บทที่ 52 งั้นก็ถ่ายทอดสดเผชิญหน้ากันเลย

อู๋ไน่มองบรรดาผู้ป่วยมะเร็งที่ดูกระฉับกระเฉงแข็งแรงหลายคนนั้น "พวกแกมั่นใจแล้วนะว่ามาเพื่อชี้ตัวฉัน"

หลายคนพยักหน้าอย่างคลุ้มคลั่ง "พวกเรามาเพื่อแฉแกไอ้นักต้มตุ๋นนี่แหละ"

นักข่าวจากสื่อหลายสำนักดูตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เหตุการณ์นี้มีอิทธิพลมหาศาลบนอินเทอร์เน็ต

ถ้าพวกเขาแฉได้ว่าอีกฝ่ายเป็นนักต้มตุ๋น ย่อมได้ยอดคนดูไม่น้อยแน่นอน

นักข่าวจากเว็บโซวเมา "คุณตา ตอนนี้พยานปรากฏตัวแล้ว คุณยังจะแก้ตัวอยู่อีกไหมครับ"

ซาลี่ลี่ "แก้ตัวบ้าอะไร คนทำเรื่องผิดบาปเท่านั้นถึงจะเรียกว่าแก้ตัว คุณตาอู๋ไม่ได้หลอกใครเลยแม้แต่นิดเดียว"

ซาลี่ลี่พ่นน้ำลายใส่หน้านักข่าวเป็นฝอย

อู๋ไน่ให้ซาลี่ลี่ใจเย็นลงอีกครั้ง

เขารออีกฝ่ายพาพยานมาตั้งนานแล้ว ต่อจากนี้ถึงจะเป็นตอนที่ละครดี ๆ เริ่มขึ้น

เขาพูดกับนักข่าวหลายคนว่า "ในเมื่อพวกนายอยากทำเรื่องนี้ให้ใหญ่ พวกเราก็ทำให้ใหญ่กว่านี้อีกหน่อยดีกว่า"

"มาจัดงานชี้ตัวถ่ายทอดสดกันเลยไหม"

นักข่าวหลายคนดีใจมาก นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการหรือ

แต่ผู้ป่วยหลายคนที่มาชี้ตัวอู๋ไน่กลับลังเล มองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

สุดท้ายก็ยังต้องเป็นนักข่าวที่โน้มน้าวพวกเขา "ไม่ต้องห่วงครับคุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยาย พวกเราสื่อมวลชนจะเป็นผู้ให้ความเป็นธรรมกับพวกท่านเอง"

"การถ่ายทอดสดจะทำให้คนอีกมากรอดจากการถูกหลอก พวกท่านกำลังทำเรื่องดีอย่างยิ่งเลยนะครับ"

ผู้ป่วยหลายคนถึงยอมรับข้อเสนอนี้อย่างไม่ค่อยเต็มใจ

นักข่าวถามอู๋ไน่ "งั้นพวกเราจะเริ่มถ่ายทอดสดกันเมื่อไหร่ครับ"

อู๋ไน่ป้องกันไม่ให้เรื่องเปลี่ยนแปลง กลัวว่าผู้ป่วยปลอมเหล่านี้จะกลับคำเอาแบบฉับพลัน

"งั้นก็เดี๋ยวนี้เลย ฉันเห็นว่าอุปกรณ์พวกนายก็พามาครบแล้ว"

"ดีเลยครับ"

นักข่าวทั้งหมดตอบรับทันที

พวกเขาเริ่มติดตั้งอุปกรณ์ คนที่มามุงอยู่หน้าประตูชุมชนก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ

หลายคนจำอู๋ไน่ได้

มีคนที่เพิ่งกลับมาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเอ่ยถามว่า "นั่นไม่ใช่เฒ่าอู๋หรือ ทำไมยังจะได้ออกโทรทัศน์อีก"

มีคนช่วยอธิบายว่า "เฒ่าอู๋ไปมีเรื่องเข้าตัวแล้ว คนพวกนั้นบอกว่าเขาเป็นนักต้มตุ๋น ไม่ดีอาจจะถูกแจ้งตำรวจจับเข้าไปด้วย"

คนดูความสนุกไม่กลัวเรื่องใหญ่ ยิ่งพูดก็ยิ่งเกินความจริง

ส่วนอู๋ไน่ในฐานะคู่กรณี สีหน้าสงบนิ่ง เหมือนกับว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือทั้งหมด

ภาพถ่ายทอดสดของแพลตฟอร์มข่าวต่าง ๆ เปิดขึ้น เริ่มด้วยนักข่าวแนะนำสถานการณ์ในที่เกิดเหตุอยู่หน้าจอ

"สวัสดีตอนบ่ายครับเพื่อนชาวเน็ตทุกท่าน ผมเป็นนักข่าวจากเว็บโซวเมา ช่วงนี้ข่าวการหายจากมะเร็งได้จุดกระแสถกเถียงบนอินเทอร์เน็ต

