บทที่ 93 เลือกข้าง

พี่ใหญ่แซ่จางกับหวงเหว่ยยืนตะลึงอยู่ตรงประตู มองสำนักงานที่ใหม่เอี่ยมไปทั้งห้อง มองคนอื่นๆ ที่กำลังรุมล้อมคุยกันอยู่รอบตัวหลี่ซิวหยวน จู่ๆ ก็ทำให้ทั้งสองคนมีความรู้สึกแปลกที่แปลกถิ่นขึ้นมา

นี่เป็นเวลาแค่สุดสัปดาห์เดียวเท่านั้น ฝ่ายกิจการทั่วไปกลับดูเหมือนเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง อุปกรณ์สำนักงานเปลี่ยนไป คนก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปด้วย

แม้แต่เหล่าจูก็ยังรุมล้อมพูดคุยหัวเราะอยู่รอบตัวหลี่ซิวหยวน ในพริบตาเดียวทั้งสองคนก็ดูจะเข้ากันไม่ได้กับที่นี่เสียแล้ว

"เอาล่ะ เตรียมเข้างานกันได้แล้ว ทุกคนจัดระเบียบงานในมือของสัปดาห์ที่แล้วสักหน่อย เตรียมประชุมรายงานกันเดี๋ยวนี้" หลี่ซิวหยวนโบกมือ คนอื่นๆ ก็กลับไปยังตำแหน่งโต๊ะทำงานของตัวเอง

หลี่ซิวหยวนเดินตรงไปหาพี่ใหญ่แซ่จางกับหวงเหว่ย

"หวงเหว่ย ที่นั่งของคุณอยู่ตรงนี้" หลี่ซิวหยวนชี้ไปยังตำแหน่งแรกที่เพิ่งเข้าประตูมา ตำแหน่งนี้คือตำแหน่งที่แย่ที่สุดในฝ่ายกิจการทั่วไปทั้งฝ่ายหลังการจัดใหม่ เพราะประตูฝ่ายกิจการทั่วไปมักเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง ตำแหน่งของหวงเหว่ยนั้น ยังไม่ต้องนึกถึงผลกระทบตอนที่ทุกคนเดินเข้าเดินออกสำนักงาน แค่คนที่เดินผ่านไปมาตามทางเดินก็ส่งผลกระทบต่อเขามากที่สุดแล้ว

แน่นอนว่าผลกระทบต่อการทำงานยังเป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญที่สุดคือผู้บังคับบัญชาที่เดินผ่านไปมา หากเหลือบมองเข้ามาสักแวบ ถ้าคุณกล้าอู้งานในเวลาทำงาน ผู้บังคับบัญชาก็จะเห็นตั้งแต่แวบแรก

หวงเหว่ยมองตำแหน่งของตัวเองแล้วใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเผชิญกับสายตาอันสงบนิ่งของหลี่ซิวหยวน สุดท้ายกลับพูดอะไรออกมาไม่ได้เลยสักคำ

"พี่ใหญ่แซ่จาง ที่นั่งของพี่อยู่ตรงนี้" หลี่ซิวหยวนชี้ไปยังแถวที่สองซึ่งชิดผนัง ตำแหน่งนี้เมื่อเทียบกับหวงเหว่ยแล้วดีกว่ามาก อยู่ในกรอบพอดีๆ เพียงแต่ทำให้เธอไม่มีสิทธิ์เลือกเท่านั้น แต่พอเทียบกับตำแหน่งของหวงเหว่ยแล้ว พี่ใหญ่แซ่จางก็รีบพยักหน้าแล้วเดินไปนั่งลงที่ตำแหน่งของตัวเอง

ถัดจากพี่ใหญ่แซ่จางไปคือหญิงสาวแซ่หยาง ถัดจากหญิงสาวแซ่หยางคือหลี่ปั๋วหยาง

แถวนี้มีสี่คน

ส่วนฝั่งที่ชิดหน้าต่างนั้น คนแรกคือหวังจื้อเทา คนที่สองคือเหล่าจูซึ่งยังคงได้อยู่ชิดหน้าต่างเหมือนเดิม คนที่สามคืออู๋อีอี และสุดท้ายจึงเป็นตำแหน่งของหลี่ซิวหยวน

หลี่ซิวหยวนจัดตำแหน่งของตัวเองไว้ในสุด แบบนี้พอเงยหน้าขึ้นมา ทั้งสำนักงานใครกำลังทำอะไรอยู่ก็เก็บไว้ในสายตาได้เกือบทั้งหมด อีกอย่างหลี่ซิวหยวนก็มีความคิดเล็กๆ ของตัวเองอยู่ด้วย

ตำแหน่งด้านหน้าเขาคืออู๋อีอี แต่โดยพื้นฐานแล้วอู๋อีอีไม่ค่อยอยู่ในสำนักงาน ต้องตามติดรองนายอำเภอกู่ทั้งวัน ตำแหน่งของอู๋อีอีจึงไม่มีคน หากเขาจะหาคนมาปรึกษาเรื่องงานสักหน่อย หรือมีใครมาหาเขาด้วยเรื่องอะไรก็ตาม ก็แค่หมุนเก้าอี้ของอู๋อีอีกลับมา ตรงนี้ของเขาก็กลายเป็นมุมทำงานเล็กๆ ได้ทันที

