บทที่ 97 พาคุณผ่านความผิดหวัง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พิธีกรเสี่ยวเลี่ยงก็ขึ้นเวทีอีกครั้ง

ภายในสนามอบอวลไปด้วยกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

พิธีกรสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “หอมจังเลยครับ ต่อไปนี้ก็คือการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของพวกเรา”

“ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันมีทีมโม่ตู ทีมฟังไห่ และทีมวานวานของเรา ขอเสียงปรบมือให้พวกเขากันก่อนครับ”

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วสนาม แม้ทีมซูเฉิงจะพ่ายแพ้และออกจากสนามแข่งไปแล้ว แต่แฟนคลับของทีมซูเฉิงก็ยังไม่ได้จากไป

เพราะผลงานของฉินหมิงทำให้พวกเขาผิดหวังเป็นอย่างมาก ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกเปลี่ยนไปเป็นแฟนคลับของทีมอื่น

จำนวนแฟนคลับของอู๋ไน่ จากเดิมที่มีอยู่เจ็ดแปดคน ตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นกว่าห้าสิบคนแล้ว

พวกเขาพากันตะโกนคำขวัญใหม่พร้อมกันว่า “กดข่มซูเฉิง สะเทือนโม่ตู ใครกล้าขวางทาง มีเพียงคุณตาแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติของเราเท่านั้น”

เทาต้าสี่พูดอย่างตื่นเต้นว่า “คุณตา คุณตาได้ยินไหม พวกเขาบอกว่าคุณตาล้มตัวลงนอนทันที”

อู๋ไน่ “ฉันถึงกับนอนป่วยลุกไม่ขึ้นเลย”

พิธีกร “การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของเราใช้กติกาเดียวกับรอบก่อน ทีมที่คว้าชัยชนะได้ 2 เกมจะเป็นแชมป์ หากเกิดกรณีที่ทั้งสองทีมชนะ 1 เกมและแพ้ 1 เกม ทีมที่มีจำนวนการสังหารมากกว่าจะเป็นฝ่ายชนะ”

หลังจากผ่านการแข่งขันรอบก่อนมาแล้ว ทุกคนจึงค่อนข้างเข้าใจกติกากันดี

ลำดับการแข่งขันจะตัดสินด้วยการจับสลาก

ทีมฟังไห่จะพบกับทีมวานวานเป็นคู่แรก จากนั้นทีมโม่ตูจะพบกับทีมวานวาน

การแข่งขันคู่สุดท้ายคือทีมฟังไห่พบกับทีมโม่ตู

หัวหน้าทีมวานวาน “โอ๊ย เรื่องนี้จัดการยากเหมือนกันนะ ถ้าแพ้รวด 2 เกม ฉันไม่เสียหน้าหรอกหรือ”

สมาชิกทีมวานวาน “ใช่แล้ว ก็ต้องทำให้พวกเขารู้ว่าทีมวานวานของเราก็ไม่ใช่ทีมที่ใครจะรังแกได้ง่าย ๆ”

เทาต้าสี่พึมพำว่า “พวกเขาพูดให้ลิ้นตรง ๆ ไม่ได้หรือไง”

จางเล่อ “กินสับปะรดมากเกินไป ลิ้นเลยตรงไม่ได้”

เมื่อพิธีกรประกาศเริ่มการแข่งขัน ทั้งสองฝ่ายก็เข้าสู่โหมดต่อสู้

หัวหน้าทีมวานวานคอยย้ำเตือนสมาชิกในทีมไม่หยุด “ระวังชายแก่คนนั้น จัดการชายแก่คนนั้นให้ได้”

พวกเขาทำผิดพลาดเช่นเดียวกับทีมซูเฉิง นั่นคือทุ่มความสนใจส่วนใหญ่ไปที่อู๋ไน่

ผลลัพธ์จึงเป็นไปตามคาด การต่อสู้จบลงภายใน 15 นาที

หัวหน้าทีมวานวานกลืนน้ำลาย “บัดซบเอ๊ย รอบหน้าต้องเอาชนะให้ได้”

เกมที่ 2 เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นการแข่งขันระหว่างทีมวานวานกับทีมโม่ตู