แต่หลังจากการตรวจสอบจากหลายฝ่าย ยืนยันได้ว่าข่าวนี้เป็นเรื่องที่ชายชราคนหนึ่งนามว่าอู๋ไน่กุขึ้นมาเอง

เพื่อเรียกร้องความสนใจ และใช้ฉ้อโกงผู้ป่วยมะเร็งรายอื่น"

"ตอนนี้ ผู้เสียหายคู่กรณีหลายท่านอยู่ข้างตัวผมแล้ว พวกเขาจะชี้ตัวคนปล่อยข่าวลือกันสด ๆ ณ ที่นี้"

เพราะเหตุการณ์นี้มีกระแสร้อนแรงมาก ห้องถ่ายทอดสดจึงรวบรวมผู้ชมได้กว่าหนึ่งแสนคนในเวลาไม่นาน

นักข่าวทั้งหลายตื่นเต้น พวกเขายังไม่เคยดำเนินรายการถ่ายทอดสดที่มีผู้ชมมากเช่นนี้มาก่อน

หลังจากนั้น กล้องทั้งหมดก็หันไปทางอู๋ไน่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กับ "พยาน" หลายคน

คนที่ถูกถามก่อนก็ยังคงเป็นหญิงชราคนนั้น

"คุณป้า ช่วยเล่าให้พวกเราฟังได้ไหมครับว่าคุณถูกหลอกอย่างไร"

หญิงชราดูตื่นเต้นอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้คาดคิดว่าจะมีขั้นตอนอย่างนี้ด้วย

"ก็ไอ้ตาแก่ที่ชื่ออู๋ไน่คนนี้แหละ บอกว่าตัวเองเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายแล้วกลายเป็นระยะกลาง ยังบอกฉันอีกว่ากินยาบางอย่างแล้วจะได้ผลแน่นอน ฉันหลงเชื่อ เสียเงินไปสามหมื่นหยวน ผลคืออาการไม่ดีขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว"

นักข่าวส่งไมโครโฟนไปให้ผู้เสียหายอีกคน "คุณตา คุณถูกทำร้ายอย่างไรครับ"

ชายแก่คนนี้เห็นได้ชัดว่าใจกล้ากว่าหญิงชราเมื่อครู่

เขายื่นมือชี้ไปที่อู๋ไน่ "ก็เขานั่นแหละ บอกว่ารักษามะเร็งหายที่โรงพยาบาลที่สอง เมียแก่ของฉันก็ย้ายไปโรงพยาบาลที่สองด้วย ผลคือไม่กี่วันก็ตาย"

"ล้วนเป็นเพราะเขาทำร้ายนี่แหละ ทุกคนช่วยให้ความเป็นธรรมกับฉันด้วย"

ในห้องถ่ายทอดสดเสียงประณามดังกระหน่ำ ล้วนสงสารผู้เสียหายหลายคนนั้น

ซาลี่ลี่ก็ถือโทรศัพท์นั่งยอง ๆ อยู่ในห้องถ่ายทอดสด เธออยากพิมพ์แก้ต่างให้อู๋ไน่

แต่เพราะคนพูดกันมากเกินไป ข้อความที่เธอส่งออกไปก็ถูกไล่หายไปในพริบตา

จนเธอร้อนใจ พุ่งไปข้างตัวอู๋ไน่ ตะโกนใส่กล้องหลายตัวว่า "พวกคุณอย่าไปฟังคนพวกนี้พูดเรื่องเหลวไหล พวกเขาแค่ใส่ร้ายคุณตาอู๋เท่านั้น"

หญิงชราที่พูดเมื่อครู่ถุยน้ำลายใส่ซาลี่ลี่ทีหนึ่ง

"พวกแกก็เป็นพวกเดียวกัน แกยังจะมาพูดแทนเขาอีก"

ซาลี่ลี่ถูกพ่นน้ำลายใส่เต็มหน้า ถ้าเป็นปกติเธอย่อมถุยกลับโดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว

แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้

ถ้าถุยกลับไป คุณตาอู๋จะยิ่งอธิบายไม่ชัดเจน

อู๋ไน่ดึงซาลี่ลี่ไปข้าง ๆ แล้วถามว่า "ห้องถ่ายทอดสดของพวกเขามีคนเท่าไหร่แล้ว"

ซาลี่ลี่กัดฟันกรอด "สิบกว่าหมื่นแล้วค่ะ เกรงว่าคนทั้งเมืองฟังไห่จะเห็นคุณตาหมดแล้ว"

อู๋ไน่รู้สึกว่าใกล้พอแล้ว

เขาพูดกับหญิงชราที่ใส่ความเขาอย่างเที่ยงธรรมหนักแน่นว่า "นี่เป็นการอยู่ต่อหน้ากล้องของสื่อ ทุกคำที่แกพูดออกมาต้องรับผิดชอบตามกฎหมาย แกมั่นใจนะว่าสิ่งที่แกพูดล้วนเป็นความจริง"