หลี่ซิวหยวนไม่ถึงกับแยกออกไปทำตำแหน่งอิสระของตัวเองต่างหาก เพราะแบบนั้นจะสะดุดตาเกินไป แต่การออกแบบด้วยความคิดเล็กๆ แบบนี้ก็ยังไม่มีปัญหาอะไร

แปดโมงตรง ชวีฮุยเดินเข้ามาในฝ่ายกิจการทั่วไป พอเห็นสภาพภายในฝ่ายกิจการทั่วไป เขาก็ชะงักไปเช่นกัน สายตาหันไปมองหลี่ซิวหยวนที่นั่งอยู่ในสุดโดยไม่ได้ตั้งใจ ต่อให้มองหลี่ซิวหยวนไม่ถูกชะตาแค่ไหน ในใจก็ยังยอมรับว่าหลี่ซิวหยวนคนนี้มีของอยู่บ้างจริงๆ ฝ่ายกิจการทั่วไปพอจัดวางแบบนี้แล้ว ก็ดีกว่าเดิมอยู่หน่อยจริงๆ

"เอาล่ะ ทุกคนวางงานในมือกันสักครู่ พวกเรามาประชุมเช้ากันสั้นๆ" ชวีฮุยเอ่ยขึ้น

ทุกคนหยุดงานในมือ หยิบสมุดจดออกมา เริ่มการประชุมเช้าของวันจันทร์ เรื่องแรกคือการรายงานงานของสัปดาห์ที่แล้ว

ครั้งนี้ชวีฮุยไม่ได้จงใจเรียกชื่อให้หวงเหว่ยรายงานก่อน ในเมื่อตำแหน่งรองหัวหน้าฝ่ายหวงเหว่ยยังไม่ได้เป็น เขาก็พลอยขายหน้าไปด้วย ตามปกติแล้วก็ควรจะไล่ตามลำดับอาวุโส คือเหล่าจูรายงานก่อน

แต่เหล่าจูกลับไม่เอ่ยปาก ตอนนี้ฝ่ายกิจการทั่วไปไม่เหมือนเดิมแล้ว มีรองหัวหน้าฝ่ายคนใหม่แล้ว ชวีฮุยหันไปมองเหล่าจู แต่เหล่าจูกลับหันไปมองหลี่ซิวหยวน คนอื่นๆ ก็ต่างหันไปมองหลี่ซิวหยวนตามกันไป

หลี่ซิวหยวนกระแอมเบาๆ หนึ่งครั้งแล้วเอ่ยว่า "หัวหน้าฝ่ายชวี งั้นผมขอรายงานก่อนแล้วกันครับ"

ในใจชวีฮุยรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาระลอกหนึ่ง แต่ก็ได้แต่ฝืนหน้าพยักหน้ารับ

"ได้"

"สัปดาห์ที่แล้ว งานที่อยู่ในมือผมคือข้อมูลการสำรวจจุดเสี่ยงอันตรายของเหมืองถ่านหินรวมทั้งสิ้นสองร้อยยี่สิบสามชุด จนถึงตอนนี้สำรวจไปแล้วทั้งหมดเก้าสิบชุด ยังเหลืออีกหนึ่งร้อยสามสิบสามชุดที่ยังไม่ได้สำรวจ..."

หลี่ซิวหยวนพูดไป ชวีฮุยก็ขมวดคิ้วแล้วตั้งเรื่องเล่นงานทันที

"หลี่ซิวหยวน สัปดาห์ที่แล้วตอนประชุมผมพูดไว้หรือเปล่าว่างานนี้ผู้บังคับบัญชาต้องการด่วน จำเป็นต้องเสร็จภายในหนึ่งสัปดาห์" ชวีฮุยจ้องหน้าหลี่ซิวหยวนแล้วซักฟอกตรงๆ

หลี่ซิวหยวนยิ้มอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้เอาเล่ห์กลเล็กน้อยของชวีฮุยมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ค่อยๆ เอ่ยขึ้นว่า

"หัวหน้าชวี ผู้บังคับบัญชาท่านไหนต้องการด่วนครับ หรือจะเอาอย่างนี้ ผมไปอธิบายกับผู้บังคับบัญชาเองดีไหมครับ"

"คุณ..." ชวีฮุยได้ยินแล้วหน้าเต็มไปด้วยความอึ้ง ต้องฝืนหน้าเอ่ยว่า "คุณไปอธิบายแล้วจะมีประโยชน์อะไร เขามอบงานให้ฝ่ายกิจการทั่วไปของเรา ทำไม่เสร็จก็จะเอาผิดกับฝ่ายกิจการทั่วไปของเราอยู่ดี"