เมิ่งหลงนำสมาชิกทีม 4 คน ใช้เวลาเพียง 13 นาที ก็ผลักคริสตัลของทีมวานวานแตกกระจาย

หัวหน้าทีมวานวาน “บัดซบเอ๊ย ทำยังไงดี แพ้หมดแล้วหรือ”

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยง “ขอบคุณทีมวานวานสำหรับผลงานอันยอดเยี่ยม หวังว่าครั้งหน้าพวกเขาจะได้อันดับที่ดียิ่งขึ้นครับ”

หัวหน้าทีมวานวาน “โธ่เอ๊ย”

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยง “การแข่งขันต่อไปจะเป็นการดวลขั้นสูงสุดของหวางเจ๋อนงเหยา ทีมซูเฉิงกับทีมโม่ตู ใครเป็นฝ่ายชนะ ก็จะได้เป็นแชมป์การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศครั้งแรกของพวกเราครับ”

เทาต้าสี่ จางเล่อ และคนอื่น ๆ ตบมือให้กำลังใจกัน

“สู้ ๆ”

“ชัยชนะต้องเป็นของพวกเราแน่นอน”

อู๋ไน่ลูบผมของตนเอง แล้วคิดในใจว่า คนเราจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้ยาก หากไม่เคยลำบาก ยิ่งไม่เคยผ่านความล้มเหลวก็ยิ่งไร้เดียงสา

คุณตาจะพาพวกเธอผ่านความผิดหวังสักครั้ง ถือเสียว่าเป็นบทเรียนบนเส้นทางการเติบโตของพวกเธอในอนาคตแล้วกัน

เทาต้าสี่ยกมือขึ้น หันหน้าไปทางอู๋ไน่

อู๋ไน่ “อะไร แกจะตบฉันหรือไง”

เทาต้าสี่ “หา ตบมือกันสิคุณตา พวกเรากำลังจะได้เป็นแชมป์แล้วนะ แม่ของผมต้องกำลังดูพวกเราอยู่ในห้องถ่ายทอดสดแน่ ๆ”

อู๋ไน่ยกมือขึ้นตบกับเทาต้าสี่หนึ่งครั้ง

เมื่อพิธีกรออกคำสั่ง การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองฝ่ายได้ปะทะกันในการแข่งขัน อู๋ไน่ควบคุมตัวละครเดินป่าตามปกติ

ผ่านไป 5 นาที พิธีกรมองจอขนาดใหญ่แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ตัวเดินป่าของทั้งสองฝ่ายกำลังจะพบกันแล้วครับ สุดท้ายแล้วใครจะเก่งกว่ากัน”

บรรยากาศในสนามถูกพิธีกรปลุกเร้าจนถึงจุดสูงสุด

จู่ ๆ อู๋ไน่ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างเมิ่งหลง ใช้ชุดการควบคุมที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำ ลดพลังชีวิตของเมิ่งหลงไปถึง 2 ใน 3 ส่วน ขณะเดียวกันตนเองก็ถูกอีกฝ่ายโจมตีจนพลังชีวิตหายไปเกือบครึ่งหลอด

เมิ่งหลงสู้ไม่ไหว จึงรีบหลบหนี

เทาต้าสี่กับจางเล่อสังเกตความเคลื่อนไหวทางด้านนี้ผ่านแผนที่เช่นกัน

เมื่อเห็นคุณตาอู๋ขับไล่เมิ่งหลงไปได้ พวกเขาก็ตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “สวยมาก คุณตาอู๋สุดยอด ไล่ตามไปฆ่ามันให้ตายเลย”

อู๋ไน่รู้สึกได้ว่าทิศทางที่เมิ่งหลงหนีไปมีเพื่อนร่วมทีมซุ่มอยู่ หากเป็นสถานการณ์ปกติ เขาคงหันหลังกลับทันทีและไม่มีทางดันทุรังต่อสู้

แต่ท่ามกลางเสียงเรียกของเด็กหนุ่มทั้ง 4 คน อู๋ไน่ก็ควบคุมตัวละครไล่ตามไปอย่างเด็ดเดี่ยว

เมิ่งหลงที่หนีไปได้ครึ่งทางพลันหันกลับมา ตัวสนับสนุนของทีมโม่ตูก็พุ่งออกมาจากพงหญ้าอย่างกะทันหัน เพื่อร่วมมือกับเมิ่งหลง