ถึงขั้นนี้แล้ว หญิงชราจึงเชิดหน้าขึ้น "จะทำไม สิ่งที่ฉันพูดก็คือความจริง หรือว่าอนุญาตให้แกหลอกคนได้ แต่ไม่อนุญาตให้พวกเราพูดหรือไง"

คอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดเทไปข้างหญิงชราหมด

นักข่าวหลายคนเผยรอยยิ้มอย่างภูมิใจ คราวนี้พวกเขาคว้ากระแสไว้ได้แล้ว

นักข่าวหญิงของสถานีโทรทัศน์ของเมืองไม่ได้หลอกพวกเขาจริง ๆ

อู๋ไน่ใช้ปากแห่งความสัตย์จริงถามว่า "ฉันจะถามแกเป็นครั้งสุดท้าย สิ่งที่แกพูดล้วนเป็นความจริงหรือ ฉันหลอกแกหรือเปล่า"

หญิงชราหลุดปากออกมาว่า "สิ่งที่ฉันพูดล้วนเป็นเรื่องโกหก แกไม่ได้หลอกฉันเลยแม้แต่นิดเดียว"

ในที่เกิดเหตุเงียบกริบลงในทันที

เพื่อป้องกันหญิงชรากลับคำให้การ อู๋ไน่จึงถามต่อทันทีว่า "งั้นทำไมแกจึงต้องบอกว่าฉันหลอกแก"

หญิงชรา "เด็กผู้หญิงคนหนึ่งให้เงินฉันสองร้อยหยวน ให้ฉันพูดอย่างนี้ ยังบอกอีกว่ารอเรื่องเสร็จแล้วจะให้อีกสามร้อย"

อู๋ไน่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรูปของนักข่าวหญิงที่หามาจากอินเทอร์เน็ตไว้ตั้งนานแล้ว

เขายื่นรูปให้อีกฝ่ายดู "เป็นเธอคนนี้หรือเปล่า"

หญิงชราพยักหน้ายอมรับ "ใช่ ก็เธอคนนี้แหละ"

นักข่าวทั้งหลายตะลึงงัน ผู้เสียหายที่เหลือก็อยู่ในสภาพงงงวยไปหมด

ตกลงกันไว้แล้วว่าจะร่วมกันใส่ร้าย ยายแก่คนนี้ทำไมกลับคำกลางทางอย่างนี้

ชาวเน็ตสิบกว่าหมื่นคนในห้องถ่ายทอดสดก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หรือว่าเนื้อเรื่องยังจะมีการพลิกกลับอีก

อู๋ไน่ใช้ปากแห่งความสัตย์จริงต่อ ถามชายแก่คนที่บอกว่าเมียแก่ตายไปแล้วว่า "แกล่ะ สิ่งที่แกพูดล้วนเป็นความจริงหรือ"

ชายแก่อยากปฏิเสธ แต่ปากกลับยอมรับออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ "สิ่งที่ฉันพูดล้วนเป็นเรื่องโกหก เมียแก่ของฉันตายไปตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนแล้ว"

ตูม

ในพริบตาห้องถ่ายทอดสดก็ระเบิด

ถ้าคนหนึ่งเปลี่ยนคำพูด ยังมีความเป็นไปได้ว่าเป็นอุบัติเหตุ

สองคนพูดอย่างนี้ทั้งคู่ ก็ต้องมีการพลิกกลับอย่างแน่นอน

นักข่าวหลายคนตอนนี้ทั้งตกใจทั้งเสียใจ

ก่อนถ่ายทอดสดพวกเขายังบอกว่าตนเองยืนอยู่ข้างความยุติธรรม สืบสวนทุกอย่างจนกระจ่างแล้ว

ตอนนี้จะอธิบายอย่างไรดี

อู๋ไน่ยกโทรศัพท์ขึ้นต่ออีกครั้ง "คนที่ให้แกมาก็เป็นเธอคนนี้ใช่ไหม"

ชายแก่ "อือ เธอให้เงินฉันสามร้อยหยวน ยังบอกอีกว่าเสร็จแล้วจะให้อีกสามร้อย"

ชายแก่พูดจบ หญิงชราก็ไม่พอใจ "ทำไมให้แกหกร้อย แต่ฉันได้แค่ห้าร้อย"

ชายแก่พูดจบเองก็ยังตะลึงไปเลย ที่ไหนจะไปสนใจเรื่องห้าร้อยหรือหกร้อยได้อีก

นักข่าวหญิงที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่ในตึกสถานีโทรทัศน์ของเมือง ดูจนตาพร่ามืดลงครั้งแล้วครั้งเล่า

เธอไม่เคยฝันเลยว่าเรื่องจะพัฒนามาเป็นอย่างนี้

แม้อู๋ไน่จะยังไม่ได้แสดงรูปในโทรศัพท์ให้ห้องถ่ายทอดสดดู แต่เธอก็ยืนยันได้แล้วว่าคนในรูปนั้นต้องเป็นเธออย่างแน่นอน