"หัวหน้าชวี ข้อมูลการสำรวจจุดเสี่ยงอันตรายของเหมืองถ่านหินสองร้อยยี่สิบกว่าชุดนี้ ปริมาณงานมันมากเกินไปจริงๆ ครับ นี่ไม่ใช่ว่าผมไม่ทำ แต่ทำไม่เสร็จจริงๆ" หลี่ซิวหยวนหันไปมองหวังจื้อเทาแล้วเอ่ยว่า "พี่หวัง พี่เป็นคนเก่าแก่ ข้อมูลการสำรวจจุดเสี่ยงอันตรายของเหมืองถ่านหินสองร้อยยี่สิบกว่าชุดนี้ ถ้าให้พี่ทำในเวลาหนึ่งสัปดาห์ พี่ทำเสร็จไหมครับ"

หวังจื้อเทาส่ายหน้า "ผมทำไม่เสร็จ"

"พี่หลี่ แล้วพี่ล่ะครับ" หลี่ซิวหยวนหันไปมองหลี่ปั๋วหยาง หลี่ปั๋วหยางก็ส่ายหน้าเช่นกัน

พอมีสองคนนี้ปูพื้นไว้ให้แล้ว หลี่ซิวหยวนก็หันไปมองหญิงสาวแซ่หยาง "พี่หยาง แล้วพี่ล่ะครับ"

หญิงสาวแซ่หยางลังเลไปครู่หนึ่ง เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาง่ายๆ ว่างานทำเสร็จหรือไม่เสร็จ แต่หลี่ซิวหยวนกำลังบีบให้แสดงท่าทีต่างหาก หวังจื้อเทากับหลี่ปั๋วหยางสองคนนั้นไม่เป็นไรหรอก เพราะสร้างศัตรูกับชวีฮุยไว้นานแล้ว อีกทั้งยังสนิทกับหลี่ซิวหยวนมาโดยตลอด แต่ตัวเธอเองไม่เหมือนกันนี่นา

ระหว่างตัวเธอกับชวีฮุยไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรกันเลย

ตอนนี้ถ้าแสดงท่าที ก็เท่ากับเลือกข้างหลี่ซิวหยวนแล้ว

แต่ถ้าไม่เลือกข้าง ความสัมพันธ์ที่สานกับหลี่ซิวหยวนไว้อย่างดีในไม่กี่วันมานี้ก็จะเป็นโมฆะไปทั้งหมด และผ่านไม่กี่วันมานี้ หญิงสาวแซ่หยางก็มองออกอยู่บ้างเหมือนกันว่าหลี่ซิวหยวนคนนี้ไม่ธรรมดา ตอนนี้มีคนรุมล้อมอยู่รอบตัวไม่น้อย

พอนึกถึงกลุ่มแชทที่ทุกคนอยู่ด้วยกันนั้นอีก หญิงสาวแซ่หยางลังเลอยู่เล็กน้อยแล้วก็เอ่ยออกมาตรงๆ ว่า

"ฉันก็ทำไม่เสร็จเหมือนกัน ปริมาณงานสองร้อยกว่าชุดมันมากเกินไป"

สีหน้าของชวีฮุยดำคล้ำลงแล้ว สายตาจ้องเขม็งไปที่หญิงสาวแซ่หยาง การที่หวังจื้อเทากับหลี่ปั๋วหยางสองคนสนับสนุนหลี่ซิวหยวนนั้นอยู่ในการคาดการณ์ของเขา ยังไงเมื่อก่อนสามคนนี้ก็เป็นเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว มารวมหัวกันอยู่บ่อยๆ แต่ตอนนี้ขนาดหญิงสาวแซ่หยางยังสนับสนุนหลี่ซิวหยวน เขาไม่เชื่อหรอกว่าหญิงสาวแซ่หยางจะไม่เข้าใจว่านี่หมายความว่าอย่างไร

สายตาของหลี่ซิวหยวนหยุดอยู่ที่เหล่าจูชั่วครู่ เขาไม่มีความมั่นใจว่าเหล่าจูจะสนับสนุนตัวเอง นี่เป็นการปะทะซึ่งหน้ากับชวีฮุยครั้งแรกหลังจากที่ตัวเองได้เป็นรองหัวหน้าฝ่าย เขาไม่ได้เรียกร้องว่าต้องชนะ แต่ต้องทำให้ชวีฮุยรู้ว่าตัวเองมีผู้สนับสนุนอยู่ในฝ่ายกิจการทั่วไป แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

หลี่ซิวหยวนดึงสายตากลับมาจากเหล่าจู เตรียมจะแตะแค่พอเป็นพิธีแล้วจบการบีบบัลลังก์ครั้งนี้ลง แต่กลับไม่คาดคิดว่าจังหวะนี้เหล่าจูจะเอ่ยขึ้นมาพลางยิ้ม

"หัวหน้าฝ่ายชวี งานปรับปรุงแก้ไขเหมืองถ่านหินสองร้อยกว่าชุดนี้มันมากเกินไปจริงๆ นะ คนเดียวหนึ่งสัปดาห์ยังไงก็ทำไม่เสร็จแน่ คุณก็ต้องเข้าใจกันหน่อย..."