ผู้ชมในสนามถึงกับกลั้นหายใจ

เทาต้าสี่ “บ้าเอ๊ย ตรงนั้นมีคนซุ่มอยู่ได้ยังไง”

เป็นไปตามคาด อู๋ไน่สู้สองคนไม่ไหว จึงถูกล้มลงในเขตป่าของฝ่ายตรงข้าม

เสียงถอนหายใจดังไปทั่วสนาม สถานการณ์แบบนี้ ต่อให้เป็นเทพเซียนมาก็หนีไม่รอด

ไม่มีใครคิดว่าการควบคุมของอู๋ไน่มีปัญหา ทำได้เพียงบอกว่าการประสานงานของทีมโม่ตูเข้าขากันมากกว่า

แต่ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้มักเริ่มต้นขึ้นจากช่วงเวลาหนึ่งเสมอ

การต่อสู้หลังจากนั้นเป็นไปอย่างสูสี ทั้งสองฝ่ายผลัดกันได้เปรียบเสียเปรียบ แต่สมาชิกทีมอีก 4 คนของฝ่ายตรงข้ามเก่งกว่าเทาต้าสี่และคนอื่น ๆ อยู่มากจริง ๆ

ความแตกต่างระหว่างทั้งสองฝ่ายจึงค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ท้ายที่สุด คริสตัลของทีมฟังไห่ก็ถูกผลักจนแตก

ผู้ชมในสนามได้ชมการแข่งขันอันดุเดือด ต่างอดถอนหายใจไม่ได้

“คุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติเก่งเกินไปจริง ๆ เสียดายที่แบกทีมไม่ไหว”

“ใช่แล้ว คุณตาถูกซุ่มโจมตีไปครั้งหนึ่ง แต่เศรษฐกิจก็ยังไล่ตามเมิ่งหลงได้ แกทำเต็มที่แล้ว”

เทาต้าสี่ จางเล่อ และสมาชิกทีมอีก 2 คนมองอู๋ไน่อย่างเสียดาย พวกเขาเองก็รู้สึกว่าทำได้ไม่ดีพอ และกลายเป็นตัวถ่วงของคุณตาอู๋

อู๋ไน่ยิ้มปลอบใจ “การแข่งขันไม่ได้มีแค่ครั้งนี้ ครั้งหน้าเราต้องคว้าแชมป์ได้แน่นอน”

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยง “ขอแสดงความยินดีกับทีมโม่ตูที่คว้าแชมป์ และขอขอบคุณทีมฟังไห่สำหรับผลงานอันยอดเยี่ยมครับ”

“ตอนนี้ขอเชิญทีมแชมป์ รองแชมป์ และอันดับ 3 ขึ้นเวที คุณอวี๋เฉียงตง ประธานกลุ่มจิงซี จะเป็นผู้มอบรางวัลให้พวกคุณด้วยตัวเองครับ”

อู๋ไน่และสมาชิกทีมขึ้นไปบนเวที ยืนอยู่ร่วมกับทีมโม่ตูและทีมวานวาน

เมิ่งหลงพยักหน้าให้อู๋ไน่เล็กน้อย

ส่วนหัวหน้าทีมวานวานกลับมองทั้งสองคนอย่างไม่สบอารมณ์ “เชอะ มีอะไรน่าภูมิใจกันนักหนา แค่ไข่ต้มชาก็ยังไม่มีปัญญากิน”

ในเวลานี้ อวี๋เฉียงตง บิดาของอวี๋เชี่ยน เดินขึ้นเวทีพร้อมเจ้าหน้าที่สาวต้อนรับ 3 คน

ทันทีที่ขึ้นมา เขาก็ทักทายเมิ่งหลงก่อน “คุณชายใหญ่เมิ่งสมกับเป็นคนหนุ่มอนาคตไกลจริง ๆ ฝากสวัสดีคุณพ่อของเธอด้วย”

เมิ่งหลงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “ขอบคุณสำหรับคำชมของประธานอวี๋ ผมจะเรียนให้ท่านทราบครับ”

อู๋ไน่สังเกตบทสนทนาของทั้งสองคน ดูท่าพ่อของอวี๋เชี่ยนคงอยากเอาใจตระกูลเมิ่ง หรือไม่ก็อยากสร้างความสัมพันธ์เอาไว้