รู้สึกจนใจ อันที่จริงวันนี้พวกเขาก็มองออกเหมือนกันว่าหลี่ซิวหยวนแข็งกร้าวมาก การไปปะทะกับหลี่ซิวหยวนไม่ใช่เรื่องดีเลย

นี่ไม่ใช่เด็กอ่อนหัดธรรมดาๆ แต่เป็นคนที่มีชั้นเชิงมากทีเดียว ทว่าต่อให้มีชั้นเชิงแค่ไหนก็ต้องลองปะทะดูสักตั้ง เหล่าจูนั่งตัวตรงขึ้น จะล้อเล่นหรือไง คลุกคลีอยู่ในหน่วยงานมาค่อนชีวิตแล้ว ถ้าปล่อยให้เด็กอ่อนหัดคนหนึ่งจัดการเอาแบบเงียบๆ จนขวัญหนีดีฝ่อ ต่อไปจะยังอยู่กันได้อย่างไร

พี่ใหญ่แซ่จางก็เตรียมพร้อมไว้แล้วเช่นกัน คนต่อไปน่าจะถึงคิวถามเธอ เธอยอมรับว่าหลี่ซิวหยวนคนนี้ฉลาดมาก ไม่ได้ถามตรงๆ ว่า "ใครไม่มีความเห็นคัดค้านบ้าง" แต่ไล่ถามทีละคน แบบนี้ให้ความรู้สึกกดดันแรงที่สุด โดยเฉพาะหวังจื้อเทา หลี่ปั๋วหยาง และหยางหมิ่นหมิ่นก่อนหน้านี้ ต่างก็เห็นด้วยกันไปทีละคน ส่วนหวงเหว่ยที่ไม่เห็นด้วยก็กลายเป็นนกที่โผล่หัวออกมาแล้วโดนหลี่ซิวหยวนจัดการเสียเจ็บแสบ ทำให้กระแสในตัวหลี่ซิวหยวนยิ่งแรงขึ้น มีความรู้สึกของการอาศัยกระแสข่มคน แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น พี่ใหญ่แซ่จางก็ไม่คิดจะถอย ขอแค่หลี่ซิวหยวนกล้าถามความเห็นเธอ เธอก็จะเสนอความเห็นคัดค้านออกไปอย่างนุ่มนวลอ้อมค้อม

เธอเชื่อว่าเหล่าจูปาท่องโก๋เก่าคนนั้นก็จะตามมาสมทบด้วยแน่

เพียงแต่หลังจากพี่ใหญ่แซ่จางกับเหล่าจูรวบรวมกระแสในตัว เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว หลี่ซิวหยวนกลับเอ่ยขึ้นมาตรงๆ ว่า

"ดี ดีมาก คนหนุ่มสาวของเรานี่จิตสำนึกสูงกันทุกคน งั้นสหายอาวุโสของเรา พี่จูกับพี่ใหญ่แซ่จางก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย จิตสำนึกย่อมมีแต่จะสูงกว่าคนหนุ่มสาวอย่างพวกเรา ไม่มีทางต่ำกว่าแน่นอน..."

หลี่ซิวหยวนพูดเพียงประโยคเดียวก็ยกเหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางขึ้นหิ้งเสียแล้ว อารมณ์ที่ทั้งสองคนบ่มเพาะมาตั้งครึ่งค่อนวัน ผลลัพธ์กลับกลายเป็นแบบนี้ ไม่ถามความเห็นพวกเราเลย เอาแต่พูดเรื่องจิตสำนึก สวมหมวกสูงให้พวกเราอย่างนั้นหรือ ถือเสียว่าพวกเราเห็นด้วยโดยปริยายไปเลยหรือ

"อย่างนี้แล้วกัน สหายอาวุโสจิตสำนึกสูงก็จริง แต่คนหนุ่มสาวอย่างพวกเราก็ต้องดูแลสหายอาวุโสกันตามสมควรด้วย ขอแสดงน้ำใจเสียสละกันสักหน่อย" จังหวะนี้ความเคร่งขรึมบนใบหน้าของหลี่ซิวหยวนหายไปจนไม่เหลือเค้า กลับกลายเป็นมองทุกคนด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม

"งานยกโต๊ะเก็บกวาดอะไรพวกนี้ในช่วงสุดสัปดาห์ ให้คนหนุ่มสาวอย่างพวกเราทำกันเอง พี่หวัง พี่หลี่ พี่หยาง พวกเราเหนื่อยกันหน่อย ส่วนพี่จูกับพี่ใหญ่แซ่จางสองท่านก็เก็บของให้เรียบร้อยล่วงหน้า แล้วพักผ่อนอยู่ที่บ้านได้เลย

ผมรับประกันว่าพอถึงวันจันทร์ ทุกคนจะได้เห็นฝ่ายกิจการทั่วไปที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง..."

ฟังคำพูดของหลี่ซิวหยวนแล้ว เหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก กระแสที่รวบรวมมาก็รั่วออกไปในพริบตา ในเมื่อหลี่ซิวหยวนพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้ายังเอ่ยปากคัดค้านอีก นั่นก็คือให้หน้าแล้วไม่รับหน้า อีกทั้งพอหลี่ซิวหยวนพูดมาถึงขนาดนี้ ก็ทำให้พวกเขาเอ่ยปากไม่ออกจริงๆ

"ดีครับ งั้นก็ตามนี้ ทุกคนไปทำงานในมือของตัวเองกันเถอะครับ" หลี่ซิวหยวนเอ่ยพลางยิ้ม จากนั้นก็กลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

หวังจื้อเทายกนิ้วโป้งให้หลี่ซิวหยวน กระบวนท่าทั้งชุดของหลี่ซิวหยวนนี้ แม้เขาจะดูไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็รู้สึกได้ว่าเหนือชั้นเหลือเกิน เพราะหลี่ซิวหยวนทำสำเร็จ ผลักดันเรื่องนี้ไปได้อย่างราบรื่น

หลี่ซิวหยวนยิ้มแล้วส่ายหน้า ไม่นานนัก หวงเหว่ยก็กลับมาจากห้องทำงานของชวีฮุย ใบหน้าหัวตกไหล่ลู่ เขาไปร้องทุกข์อยู่ในห้องทำงานของชวีฮุยตั้งครึ่งค่อนวัน เดิมทีคิดจะให้ชวีฮุยเป็นคนตัดสินให้ ไม่ต้องถึงขั้นให้ชวีฮุยออกมาคัดค้านตรงๆ อย่างน้อยที่สุดก็ขอให้ดุด่าอีกฝ่ายสักหน่อย แต่ชวีฮุยกลับด่าเขาเสียยกใหญ่

ในแผนงานนั้นมีลายเซ็นของชวีฮุยอยู่ นายกระโดดออกไปคัดค้านทำไม ถึงคราวนายมาเป็นนกที่โผล่หัวออกมาหรือไง ปล่อยให้เหล่าจูกับพี่ใหญ่แซ่จางออกมาคัดค้านไม่ดีกว่าหรือ ไม่มีสมอง โดนคนอื่นจัดการเสียยกใหญ่แบบไร้เหตุผล แถมยังกลายเป็นเป้าหมายที่หลี่ซิวหยวนใช้เชือดไก่ให้ลิงดูอีก